Naar Nederland, minimalistisch pakken en relaxed op reis

Skolefri aanvragen

We wilden naar Nederland. Om mijn oma weer eens te zien. En al die andere leuke lieve mensen die er wonen. Het wordt best druk, maar fijn!

Ik wilde ook mijn paspoort laten verlengen naar dertig centimeter en dat kan bij een aantal gemeentes in de grensstreek. Alleen: pas vanaf juni.

Dus moeten we terug naar Noorwegen, voordat mijn paspoort verloopt. Dus moesten we op stel en sprong weg om alsnog te kunnen gaan. In de zomer wil ik hier namelijk niet weg. Veel te mooi!

Het verschilt van kommune tot kommune, maar kinderen mogen gewoon vrij van school voor een keer. Ook voor vakantie. Je hoeft niet eens aan te tonen dat je in de zomervakantie niet kan.
Via de website van de school kan je dit aanvragen en vanmorgen kregen we te horen dat het in orde was.

Toen ben ik de halve dag bezig geweest. De boot bespreken. Boodschappen doen. Een laatste was draaien. Nog een. Plantjes doen. Douchen. Wenkbrauwen epileren. Spullen pakken. (Dat was nog het minste werk). Potten met fermenterende meuk veilig opbergen. De koelkast leegmaken. Restjes verwerken. Kinderen bezighouden, want woensdagmiddag.

En echt, precies toen ik twee minuten buiten een filmpje zat te kijken, kwam de man thuis. Timen, wij kunnen dat.

Wat namen we mee….

We hebben heel onverantwoord de tablet ingepakt voor onderweg. De man gebruikt hem alleen om dingen te laten zien aan klanten. Voor de kinderen is ie VERBOTEN en zelf geven we er niets om.

Ik kan nog zes tassen met spul voor onderweg meesjouwen maar hun favoriete lievelingsding is toch vragen: is het nog lang? Hoe ver nog? Zijn we al in Nederland?

Nee liefjes. Het is in een ideale wereld nog minstens 8 uur rijden en we hebben er net 5 van de 1000 gehad. Dus houd. je. mondje!

Ook staat er een groooote krat met eten. Appels, bananen, druiven, dadels, wortels, paprika, broodjes, noten, kaas…. Ik heb mijn best gedaan om het zo onverpakt mogelijk te houden. Nootjes van de lossenootjesbar, fruit en broodjes in netjes en ik heb zelfs de wasbare luiers van het kleintje meegenomen.

Minimalistisch inpakken voor 12 dagen

Voor de man en mij heb ik de rugzak ingepakt met ondergoed en sokken voor vier dagen, twee shirts, een trui en een extra broek.

Voor de kinderen heb ik ook voor vier dagen kleding ingepakt.  Voor het kleintje is dat natuurlijk meer dan voor de oudste twee.

Ze hebben allemaal een zwemtas die we gebruiken voor på tur, zwemles en voor op reis. Ze zijn van Lootybag. Daarin zit alles plus twee knuffelbeestjes en wat boekjes voor onderweg.

Verder neem ik een wenkbrauwpotlood, lippenbalsem en mascara mee. Tandenborstels. Tandpasta. Scheermes. Haarspeld. Borstel. En verder niets. Een paar schoenen per persoon. Want: het is genoeg!

En de Toetiedrager. Toetje dragen op mijn rug, zo makkelijk!

Vroeg opstaan…

En morgen…. dan moeten we vroeg op! Wel, ik. Dat gaat altijd heel grappig.

Ik sta vroeg op, de man vind het onzin. Ik laat hem lekker liggen en ga ondertussen koffie zetten, de vaatwasser uitruimen, ruim nog wat op, pluk de kinderen uit bed en zorg dat ze aangekleed zijn, zet nog meer koffie voor onderweg, teken wenkbrauwen en wimpers op mijn gezicht, haal eten voor onderweg uit de koelkast, check of de deuren op slot zijn en of ik alles bij me heb, geef de kinderen iets te eten, breng het afval weg, haal een doekje over de wc en de wasbak en trek wat dingen uit het stopcontact.
Vervolgens komt de man uit bed gerold, kleedt zich aan, zet de kinderen in de auto en zegt ‘zie je wel dat je niet zo achterlijk vroeg je bed uit moet.

En zo gaan we allemaal relaxed de deur uit 😉

Dus als het een beetje wil, zitten we morgen rond deze tijd met een biertje op de bank bij paps en mams.

Dus.

Moet ik nu nog even wat spullen verzamelen, de vaatwasser aanzetten, de wekker zetten en de katten uitleggen dat ze via het wc-raampje naar binnen en buiten kunnen.

En nog even een filmpje kijken van Darci. Een minimalistische moeder van 10 die doet aan homeschooling, kippen houden, die haar kinderen groentensap geeft (en ze drinken het op!) maar geen speelgoed en lekker alternatief en eigenzinnig is. En druk. De helft van de tijd gaat het absoluut niet over het onderwerp in de titel van de video maar geeft ze een leuke inkijk in haar dagelijks leven. Ik ♥

Doei!

Bespaartip: vaatwaspoeder.

Ik heb geen hekel aan afwassen met de hand, maar om het er ook nog bij te doen vind ik wat veel. De afwas van zes mensen + veel gehobby in de keuken: het zou een dagtaak worden en ik heb nog meer dagtaken. Hangmat, e-reader en internet hebben allemaal mijn zorg en liefde nodig.

Ik heb dus een vaatwasser. Een hele coole zwarte. Uiteraard.

vaatwaspoeder van sonett

Om veel van die blokjes zit een plastic laagje. Oplosbaar in water, maar dat maakt het nog niet okee. Dus ik kocht los afwasmiddel van Sonett. Een kilo voor 6,95 en dat is niet duur.
En dat werkte dus maar zo-zo. Alsof ik een grote vette afwas had gedaan in een lauw sopje. Blergh.

Dus zocht ik iets beters. Maar dan zonder plastic laagje. Lastig, nog wel. En toen spotte ik onderin een hoekje van het schap een zakje met Sun vaatwaspoeder.

Ik mengde het met het spul van Sonett. Dat paste precies, want er was nog ruimte in de emmer waar het in zat. Ik geloof dat er ook nog regenereerzout bij moet ofzo en ook dat wordt verkocht in grote zakken, voor weinig geld. Ja, zelfs hier!

De voordelen van vaatwaspoeder

Ik vond mezelf best een kneus omdat ik vroeger altijd van die blokjes wasmiddel gebruikte omdat ik niet wist hoe veel waspoeder ik in plaats daarvan moest gebruiken. En ik vond ze lekker ruiken, ook dat.

Maar ik heb altijd klakkeloos van die vaatwasblokjes gebruikt. Oh, wat een drama he!

Ik merkte dat met dat poeder, de vaat veel schoner werd. Ik had er echt pekkige dingen in gezet, want ik had zelf smeerleverworst proberen te maken. Ja, met lever. In de blender. Goorste. Smoothie. Ooit.

En blinken jonguh! Heel de was en de machine!

Vaatwaspoeder zou geen fosfaten bevatten, in tegenstelling tot tabletten. Dat zou ik na kunnen kijken maar dan moet ik naar buiten, naar de zak met plastic afval. Ik geloof degene die dat schreef dan maar op haar woord 😉

Het poeder is ook beter te doseren. Natuurlijk kan je een tablet breken, maar dat is ook zo’n gepruts. Meer dan 15 ml (er zat een maatschepje bij het poeder van Sonett) heb je in principe niet nodig maar als je een afwas hebt met alleen relatief schone dingen, heb je natuurlijk maar weinig poeder nodig. Zeker geen hele tablet die in een kort programma niet eens de tijd heeft om op te lossen en dus je vaat juist vies maakt.

Ja, serieus. Je slecht presterende vaatwasser heeft last van zijn te dure blokjes!

Het poeder bevat, ondanks dat het van Een Merk is, geen extra parfum. Ook wel fijn! Het heeft zelfs een milieukeurmerk maar dat houdt hier vooral in dat een beter alternatief is, geloof ik.

RTFM!

Nieuwe vaatwasmachines zouden vaak een speciaal programma voor alles-in-eenblokjes hebben, maar machines van ca. 8 jaar en ouder niet. Die hebben een ander programma die niet zijn ingesteld op de manier waarop de delen van het blokje in het wasprogramma komen.

Dus, als je oude afwasmachine het niet meer zo goed doet, koop dan geen agressievere wasmiddelen, maar probeer eens los vaatwaspoeder.

Ik had mijn blog vorig jaar moeten lezen, grmbl!

Mijn afwasmachine heeft niet zo’n programma en is nog nieuw, maar ook die doet het beter met poeder.

In elk geval: kijk de gebruiksaanwijzing van je apparaat eens na.

En gebruik gewoon ouderwetsch vaatwasserpoeder, net als je overgrootoma deed!

Voel je je moedeloos?

Ik soms wel. Al vrij snel als ik over de spreekwoordelijke schutting loer. Dat moet ik niet te veel doen want dan slaap ik niet meer. Zelfs eten wordt lastig.

Want bloedende vissen en pootjesverliezende zeesterren dankzij Fukushima waar niet over mag worden gepraat? Hoe sommige mensen met hun kinderen omgaan. Hoe mensen met dieren omgaan. Hoe mensen met het milieu omgaan. Hoe mensen met mensen omgaan.

Waaah!

En dan zijn er zo veel mensen met een eindeloos vertrouwen in de technologie en de politiek. Ze verzinnen wel schone auto’s! Er komt wel superschone stroom die wordt opgewekt door de voetstappen van winkelend publiek. We kunnen gewoon lekker mango’s blijven eten en spercieboontjes laten overvliegen uit Kenia. En al mijn plastic crap wordt toch gewoon gerecycled? Stikgoed bezig.

