niet perfecte plaatjes.

 

Wat je hier ziet als je gewoon langs de weg loopt, is prachtig! Ook op een grauwe, regenachtige februaridag.

Bij elk bloemetje of mooi moment je camera pakken en zodoende je hele leven door een schermpje voor je zien vind ik zo zonde. Dat er een prachtige zonsopkomst is en dat je in plaats van ervan te genieten je camera gaat lopen zoeken en als je dan de foto wil maken, het mooiste er alweer af is.

Dat je alleen maar bezig bent je huis in instagram-stijl te krijgen zonder het echt te zien voor wat het is. Geen tentoonstelling maar hopelijk een fijne plek waar iedereen zichzelf kan zijn en waar je je veilig voelt. Waar alles goed is zoals het is.

Dat je een half uur boven dat wiegje met baby hangt om er de Schattigste Babyfoto Evvah te schieten, in plaats van je te verwonderen over dat alles werkt aan zo’n kindje, die kleine handjes en dat minuscule mondje waar zo veel herrie uit komt maar nu gelukkig even niet…

Voor je het weet is je leven voorbij, maar gelukkig heb je de foto’s nog 😉

Toch neem ik mijn telefoon tegenwoordig vaak mee als ik ga wandelen. Als ik hem niet meeneem, dan loop ik al gauw in gedachten verzonken overal voorbij.

Natuurlijk valt een hertje, mist, het eerste groen of een rare paddestoel me  op en ik geniet altijd van buiten zijn, maar juist een paar plaatjes willen maken zorgt ervoor dat ik beter kijk naar die gekke steen. Dat ik even voel aan dat grappige plukje mos omdat ik er toch met mijn neus bovenop sta. (die groene bolletjes zijn zo grappig van dichtbij en ze voelen zo gek). Dat ik iets langer stilsta bij iets dat ik mooi vind.

Bovendien heb ik dan weer wat tofs om te laten zien op instagram, facebook en mijn blog. Dat jullie denken dat ik echt een geweldig mooi leven heb.

Oh wacht, dat is ook gewoon zo.

Kinderknutsels minimaliseren?

De kindertjes vinden het heel erg leuk om te knutselen en te tekenen. En ik vind dat weer leuk, want goed voor de hersentjes, de motoriek, creativiteit en bovendien maken ze dan weinig ruzie en zeuren ze niet aan m’n hoofd over leuke dingen doen. Vooral dat laatste, eigenlijk.

Wegdoen / bewaren

De meeste tekeningen doe ik makkelijk weg.
De kinderen vinden dat niet leuk. Als er eentje in de prullenbak zit was dat natuurlijk net de Allermooiste Tekening Die Ze Ooit Hadden Gemaakt en Voor Altijd Wilden Bewaren. In Een Lijstje. Maar met vier kinderen moet je wat.

Eens per week verzamel ik alles wat ze hebben gemaakt. De leukste dingen gaan in een map. Eens in de paar maanden sorteer ik alles in de map en de mooiste dingen daaruit, bewaar ik in een ordner. Per kind heb ik 1 ordner en als ze iets graag willen houden, zetten we dat op de tekening.

Het zijn niet altijd de mooiste dingen die in de map terecht komen. Deze is gewoon mooi om zijn eenvoud. De oudste was net vier toen ze deze tekende, en ik was net zwanger van de derde. En nogal moe, zo te zien 😀

Van de oudste heb ik de meeste tekeningen. Logisch, ze is de oudste, ze heeft op het kinderdagverblijf veel leuke dingen gemaakt en tekent het liefste van allemaal.

Torhild is ook een natuurtalentje

Sommige dingen namen veel plek in. Waar mogelijk, heb ik ze verkleind. Van bierflesje met een voetafdrukje erop bewaarde ik alleen het blaadje met de voetafdruk (het bier hebben we toen het vier jaar over de datum was, weggegooid).

Van een sieradendoosje dat ze maakte op het kdv, heb ik een foto gemaakt en het weggedaan.
Eigenlijk gek dat je meer geneigd bent dingen te bewaren als ze driedimensionaal zijn.

Alledrie vinden ze het leuk om hun map te pakken en hem te bekijken. Dat is ook een stuk leuker dan drie dozen ‘oud papier’ doorworstelen omdat ik niets weg wil doen waar ze ooit een kras op hebben gezet.

Kinderkunst tentoonstellen.

Gelukkig kan je kindertekeningen ook hartstikke artistiek tentoonstellen.

Dat zo’n modern kunstenaar ernaar kijkt en zegt ‘dat kan ik ook’ en er vervolgens wel dik geld mee verdient 😉

In de gang hangt een heel groot bord waarop ik tekeningen of leuke schoolwerkjes ophang. Soms hangen er tekeningen aan de koelkast met magneten of hangen we dingen op de deur. Ik vind het wel fijn om er een vaste plek voor te hebben, het staat zo onrustig als overal iets hangt.

Wat ik wel een heel gaaf idee vind, is deze collage voor in een wissellijst:

bron: https://artfulparent.com/2016/01/display-kids-art-poster.html

Of je maakt er een kalender  van:

bron: http://www.gnaana.com/visuals/february12
of je lijst de mooiste dingen tijdelijk in…

Ook handig: vergankelijke kunst! We hebben stenen genoeg en toen het grootste kind had ge-pinterest, wilde ze ook stenenbeestjes maken.

Ze vonden het alledrie prachtig en na een tijdje werden er complete menhirs het huis binnen gesjouwd en van een verfje voorzien. En nu liggen ze allemaal weer netjes in de tuin, de regen heeft de verf alweer verwijderd.

Dus….

Een paar mooie dingen in het zicht, heeft naar mijn mening meer waarde dan tien archiefdozen achter schotten op zolder.
De kinderen vinden het ook leuk als wat ze gemaakt hebben, echt een mooie plek krijgt in huis.

Door een beetje selectief te zijn in wat je bewaart, krijgen de dingen meer waarde 🙂

Deze week.

Ik wilde, op verzoek, een aantal posts terugzetten. Maar ook al zet ik de plugin uit waarmee je een mail verzend bij een nieuwe post, dan nog komen er e-mails van allerlei oude meuk die ik terug plaats.

Ik dacht dat dat niet het geval was, dus bij deze mijn verontschuldiging voor de 6 mails die iedereen met een abonnement van me kreeg! Het gekke is dat het met de ene post wel gebeurde en met de andere niet.

Ik ben niet echt een wordpress techneut. Ik had nog wel kiekjes van sneeuw met de mist. Dat was mooi!

