Goeie dingen wegdoen?

Mensen willen geen ‘goede’ dingen wegdoen omdat ze denken de spullen in de toekomst nodig te hebben of omdat ze er goed geld voor betaald hebben en het daarom zonde vinden.

58a1830197feb9115d878ba8d1d3db78Been there, done that…

Ik heb vroegah ook heel veel dingen weggedaan, niet met pijn in mijn hart maar wel lichtelijk misselijk van het geld dat ik weggooide.
Maar naar mijn idee deed ik dat niet op dat moment, maar al veel eerder. Toen ik tassen, jassen, schoenen, kleding en andere dingen kocht die ik niet nodig had en die ik weliswaar best leuk vond, maar niet ‘geweldig’ waardoor ik ze niet gebruikte.

Ga je die dingen ooit nog gebruiken? Ik denk het niet. Als je huidige dingen het begeven, ga je dan winkelen in de dozen op je zolder? Nee.

Het geld heb je verspild toen je het kocht, door het wegdoen ‘bevrijd’ je jezelf alleen maar van een last. Van schuldgevoel.

Je bent bang?

Het is vrij confronterend om te zien dat je echt slechte keuzes hebt gemaakt en geld over de balk heb gepleurd voor iets dat je niet langer dan een half uurtje leuk vond.
Ik denk dat veel mensen daar bang voor zijn en zichzelf daarom voorhouden dat ze de dingen nog wel gaan dragen of gebruiken. Ooit… Maar diep van binnen weet je dat je jezelf voor de gek houdt, natuurlijk.

429402c16f36a7c4914a8e0b84e2a63bHet is auw.

Als je schoenen koopt voor 100 euro en op marktplaats krijg je er een tientje voor, dan is dat balen. Maar hangend in je kast wordt het ook niet meer waard. ‘Je geld eruit halen’ ga je dan ook echt nooit meer doen, wat je ook probeert.

Je had het gewoon in de eerste plaats niet moeten kopen. Zie het maar als een dure maar wijze les. Eenmaal ontdaan van al die troep laat je al het overbodige in de winkels veel makkelijker voor wat het is, merk ik zelf.

Maar laat het gaan…

Heel veel dingen heb ik voor een zachte prijs op marktplaats verkocht. Koper blij, ik blij. Voor een paar dingen kreeg ik een goede prijs en voor al het overige hoop ik dat een kringloopwinkelaar er een goede vondst aan heeft gehad omdat dingen er zijn om gebruikt te worden en niet om voor de rest van hun leven opgeslagen te worden en uiteindelijk te worden weggeflikkerd omdat na 30 jaar ontbinden definitief niemand er meer iets aan heeft. Al krijg ik er weinig voor, het is in elk geval meer dan wanneer ik het niet verkoop.

Als een ander bovendien wat jij wegdoet, in een kringloopwinkel kan vinden hoeft ie het niet nieuw te kopen. Dat scheelt weer grondstoffen en milieubelasting.

Als wil dat je leven makkelijker wordt omdat je veel minder spullen hebt om te onderhouden, moet je ook ‘goede’ dingen wegdoen.

Echt, je krijgt je geld niet terug. Nooit meer. Helaas.Β  πŸ˜‰

De kosten van rommel

En al die spullen, die moeten natuurlijk ergens wonen. Dus zijn er complete zolders, garages, kamers en talloze kasten en handige schotten gewijd aan de troep. Als je berekent wat je huis je per vierkante meter kost en vervolgens eerlijk opmeet hoeveel van die ruimte is gereserveerd voor meuk weet je dat de uitspraak ‘het eet geen brood’ dus nergens op slaat. Het eet minstens een paarhonderd euro per maand, als je niet oppast.

Die ene keer dat je dan iets opnieuw moet kopen dat je in je enthousiasme hebt weggegooid is een schijntje daarbij vergeleken.