En laat de politiek het maar uitzoeken. Die hebben het beste met de mensen en het milieu voor, dat hebben ze zelf beloofd toen ze herkozen wilden worden. Nog een keer een klimaattop, wat fluffy doelstellingen en meer half zacht wensdenken, dan komt het vast wel goed.

Dan kan ik mezelf gaan opvreten maar zo heel erg lekker ben ik dan ook weer niet.

Dan maar opruimen. Je moet doen, waar je goed in bent.

Je neemt:

  • Een vuilniszak
  • Eventueel een handschoen
  • Wasbare handdoekjes
  • Man, kind, hond, vriendin of een combinatie van deze, eventueel aan te vullen met levensvorm naar keuze
  • Een foto van jezelf terwijl je goed bezig bent voor op facebook

Je doet:

  • Een ommetje maken. In je eigen straat, het strand, het bos, whatever
  • Afval dat je tegenkomt, in de vuilniszak stoppen

Je denkt:

  • Je bent niet raar als je het oppakt, je bent raar als je er voorbij loopt alsof het niet ook jouw planeet is
  • In elk geval sterven die albatroskuikenbabytjes niet door mij!
  • He SUKKEL ruim zelf ook eens wat op in plaats van alleen maar stom te kijken!
  • Wees de verandering die je wil zien in de wereld 😉
  • Karmapunten!!!!

Dus na een half uurtje op DIT piepsig kleine strandje hadden we twee enorme vuilniszakken vol touw, plastic dingetjes en andere troep.

Het is maar een heel klein stukje maar als iedereen nu ook even zo’n klein stukje doet en als we voortaan de handjes van de vervuilers gewoon afhakken bij de derde overtreding, dan zijn we zo klaar!

Speelgoed, alweer.

Oh, speelgoed! Net zo’n leuk onderwerp als wasgoed of boodschappenlijstjes…

Wat we hier in huis hebben, wisselde regelmatig. De kringloop fungeert ook als een soort speel-o-theek, voor een euro neem ik makkelijker iets mee dan voor twintig.
Ze spelen er een tijdje mee, ik berg het beneden op om het een paar maanden later weer neer te zetten en als het enthousiasme echt uit blijft, gaat het gewoon weer terug daar heen. Ideaal!

Behalve met lego en knuffels wordt er sowieso weinig met speelgoed gespeeld. Steeds minder ook. Oh help, een soort neerwaartse spiraal, maar wel een goede.

Voor Toetje krijg ik 6000 kronen per maand tot ze 22 maanden is en naar de barnhage gaat. Ik vond het niet meer dan redelijk om dan in elk geval een klein gedeelte van dit bedrag te besteden aan leuk speelgoed.

Speelgoed wat past bij mijn idee van leuk speelgoed he. Toetje geeft nog een f*ck, eigenlijk.

Ja, vreselijk. Arme kinderen. Avonden lang huilend in hun bedjes omdat mama al hun lievelingsdingetjes heeft weggemaakt en ze nu met van dat minimalistisch verantwoorde kreupelhout moeten spelen.

Oh nee, dat valt wel mee 😉

Beneden staat weinig speelgoed en dat is prima. Ze zijn bijna altijd dingen aan het doen, aan het maken en aan het verzinnen.

We hebben nu:

Mooie blokken. Die zijn een groot succes, allemaal spelen ze er geregeld mee. Vorige week hadden ze op hun skateboards kastelen gebouwd voor hun knuffelbeestjes waarmee ze door de kamer reden, dat vind ik dan weer leuk. Aaaah, creatieve kindertjes heb ik toch!

Het fijne van deze blokken is dat ze niet zo hysterisch gekleurd zijn ook. Je zou er bijna lachend je nek over breken!

Via etsy kocht ik Baba Yaga in haar huisje op kippenpoten. Dat is een heel cool Slavisch sprookje. Er horen nog een zwarte kat en een uil bij en die zijn kwijt. Maar de kinderen leren hier overal omgaan met bijlen en messen, dus ze mogen fijn een nieuwe poes en vogel maken. Voor mij.

Okee, dit was dus vooral omdat ik het zelf zo leuk vind 😀

Bij deze winkel kocht ik houten dieren. Want dieren. Want hout. Want uit Rusland! Onze kinderen houden van dieren. En van hout. Blijkbaar.

Ook daar wordt veel mee gespeeld. Het poppenwagentje kreeg ik van een kennis en daar zijn we ook al blij mee!

Wat ze verder doen? Tja…

Ze hangen in de hangmat. Ze tekenen. Ze maken 600.000 minuscule bladwijzerpoppetjes. Ze vervelen zich. We doen een spelletje. We wandelen. Ze zitten op hun kamer. Ze bouwen huizen voor knuffeldieren. Ze helpen met koken. Ze zaaien plantjes. Ze maken huiswerk. Ze zeuren aan mijn hoofd. Ze kijken tussen vijf en zes naar kindertelevisie. Ze fietsen.

 

 

Behalve tekenspullen en boeken hebben we in de woonkamer geen speelgoed. En dat is heerlijk rustig. En ze missen het absoluut niet!

Zero waste koffiezetapparaat :)

Er zijn meerdere manieren om zonder afval koffie te zetten. In elk geval hoef je er geen moeilijke spullen voor aan te schaffen. Tenzij je zo’n onrecyclebare cups-gebruikende nescafe ding hebt.Dan heb je dringend iets anders nodig. Je bent George Clooney! (snap je, Cloo-nie?)

Nestlé is sowieso een van de bedrijven die je zou moeten boycotten wegens hun milieuvervuiling, het -indirect- vermoorden van baby’s en de troep in hun producten. Lees hier meer. Dit kan je trouwens ook gewoon op wikipedia nalezen, het is niet eens raremilieuheksenpraat.

Er was ook nog iets met water. Schoon water is volgens dit bedrijf ook geen mensenrecht. Nestle, die van de babyvoeding, nestea, nescafe, maggi, kattenvoer, wagner pizza’s, smarties, bros, kitkat, nesquick en noem alle rotzooi maar op. Gelukkig makkelijk te vermijden als je normaal menseneten eet.

We hebben een moccamaster en dat is echt het fijnste apparaat ooit! En gemaakt in Nederland!

Ze zijn er ook met isoleerkan waarbij de machine direct afslaat maar dat vond ik iets te duur. Maar het is ook best vervelend dat dat plaatje drie kwartier aan blijft en vervolgens afslaat. We zetten ’s ochtends en ’s avonds een grote pot en die krijgen we niet altijd in drie kwartier leeg, bijvoorbeeld als we de kinderen naar bed brengen tussendoor.

zero waste koffiezetten – energie

Inmiddels zo’n vijf jaar geleden kocht ik bij de kringloop een oude, maar toch nieuwe thermoskan. Nog gemaakt in de goede oude BRD. (ik word altijd blij van Made in Holland, England of Germany op oude meuk). Koffie gooi ik nu direct daar in, en dan kan het plaatje uit. Zo gebruikt ie maar vijf minuten energie. (ja, het is een snel apparaatje heur)

lelijk, maar vele malen effectiever in drinken warm houden dan een dure thermosfles

zero waste koffiefilters

En die koffiefilters… ze zijn gebleekt, de zitten in plastic en een extra kartonnetje… Ze hebben een milieumerk en kunnen bij het etensafval, maar toch. Het is niet nodig.

Dus toen ik wat rvs spulletjes voor op de barnehage bestelde voor de jongste twee en op de CoffeeSock stuitte, klikte ik deze compleet impulsief zo mijn virtuele winkelwagentje in.

En het werkt echt prima. Er zitten er twee in een verpakking. Hij is iets groter dan mijn filter, maar dat hindert niet. Na gebruik spoel je hem uit met warm water en hang je hem te drogen. Hij kan ook in de wasmachine, maar dan moet je natuurlijk geen geparfumeerd spul gebruiken.

De koffiedrab kan je goed bij je bosbessen of rodondendrons gooien, of op de composthoop. Of door de gootsteen spoelen, het zou vet in je afvoer verwijderen.

Ik ben niet zo’n koffiesnob dat ik verschil proef. De koffie smaakt prima en daar gaat het maar om.

Op de site van KoffieSok kan je meer lezen over het gebruik van papieren filters en hun biologisch katoenen filter. Je kan ze o.a. hier op etsy bestellen. En hier voor mensen in Noorwegen.

de verpakking van koffie

Dat is nog lastig. Er is geen koffie los of grootverpakking te vinden. Bovendien vinden we Noorse koffie helemaal niets; het is zo grof gemale dat je een half pak Hele Dure Kaffe nodig hebt voor een beetje fatsoenlijk bakje. Daarom kopen we altijd de redelijk verantwoorde biologische koffie bij Ikea. Die is lekker, en verantwoord dus. Behalve de verpakking.

Daarom probeer ik nu in elk geval minder koffie te gaan drinken. Zonder lijkt me bijna onmogelijk, ik denk dat ik dan nooit meer echt wakker kan worden. Maar twee in plaats van drie kopjes, dat moet lukken. En dan misschien een in plaats van twee. Ooit.

Zou jij een koffiesok kopen?

Halve low budget verjaardag

Kinderfeestjes: ik lig er al niet meer zo wakker van. Bij een ander sowieso niet maar ook niet als we ze zelf moeten organiseren.

Dit keer deden we een combinatie van kant-en-klaar en lowbudget. De vorige keer riep ik dat ik ECHT niets meer zelf ging maken en de volgende keer gewoon een paarhonderd kronen ervoor zou uittrekken om alles kant en klaar te kopen.

bewerkt = onbetaalbaar

Het ding met Noorwegen is: de basisdingen zijn (relatief) goedkoop. De dingen die je echt nodig hebt, zijn voor een Albert Heijn prijs te krijgen. Een kilo meel voor een euro, een koolraap voor 80 cent, gehakt voor 7 euro per kilo en appels voor 2 euro per kilo. Maar zodra er door een mens of fabriek aan geknutseld is, wordt het duur. Heel Duur.