De komende week is een drukke. Veel afspraken en de man gaat vandaag iets sportiefs doen. Ik ga hem uitlachen, denk ik. Ik ga met de kinderen naar een kennis. Ze houden ook van metal en folk, dus ik neem wat cd’s mee. Van Warduna, bijvoorbeeld. Ze zijn nogal evangelisch maar kunnen ook andere dingen waarderen.

Ze hebben zelf zes kinderen, dus het voelt minder als een invasie als we daar binnen komen stampen.

Koken!

We kochten deze week ook een tweedehands gaskooktoestel. Keramische platen of inductie zijn hier gebruikelijk maar aan de keramische kon ik niet wennen en inductie vind ik -ook tweedehands- veel te duur. Ons huidige komfyr begon een jaar geleden al met dienst weigeren, maar nu een pit niet meer warm werd en ik op de andere alleen nog een half zwarte / half rauwe omelet kon maken, was het tijd voor iets anders.

Op gas. Dat betekent zo nu en dan een patroon wisselen maar dat is geen probleem. Het bakt echt ideaal! Bovendien kunnen we nu ook koken als de stroom eens uitvalt. Dat gebeurt niet wekelijks, zelfs niet maandelijks, maar toch.
Hij bakt ook heel snel heel heet pizza’s en zonder geluid te maken bovendien. Dat is fijn.

En verder… knutselden we wat. We bakten dingen. Bananencake, koekjes, boller… we gingen naar het strandje, maakten ommetjes en keken films.

de man maakte een soort frikandellen.
ik zag een boom
en groen in rotsen
de zon staat alweer zo veel hoger! twee maanden geleden verdween ie rond half vier links van het water. er is ook alweer vier uur daglicht bij.

Ook heel mooi: koeien roepen op zijn Zweeds:

En nu moet ik me geestelijk voorbereiden op wederom  sociale activiteiten. En koffie drinken.

Recept: Noorse boller (rosinboller, fastelavns boller)

De kinderen zijn gek op zoete deegjes. Noren zijn gek op zoete deegjes. De kinderen zijn gek op zoete Noorse deegjes. Zo ook op boller.

Boller worden met bijzondere gelegenheden gegeten. En gewoon zo. Eigenlijk worden ze altijd wel gegeten, maar extra veel rond feestdagen omdat mensen dan heel veel bakken, denk ik.

Voor iemand die geen deeg eet, post ik belachelijk veel deegjesrecepten.

Ze zijn best lekker, zeker als je de kardemom niet vergeet zoals ik deze keer deed. Je kan het deeg met de hand kneden, maar een keukenmachine of mixer met deeghaken is wel heel makkelijk.

Je neemt:

  • 100 gram boter op kamertemperatuur. Dat meng je samen met
  • 575 gram bloem in de keukenmachine. Vervolgens voeg je toe:
  • 1 zakje gist (van dr. Oetker, op de bakafdeling)
  • een halve theelepel bakpoeder
  • een kwart theelepel zout
  • 90 gram suiker
  • 1 tl kardemom (koekkruiden kan ook, of kaneel)
  • 3,5 dl. lauwe melk, in een straaltje terwijl jij of de machine kneedt
  • een handje rozijnen (optioneel)
meel met boter roeren…
deegje….
op een warme plek laten staan
bolletjes van maken op een bebloemd aanrecht
de bolletjes nadat ze voor de tweede keer hebben gerezen

 

nou, ze zien er prima uit vond ik…
het opvreetteam
  • Kneed tot alles goed is opgelost en er een mooi zacht deeg is ontstaan.
  • Laat het deeg rijzen in een kom met een vochtige theedoek erop.
  • Zet het weg op een warme, tochtvrije plek, tot het ongeveer in grootte is verdubbeld. Dat duurt ongeveer 3 kwartier tot een uurtje.

(Bij mij leek het deeg nauwelijks te rijzen, mocht dat bij jou ook zo zijn terwijl je gist hebt toegevoegd en het deeg niet te koud hebt weggezet, ga dan na een uurtje gewoon verder.

  •  Leg het deeg op een met bloem bestrooid aanrechtblad en verdeel het in 16 – 20 bolletjes.
  • Leg de bolletjes op een bakplaat bekleed met bakpapier, onder de vochtige theedoek voor nog eens een half uurtje.

Pas op dat de theedoek niet te droog wordt, want dan blijft ie aan je boller kleven.

  • Bestrijk de bolletjes met geklopt ei en verwarm de oven voor op 225 graden.
  • Bak de bolletjes 12 tot 14 minuten, tot ze bruin zijn aan de bovenkant. Aan de onderkant van de boller kan je zien of ze helemaal goed gebakken zijn.

 

Medicijnkastjes en eerstehulpmeuk.

Het is een noodzakelijk iets, medicijnen, zalfjes, poeders, pillen en verbanden. Het is een van de weinige dingen waarbij geldt ‘beter mee verlegen, dan om verlegen’.

We hebben gelukkig niet veel nodig. Ik heb wel het nodige op voorraad, omdat het hier moeilijk of niet te verkrijgen is. Of voor heel veel geld!

Ik heb een uitgebreide eerstehulpset. Als ik alleen de noodzakelijke dingen los kocht, was ik duurder uit. Ik heb ook altijd pleisters in huis. Van ikea 🙂 Meestal is het overbodig om een pleister te plakken maar het biedt vaak troost aan een zielig kindje. Met 1,30 euro voor 40 stuks is het een koopje om van het gemekker af te zijn. Bovendien laten ze makkelijk los.

Ik houd wel van huismiddeltjes. Bij milde oorpijn stop ik extra vergine kokosolie in de oren van de kinderen en laat ze een warm doekje erop houden, met een druppeltje tea tree olie erop.
Op een koortslip smeer ik kokosolie met baking soda. Bij algehele kwakkeligheid maak ik graag kippensoep met kruidnagel, steranijs, peper en keltisch zeezout.