Voor je gemoed…

Maar het is niet alleen dat. Als je overal in je huis geconfronteerd wordt met het verleden, met dingen die je al lang niet meer nodig hebt, slechte keuzes die je hebt gemaakt en leuke dingen die echt niet meer terug gaan komen drukt dat zwaar op je gemoed.

Misschien ervaar je dat niet zo, net zoals dat je niet merkt dat je je eigenlijk best kl*te voelde, tot je echt gezond gaat eten. Je bent eraan gewend.

Alles zesdubbel

Al die keren dat je iets kocht, omdat je het andere kwijt was? Denk aan scharen, aardappelschilmesjes, hemdjes, sokken, mascara, nagelschaartjes, kaartspellen… Je komt ze tegen als je gaat ruimen. Maar wat fijn als je in het vervolg al je spullen kan terugvinden.

a5b796d094e45dae48c5757f46d60b1dEn denk aan de tijd die je gebruikt voor je spullen. Alles wat je overhoop moet halen als je iets uit je berging nodig hebt. Al die keren dat je het weer makkelijker ging organiseren. Al die dingetjes die heel de dag je aandacht vragen. Al. Die. Keuzes. Een fijn kledingstuk zoeken in een stapel net-niets die je vorige week nog zo netjes georganiseerd had. Je keukenla overhoop halen om de kurkentrekker te vinden. Om kwart over acht rondrennen omdat je de gymschoenen van je kind bent kwijtgeraakt in een grote berg meuk. Je benen breken over de zooi.

Natuurlijk zijn er ook mensen die stikgelukkig zijn met al hun spullen. Dat kan ook. En dat is fijn. Maar veel mensen zijn dat niet. Of ze zeggen van wel, maar duiden hun spullen aan als ‘zooi’, hun zolder en garage als ‘bende’ en de ruimte die ze in huis hebben als ‘opbergplek’. Dat zegt ook genoeg.

Dus.

28882e6722dcd7d7ee3454a72dfb3144 En dat is echt waar.

Kijktip over opruimen en kleine huisjes en hoarders.

Wat een leuke aflevering van televisie. Het is van het programma Kruispunt en heet Opgeruimd.

EN HIER KAN JE HET KIJKEN KLIK

Ik heb de aflevering met veel plezier bekeken. Er wordt langer dan zes seconden met mensen gepraat en dat levert mooie gesprekken op, zoals bijvoorbeeld met Marjolein met haar Tiny House. Wat is zij leuk op tv πŸ™‚ Op haar blog ook trouwens. En wat een aardige opruimcoach πŸ™‚

Het is altijd zo grappig als je de spullen van andere mensen ziet. ‘Flikker weg die zooi’, denk ik dan. Het is echt zo’n opluchting en je zal het echt niet missen. De onrust van een huis waar overal spullen zijn, al dan niet weggestopt en georganiseerd…Β  ik ben zo blij dat ik dat niet (meer) heb.

Als we tv-programma’s zien over hoarders, dan doen we lachen en zeggen we haha, gelukkig zijn wij niet zo erg. Dat zijn natuurlijk ook de extremen maar we worden wel aangemoedigd om te hoarden want meer is beter.

En het daarna te organiseren, zodat het niet zo erg lijkt. Koop nog een bak voor onder je bed, een zak met vakken voor aan de leuning van je bank, een salontafel met lades en planken, een extra module voor in je keuken, handige tijdschriftendozen, een opbergstang voor aan je keukenmuur, extra planken voor je kast, een hangdinges voor aan je kapstok, wat haken voor rondslingerende kleding en het probleem is weer opgelost.

Tot je alles van zijn plek moet halen omdat je gaat verbouwen of verhuizen, iets kwijt bent of iets wil veranderen en dan blijkt iets heel simpels opeens een klus van een paar uur, alleen maar door je meuk.