De bløtkake die ik wilde bestellen bij de bakker kwam voor 15 porties op 90 euro. Ja, adjø!

kant en klare zelfgemaakte taart

Dus kochten we twee kant en klare taartbodems voor 45 kronen per stuk. Ik had de energie niet om die ook nog zelf te gaan staan bakken.

Ik maakte met slagroom en jam en chocola die ik nog had liggen vulling voor erin en bekleedde de taarten met marsepein van 3 euro per kilo. (ik heb geen idee waarom dat zo goedkoop is)

Dit laatste ging een heel stuk rotter dan in dit filmpje, maar het zit er op en op zo’n manier dat ik niet de neiging had om de hele boel tegen de muur / door het raam / in de kliko te gooien dat was positief.

Bij ikea (waar anders) kocht ik koekjes met chocolade- en vlierbesvulling voor 10 kronen per pakje en met wat strooisel dat mijn moeder had achtergelaten, maakten we hem mooi. Ja, kinderarbeid is goed!

En oh ja, met kleine suikerbeestjes.

Mag ik die nog mama die vind ik echt heeeeeel erg leuk *allerliefste gezichtje*

 

Vanmorgen bak ik pancakes for a crowd. Met melk en eieren met een 40% korting-sticker 😉

Uitnodigingen hadden we zelf geprint. Met de laserprinter natuurlijk.

walvissen redden bij school

En ik ben echt trots op onze miep. Ze hadden gekeken naar een documentaire over een walvis, die zo veel plastic in zijn maag had dat hij eraan overleed.

Dat wilde ze niet kijken en ze had voorgesteld om afval te gaan rapen bij de school. Dat mocht en uiteindelijk is ze met zes vriendinnen een uur bezig geweest met afval rapen.

Zo cool. Niet alleen zeuren dat je het niet wil zien, maar gelijk actie ondernemen ♥

cadeautjes uitpakken

Ze kreeg van ons Lego Elves en bij de kringloop vonden we precies wat ze verder wilde:  loomelastiekjes.

Omdat we geen tv of andere reclame hebben en nooit in een speelgoedwinkel komen, leeft ze nog steeds in de overtuiging dat het 2014 is, het jaar dat loomen helemaal hip was. Ze komt ook niet verder dan dat. En knuffelbeesten.

Ik vond ook precies de knuffelpoes die ze zo mooi vond op een oude foto van mij. Wij blij, portemonnee blij en bovenal: kind blij!

En zie je wel dat het agressieve eikels zijn: die zwanen verjagen zelfs andere nietsvermoedend voorbij dobberende zwanen!

Anyway. Hoe relaxed ook, als morgen tegen 2 uur de boel weer aan kant is, de vaatwasser zijn werk doet, de vlaggetjes van het plafond zijn en de rust is wedergekeerd, slingeren we Netflix aan voor de kinderen, zetten onszelf met koffie en een fijn boek in de bank en prijzen ons gelukkig dat het eerstkomende kinderfeestje pas eind november is.

Waar blijft je geld? alle uitgaven bijhouden.

Dat is altijd weer de vraag. Ook hier, zo nu en dan. We hadden toch net –groot bedrag– gepind en nu is alles alweer pleite. Hoe kan dat? En dan gaan we terugrekenen.

Naast de 1500 kronen voor gewone boodschappen, moest voor het weekend de voorraad fruit nog worden aangevuld. En oh ja, de jam was in de goedkoop, die namen we ook mee. We moesten lampjes vervangen en nog snel een verjaardagscadeautje kopen. Vergeet die drie rompers en vijf Donald Ducks bij de kringloop niet.

Oh ja. Het is eigenlijk hartstikke goed verklaarbaar dat de bodem meer in zicht is dan ons lief is. En was het nodig? Achteraf?

Budgetteren? Nah.

Ik ben geen fan van budgetten. Te veel gedoe, te weinig flexibel en bovendien zie ik het nut er niet van om alles alleen maar hokjes te stoppen.
Wat ik wel af en toe een paar weken doe is het bijhouden van alle uitgaven. Alles? Jawohl. Alles. Dat geeft me best veel inzicht.

Ik heb geen zin om te gaan schuiven met potjes en bedragen omdat ik 12 pakken koffie kocht met 40% korting, of om een goede aanbieding voor dingen die ik echt gebruik te laten liggen omdat het niet meer in mijn budget past.

ALLE UITGAVEN BIJHOUDEN

De vaste uitgaven (huur, electriciteit, verzekeringen) zie ik natuurlijk op mijn bankafschriften, die houd ik niet apart bij. Maar alle losse uitgaven, groot en klein, noteer ik op de kalender, bijvoorbeeld. En dan vallen dingen opeens beter op.

Bijvoorbeeld die 30 kronen voor dropjes en andere zoetigheid, waren die nu echt nodig? Hadden we echt behoefte aan voorgebakken pizza? Nee, de volgende keer beter plannen en binnenkort lekker lasagne maken voor in de vriezer voor nood.
En die 600 kronen bij de toko, die bestond toch voor minstens een derde uit niet noodzakelijke dingen. (het wordt wel gebruikt en opgegeten, maar nodig is het niet altijd).
En de jongen is blij met zijn Ninjago-sokken, maar als hij ze niet had gehad, was ie net zo gelukkig.

Goede reden om al je uitgaven bij te houden

Zo bekijk ik dan alles op zijn nut en ik denk ‘argh, waarom hebben we in totaal 65 euro over de balk gegooid aan gemak, zoete meuk en andere overbodigheden!’ Aaah, het inzicht.

Niet om vervolgens nooit meer drop of olijven of sokken te kopen, maar om te weten waar het geld heengaat en mijn eigen uitgeefgedrag te kunnen bijsturen.

Als een kalender met daarop mijn uitgaven me aanstaart, dan kijk ik heel anders tegen geld aan.

Ik word herinnerd aan bedragen die ik heb uitgegeven. 45 euro voor een broek leek leuke ‘deal’ toen je hem kocht maar na een paar dagen ligt ie in je kast net als alle andere broeken.
Zie je drie weken later die 45 euro nog staan terwijl je de broek al bijna weer vergeten bent, dan zorgt dat ervoor dat je voortaan beter nadenkt als je een kledingwinkel binnen gaat.

Ik word herinnerd aan het feit dat ik bewust met geld om wil gaan als ik het verbruik ervan voor me zie een paar keer per dag. Is wat ik denk nodig te hebben echt nodig?

Ik zie hoe ik het echt doe. Ik vind mezelf altijd reuze spaarzaam en verantweurd maar dat ben ik dus niet altijd. *kuch* En dat zie ik als ik alles netjes bijhoud beter dan wanneer ik alleen in de comfortabele overtuiging ben dat ik zuinig leef. Liegen tegen mezelf is een stuk lastiger als ik mijn uitgeefgedrag voor me zie.

En vooral: het is een goede motivatie. Om minder uit te geven, om eerst in mijn eigen kledingkast, voorraadkast of wat voor kast dan ook te kijken, voordat ik naar de winkel ga. Om gewoon te wachten tot een datwillik weer verdwijnt. (ergens tussen een uur en een paar dagen, gewoonlijk)
Om te blijven (be)sparen, om zuiniger te leven en tevreden te zijn met wat ik heb.

 

Besparen en minder afval: restjes opmaken.

Het is weer winter hier. Gelukkig maar, want van dat mooie weer wordt een mens alleen maar vrolijk.

nee he….
ja hoor, een heus pak sneeuw!
oh, die leukerds weer
vanaf een afstandje zijn ze wel okee. als ze slapen.

Eergisteren aten we bij kennissen traditioneel Noors paas-eten, lam met aardappels en wortelgroenten en ijs toe. Het was heel gezellig. En lichtelijk uitputtend om bijna zes uur lang sociaal te doen in het Noors.
De kinderen kregen plaatjes waarop een tekeningetje stond met waar hun ei verstopt was. Paaseitjes zie je hier niet veel. Geen idee waarom niet, ze zouden er verzot op zijn. Papieren eieren met los snoep is het.

Gisteren hadden we een nogal luie dag. Ik keek samen met de oudste naar Tim Burtons Alice in Wonderland. Alleen het stukje met de Jabberwocky hebben we overgeslagen, dat was een beetje eng. Ze vindt van die gekke, beetje griezelige dingen ook wel erg interessant.

Restjes opmaken. Lekker!

Ik had nog allerlei vage dingen in de koelkast liggen die ik op moest maken. Ik doe dat eens in de zoveel tijd, afhankelijk van wat er in de koelkast ligt dus. Duh.

Eerst kookte ik een pan vol volkorenrijst met bouillon voor de kinderen. Ze vinden dat ook lekker om tussen de middag te eten en wat mij betreft kunnen ze dat beter eten dan brood.

Van een potje bijna vergane paprikapastasaus maakte ik met creperende rode pepers, knoflook, vissaus en sojasaus een heel nieuwe, Sriracha achtige saus.

mayonaise maken

Ik maakte mayonaise. Zo lekker en hij is goed gelukt. En zo eenvoudig:

Meng 2 eierdooiers + 2 el. (appel)azijn + 1 el. mosterd tot het glad is. Begin olie toe te voegen in een klein straaltje, terwijl je ondertussen met een garde roert of met een staafmixer mixt. Schenk er langzaam en in totaal ca. 3 dl. milde olijfolie bij. (ja, mild. niet gezond willen doen met extra vierge, dat is niet te eten)

Voeg daarna naar smaak zout en eventueel nog azijn toe.

De kimchi die ik had gemaakt was klaar en is perfect gelukt! Nomnom. Frisse knapperige pittige chinese kool. (die in de link is met prei, chinese kool is veel eenvoudiger omdat je dat zo in een pot kan stoppen)

Nu maakte ik Atjar Tjampoer. Ik had nog flink wat wortels en die sneed ik met de keukenmachine in reepjes. Ik sneed een ui en knoflook en voegde een eetlepel kurkuma en drie plakjes gember toe.