Behalve huismiddeltjes, heb ik de volgende dingen:

  • daro zoutoplossing, handig omdat je vrij krachtig een neusje door kan spoelen. het wekt ook minder argwaan dan wanneer ik met iets zelfgemaakts kom aanzetten 😉
  • paracetamol en aspirine. ik gebruik het een paar keer per jaar en dan ben ik altijd blij het te hebben
  • hooikoortstabletten. gelukkig hebben we ze al twee jaar niet nodig gehad.
  • wat homeopathische en fytotherapeutische middeltjes zoals calendula neusspray, calendulazalf, srl gelei en tijgerbalsem voor een incidentele zere rug, echinaforce voor de weerstand en arnicazalf voor bij kneuzingen. nisyleen voor bij griep en verkoudheden en cinuforce voor het voorkomen van bijholeontstekingen en het verminderen van neusverkoudheid.
  • norit. ik gebruik het soms om mijn tanden mee te poetsen. ja serieus. krijg je mooie tanden van.
  • betadinezalf, voor het desinfecteren en verzorgen voor wondjes. ik gebruik het nooit maar het leek me handig. omdat mijn oma dat altijd in huis had, denk ik.
  • magnesiumolie, ik gebruikte dat toen ik zwanger was tegen kuitkrampen. (en tegen een tegen een magnesiumtekort dus).
  • snuf! neusjesstick. een labello die je onder verkouden kinderneusjes kan smeren om de klachten wat te verlichten (fijn spul zonder rotzooi bij Groene Vrouw!)
  • emla zalf, heel fijn toen bij mijn dochter bloed moest worden geprikt, waar ze bang voor was. ze heeft nagenoeg onvindbare aderen, zelfs met een echo apparaat (? ofzo). deze crème verdooft tijdelijk en werkt perfect: ze voelde niets
  • tijmsiroop van Weleda, voor zielige keeltjes en tegen geblaf.

Wat ik erg leuk vind is het zelf maken van middeltjes. Ik heb goudsbloemen voorgezaaid om zelf weer calendulazalf te kunnen maken. Ik ben ook erg benieuwd naar cayennepeperzalf en het lijkt me lekker om zelf dennensiroop te maken. Een paar jaar geleden maakte ik zelf hoestsiroop van uien met suiker. Dat werd me niet in dank afgenomen, maar de angst het nog een keer te moeten nemen werkt ernstig weerstandbevorderend 😉

Maar ja, om aan die grappige nieuwe projecten te beginnen, moet eerst de oude voorraad op. En gek genoeg heb ik weinig zin in redenen om die voorraad op te maken. Dus voorlopig staat het daar prima. En vermaak ik me wel met andere dingen 😉

Noors leren, de kinderen.

Toen we naar Noorwegen gingen, hadden we redelijk wat uren Noors gestudeerd. De kinderen hebben geen Noorse les vooraf gehad. We wisten niet wanneer we zouden vertrekken en toen we eenmaal gingen, ging alles zo snel dat er geen tijd meer voor was. Ik denk ook dat het vrij nutteloos geweest zou zijn.

De oudste (zes, toen we verhuisden)

Toen we zes weken in Noorwegen waren, ging de oudste naar school. Ze heeft drie maanden haar mond amper open gedaan maar daarna kwam er keurig Noors uit en aan het einde van het jaar zei haar lerares dat ze op hetzelfde taalniveau zat als de Noorse kinderen.
Ze kreeg, samen met een Hongaars jongetje, wel extra Noorse les van een heel lieve Iraanse juf. Ja, multicultureel schooltje 😉

Noors en Nederlands houdt ze goed uit elkaar. In het begin sprak ze Nederlands met een Noorse intonatie, het zangerige en zachte. Klonk heel schattig. Ze haalt zelden de talen door elkaar, hoewel ze wel vertelde dat ze zich met Halloween moesten uitkleden op school. Het Noors heeft veel woorden die bijna het zelfde betekenen, maar niet helemaal. Of helemaal niet 😀

(ze bedoelde natuurlijk verkleden, duh)

De jongen (vier, toen we verhuisden)

De jongen ging een jaar later. Ik had hem alleen verteld hoe hij moest zeggen dat hij naar de wc moest. Hij probeerde meteen van alles in Noors te zeggen, wat niet altijd even goed lukte. Gelukkig zit er een Nederlands meisje dat geboren is in Noorwegen bij hem in de klas, die soms kon vertalen. Hij krijgt nu extra les in lezen en schrijven, dat had hij het eerste jaar niet.

Hij schakelt vaak over op het Noors, die taal lijkt hem ook beter te liggen. Inclusief het wat achter in de keel uitgesproken dialect van de regio hier. In het Noors moet hij echt netjes praten om verstaan te worden, in tegenstelling tot het Nederlands waarbij wij vaak wel weten wat hij bedoelt te zeggen.

Geregeld vernederlandst hij Noorse woorden en dat is soms erg onhandig. Als hij ziek is en vraagt om een butje. Dude, wat bedoel je? Wat is een butje? Een butje om in te spugen!!! *spoooooeeeeg*

Oh ja, een bøtte is een Noorse emmer 😉

Fietje (een, toen we verhuisden)

Sophia spreekt zonder Noors onderwijs goed Noors. Ze leert het van barne-tv en natuurlijk van haar broer en zus die driekwart van de tijd in het Noors communiceren. Als ik haar iets vraag in het Noors, krijg ik een Noors antwoord, ze doet dat echt zonder erbij na te denken. Als ze iets geks ziet roept ze ‘hva i all verden!’ wat zoiets betekent als ‘wat is dat in vredesnaam!’.

Noors leren aan je kinderen?

Ik leer aan Sophia en Torhild Noorse woordjes, maar geen zinnen. Mijn Noors is niet het Noors dat mijn kinderen moeten leren. Wel klets ik af en toe met Sophia in het Noors, als we zitten te tekenen bijvoorbeeld. Gewoon, voor het leuk.

Eenmaal op school en in contact met andere kinderen, gaat het Noors leren razendsnel. Net als ik leren ze tien keer sneller van echte conversaties, dan van saaie lessen. Intensieve lessen nemen met je kinderen is naar mijn mening verspilde moeite als je ze hier naar school of barnehage stuurt.

Ik denk dat je er niet al te krampachtig mee moet omgaan. Ze krijgen heus geen lelijk Nederlands accent als ik een Noors gesprekje met ze voer en het ligt aan het kind zelf hoe ze met de tweetaligheid omgaan. Een taal oppikken gaat in een razendsnel tempo.

Gelukkig krijgen kinderen hier goede begeleiding en wordt er weinig aan ze getrokken wat betreft prestaties. Dat ze mee kunnen doen in de groep en zich veilig voelen, is het belangrijkste doel in de eerste schooljaren. En dan gaat het als vanzelf.

De ruimte!

Ik houd van een behoorlijk leeg huis. Bij andere mensen vind ik dingen aan de muur en in boekenkasten leuk maar bij mijzelf niet. Toch heeft een huis volgens mij een minimale hoeveelheid spullen nodig, om niet het gevoel te hebben dat je midden in een verhuizing zit.

Ja, echt.