Want wat moet een mens nu echt met een plank vol bloemenvazen, vijftig oude jaargangen van tijdschriften, al die gelezen of ongelezen boeken, bakjes vol dingetjes en enkele oorbellen, oude armbanden, een paar speelkaarten, een briefje van deze of gene, het bandje van je overleden kat, een lege batterij, een usb-stick, een niet schrijvende pen, een sleutelhanger en wat oude sleutels, een wijnkurk, een pak lelijke wenskaarten, je volgekrabbelde schriftjes van de basisschool, foto’s van mensen die je al lang niet meer wil zien, 100 witte maar inmiddels vergeelde enveloppen, een kapotte zaklamp, zegeltjes, bonnetjes, briefjes met onthoudingen, paperclips, meer servies dan je ooit mee-etende mensen in je huis hebt, wol waarmee je een sjaal tot de maan kan breien terwijl je steeds nieuw koopt, restjes stof, toeristische boekjes van een leuke vakantie, ongedragen kleding, te kleine kleding, ongemakkelijke schoenen, spaarlampen, halve pakjes kauwgum, nooit terug te kijken dvd’s, bijna lege flesjes sop, vies wasmiddel, oude parfum en proefjes, opgespaarde meuk voor zelfmaakprojecten die je niet doet, oude klokken terwijl je altijd je telefoon gebruikt, nog zes horloges, vier reservebrillen en bankafschriften van 1985 tot 2012.

Nou ja, you get the picture πŸ˜‰

Natuurlijk is het makkelijk om georganiseerd te lijken als je 170 m2 tot je beschikking hebt om vol te stouwen met spullen in kasten. En lijkt het in een tiny house al rommelig als je lege koffiekopje nog op tafel staat.

Maar of het nu opgestapeld ligt op de vloer of keurig is weggewerkt achter ikea-hoogglans opbergoplossingen, het idee is het zelfde. Je verzamelt te veel spullen. Spullen die je niet nodig hebt. Spullen die je belemmeren te doen wat je echt wil. Je bent bang om ooit iets te missen en daarom kan je helemaal niets weggooien. Spullen die je koopt omdat je andere dingen niet wil voelen. Om bezig te blijven, jezelf te verdoven.

Maar echt, je hebt zo veel niet nodig en de kwaliteit van je leven neemtΒ  toe als je jezelf laat leven met alleen de dingen die je echt nodig hebt en die jou echt blij maken. (al zijn het 45 oude jaargangen van het maandblad Vorsten πŸ˜‰ ) Omdat je zonder al die andere dingen kan. Omdat je jezelf best kan redden zonder al die schijnzekerheden. Op Center Parks overleef je toch ook? Komt helemaal goed.

Lekker goedkoop stoken.

Ons haardhout ligt nog bij het oude huis. Het staat daar niemand in de weg, de kans bestaat alleen dat de knieperige huiseigenaar het nu aan het opstoken is. Omdat we te lui druk waren om het hout op te gaan halen, nam ik gewoon wat hout mee dat ik langs de weg vond. Even de kachel warm maken is genoeg om het de rest van de dag redelijk aangenaam te hebben. (oh, ik hartje isolatie!)

Er is hier in huis een warmtepomp. Das best duurzaam en verantwoord enzo. Zeker met Noorse stroom. Ook handiger met babyhandjes. Ik denk dat dat beter is, dan bomen omkappen puur om in de kachel te steken. Het is alleen niet zo gezellig en vermoedelijk ook duurder.

Twee jaar lang betaalden we gemiddeld 50 euro per maand aan stroom, inclusief de netbeheerkosten. Dat is erg weinig en de stroomrekening zal wel iets omhoog gaan als we de warmtepomp vaker moeten gebruiken.

sprokkelhoutMaar hier vlakbij is, getuige de enorm unheimische kale plek in het bos, een plek waar hout gekapt en gehakt wordt. Of werd. In elk geval ligt er een enorme berg met oude pallets, stokken, resten hout, wegrottende stukken boom, een oude computer (echt, zo aso!), vijf statiegeldflesjes (zakgeld voor dl1) en dode takken, dus daar ga ik graag winkelen.

Het is een kwestie van een paar keer bukken en twee keer lopen om een grote berg aanmaakhoutjes en prima brandhout mee te nemen. Sinds het zo is afgekoeld en de zon niet meer de boel binnen verwarmt, hebben we het er elke dag lekker warm mee gehad.