Ik deed er ongeveer 4 cups water bij, en per cup water een eetlepel ongeraffineerd zeezout. Geen azijn, maar door de melkzuurbacteriën gaat het vanzelf lekker zuur smaken. Door het zout bederft het niet.

En dan een glaasje in de weckpot zetten zodat alle groenten onder water staan. Als er een stukje boven drijft, is dat niet zo erg.

En dan afwachten. Een dag of 7 tot 10.

hoe maak je heel lekkere tomatensoep?

Tomatensoep, ook nog. Het lekkerste wordt tomatensoep als je de uien eerst licht karamelliseert.

Ik smelt kokosolie en boter en voeg dan de uien toe. Ik bak ze eerst flink aan (bakken, niet branden ;)) en laat ze daarna op een lager vuur verder bruin worden. Niet te vaak roeren, maar ook niet laten aanbranden.

Daarna schuif ik ze opzij en bak de tomatenpuree even aan met een klein beetje honing. Daarna meng ik alles door elkaar en voeg twee pakjes gezeefde tomaten toe. En restjes dus: een in blokjes gesneden zielig worteltje, een allenig bosuitje, wat champignons, een stukje pompoen, een restje prei…. wat je maar over hebt.

Daarna voeg ik zelfgemaakte bouillon toe en zout en kruiden toe, maar water in plaats van zelfgemaakte bouillon kan ook. Met bouillon bedoel ik dit )

Een bouillonblokje is niet nodig, gebruik gewoon flink wat ongeraffineerd zeezout en kruiden naar smaak.

Dan is het een kwestie van de staafmixer erop, glad pureren en opeten.

Ik vergat alleen de tomaten erin te doen die ik eigenlijk op wilde maken 😀 Slim, wel. Niet.

Verder staat er een door de oudste gemaakte cake met restjes bevroren bosvruchten in de oven en bak ik de zoveelste boterkoek.

Alles wat in de oven moest, spaarde ik op zodat ik lekker efficient de oven kan gebruiken.

PANEERMEEL MAKEN  VAN OUD BROOD

Als alles is gebakken, kan ik de ‘restwarmte’ gebruiken voor het maken van paneermeel.

Ik zet de oven dan op 80 graden en leg stukken oud en hard brood erin. Als het brood helemaal knapperig en hard is, ook van binnen, laat je het afkoelen. Met een deegroller kan je het tot heel fijn paneermeel rollen.

 

 

En nu is alles weer op. Gelukkig gaat alles morgen weer zijn gewone gang 🙂

Niet naar de action ;)

De Action is voor veel mensen een grote valkuil. En ik snap het best, want ze verkopen er belachelijk veel ohdasookleuks voor een habbekrats dus de verleiding is groot.

Het lijkt bovendien slim om naar deze winkel te gaan om zo te besparen op shampoo, make up, schilderstape of schoolspullen maar als je naast je flesje shampoo met drie ongeplande tassen vol naar buiten loopt ben je een beetje dubbeltje-wijs-tientje-minder-wijs bezig.

Voorkomen dat je te veel koopt bij de action

  • Ga er niet heen. Zo makkelijk. Niet naar binnen stappen want je loopt vermoedelijk niet met lege handen naar buiten, terwijl je niets nodig hebt. Er zijn leukere dingen dan tussen rekjes zielloze meuk te wandelen als een koopzombie
  • Laat je man gaan. Tenzij die net zo erg is natuurlijk, maar veel mannen kunnen prima alleen een kwast en een pak stoepkrijt voor een kinderfeestje kopen zonder met nog meer handige dingen thuis te komen.
  • Koop wat je nodig hebt bij een andere winkel. Zijn de scheermesjes daar duurder? Zorg dan gewoon dat ze langer meegaan. De handzeep duurder? Gebruik het dan minder vaak. Schriften duurder? Schrijf kleiner 😉 Die lage prijzen wekken de neiging tot verspillen sowieso in de hand.
  • Maak een briefje en houd jezelf eraan. Zo makkelijk en toch zo moeilijk, maar het gevoel bij het afrekenen is beter als je dat doet 😉
  • Loop geen paden in waar je niet hoeft te zijn
  • Geef jezelf een klein budget voor dingen die niet op je lijstje staan. Tip van vriendinnetje Vlierbloesem.
  • Sta eens stil en kijk naar de mensen. Gewoon, daarom.
  • Koop dingen pas als je ze nodig hebt. Als je vlakbij winkels woont, heb je helemaal niets aan planken vol met shampoo en wasmiddel en watallemaal op voorraad. Laat de winkel dat lekker doen. En er komt echt nog wel een keer een andere goede aanbieding voorbij!
  • Onthoud wat je thuis nog hebt. En wees er creatief mee. Wegwerpbekertjes? Je hebt vast ook gewone glaasjes. Kaarsen? Je hebt vast nog wel een voorraadje dat ook op moet. Sokken? Wacht even tot je de was hebt gedaan en onder het bed van je kind hebt vandaan gevist. Accessoires? Die heb je vast ook al. Misschien kan je er een pot verf of een spuitbus (die je al hebt) op loslaten als je toe bent aan iets nieuws.
  • Bedenk dat je niet bespaart door dingen te kopen die je niet nodig hebt. Ook al kan je het voor die prijs niet laten liggen. Dat kan je best: zie de eerste tip 🙂
je kan zonder! 😀

Bijverdienen

Ik had gisteren opeens goede zin en besloot wat nuttigs te gaan doen met mijn leven.

Ik wilde lekker buiten gaan zitten met een boek maar het was hartstikke koud. Ik heb steeds vaker het idee dat ik tijd over heb en daar moet ik toch iets mee doen. Een paar dagen geleden dacht ik zelfs ‘ik zal die theedoeken eens strijken’. Toen wist ik: dit gaat te ver.

BIJVERDIENEN: TEXTBROKER

Allereerst typte ik drie teksten bij Textbroker. Dat is een bedrijf dat ongetwijfeld vet verdient aan teksten van ca. 500 woorden waar ik 6 euro voor krijg om te schrijven. Blogteksten, zoekmachineteksten voor bedrijven en andere blabla: soms staan er zo maar leuke opdrachten bij.

bijverdienen: dingen verkopen

Toen de modelbouwwinkel. We hebben nog een flinke voorraad staan, maar het bleek heel moeilijk om de winkel draaiende te houden. Daarvoor heb je echt een heel grote voorraad nodig en dat is op zijn zachtst gezegd DUUR. We verkopen het ‘restant’ nu via de Noorse marktplaats.

De beste manier om de man iets te laten doen is er zelf aan te beginnen. Dat doe ik echt niet bewust maar het is gewoon zo 😉 Ik zette een paar advertenties online en een paar uur later stonden er 97 advertenties online die de man erop had gezet. Maar toch deed het me deugd dat ik dan weer een mooie order van 8 sets ontving.

De man kan er prima tegen dat er drie kasten vol met dozen met spulletjes staan. Ik niet. Je kan er beter nu wat voor krijgen, dan ooit is nooit. De man vond het onzinnig om er te veel werk van te maken, want we kunnen wel sparen maar je krijgt er toch geen rente op.

Uuuh.

besparen: ouwe meuk verkopen

Ik gooide wat oude meuk op diezelfde marktplaats. Een fietskar werd dezelfde middag nog opgehaald. Ik vind het hier met nauwelijks fietspaden, te eng om met een fietskar te rijden. Bovendien is het hoogteverschil + fietskar + fiets met 1 versnelling nou niet echt een uitnodiging tot een fijne sykkeltur.

We moesten de kopers met hun auto nog even uit de greppel slepen maar ik was weer 400 kronen rijker en een roestige fietskar armer.

BIJVERDIENEN: jezelf aanbieden 😮

Ik plaatste een advertentie waarin ik mezelf aanbied (dat klinkt  goedkoop he) als huishoudelijke hulp / broodbakhulp / bejaardenwandelaar / opruimhulp. Ik wil weten of er interesse is en zo ja, dan begin ik en start ik wellicht iets voor mezelluf. Ik ben begonnen aan een knap briefje om hier en daar op te hangen.

Ik dacht nog wat na over vervroegd met pensioen. Dat je een afbetaald huis moet hebben, enzo. En dat je dan op je dertigste had moeten beginnen ook. We hebben natuurlijk een vrij grote ‘reset’ gedaan toen we hierheen verhuisden. Dat was niet goedkoop. Dag, half afbetaald huis.

Och ja.

Wat als we nu zoiets zouden kunnen opknappen en daar kunnen gaan wonen als we ouder zijn. Lijkt me geweldig. Vrijheid, goedkoop, mooi, gezellig….  Net zo goed als een afbetaald huis, toch? 🙂

Moeten we wel tegen die tijd de voorraad van de modelbouwwinkel verkocht hebben.

(veel) Minder afval: wat we deden.

Zero waste is hier bijna niet te doen. Er zijn hier geen bulkwinkels in de buurt en de dichtstbijzijnde boerderijwinkel is ook 25 km. verderop. Toch vond ik ‘alles zit nu eenmaal in plastic dus ik leer er maar mee leven’ nogal een laffe instelling voor iemand die een hekel heeft aan plastic en onnodig afval, dus ging ik er maar wat serieuzer mee aan de slag.

En dat is nodig. Mijn rol in het grote geheel is misschien nietig, maar als er maar genoeg nietige mensen kleine veranderingen maken, maken we best een verschil.

Mensen hebben bijvoorbeeld al vaak gevraagd waar ik mijn schattige groentenzakjes heb gekocht of zelfgemaakt en vertellen dat ze ook zo’n weerstand voelen tegen al dat plastic dat ik briefjes heb gemaakt met websites waar je ze kan bestellen. Zo cool!

Zie je wel, de ‘consument’ wil al dat ‘gemak’ niet, het wordt ze opgedrongen door gemakzuchtige producenten en nietsontziende grootgrutters.