Als de man alleen een minimalistisch verantwoord een boeddhistisch miniatuurtuintje zou hebben, in plaats van kasten vol cd’s, modelbouwtroep en autopoetsmiddelen, was het hier toch wel akelig leeg.

Maar misschien hadden we dan wel kasten vol met miniatuur zen-tuintjes spullen. Hm.

Ja, we vullen elkaar zo goed aan 😉

We zouden makkelijk op een kleiner oppervlak kunnen wonen. We hebben hier behoorlijk wat ‘loze ruimte’. Een luxe, dat wel. Leuk voor de kinderen om te spelen, vooral.

Volgens mij is voor het ‘gevoel’ belangrijker dat je de kasten niet helemaal volpropt, dan de daadwerkelijke ruimte die je tot je beschikking hebt.
We logeerden eens twee maanden in een klein maar mooi appartement. Het was licht, nieuw, van hout en schoon. Maar in de enorme keuken stond serviesgoed voor 35 man en alles was er vijfdubbel aanwezig, waardoor de vaatwasser uitruimen een puzzel was. Elke keer weer. Waah!

Ik was echt blij toen we eindelijk ons ‘nieuwe’ huis in konden. Met een klein keukentje, maar ook onze eigen spullen. Precies genoeg. Met nog redelijk wat ruimte over.

Onze slaapkamer hier is klein, maar voelt niet klein of benauwd. Er staat alleen het hoognodige in.

Wat we niet in de slaapkamer (of kledingkast) nodig hebben, bewaar ik daar ook niet. (Behalve foto’s, administratie en kinderkunst)

Hoe houd je het lekker luchtig?

Ruim op! Doe weg! Want tot op een zekere hoogte, is minder toch echt meer.

Verzin een betere oplossing. In plaats van een enorme wasmand, kan je je wasgoed ook ophangen in een zak aan een deur. In plaats van grote  nachtkastjes kan je je spullen ook naast je bed of in de vensterbank leggen en gewoon niet zo veel zooi naar je nest slepen 😉 In plaats van een grote massieve tafel, heb je wellicht ook genoeg aan een laptoptafeltje.

Pas het aan. Spullen op een andere plek zetten, dingen anders opbergen of anders gebruiken is ook een oplossing.

Doe flexibel. Je spullen organiseren in bakjes, doosjes, lades en andere handige opberg-oplossingen is soms handig maar flexibel zijn met wat je waar neergooit ook. Dus stouw niet alles vol handige oplossingen, maar laat spullen de ruimte hebben in je kasten en lades. Zo gooi je ze makkelijk ergens anders neer en kan je eenvoudig iets weghalen of toevoegen.

Ja, ruimte is fijn!

Planten levend houden voor mensen met grijze vingers

Ik houd van plantjes. Het liefste zie ik ze buiten maar voor binnen begin ik ze ook te waarderen. Kamerplanten gaan vaak makkelijk dood en mensen roepen dan ‘ik heb geen groene vingers! ik laat een cactus nog doodgaan!’ en kiepen gedesillusioneerd het zoveelste stuk vergane groen in de kliko.

Of je planten in leven kan houden, heeft echter weinig met groene vingers te maken, maar meer met een goede verzorging en dat kan elke idioot.

Plantjes willen graag goed verzorgd worden en dat is logisch, een huiskamer is voor geen enkel levend ding een natuurlijke habitat.

Daarom moet je bij de meeste planten een beetje je best doen om hun natuurlijke omgeving enigszins te imiteren.

Hoe houd je planten in leven? Het is best simpel!

  • Kies planten die bij je passen. Geen planten die elke dag water willen als je nauwelijks thuis bent. Neem liever een sansevieria.
    Heb je inderdaad geen zin om planten te verzorgen, kies dan voor makkelijke planten. Ook makkelijke planten hebben wel enige aandacht nodig, maar je kan ze ook makkelijk een tijdje verwaarlozen zonder dat ze je dat gelijk aanrekenen. Supersympathiek!
  • Koop geen planten (alleen) omdat ze zo mooi zijn. Vergewis je ervan dat de plant past bij jouw huis en levensstijl, anders kan je een paar maanden later weer 25 euro wegflikkeren. Zo zonde!
  • Kies planten die bij je huis passen. Heb je een koud appartement op het noorden, neem dan geen bananenpalm die zon, licht en warme wil. Neem liever schaduwplant. Neem ook geen te grote planten, planten houden er niet van als je tegen ze aan loopt of als ze steeds verplaatst worden. Als je er goed voor zorgt, worden ze vanzelf groter.
  • Geef ze een fijne pot. In de winkel staan ze in een zo klein mogelijk potje. Als je ze koopt, zet ze dan in een andere, grotere pot met wat extra goede aarde. Sommige planten worden graag bespoten of gedoucht, doe dat ook af en toe.
  • Vraag de naam van de plant bij de verkoper. Plak een stickertje met de naam op de pot of zet het in je telefoon. Als je plant dan zielig gaat lopen doen, kan je googlen waarom.
  • Houd de verzorging bij. Zet het in je telefoon of agenda dat je in het voorjaar planten verpot en verse aarde geeft, dat je twee maal per week checkt of ze genoeg water hebben (zeker in de zomer!) en dat je ze eens per week besproeit, bijvoorbeeld.
  • Verdiep je even in de verzorging van je plant. Die drie icoontjes op de verpakking zeggen wel iets, maar niet alles. Lees op internet hoe je de plant blij houdt en handel daarnaar. Kost je maar vijf minuten.
  • Kijk naar de plant om te weten wat ie wil. Maakt ie lange lelijke stengels, dan wil ie liever naar een lichtere plek. Krijgen de bladeren een lelijke kleur, dan staat ie misschien te licht. Verandert je plant om een niet positieve manier, dan is er vaak nog genoeg tijd om in te grijpen. Beetje voeding, grotere pot, andere plek: vaak is het probleem makkelijk opgelost.

Eigenlijk moet je ze gewoon geven wat ze willen en dan komt het meestal wel goed! 🙂

Vakantierecept: pancakes.

Moet dat nu echt op zijn Amerikaans? Ja. Want ze zijn zo anders dan gewone pannekoeken. Die vind ik echt een drama om te maken. De kinderen willen dat op verjaardagen altijd eten en ik word er stikchagrijnig van.
Zo niet van pancakes. Die zijn serieus leuk om te maken! Ze zijn handzaam en bakken niet aan. Ze worden hoogstens zwart, als je het vuur te hoog zet 🙂

Men neme voor 3,5 hongerig kind:

3 flinke eetlepels roomboter. Smelt die op een zacht vuurtje.*

4 eieren. Klop ze luchtig met 2,5 cup melk.

roer hierbij 3 cups bloem en een flinke theelepel bakpoeder of baking soda.

voeg de gesmolten boter toe en (optioneel) een paar eetlepels suiker, kaneel, bosbessen of wat citroenschil

roer tot je een mooi glad beslag hebt en laat dit ongeveer 10 minuten rusten.