Lekker goedkoop πŸ™‚

Nooit meer sokken kopen! (over darn tough sokken)

Bijna nooit meer. Is dat nu niet fijn?

Een paar maanden geleden bestelde ik bij trekkit twee paar sokken van Darn Tough, om te proberen. Het duurde even voordat we ze ontvingen, maar sindsdien zijn ze goed gebruikt. Het zijn erg dure sokken, maar hun geld meer dan waard zo belooft de maker.

Darn Tough sokken zijn:

  • Gemaakt in Amerika. Dus niet in China. Dat is sowieso al een plus. Vind ik. China Schmina.
  • Gemaakt vanΒ  o.a. merinowol van ethisch gehouden schaapjes uit Europa, Amerika en Australie.
  • Van heel goede kwaliteit: meer steekjes per cm2 dan gewone sokken waardoor ze stevig zijn en dus lang meegaan, maar niet dik aanvoelen
  • Levenslang gegarandeerd: als je er een gat in weet te krijgen krijg je een nieuw paar van ze
  • Verkrijgbaar in verschillende warmtes en voor verschillende activiteiten
  • Verkrijgbaar met blije printjes, of zonder.

Hoe zitten ze?

Dat ze hun geld waard zijn, klopt tot heden. Mijn eerste paar draag ik ongeveer twee keer per week, dus twee keer per week worden ze gewassen en gedroogd. Dat inmiddels drie maanden lang. En ze passen nog even goed en zitten nog even lekker als op dag 1.

Ik bestelde nog zes paar voor de man en voor mij. Voor elke dag van de week een paar. Cute. De andere (wollen) sokken die we nog hebben, dragen we op. Dat gaat vrij snel met standaard wollen sokken. Dat verschil merk je echt goed want daar heb je na een aantal maanden minder intensief dragen al flinke slijtplekken of lubberende boorden. Argh!

dsc06860

darn tough sokken
Wat een blijheid aan mijn voet!

Met de dikkere sokken heb ik echt warme voeten, soms te warm toen het nog wat zomerser was. Voor nu, met 5 graden en geen extra warmte van de zon in huis, zijn ze heel fijn. De wat dunnere sokken zijn echter ook prima voor nu en in de zomer. (Noorse zomer). Met deze sokken pas je prima in je blije laarsjes.

Rei

De laatste keer heb ik de sokken besteld bij rei.com. Ze hebben veel keuze en een flink aantal sokken was in de aanbieding, maar toen ze aankwamen in Nederland, moest ik er via DHL nog een leuk bedrag aan douanekosten over betalen. Dat is wel iets om rekening mee te houden, maar ook met dat meegerekend vind ik het de aanschaf meer dan waard.

Dus…

Voor sokken waar je als het goed is jaren mee doet en dus jaren plezier van hebt, is het een goede investering. Ze zijn fatsoenlijk geproduceerd, hebben een goede garantie en zitten heerlijk. Bovendien hoef je heel lang geen sokken meer te kopen en dat is fijn, omdat sokken kopen toch een van de suffere dingen is om te doen met je leven. Bijna net zo suf als stukjes schrijven over sokken.

Als je het geld er voor (over) hebt, zou ik het zeker doen!

Lekker kaal. (over spullen)

Strak wit en minimalistisch: ik vind het mooi! Mooi om naar te kijken en mooi voor mijzelf maar redelijk onhaalbaar en onpraktisch met nog vijf gezinsleden. Onwenselijk bovendien, want ik houd meer van gezinsleden dan van strak wit en minimalistisch. En man en kinderen die hebben nu eenmaal spullen.

dsc06864
Een kast met modelbouwspullen, vier kasten met cd’s, een kastje voor de lp’s, drie vitrinekasten met bootjes om maar eens wat te noemen

Toen we verhuisden, waren onze ‘gewone’ spullen in een paar uur overgezet. Kleding, keukenspullen, huishoudelijke meuk… lekker makkelijk!