Onderstaande dingen zijn makkelijk, goedkoop en als ze duur zijn dan zijn het investeringen die zichzelf terugbetalen binnen korte tijd. Tadaaa!

Er is een aantal dingen dat ik heb besteld, en die kwamen wel in verpakking maar dat zijn dingen waar we lang mee doen zoals wasbare luiers, zeep in papier en extra doekjes.

Het verschil in de hoeveelheid afval is gek genoeg echt heel groot. En ik dacht dat ik al best wel netjes bezig was voorheen 😉
Ik leeg het bakje met recyclebaar afval nog maar eens in de paar dagen en dat was voorheen elke dag.
Van mijn standaard boodschappenlijstje heb ik veel kunnen afstrepen zoals afwasmiddel, luiers, doekjes, tandpasta, keukenpapier en vaatwastabletten.

Het enige afval dat we nog redelijk veel hebben is etensafval. Ik heb gekeken naar bokashi-emmers, ik denk dat ik daarvoor een vat waarin we wijn maken met een kraantje onderaan kan gebruiken.

Hier is wat we deden. Tips zijn altijd welkom!

Minder afval: Bloeden

Ik schreef er hier al eens over.

Minder afval: Badkamerdingen

In plaats van wegwerpmesjes scheer ik met een ‘krabbertje‘ en dat klinkt ranziger dan het is. Het is een mooi (doch loeischerp) scheermes waarvan je alleen af en toe het scheerblad vervangt.

Een stuk gewone zeep gebruik ik voor lijf, leden en haar. Als scheerzeep en soms als shampoo, maar ik wissel mijn haren wassen af met Utrekram shampoo die ik nog ruim op voorraad heb.

Ik kocht een ‘humble brush’, een recyclebare houten tandenborstel. Ik vind hem heel fijn! Poetsen doe ik met een mengsel van baking soda, etherische pepermuntolie en xylitol, berkenzoet.

Er zijn talloze recepten voor huisgemaakte scrubs en maskers die minstens zo fijn zijn als wat je in de winkel koopt. Meng bijvoorbeeld wat koffieprut met cacao en honing als scrub: werkt prima!

Minder afval: doekjes

In plaats van gezichtsdoekjes, make up doekjes, wattenschijfjes, zakdoekjes en luierdoekjes gebruik ik wasbare doekjes. Als je bacteriebang bent, zet je gewoon na het wassen en drogen even het strijkijzer erop. Deaud!

Deze vind ik erg fijn voor van alles. Op etsy kocht ik een stapeltje van deze.

Minder afval: Poetsen

Ik vond biologisch afbreekbare vaatdoekjes verpakt in karton. Die gebruik ik in combinatie met wat verdunde Dr Bronner-zeep in een spuitfles voor bijna alles. Voor de badkamer / wc gebruik ik allesreiniger gemaakt van azijn met citrusschillen.

Voor dingen die goed gepoetst moeten worden, heb ik deze doekjes. En die zijn zo fijn!

De stofzuiger gebruik ik nog zelden, ik heb weinig op de vloer staan dus vegen is zo gebeurd en net zo grondig als stofzuigen.

Minder afval: Luiers.

Ik had tal van excuses om ze niet te gebruiken: van geen droger tot wel een droger tot te duur tot de luiers zijn hier toch milieugemerkt, maar het stond me zo tegen.
Daarom kocht ik 12 wasbare all-in-one  luiers die kunnen worden gebruikt vanaf dag 1 (maar die hebben we gelukkig al gehad) tot het einde van de luiertijd.

Ik zal binnenkort de zeer uitgebreide luierpost die een kennis voor me schreef, weer eens online zetten. Ik vond dat wat hypocriet om te doen toen ik ze zelf niet gebruikte.

Minder afval: Boodschappen.

Tegenwoordig heb ik altijd netjes mijn netjes mee, een linnen tasje opgefrommeld in mijn gewone tas voor onverwachte dingen en een stapel fijne stevige tassen als we de wekelijkse boodschappen doen.

Behalve dat, koop ik ook nauwelijks dingen in plastic meer. Ook niet als ik die dingen graag wil. Druiven of tomaatjes in plastic gaan gewoon niet mee, dan eten ze maar een appel of een gewone, losse tomaat.

Ik eet nu heel weinig vlees en dat scheelt ook in plastic verpakkingen.

Minder afval: van voedingsmiddelen

We maken veel dingen zelf. Sambal. Gefermenteerde groenten. Kruidenthee. Koekjes. Pannenkoeken. Loempia’s. Brood. Broodjes. Atjar Tjampoer. Bier, wijn en likeur. Zuurkool. Ook dat zorgt voor veel minder afval omdat je de meeste dingen los kan kopen of in de natuur kan vinden.

Ik let erop dat de verpakking recyclebaar is maar vind het ook leuk om andere dingen te proberen om zo verpakkingen en afhankelijkheid van producten te verminderen. Zie ook zuurdesemproject #193 ter vervanging van gist in plastic zakjes.

Minder afval: Weg.

Ik neem altijd een zakje mee als ik ga wandelen. Gewoon, om afval mee naar huis te nemen 😉 Ik kan er niet langslopen en het laten liggen. Het wordt schoner en aangenamer om ergens te wandelen en je hebt het idee dat je in elk geval iets doet tegen al die grafzooi overal. Bovendien nodigt een schone omgeving misschien minder uit tot het uit je raampje rotten van afval.

Minder afval: koffiefilters

Per dag zouden er ongeveer 750 miljoen koffiefilters worden weggeflikkerd. En dankzij deze wasbare koffiefilters, toch weer minstens drie per dag minder. Zoden. Dijk. Hoppa!

Minder afval: vulpen

Schrijven vind ik heel erg leuk, met een vulpen is het nog leuker. Kalligraferen: superduperleuk! Ik heb een Lamy Joy met verschillende punten. Voor deze pen is een patroon te bestellen dat je kan vullen met inkt uit een potje. Als mijn meegeleverde vullingen op zijn, bestel ik die. Ik heb maar 1 pen en daar ben ik zuinig op 🙂

Minder afval: speelgoed

De kinderen krijgen bijna nooit speelgoed, het meeste komt van de kringloop en gaat als ze ermee uitgespeeld zijn, daar weer terug naartoe. Gelukkig krijgen ze hier geen gratis goedgedoelde slechtgemaakte prutszooi overal bij.
We maken dingen zelf: lijm, zoutdeeg en flauwe dingetjes van afval zoals eierdozen, of hout.

Minder afval: wassen

Om kleding niet te verpesten (dure wolletjes en witte shirts die dertig jaar meegaan bijvoorbeeld) heb ik meerdere wasmiddelen. Zelfgemaakt, in papier en een enkele in plastic zoals wolwasmiddel van Sonnet. Ik vind het het beste op die manier, ik gooi liever eens in de zo veel maanden een plastic fles bij het plastic afval dan een lading wolletjes vervroegd in de Zak van Max.

Minder afval: Geen aluminiumfolie of plasticfolie.

We gebruiken folie bij het roken van vis. Plasticfolie is in mijn ogen echt compleet overbodig en het gebruik van deze dingen kan nagenoeg altijd worden vermeden door het gebruik van herbruikbare afsluitbare bakjes, een kom en een bord of door simpelweg te zorgen dat je minder hoeft af te dekken.

Minder afval: creatief hergebruiken

Van die goedbedoelde zelfgemaakte projectjes: ik vind ze leuk. Citrusschillen drogen, oud brood drogen en vermalen tot paneermeel, stukjes groenten bewaren voor bouillon, zaden zaaien in eierschalen, zelf maskertjes maken voor mijn afgetobde gelaat…

Als besparen / minder afval je doelen zijn, zie je opeens overal mogelijkheden 🙂

Bier maken met een bierpakket of bierkit: supermakkelijk! (deel 1)

Sinds we hier wonen, maakt de man zelf bier. Niet helemaal zelf van gerst en hop en mout en schroot maar met bierpakketten die hier bij de Europris, een soort Blokker, te koop zijn.

Waarom niet helemaal From Scratch?

Hoewel het heel gaaf is om je eigen bier vanaf de bodem op te bouwen kost het veel tijd en geld. De man drinkt het liever dan dat ie het brouwt 😉 Ik ook, maar ik krijg tegenwoordig van meer dan 1 glas knetterende koppijn.

Ik ga bij deze beschrijving uit van een bierkit waarmee je ca. 23 liter bier maakt. Deze kits zijn ideaal om te proberen of je het überhaupt leuk vindt en de kans van slagen is groot.

Je kan voor 50 euro alles aanschaffen wat je nodig hebt om het te proberen.

dubbelgebrouwen bier: wel zo lekkah

En dit is een manier. Niet de manier maar een die prima werkt met minimale kosten, minimaal gedoe en een fijn resultaat.

Waar koop je bierbrouwspullen?

Bij bijvoorbeeld brouwmarkt. De pakketten van Simply zijn goedkoop en zijn erg lekker.

Wat zit er in een bierkit?

Een blik moutstroop en gist. Je moet zelf suiker en water toevoegen.

Wat heb ik nodig om zelf bier van moutstroop te maken?

Een vat met waterslot met een kraantje onderin. (een tweede vat is handig maar niet noodzakelijk). Dit kost je momenteel een tientje bij bovengenoemde winkel.

Vul het waterslot met water, het dopje laat je erop staan.

 

 

Hoe zit het met ontsmetten?

Je kan alles ontsmetten met 1 el. citroenzuur in ca. 10 liter heet water de eerste keer, of als je batch bier verkloot is.

Citroenzuur koop je bij een drogist of supermarkt op de bak- of kruidenafdeling. (in bulk kost het geen reet, maar we gaan ervan uit dat je nog niet weet of het iets voor je is en derhalve is dit de verstandigste optie)

Maak de spullen schoon met een afwasborstel die je alleen voor het brouwen gebruikt.

We ontsmetten hier zelden iets, met het idee dat als je bier goed gelukt is, je vat en flessen schoon genoeg waren en dan volstaat tussendoor omspoelen met heet water.