* in plaats van boter smelten, kan je ook vloeibare olie gebruiken

Bakken:

Smelt wat boter of olie in een flinke koekenpan. Zet het vuur niet te hoog.

Maak pannekoekjes van een kwart cup. Dat is iets minder dan een juslepel.

Als er belletjes aan de bovenkant verschijnen, kan je ze omdraaien. Laat ze nog even gaar worden.

bakken…
omgedraaid…

Als je geen cupmaatschep hebt kan je de hoeveelheden op internet opzoeken maar dat is nogal gedoe, 1 cup meel weegt minder dan 1 cup suiker bijvoorbeeld.

Als je een gewoon limonadeglaasje gebruikt, zit je ook prima. Zo nauw komt het allemaal niet! Tot het bovenste gekleurde randje, zo veel is 1 cup.

Serveren met wat je lekker vindt. Stroop, suiker, bessen, slagroom, roomboter of wat dan ook.

Duurzamere dingen: peshtemal / hammamdoek

Handdoeken drogen bij ons niet, behalve in de woonkamer.

Ik heb geen zin in dagelijks dampende handdoeken in huis. En ook niet in minstens tien handdoeken wassen per week. Of me afdrogen met een ijskoude klamme lap van gisteren.

Een tijd geleden had ik bij Jolanda al eens gelezen over hammamdoeken. Ze kocht ze, ekologisch en wel, bij Happy Towels. Toen kon ik geen reden bedenken waarom ik ze aan zou moeten schaffen, hoe leuk ik ze ook vond dus deed ik het niet. Oh, de zelfbeheersing!

Deze doeken hebben een aantal voordelen:

  • ze zijn multifunctioneel. van handdoek tot strandlaken tot babydeken tot sjaal of een sarong. picknickkleedje. tafelkleedje. tafelkleed. spooklaken (boeeehoeee ik ben een spooook)
  • ze zijn superlicht
  • ze vouwen heel klein op. veel kleiner dan een strandlaken in die maat
  • ze absorberen heel veel vocht
  • ze drogen supersnel
  • ze zijn lekker zacht

Uiteindelijk besloot ik er twee te bestellen. Ideaal als handdoek en straks in de zomer als we weer heel veel bij het strandje beneden zijn en in zee zwemmen.

dit strandje <3

En oh, ze zijn fijn! Ze zijn 90 bij 195 centimeter. In biologisch katoen. Een enorme lap, maar dat hindert niet.

Als ik ze de dag erna weer nodig heb, is de doek altijd droog, ongeacht het weer, of wanneer de kinderen ook hebben gedoucht en de badkamer dus extra vochtig is. Ook gebruik ik er soms een als sjaal. Niet lekker bij regen wegens de goede vocht absorberende eigenschappen, maar prima bij gewoon koud weer.

Dus… multifunctioneel + scheelt een berg was = goed!

Duurzamere dingen: veiligheidsscheermes in plaats van wegwerpscheermes

Ik wilde een fatsoenlijk scheermes. Niet die wegwerpflutjes, want wegwerp en zo kapot.
Ik ben soms nogal onhandig, ik laat ze vallen in de douche en dan is dat knopje voor het mechanisme waarmee je het mesje vastmaakt op de houder weer het doucheputje in, pokke.

Ik las over veiligheidsscheermessen (ook wel bekend onder de minder lekker klinkende naam ‘krabbertjes) bij haar en oh en ah wat lief, ze stuurde me een houder en een vijfjaarsvoorraad mesjes, omdat ik haar babykleertjes had gestuurd. Lang leve het ruilcircuit. (En onze ouders in Nederland die koerierden, want spulletjes versturen van Noorwegen naar Duitsland is een heel dure hobby.)

En oh, ik ben er blij mee! Hij is mooi, je laat hem gewoon voor de lol op het plankje liggen 🙂

De kosten: de houder kost tussen de 30 en 100 euro. Die van mij was rond de 30 euro, werkt perfect en is gemaakt om een leven lang mee te gaan.

De mesjes kosten bijna niets en mits goed behandeld (droog maken na gebruik enzo), doe je er nog behoorlijk lang mee. Bij een baard kan je ze 4 tot 8 scheerbeurten gebruiken maar bij wat miezerige dameshaargroei is dat natuurlijk langer.

Op langere termijn (en die houder gaat langer mee dan jijzelf) is hij veel goedkoper dan een wegwerpscheermes van welk merk dan ook.

Hoe het werkt:

Je maakt bij de mijne de houder open door aan de achterkant te draaien. Dan gaan de ‘klepjes’ open en kan je het mesje erin plaatsen, op dat middelste balkje. Dichtdraaien, klaar.

De mesjes zitten in een klein papieren pakje, per stuk verpakt in een papiertje.

bron: http://www.scheercooperatie.nl/

Gewone wegwerpscheermesjes zijn niet te recyclen omdat ze van verschillende materialen zijn gemaakt, deze mesjes kunnen bij het oude metaal.

bron: http://www.scheercooperatie.nl/timor-scheermessen/

Hoe scheert het? Wel, glad. Prettig. Het heft is vrij zwaar, waardoor je minder kracht hoeft te zetten en het mes het werk doet en de mesjes zijn Heel Scherp.

Hoe scherp bleek toen ik het mes onlangs tijdens het bikinilijn scheren uit mijn handen liet vallen en hem nog probeerde op te pakken (tip: niet met glibberige handen van de doucheschuim gebruiken en gewoon laten vallen!)
Laten we zeggen dat het geen prettig gezicht was, maar het laten schrikken van de man die niet tegen bloed kan, de pijn wel goedmaakte.

Pasgeleden las ik dat je als blogger altijd een beetje mysterieus moet blijven. Waarvan geen akte.

Overigens was het ook weer niet zo heel erg maar het bloedde nogal, wegens scherp mesje dus. Duh.

Maar ik heb erg gladde en doorgaans zelfs puntgave ledematen en dat is prettig 😉

Je huid enzo.

Een dergelijk scheermes voorkomt huidirritatie. Bij een Gilette-achtig scheermes worden haren eerst opgetild, afgesneden en daarna wordt je huid nog eens door vier messen mishandeld en dat is niet goed. Hier lees je daar meer over.