Zelf heb ik ervoor gekozen om praktisch geen spullen te hebben. Als ik alles, van pinpas en paspoort tot fotoboeken, sieraden en kledingstukken bij elkaar optel, kom ik niet aan 80 dingen. De dingen die er niet zijn, zijn dus van mij πŸ˜‰

Ons huis is niet leeg. Vind ik dan, maar na een jaar of 7 is mijn idee daarover misschien ook veranderd.

Dat we minder meuk dan het gemiddelde gezin hebben, zie je vooral in kastjes. Kasten opendoen zonder dat de halve inhoud eruit flikkert en tussen je spullen door kunnen kijken is erg rustgevend, vind ik.

Check me keukekassie.

dsc06874
spelletjes en het rookkastje
dsc06875
spelletjes en niks
dsc06873
verf, potloodjes, papier, kleine speelgoedjes en plantenzaden

Ik heb liever dat er in huis wat slingert (okee, eigenlijk niet) en dat de kasten vrij van overbodige troep zijn, dan een spic en span huis terwijl er allerlei overbodige nutteloze troep in kasten, achter schotten en op zolders resideert. ‘Je ziet er toch niets van? Nee, niet met m’n ogen maar ik weet dat het er is en dat vind ik vervelend. Het slingert niet fysiek, maar het slingert wel. In mijn hoofd.

Bewaar drastisch minder spullen voor ‘wat als’. Leg geen idiote voorraden aan. Stop met organiseren. Vertrouw erop dat je alles wat je nodig hebt, op de juiste tijd weer krijgt. Bewaar dezelfde spullen op een en dezelfde plek (batterijen, lucifers, haarspeldjes, winkeltassen, kamperspullen, knutselspullen, legosteentjes, pannen, belangrijke papieren etc.). Minder is beter. Houd alleen wat je graag gebruikt of echt nodig hebt. Voorkom dubbele dingen. Wees creatief met wat je hebt. Koop niet voor alles wat je ooit wil doen of maken een ander ding, maar doe met wat je hebt of leen iets.

En dit is leuk voor later. Voor die paar jaar dat de kinderen het huis uit zijn en we nog geen kleinkinderen hebben πŸ˜‰

bron-littledesigncorner
bron: littledesigncorner.com

 

Zelf een kerstster bouwen.

Kerst is niet echt mijn feestje, maar Yule, de winterzonnewende vind ik prachtig. Net als kerstboomlampjes. Toen ik jong was hingen ze jaar rond boven mijn bed.

Wat ook mooooi is, zijn deze kerststerren van kerstster.com.Β (nee, geen reclame en ik krijg er ook geen geld voor. balen toch πŸ˜‰ )

Echt, zelfs van de zomer stond ik nog eens op het punt er een te bestellen. Maar ik deed dat niet, want zomer.

kerststerMisschien doe ik het in een gekke zeer rationele bui alsnog. Want op al die vragen als: helpt dit me bij het verwezenlijken van mijn levensdoelen, heb ik het echt nodig, vind ik dit over drie jaar nog leuk en is mijn leven minder aangenaam als ik het niet heb, is het antwoord natuurlijk een zeer volmondige ‘ja’ πŸ˜‰

Maar tot die tijd waren er ouwe takken en kerstboomlampjes. De kinderen schopte ik het bos in, achter de ipad bij opa en oma vandaan. Ze hielpen met takken zoeken en ons Leentje hielp met het in mekaar frotsen van de ster die we met touwtjes vastmaakten.

Vervolgens hing ik er kerstboomlampjes in en tadaaa. Nou ja, tadaaa… meer zo van hoppa, daar hangt ie dan.

dsc06789Als ik ‘m zat ben, kan ie in de kachel. Bovendien was ie gratis. Dat doe je dan met zo’n chique geval weer niet snel. Niet in de kachel, maar ‘m zat zijn vermoedelijk ook niet.