Flessen kan je in de oven ontsmetten, maar daarover de volgende keer meer.

Okee, brouwen. We nemen:

  • Een bierkit naar smaak
  • Een schoon gistingsvat zoals hierboven afgebeeld
  • Een kilo suiker (niets fancy’s, gewoon goedkope kristalsuiker)
  • Een grote pan
  • Een flessenlikker of lepel

Zorg dat de bierstroop warm is, dat maakt het beter schenkbaar. Zet de blikken in de zon of leg ze in warm water voor gebruik.

Verwarm een kilo suiker in ca. 4 liter water tot het kookt. 

Dat duurt even en het lijkt in ‘lagen’ te gaan koken. Het moet echt goed borrelen en bubbelen aan de oppervlakte.

 

 

 

lekker vloeibaar

Maak de blikken open met een blikopener.

Houd de gist apart en schenk de moutstroop in het vat.

Gebruik wat heet water uit de kraan om de laatste restjes bierstroop eruit te halen.

Gewoon het blik ‘omspoelen’ en leeggooien in het vat.

 

Voeg het suiker die is opgelost in het kokende water, toe aan de moutstroop in het vat.

Roer goed. Daarvoor is zo’n roerding wel handig maar geen noodzaak.

 

 

 

 

 

 

Vul het vat aan tot 2o liter met koud water en voeg de gist toe.

Roer het nog eens door.

Er wordt erg moeilijk over gedaan maar zo lang je het gist in lauw water gooit zit je veilig. Te heet water: gist dood. Te koud water: gist slaapt.

Vul het verder aan tot 23 liter. (Wij doen 25 liter. De knieperts).

Roer het nog eens door, doe het deksel erop en laat de lol beginnen.

Zet het vat op een niet te koude plek. Je hoeft evenmin extra te stoken.

Na een halve dag begint het bubbelen en na ca. 2 dagen gaat het erg sterk ruiken.

Als je bier niet plopt, staat het te koud. Stopt het na een week dan is je bier gelukt. Hoera, succes!

Wat kan ik in de tussentijd doen?

Genoeg flessen verzamelen. Je kan bij de supermarkt lege kratjes Grolsch bestellen (hahaha) of ze eerst zelf leegdrinken. Een beugelfles is het makkelijkste, dat scheelt je gedoe met kroonkurken.

Kan je KORKEN – beugelfessen van Ikea gebruiken voor bier?

Wij gebruiken altijd de flessen van Ikea. Ze kunnen veel druk hebben.

Er is er eenmaal een geklapt, en dat was een fles met gemene mede erin waarmee we los in de achterbak over een hobbelweggetje reden. Tja, dan vraag je er ook om.

Wel hebben we na twee jaar de beugels vervangen. De dichtingen werden poreus en zijn niet te vervangen.

Beugels zijn los te koop voor weinig geld. Bij brouwmarkt zijn ook beugel-lamellen te koop om van je gewone flesjes, beugelflessen te kunnen maken.  Zie hier.

Volgende week deel 2 🙂

Vragen? Stel ze gerust.

Makkelijk inmaken in de koelkast voor mensen die inmaken te veel gedoe vinden.

Oh help ik heb te veel groenten!

Eten in kunnen maken is hartstikke handig voor als te veel eten hebt. Een exploderende moestuin, een gulle buurvrouw met een exploderende moestuin als je net boodschappen hebt gedaan of gewoon stomweg te veel gekocht. Weggooien of tegen heug en meug opeten zijn geen fijne opties en inmaken is zo veel gedoe!

Het begint al met het steriliseren van potten. Een handdoek op de bodem van de pan, kokend water, tangen, soda, schone gestreken theedoeken: wat een gedoe voor een paar bietjes. Tomaten. Komkommers.

Eenvoudig inmaken of wecken

Gelukkig kan het ook eenvoudig en er is volgens mij geen reden om het anders te doen als het gaat om kleine hoeveelheden die je relatief snel opeet: voor de koelkast!

Op die manier kan je al het lastige van wecken vermijden, maar toch genieten van lekkere ingemaakte groenten die je bovendien in een rustig tempo op kan maken omdat het in de koelkast amper bederft.

Er zijn een paar dingen die je moet doen:

  • Schone potten gebruiken. Uit de vaatwasser-schoon of met een warm sopje schoon is goed genoeg. Hoezee!
  • Hygiënisch werken. Je hoeft je groenten of je spullen niet te steriliseren, maar ze vrij maken van slik en slak is goed. Je handen hoef je niet in de dettol te dopen (sowieso niet), maar even wassen kan nooit kwaad.
  • Een mengsel maken met 2 cups azijn, 2 cups water en 1 cup suiker of ander zoets.
    (ik gebruik altijd cups, maar je kan ook een glaasje of een mok gebruiken. 1 cup is ongeveer 240 ml, 2,4 dl of bijna een kwart liter)
  • Doen met wat je hebt. Het heeft geen zin om voor 4 euro drie korrels mosterdzaad te kopen voor die paar komkommers in het zuur.

    Experimenteer met een theelepel mosterd in het azijn/water/suiker mengsel of gebruik wat ui, knoflook en chili om er smaak aan te geven. Google vervangers voor kruiden die je niet hebt, laat ze weg of voeg iets toe dat je lekker lijkt.

De houdbaarheid bij wecken voor de koelkast

Als je groenten inmaakt en vervolgens bewaart in de koelkast, hoef je de moeilijke regels van het wecken of inmaken niet zo nauw te volgen.

Je wil het geen decennia kunnen bewaren of een nucleaire winter mee overleven, je wil gewoon effe geen 34 courgettes in een week hoeven opvretten.

Bederft het niet? Wel, zo lang je er niet met vieze lepels in gaat zitten, blijft het Heel Erg Lang goed. Maar voordat het raar wordt, heb je het al lang op want er zijn weinig dingen lekkerder dan zelf ingemaakte groentjes!

Bieten inmaken voor in de koelkast: voorbeeldje

Ik had bieten gekocht. Niet mijn favoriete groenten maar ze zijn goedkoop, prachtig rood, gezond en Noors en ingemaakt is er weinig dat ik niet eet.

Dus wat ik deed:

  • Ik kocht rode bieten. Ik schilde ze met een dunschiller en verwijderde het uiteinde.

    de oudste kwam de keuken in en vraagt stikdroog: ‘mama, heb je je gesneden ofzo.’
  • Ik sneed ze in blokjes.

    Ik kookte ze ongeveer 20 minuten, tot ze niet meer hard waren maar ook nog niet heel zacht. Kies wat je zelf wil: wil je zachte of juist wat knapperiger groenten? Proef af en toe.

  • In een ander pannetje kookte ik 2 cups azijn, 2 cups water, een grote eetlepel donkere siroop (ik houd niet zo van zoet, maar alleen azijn en water is zo kaal). Verder voegde ik een flinke theelepel koekkruiden en een steranijs toe. Het duurt even tot het kookt.
  • Toen de bieten en het azijnmengsel gekookt waren, stopte ik de bieten in een schone glazen pot. Ik overgoot dat met het hete azijnmengsel. (heet is goed, kokend is nergens voor nodig). Met een schone lepel poer je even in de groenten zodat luchtbellen naar boven ontsnappen. Daarna sluit je de pot.

    Als de pot is afgekoeld, zet je hem in de koelkast.

ik bewaarde het sap, daarmee kunnen we misschien eieren verven of chirurgje spelen

Geef de smaken wel een paar dagen de tijd om in te trekken.

Nom nom nom!

 

 

Een prutsdag

Wat een fijne dag was het. De kinderen kwamen naar beneden en gingen tekenen zonder liquidatiepogingen te ondernemen. Zelfs zonder te vragen om Netflix! De zon scheen en we dronken buiten koffie.

Ik waste fijn al het beddengoed, hing het te drogen over de rand van het balkon, plukte het uit de rozenstruiken, hing het weer terug, verzwaarde het met schoenen, redde het wederom van een enkele reis Skagerrak, wenste mij van die ouderwetsche palen met lange drooglijnen en Degelijcke Knijpers maar een voordeel: met die straffe bries was het gelukkig wel snel droog. Konden de kinderen hutten maken.

Het fijne van het voorjaar: het is wat warmer in huis. En dus begon ik aan een zuurdesemstarter en gooide stukken appel in water met wat suiker om appelazijn te maken. Dat lukt toch allemaal wat beter bij kamertemperatuur.

Het gebruik van castilezeep

Ik had castilezeep besteld en die was vrijdag geleverd. Jeej! Deze zeep is zo fijn omdat hij heel mild is en supergoed reinigt. Bovendien ruikt ie heerlijk en is ie biologisch, veganistisch en gemaakt door vrijgelaten huiselven. Bij het licht van volle maan natuurlijk.


Multifunctioneel bovendien: van scheerzeep tot handzeep tot allesreiniger. Voor het gemak heb ik eerst een blok geraspt en in ongeveer 6 cups kokend water opgelost. Dat maakt het wat makkelijker in gebruik. Als je bijvoorbeeld een allesreiniger wil maken pak je 2 eetlepels van dat snot en dat meng je met een cup warm water. Stop het in een spuitfles, klaar. Of je gebruikt een eetlepel ervan in een emmer water om je vloer mee te doen.

Waterbespaarfaal

We gingen naar het strandje, dit keer zonder vervelende zwanen. Daarna konden zowel de kinderen als hun kleren in de was maar dat kon toch al geen kwaad. Ik dacht slim te zijn en ze bij elkaar in bad te doen. Lekker besparend. Ze hadden alleen de toch al riante badkuip zo vol gedaan dat ze de komende maand niet in de buurt van water moeten komen om het te compenseren.

Gelukkig was er aan het einde van de dag pizza voor de kindertjes. Ze deden bijna alles zelf, van het wegen van de ingrediënten tot het kneden van het deeg en natuurlijk het beleggen.

en opeten!