Dus: aanrader. Zelfs voor klunzen als ik. Na de initiële kosten is het goedkoper, je vervuilt minder, het ziet er beter uit, het scheert gladder en is beter voor je huid, zo lang je ‘m netjes vasthoudt 😉

Het leed dat sneeuwpret heet ;)

Sneeuw is hartstikke leuk! Ik ben toch benieuwd hoe hoog het vrijdagavond ligt. Want nu komt het al tot mijn knieën! Het is prachtig. Het dempt geluiden, de hele wereld wordt stil. Het lijkt veel lichter, ondanks de grijze lucht. Je kan er leuk mee spelen.

Alles gaat hier gewoon door. De kinderen gaan gewoon naar school, winkels zijn gewoon open. Het houdt wel een keer op, er komt een moment dat het gewoon te onpraktisch is. Maar voorlopig nog niet hoor.

Er zijn nog gewoon bejaarde dames op straat, zonder rollator of sneeuwkettingen om. (misschien met spijkerbandjes onder hun schoenen)

Er rijden nog gewoon auto’s

En ook onze katten gaan gewoon naar buiten…

En er varen nog gewoon bootjes rond…

Maar toch heeft het ook zijn nadelen. Misschien. Toch. Een beetje. Want:

WERKELIJK IEDEREEN NEEMT EEN ENORME LADING SNEEUW MEE AAN ZIJN POTEN, HOE GROOT OF HOE KLEIN OOK! Sommigen zelfs aan hun buik en staart… Argh!

OVERAL SNEEUWKLEDING!!!

Sneeuwbroeken overal, een schoenendroger die overuren maakt, natte sokken, smeltende sneeuw dus je droge sokken ook weer nat, natte sjaals en handschoenen onder de kachel…

ENORME HOEVEELHEDEN HOUT die er doorheen gaan… ’s Ochtends hebben we de kachel vaak niet eens aan. Ik ben dan bezig en het voelt ook niet koud. Maar na een paar keer naar buiten om sneeuw te schuiven, hout te halen en te hakken voelt het dan opeens fris binnen. Na een uur of 12 staat de houtkachel aan, tot ongeveer 8 uur ’s avonds. Dan is het warm zat en laten we hem langzaam uitgaan.

DE AUTO UITGRAVEN en het heuveltje op rijden. De ene keer gaat het prima, de andere keer draaien de wielen keihard rondjes maar vooruit komen, ho maar.

kettinkje leggen, niemand zeggen….

SNEEUW. IN JE LAARZEN. GETVERDEMME!

Al komen ze tot mijn knieën die laarzen, tegen een halve meter sneeuw is weinig kruid gewassen. Ja, een praktische skibroek. Maar ja, een praktische skibroek is een praktische skibroek. Ik houd best van warme truien maar al die dikke kleding, grmbl.

VOER- EN VAARTUIGLEED…

Gisteren knalden we tegen het middenbermpje aan na een iets te ruim genomen bocht en daarna bijna de berm in. De grip van de spijkerbanden heeft ook zijn grenzen, zeker op een dikke laag sneeuw op een laag aangevroren natte drab.

Het bootje was aan kant losgeraakt en was vanuit het keukenraam niet te zien *paniek*.  Dat kwam niet door de sneeuw maar door een kapot touw, maar het weer vastleggen met een sneeuwstorm om het hoofd was niet de lievelingshobby van de man, geloof ik.

HET MOET OOK WEER WEG.

Bergen met grijze sludd die weer aanvriest met spekgladde wegen tot gevolg. Vorig jaar ben ik samen met de man tien minuten bezig geweest om een man die over zijn aangevroren stoepje van twee meter breed naar de voordeur moest, te helpen. Ging niet. Zo! Glad!

Maar voorlopig sneeuwt het en dat is gewoon hartstikke leuk 😀

Duurzamere spullen: haarspelden.

De elastiekjes gaan bij ons best hard. De man, de slungel en ik gebruiken ze. En raken ze kwijt, als ze voor die tijd niet al kapot zijn gegaan. Heel vervelend. Het is maar een klein gedeelte van het afval dat hier helaas geproduceerd wordt maar hinderlijk is het wel.

Dus ging ik op zoek naar een fijn alternatief. Er zijn genoeg leuke haarspelden te vinden, maar die vallen binnen de kortste keren uit elkaar dus dat leek me ook geen optie.

Uiteindelijk kwam ik uit bij de french barrette of french clip, die stukken steviger zijn dan het gemiddelde overprijsde flutje van de Kruidvat of Etos:

Duurder zijn ze ook, maar in dit geval is het wel kwaliteit die zichzelf terugbetaalt.

Helaas is zulke goede kwaliteit in de gemiddelde ketenwinkel niet te vinden. In Frankrijk wel, gewoon in de supermarkt las ik net in een reactie. Das mooi!

Ik bestelde mijn speld op etsy, bij Pins with Personality. Een met een veer voor mijn dochter en een victoriaansige voor mij. In de praktijk dragen we liever elkaars speld. Ze werden anderhalve week na de order geleverd in een mooi zwart zakje. Erg netjes!

We hebben ze nu een paar maanden en ik gebruik de speld bijna dagelijks. De speld voelt licht maar toch stevig en sluit en opent nog precies zoals in het begin. Hij houdt al mijn haar netjes vast, schiet niet open en ook fijn, er blijven geen haren tussen zitten. Tot heden ben ik dus heel tevreden ermee!

Die van mij is 70 mm breed. Ik heb niet heel fijn of dun haar, maar een volle bos is het evenmin. Voor ons Leentje, die wel een flinke bos met haar heeft, is die van 80 mm. perfect.

Op etsy staan veel aanbieders van echte ‘made in france’ – haarspelden maar het is raadzaam om na te vragen of ze echt gemaakt in Frankrijk zijn als het niet helemaal duidelijk is.

Er wordt namelijk ook veel goedkope chinese meuk verkocht als een French barrette, French clip of weet ik veel wat. Op die ziekte die aliexpress heet kan je bijvoorbeeld ook 600 ‘genuine french barrettes kopen voor 5 dollar maar je kan op je vingers natellen dat dat geen echte zijn 😉

Dus. Het vervangen van de irritatie van brekende plastic haarklemmen, haaruittrekkende spelden die eveneens de drie maanden niet halen en doorbrekende elastiekjes door één echt fijne speld, was een geweldig goed idee 🙂

Materialistische zaken.