Eigenlijk vind ik ‘m best ruig. Met het prachtige, strakblauwe en zonovergoten weer van de afgelopen dagen leek ie nog een beetje misplaatst maar vanaf zaterdag is ons onvervalst en regelrecht oktobers Noors Netenweer voorspeld. En dan is ie kjempekoselig!

dsc06771

Oh ja ze hebben ook paarse sneeuwvlokjes.

paars-sneeuwvlokjeIs het bij jou ook alweer tijd voor gezellige lichtjes? Welke?

Help mijn kind luistert naar metal!

Ik denk dat als er twintig jaar geleden google bestaan had, mijn moeder dit best had kunnen typen. Maar het kan verkeren, onlangs kon ze nog een bezorgde moeder van een gothic-dochter geruststellen: grote kans dat het geen fase is, maar ’t is minder erg dan het lijkt πŸ˜‰

Toen ik een jaar of 11, 12 was begon ik naar metal te luisteren. Van Aerosmith naar Nirvana, Guns n Roses, Metallica, Sepultura Obituary en toen was het eind zoek. ‘Als het een cd van van die satanaanbidders is gooi ik hem in de prullenbak!’ riep mijn moeder toen ik net een zeer zuurverdiende fl. 42,95 had uitgegeven voor ‘the black album’ van Metallica. Hij staat nu ook in de cd-collectie van mijn ouders.

Wat besluit een schattig blond paardrijmeisje om naar keiharde metal te gaan luisteren? Ik heb geen idee. Het was gewoon liefde op het eerste gezicht en hoewel ik amper meer nieuwe bands volg, is het nog altijd mijn favoriete muziek.

Vooroordelen.
Duivelsaanbidders, asociaal, suicidaal, depressief, intolerant, drugsgebruikers. Na bijna 35 jaar op de wereld kan ik concluderen dat idioten overal zijn. In alle lagen en groepen van de bevolking. Metalmensen hebben de naam, ‘nette’ mensen niet zelden de faam. In elk geval zijn de vooroordelen precies niet meer dan dat.

Rare mensen.
Nog nooit heb ik naars meegemaakt bij een metalconcert, maar die keren dat ik in een ‘gewone’ uitgaansgelegenheid was, hing er vaak later op de avond een gespannen sfeer of gingen er mensen op de vuist met elkaar.

Als vrouw ben je op een metalconcert behoorlijk in de minderheid. Een metalconcert is een van de veiliger plekken om uit te gaan als vrouw of meisje. Als ons Leentje straks naar een metalconcert wil, laat ik haar met een gerust hart gaan.

Hail Satan enzo…
De meeste bands hebben niets met godsdienst en de eerste metalluisterende duivelsaanbidder moet ik nog tegenkomen. Godsdienst wordt niet echt gewaardeerd maar ook niet erg actief gehaat door de meeste bands. Plaatjes van duivels en een keer satan roepen… ’t hoort er een beetje bij voor sommigen.

Teringherrie.
Als je metal luistert en je hoort alleen maar gekrijs, luister je net zo slecht als iemand die bij klassiek alleen maar krassende violen of pingelende piano’s hoort, of bij jazz alleen maar op hol geslagen trompetten.

Metal is mooi. Luister maar.

Dat dit niet in een keer lekker in het gehoor ligt snap ik dan wel weer, maar hoe prachtig is deze plaat na een paar keer luisteren <3

Agressieve teksten. Over dood enzo.
Metal heeft niet de meest opbeurende teksten. En dat is best een verademing in een wereld die schreeuwt dat je blij en gelukkig moet zijn en als dat niet lukt, dat je eigen schuld is. De donkere kanten horen er ook bij, ’t is niet nodig om dat zo hysterisch te bedekken onder een verstikkende mantel van opgeklopte blijheid. Iets benoemen wil ook nog niet zeggen dat je het verheerlijkt.

Met de teksten erbij, is er vaak best nog wat van te maken.

Och ja. Ik kan niet uitleggen wat er nu zo fijn is aan metal. Je houdt ervan, of je houdt er niet van.

Wat is jouw favoriete muziek?