En morgen? Dan is het nog steeds vakantie, en mooi weer. Maar het wordt lastig om het met de voorraad uit te zingen tot het mindere weer dus we gaan vroeg op pad om weer vroeg terug te zijn.

Over stalen flessen en BPA

bron: https://bodyunburdened.com

BPA-vrij staat er tegenwoordig groot vermeld op veel artikelen. Van koffiekannen tot babyflessen: jee, we zijn verlost van BPA, een stof die hormoonverstorend werkt en in veel plastics wordt aangetroffen.

Maar wat zit er dan in? Het zou wel heel aso zijn al die jaren een verdachte stof te gebruiken als er iets veiligs voorhanden was. Of misschien is dat er niet, en ga je nu van de regen in de drup?

Ja, want BPS. Bisphenol-S. Of F.

BPA, an estrogenic plastic by-product used in the manufacture of polycarbonate plastics, can leach into food or drinks from the plastic containers holding them. BPA has been identified as an estrogen-mimicking compound since the 1930s, and is known to be particularly dangerous for pregnant women, infants and children. In fact, in the early 1930s BPA was used as an artificial estrogen to not only fatten poultry and cattle, but as a form of estrogen replacement therapy for women of the times. It was only in the 1940s that Bayer and General Electric used BPA to harden polycarbonate plastics and make epoxy resin.

It has since become one of the world’s highest production volume chemicals and has been widely reported in the media as being a suspected disruptor of your body’s hormones.

Canada, in September 2010, declared BPA as a toxic substance, but to date no other country has followed suit, although BPA has been banned in baby bottles in Europe and the US. As a result of the widespread consumer backlash, however, many companies have rolled out “BPA-free” plastic products, ranging from bottles and sippy cups to reusable water bottles, meant to appeal to those health-conscious consumers looking to avoid toxins.

Unfortunately, this may be just a ruse, as studies now show another bisphenol, bisphenol-S (BPS), is now showing up in human urine concentrations at levels similar to those of BPA.i This suggests that many manufacturers are simply swapping one bisphenol for another.

Some of the greatest concern surrounds early-life exposure to BPA, which can lead to chromosomal errors in your developing fetus, causing spontaneous miscarriages and genetic damage. And exposure to just 0.23 parts per billion of BPA is enough to disrupt the effect of estrogen in your baby’s developing brain.

bron: http://articles.mercola.com/sites/articles/archive/2012/06/20/bpa-free-plastic-still-toxic.aspx#!

Hier ook nog een stukje over de ‘false halo of health’ van BPA-vrije producten.

Er zijn slechtere en minder slechte soorten plastic. Ook al zijn ze ‘veilig’, dan nog zijn ze niet keer op keer herbruikbaar en heb je aan het einde van het leven een stuk afval waar je weinig mee kan.

Klean Kanteen.

We gebruiken hier al zeven jaar flessen van Klean Kanteen. Ze zijn gemaakt van voedselkwaliteit RVS en behalve dat de man er met de auto over een heen reed en de jongen de zijne na drie dagen kwijt was, werken ze allemaal nog prima. Ze lekken niet. Ze lekken geen vloeistof en geen hormoonverstorende stoffen.

Ze zijn gemaakt in China, maar ze zijn duurzaam gemaakt in China en bovendien: er is geen RVS drinkfles die gemaakt wordt in Europa of de VS. Ze kunnen in de vaatwasser. Ze zijn perfect 🙂

Ze zijn gebutst en gehavend, maar ze functioneren nog prima. Ze zijn hun hoge aanschafprijs meer dan waard!

BPA of BPS zit trouwens bijna overal in. Je vindt het in voedsel in blik, dat heeft een BPA lining. Dat witte spul aan de randen. Het zit in flessenwater want het lekt vanuit het plastic in het water. Het zit in bijna elke verpakking, met het ene voedingsmiddel lekt het enthousiaster dan het ander, blijkbaar.
Check babyflessen, er zijn alternatieven van RVS en glas. Wees wantrouwig en kies voor ecologische alternatieven voor speelgoed, spenen, slabbetjes en laarsjes.

En: pak geen kassabonnetjes aan. Gewoon niet doen.

Van Time.com:

Avoid handling receipts.
Receipts at many grocery stores and retailers are printed on a product known as “thermal” paper. These receipts, once heavy in BPA, are often made with BPS or BPF these days. In some ways, exposure to these compounds in receipts may be riskier than exposure to containers made with the compound. In receipts, BPS and BPF are “free” and can easily migrate from the product to your skin and other surfaces. “If it’s a receipt that I do need, I’ll hold out my bag and ask the person to drop into the bag so I don’t have to touch it,” Watson says.

Als zwangere moet je bang zijn van zo veel dingen die niet eng zijn. Te veel vitamine A in lever, kaneel in ontbijtkoek en ik denk: waarom zijn er geen waarschuwingen hiervoor! Oh ja, industriebelangen. Anders kreeg je toch al lang niet meer zo’n fokking Ftalaten-eendje in het reclamepakket bij de verloskundige, latenwewelwezen.

Helemaal vermijden?

Om dit helemaal te vermijden, is bijna onmogelijk. Jezelf gek laten maken is dan ook geen goed idee, maar als je goed oplet en bewuste keuzes maakt, kan je vrij makkelijk heel veel vermijden.

Vervang plastic voor rvs en glas wat in contact komt met eten.
Kies voor (babyspullen) van natuurrubber, biologisch katoen of wol in plaats van plastic.
Vermijd contact met thermisch papier.
Eet zo min mogelijk uit blik. Niet alle blikjes bevatten trouwens BPA, maar dat zie je niet aan de buitenkant.
Drink geen water uit van die watercoolers met een grote plastic fles erop.

En relax 😉

Waarom ik geen hekel aan huishouden heb.

Ja, zelfbenoemde feministes met strakke mondjes en afkeurende blikken, maar ik heb geen hekel aan het huishouden. Sterker nog, ik vind het leuk.

Daar. Ik zei het.

Ik lees vaak dat mensen ‘tegen de muren aanvliegen’ als ze thuiszitten met een kind. Het probleem begint al bij het zitten, denk ik. Want hoewel ik volgens de heersende gedachte ook thuis zit, zit ik weinig. Huishouden in de traditionele zin van het woord (strijken enzo, hahaha) doe ik ook al niet zo veel.

Ik zou heel veel kunnen zitten. Ik heb net in een klein uurtje het huis gepoetst, morgen moet ik wat was opbergen en administratie doen en verder heb ik geen reet te doen behalve koek eten en soaps kijken 😉

Ja, lang leve weinig meuk in je huis en -2 qua brilsterkte, maar geen bril op mijn neus.

In de afgelopen eeuw zijn er steeds meer zaken in het huishouden vervangen door apparaten en shit uit de supermarkt en wat er over was, is op een denigrerend toontje weggezet als domme mutsenbezigheid.

Waar mensen vroeger een moestuintje en fruitbomen hadden en dingen zaaiden, verzorgden, oogsten, verwerkten, uitdeelden en ruilden met de buren, gooien mensen nu alles in een wagentje in de supermarkt.

toverbonen, groeien nu al tot aan het dak.

Waar je vroeger bij de molenaar meel haalde, een zuurdesem-ding maakte en je eigen brood bakte, smijt je nu twee tijgerbruin (?) in je mandje, klaar. En dan mis je de geur, smaak en voldoening van zelfgebakken brood.

zelfgebakken speltbroodjes.

Vroegah maakte je je eigen dingen. Kruidenthee, schoonmaakmiddelen, siropen en zelfs haarverf. Tegenwoordig staart een berg zielloze plastic verpakkingen met merknamen van voedsel- en ‘genees’middelgiganten als Proctor & Gamble en Unilever je aan als je in je kastjes kijkt.

Uien naast het bed, vlierbessensiroop, helende kruiden en andere huismiddeltjes: vroeger kenden de meeste mensen dat. Heel fijn als er iemand ziek was, om zulke dingen bij de hand te hebben. Dat is heel anders dan een symptoomonderdrukkend pilletje ergens instoppen. Terwijl het zo fijn is als je iemand  een beetje beter kan maken met een zelfgemaakt zalfje of siroopje! Gezonder, ook.

lekker fermenteren: stik gezond!

Bij veel mensen bestaat het huishouden uit het onderhouden van spullen. Elke dag weer dat speelgoed. Het is nooit eens klaar. Ondertussen probeer je met steeds nieuwe apparaten, kasten, bakjes en middeltjes dat huishouden onder controle te krijgen, wat steeds minder goed lukt.

Ik ♥ eenvoud. Minder spullen = minder te doen in het huishouden. Minder tijd kwijt aan nutteloze taken = meer tijd voor dingen die wel belangrijk zijn. Meer tijd voor het maken van gezond eten, om dingen zelf te maken of te repareren. De tijd hebben om de dingen op onze manier te doen. Gezonder, aandachtiger en gezelliger.

weer een namiddag lopen verprutsen met gratis takken zoeken en versieren…

Dat je huishouden niet iets doods is, maar leeft. Geen opbergplek met een bed, telefoonlader en snelle wifi, maar een plek waar je dingen maakt en creëert en samen doet. Dat maakt het toch wel de moeite waard.

Noorse boodschappen, eieren leegblazen, lange sokken en boze eendjes.

Heerlijk, die ochtenden waarop de zon schijnt en alles al zo licht is als we opstaan! Er is 7,5 uur licht bij ten opzichte van de winterzonnewende. Het betrok alleen snel en het was KOUD.

Rot voor de kindertjes, die waren de halve dag buiten op school wegens wiskundedag. Er zijn dan overal ‘stations’ waar ze iets kunnen maken of doen dat met wiskunde te maken heeft. Praktische dingen, om die sommen van 1,20 meter min 750 millimeter inzichtelijk te maken enzo.

Ik lees overal over kachel aan of niet na 1 april maar hier absoluut wel. Niet heel gek met 6 graden, wolken en een fikse woei. Brrr!