Ik vind het lastig dat alles wat ik doe, invloed heeft op de aarde of op dieren en mensen. De goede dingen zoals bijtjes uit de zee redden of vuil oprapen hebben dat ook, maar die vallen toch wel in het niet bij de ‘slechte’ dingen. Alles wat je doet, eet, consumeert of rijdt heeft een invloed op de aarde, of andere mensen of dieren. Ik kan me er druk om maken of ervoor wegkijken maar het is nu eenmaal zoals  het is.

Als ik in de middeleeuwen zou leven, zou ik die problemen niet hebben. Ik romantiseer deze periode graag.
Toen de lucht nog blauw was, de mannen nog baarden hadden en bier beter voor je was dan water 😀 Ja, dan had je weer andere problemen die ik ook niet wil bagatelliseren maar lekker overzichtelijk was het wel.

Ik denk dat als je hier eenmaal over gaat denken, je niet gauw meer terugkeert naar je levensstijl van voordat je dit deed.

Het leven is makkelijker dan je denkt, maar moeilijker als je denkt las ik pasgeleden. Ja, zoiets.

De dingen die ik ook heus leuk vind, zoals nagellak, op vakantie gaan, fijne meubels en mijn bip strak in de broek, helpen allemaal niet mee aan een betere wereld. Maar zou ik de wereld kunnen redden als ik dat niet deed? Nee, natuurlijk niet. Aan de andere kant: vele druppels maken ook een emmer vol en dat heeft wel effect op een gloeiende plaat. Hatseflatse.

Soms zou ik het liefste vluchten naar een huisje in het bos en me van de wereld afsluiten maar dat is evenmin de oplossing. Ik leef nu eenmaal in deze wereld,  met mijn man met baan, kinderen op school en toch een flinke afhankelijkheid van materiële zaken en gemak. Want het maakt me wel degelijk blij om dit te typen aan eindelijk een fijne grote  eettafel zonder wiebelende poten, met mijn voeten in schapenvachten laarzen met een bak zwarte (biologische) koffie binnen handbereik.

Niet gelukkig diep van binnen zoals een mooie wandeling met niet zeurende kinderen, prachtige zonsondergangen, in slaap vallen naast de man of in bed liggen met de ramen open en uilen in de verte, maar blij genoeg 😉

Ik denk dat de oplossing voor het probleem kan worden gevonden in meer materialisme. Minder dingen, maar wel dingen waar je echt blij van wordt en goed voor kan zorgen. Dingen die je kan repareren als ze stuk gaan en die jaren of decennia meegaan. Hoef je je niet meer rot te voelen als je legging nummer drie dat jaar in de kledingbak gooit, de zoveelste blikopener bij het oud ijzer brengt of wederom een nieuw schilmesje moet aanschaffen omdat je oude in twee gebroken is.

Als er iets stuk gaat, vervang ik het door iets van bewezen goede kwaliteit. Haarelastiekjes door een franse clip. Goedkope sokken door sokken met levenslange garantie. Een kapot koffiezetapparaat door een Made in Holland exemplaar die ‘voor het leven’ zou moeten zijn. De kapotte staafmixer door een van de kringloop en uiteindelijk toch maar door een die 25 jaar mee moet gaan. De fluitketel door het ouderwetse keteltje dat op het bootje stond en na een intensieve schoonmaakbeurt is het de fijnste die ik ooit had. Fleecedekens door wol van de kringloop. Het hoeft niet veel te kosten, maar het is evenmin erg als het dat wel doet.

Weloverwogen keuzes maken en je bewust zijn van de invloed die ze hebben is -denk ik- het beste ‘wapen’ tegen de overconsumptie en wegwerpmaatschappij. Maar zeker weten doe ik het ook niet.

Weet jij het?

Favoriete boeken

Toen ik jong was, las ik heel veel. Ik ging graag naar de bieb en kocht zelf graag boeken. Ik herinner me de Kippenvel serie, Manage Picadero, Bianca die op een boerderij woonde en de boekjes van Pitty, die nog van mijn moeder waren geweest in mijn boekenkast.

Op de middelbare school las ik minder. De boeken die voor Nederlands gelezen moesten worden vond ik vreselijk. Misschien heb ik de verkeerde boeken gelezen maar Nederlandsche Literatuur: nah.
Ik heb daarna nog pogingen gedaan maar ik laat het grootste deel graag aan me voorbij gaan.
Op mijn Engelse en Duitse leeslijsten had ik meer boeken dan nodig en veel daarvan heb ik met plezier gelezen. Wat betreft Frans heb ik geen idee meer hoe ik daar ooit een 7 voor heb kunnen halen.

Er zijn geen boeken die ik keer op keer lees. Alleen Harry Potter heb ik anderhalf keer gelezen. Echt favoriete boeken in die zin heb ik dan ook niet. Wel zijn er boeken die ongelofelijk veel indruk op me hebben gemaakt maar ik ben bang dat ze herlezen de initiële magie verbreekt ofzo.

Mijn favoriete boeken:

  • Oorlogswinter van Jan Terlouw. Over een jongen die aan het einde van de tweede wereldoorlog verzeild raakt in het verzet en voor een gewone Engelse piloot moet zorgen. Natuurlijk gaat dat niet van een leien dakje. ’t Was oorlog, duh.
  • Im Westen nichts Neues van E. M. Remarque. Het gaat over vrienden die moeten / willen gaan dienen aan het front in het leger in de eerste wereldoorlog. De hoofdpersoon is Paul, een aardige jongen die van de natuur en van tekenen houdt. Het gaat over de waanzin en het nutteloze van de oorlog, hoe de oorlog mensen verandert waarna ze eigenlijk niet meer kunnen wennen aan het leven thuis. Een voor een sterven Paul zijn vrienden en kameraden.
  • Oorlogsroes van Ernst Jünger. Eveneens een boek over de eerste wereldoorlog. Een omstreden boek. Er wordt niet geoordeeld over de oorlog, wel geobserveerd en de schrijver lijkt te zijn geboren voor zijn positie als officier aan het front. Volgens sommigen verheerlijkt het boek geweld. Ik heb het zo absoluut niet gelezen. Het is een van de mooiste boeken die ik ooit las.
  • de Boekendief van Markus Zusak. Over een meisje dat in de tweede wereldoorlog terecht komt bij pleegouders. Liesel leert lezen met haar stiefvader en ontwikkelt een liefde voor het stelen van boeken. Het verhaal is beschreven vanuit de dood. Magere Hein. Niet als figuur die mensen de kop afhakt want dat doen de mensen zelf. Maar degene die uiteindelijk, nadat de persoon is gestorven, de zielen meeneemt. Een prachtig boek.

Ik lees ook graag blije boeken hoor! Maar die maken niet zo’n indruk.