Noorse boodschappen duur?

Boodschappen. Dit is voor een dag of 5 – 7 en vlees en vis komen uit de vriezer.

Veel is biologisch (3 dozen eieren, 3 pakjes niet gepasteuriseerde of gehomogeniseerde boter, meel, olijven, sommige groenten). Alles bij elkaar was het 140 euro. De foto’s zijn alleen niet heel duidelijk.

3 dozen eieren, 4 pakken meel, 2 x olijfolie, 5 bossen lenteui, 2 zakken chips, lasagnebladen, kattenvoer….
twee stampvolle laden met groenten en fruit
en masse smør

Plankjes gelijk even schoongemaakt voor alles in ging, dat scheelt me een boel gedoe voor ie echt te pekkig wordt. (sowieso, waarom ziet die koelkast er na een week weer uit alsof ik mijn borden er in afschraap terwijl ik er alleen frisse glazen potjes en bakjes in zet?)

Eet mij eerst-eten.

En kijk, dat is dus superduperhandig: een plankje met bakjes met dingen die opgegeten moeten worden. Gewoon, grote bakjes zodat het niet verscholen in een folietje achter op een plank cultures ligt te kweken maar gewoon zichtbaar is voor wie er dan ook gaat koken, of honger heeft.

Een ‘eet mij eerst’ plankje. Oh damn, wat georganiseerd.

(en ja, dat links is een POTJE met KANT EN KLARE tomatenspul. Ideaal voor op de pizzabodem)

nog heel veel kaas over die mijn ouders gekocht hadden. de luxe 🙂

Ik had zelfgemaakte bolletjes gemaakt in plaats van gewoon brood en ze waren prima gelukt! Ik maak ze morgen nog eens en als ze dan weer goed lukken, volgt het recept.

Jarretels :p

Er kwam een pakje uit Kroatië. Wat een supergave postzegels. (Mijn broertje had onlangs een gier in zijn voortuin. Dat is gek, want hij woont in Brabant. Een half uur daarna had hij ook een buslading vogelologen in de voortuin, want het is geen alledaagse verschijning.)

In het pakje zat dus een nieuwe jarretelgordel. Oh, zo mooi gemaakt! De vorige was te groot geworden en na zeven jaar aan het einde van zijn leven. Ik bestelde hem hier.

Ik moet er weer eens over schrijven, over kousen enzo.

Op een vorig blog was dat veruit de meest populaire post ooit.
Kousen zijn prachtig en erg comfy om te dragen, maar als je ze probeert omhoog te houden met een prulletje van de H&M of goedkopere keten-lingeriewinkel haal je jezelf vermoedelijk een boel frustratie op de hals

Vier pietepeuterige plasticjes, daarmee kan je je sokken niet fatsoenlijk ophouden. Bovendien zit het vreselijk. In tegenstelling tot zo een, dus.

Eieren leegblazen

Samen met de meisjes knipte ik wat takken hier en daar. Ik dacht dat ik een toverhazelaar had zien staan, maar dat bleek niet zo te zijn. Whatever.

Je kan eieren koken en verven, maar dan moet je ze of snel opeten of weggooien wegens bedorven of sjemiese verf. Leegblazen is makkelijker.

Je neemt een klein speldje, en daarmee prik je aan twee kanten een gaatje in het ei. Wij gebruikten een mesje bij wijze van hamer, om het speldje er voorzichtig in te slaan.

Je laat het ei gewoon in het doosje staan terwijl je dat doet.

Daarna maak je het gaatje wat groter met een iets dikkere en langere naald. Met die naald poer je een beetje in het rond in het ei, want de vliesjes van de dooier moeten kapot, anders is het nogal (slechte woordgrap alert) hard blazen geblazen

Daarna maak je de gaatjes voorzichtig nog iets groter met het speldje. Dan kan je de eieren leegblazen boven een bakje, en verven.

Met de inhoud van de eieren maak je iets lekker. Foe jong hai bijvoorbeeld!

Zwanenterreur…

De laatste tijd is er niets aan om naar het strandje te gaan. Serieus, binnen een kwartier…

Loop je net lekker een beetje te wandelen…

…kwaak….
KWAAK KWAAK!!!!
BLAAS HINNIK KWAAK KWAAK BRIES KWAAAAK IK BEN EEN BOZE OVERSIZED WITTE KLOTE-EEND!!!! WEES BANG VAN MIJ!!!

Ze komen een of meer keer per dag voorbij. In zee en die is best groot, al met al. Het is niet dat wij in hun inieminiestadsvijvertje zitten te klieren.

Zodra ze ons zien, al zwemmen ze helemaal aan de overkant, komen ze keihard aanzwemmen, komen zo dicht bij mogelijk, bijten naar de kinderen, blazen… en dan zijn het best imponerende beesten!

Prachtig, maar best… opgefokt.

Dan maar redden wie zich redden kan….

En misschien nog een interessante tip voor de mensen die kritisch zijn ten opzichte van vaccins: hier kan je je registeren en een documentaire serie bekijken. Niets geen hysterisch gedoe maar duidelijke en goed te volgen interviews met onder meer artsen en wetenschappers.

En voor al die andere mensen: hier is tien minuten lang Dexter van Dexters Lab met zijn haar in brand.

 

Geen mobieltje, yo!

Ik gebruikte mijn telefoon al niet zo veel. Vooral om mijn moeder foto’s van de kinderen te sturen, te checken wanneer ik ongesteld word en heel soms om de man te bellen.
En om 11% korting te krijgen op mijn verse grønnsaker en frukt bij de winkel. Dat telt hard op bij ons. *insert supergezonde smilie*

Behalve wat uitvergrote stukjes van mijn middelmatige maar verder prachtige leven op mijn blog voor de hobby, heb ik niet zo de behoefte om mijn status te delen met anderen. Eigenlijk.

bron: http://theadventourist.com Het gevoel alsof ik hier woon (met internetaansluiting)

Nu is mijn telefoon kapot. Hij deed het alleen nog als ik een bloempot op de oplader zette en de telefoon er bengelend in de lucht eraan hing en nu is het definitief schluss.

En ja, het moet absoluut een bloempot zijn. Een witte, als het even kan. Gebruiksaanwijzingen… pfu!

Hij ligt nu al drie weken niets te doen en ik heb hem nog niet gemist. Ik moet hem eigenlijk laten maken, want er is denk ik nog wel garantie op.

Hmmm….

Ik keek naar niet smarte phones ter vervanging, voor als ie niet gemaakt kan worden. Je moet dan de filter ‘geschikt voor senioren’ aanvinken. Gelukkig zijn ze dan ook wel ‘høreapparatkompatibel ‘. Dat is handig voor later, hoewel ik denk dat mijn gehoor de telefoon wel overleeft.

Sommige hebben maar vier knoppen, om nummers voor te programmeren. Ideaal!
Op het voorbeeld:
1 – huisarts
2 – kind 1
3 – kind 2
4 – begrafenisondernemer.

Ideaal voor mij. Bij mij zou het zijn:
1 – de man
2 – mijn moeder
3 – een random energiemaatschappij, gewoon om ze terug te telefonterror-en
4 – leeg

Dus ik bedacht dat ik misschien maar helemaal zonder smartphone moet doen. Oh, zo fijn! Mijn ouders weten nog dat gezinnen telefoon kregen en daarvoor moesten Laura, haar moeder en zusjes gewoon maanden wachten tot Pa terugkwam van het seizoenswerk. #kleinehuisopdeprairie.

Toen ik verkering kreeg met de man ♥ moesten we nog bellen vanuit een telefooncel en communiceerden we via ouderwetsche post, toen hij vaarde.
En ik zou niet zonder kunnen?

Ik ga mijn blog ‘oma vertelt’ noemen.

We hadden bedacht dat het met het oog op het bedrijf handig was om een landlijn te hebben en dat zou genoeg moeten zijn. We wonen ook weer niet zo afgelegen en de mensen hier zijn niet zo hardvochtig dat ze me creperend langs de weg laten liggen bij pech. Hoop ik 😉

Het is makkelijk hoor, een mobieltje. Maar aan makkelijk, gaat de mens plus de rest van de wereld nog eens ten onder 😉

Het is ook nooit dat ik aan het einde van de dag denk: ‘wow, ik heb zó fijn geinstagramd vandaag!’

En wat is dat trouwens. Ik heb dik 20 jaar van mijn leven geen mobieltje gehad en ben hem de overige 15 jaar ongeveer 95% van de tijd kwijt geweest, vergeten op te laden of heb het geluid ervan niet eens herkend als mijn telefoon.

Ik doe liever iets met de kinderen, hang in de hangmat, knutsel iets in de keuken of typ op mijn laptop een stukje over de kansloosheid van een mobieltje. Oh, de ironie 😉

Na de winter.

Normaal ben ik best braaf met zeep, baking soda en azijn om mee schoon te maken en walnootolie voor lijf en leden.

Maar ik heb het altijd aan het einde van de winter: het kan niet meer. Alles voelt blergh en grauw en is dat vermoedelijk ook, simpelweg omdat we vier maanden in het ‘donker’ hebben gezeten.

Het is altijd dan, dat ik wat bodylotion, crème, allesreiniger uit een flesje en een nieuwe lippenstift blief. Wil. Moet. Crave.

Om er na een tijdje achter te komen dat dat het ook niet is. Of was. Vermoedelijk deed een flinke voorjaarsschoonmaak, een scrub van koffiedik, cacao en honing en een paar uur met mijn kop in de zon precies hetzelfde als die dingen van de winkel die nu met de eer strijken.

Maar de crème is bijna opgesmeerd, de lippenstift alweer gehalveerd en de allesreiniger bederft toch niet en kan mooi in de kast tot ie een keer goed van past komt.

Dat is fijn. Kan ik weer fijn gaan prutsen met mijn zelfgemaakte middeltjes want dat doe ik toch het liefst 😉