De laatste tijd lees ik weer meer. Ik kan me ook weer wat beter concentreren dan de afgelopen vijf jaar 😉 Eenmaal begonnen in een fijn boek kan ik het meestal ook maar moeilijk wegleggen. Vroeger ook al, dan stond ik ’s avonds af te wassen met een opengeslagen boek in het raamkozijn. Kan. Niet. Stoppen!

Inmiddels staan er weer flink wat leuke titels te wachten om op mijn e-reader gezet te worden. Nu nog een werkend usb-kabeltje vinden. Leuk joh, moderne technologie 😉

Wat zijn jouw favoriete boeken?

100 essentials – miss minimalist

Een van mijn favoriete bloggers is Francine Jay, of Miss Minimalist. Ze blogde al over minimalisme lang voordat het ‘hip’ was. Haar invulling van het begrip vind ik prachtig. Kies de dingen die je gebruikt met zorg. Kies voor kwaliteit, veelzijdigheid, eenvoud en kies mooie dingen die je blij maken.

Toen ik las dat ze een nieuw boek ging schrijven was ik blij en toen ze het publiceerde kocht ik het via amazon. Je kan het direct online lezen, hiephoi. (Als je de link kan vinden want argh, waarom zijn Amerikaanse websites altijd zo compleet onoverzichtelijk!)

Het boek gaat over de ‘essentials‘. De dingen die je echt nodig hebt. In de keuken (food), in je huis (shelter) en in je kledingkast (clothing). Als in de drie basisbehoeften. Essentiële zaken zijn pannen, je bedje en een paar kledingstukken en schoenen, bijvoorbeeld.

Naast de essentials zijn er de extra’s. Dat zijn de dingen die niet nodig zijn, maar wel erg veel plezier opleveren om te gebruiken. Hobbyspullen, tuingereedschap en een koffiezetapparaat, bijvoorbeeld.

En dan is er de excess, de rommel die je niet nodig hebt. Ongebruikt serviesgoed, kapotte apparaten en ongedragen kleding die kasten, planken en zolders bevolkt en ongemerkt ook je hoofd.

Over die laatste twee categorieën gaat het boek nauwelijks. De meeste aandacht ligt op de essentials. Haar vorige boeken gaan over hoe je die laatste twee categorieën aanpakt. Ze laat dingen zijn die zij gebruikt, waarom ze die gebruikt en vertelt waarom ze voor die dingen heeft gekozen.

Is dat minimalistisch verantweurd, een heel boekje over je spullen? Jawohl. Het is namelijk echt heel fijn om een keer iets goeds aan te schaffen en het daarna jaar na jaar met plezier te gebruiken zonder nog hoeven denken aan vervanging, recycling of reparatie. Daarvan geeft ze voorbeelden, voorzien van mooie foto’s van glazen tot haar administratie-opbergsysteem.

Het is niet bedoeld om je dingen te laten kopen, hoewel ze achterin wel merken, makers en winkels vermeldt voor wie dat wil weten. Wie dat commerciële onzin vindt, wordt verzocht die laatste pagina’s gewoon niet te lezen. Slim he 😉

Wat ik leuk vind, is haar benadering. De boeken over hoe je je rommel opruimt en hoe fijn dat is, hebben we nu ook wel gelezen, denk ik. Er is ook maar zo veel dat je erover kan lezen want uiteindelijk raakt je huis niet opgeruimder van lezen wat en hoe je op zou moeten ruimen.

Het bezitten van zulke fijne  spullen maakt blij, is beter voor het milieu en je portemonnee. Het alleen bezitten van lievelingsdingen is als een cadeau aan jezelf waar je elke dag plezier van hebt 🙂

Dus ja, als je er 12 dollar aan wil stukslaan, is het een leuk boekje.

Oh ja, gisteren.

Het zat wel in mijn hoofd hoor, dat we ergens aan het begin van 2017 iets te vieren hadden. Maar zoals dat zo vaak gaat, vergeten we zulke dingen. Alleen de verjaardagen van de kinderen vergeet ik niet maar die hebben het er ook elke dag 500 keer over als ze de ‘hoe lang duurt het nog’ kunnen bevatten. Dat vergeten zou zelfs voor mij onmogelijk zijn.

Hoewel ik vorig jaar wel vergeten was om slingers op te hangen voor een verjaardag. Toen mocht iedereen helpen ze op te hangen en was het dubbel zo leuk.

Dus ik vroeg gisteren aan de man wanneer wij nu 12,5 jaar getrouwd waren. We zochten het op. Ik de trouwdatum in mijn ring en de man de wijze van berekenen. Dat bleek gewoon 12 jaar en 6 maanden na de trouwdatum te zijn. Nu ik het zo typ, klinkt dat ook wel erg logisch.

Het was net als toen we met ons reserveringsformulier bij de boot naar Kristiansand aankwamen. ‘Dat was gisteren’ 😀

Nee, een heel groot feest voor 78 van onze allerbeste vrienden gaven we niet. Maar we vierden het wel. Zoals we eigenlijk elke dag doen. Het lijkt zo gewoon, maar dat is het niet. Want na bijna 18 jaar samen, ben ik nog ♥ best verliefd op de man en ik hou altijd belachelijk veel van hem.

kijk ons eens stralen van geluk O.o

Omdat ie gewoon is wie hij is. Een eigenwijze idioot maar wel de mijne ♥ Omdat ie de allerbeste vader is voor de kindjes.
Omdat ie altijd achter me staat, is het niet letterlijk als ik net groenten sta te snijden in de keuken dan is het wel figuurlijk door mij vrij te laten om te doen wat ik wil en me te ondersteunen als dat moeilijk is. Niet door eindeloos te ouwehoeren erover, maar door zijn eigen rustige, lieve, nuchtere zelf te zijn. Die met een zin een halve dag piekeren om zeep helpt.
Met zijn besmettelijke flauwe humor. Ik ♥ de manier waarop hij naar mij kijkt als ik me aankleed, de manier waarop ie drie avonden lang aan een pietepeuterig roertje van een bootje van 10 cm groot prutst omdat het nu eenmaal helemaal perfect moet zijn en de manier waarop ie pasgeboren baby’tjes vasthoudt en piepkleine meisjes aankleedt in roze jurkjes.

Wat een getallen. 12,5 jaar getrouwd. Bijna 18 jaar samen, de helft van mijn leven. 23 jaar geleden dat ik hem voor het eerst zag en op slag verliefd was. Op 7 adressen hebben gewoond. 4 kinderen kregen we.  1 emigratie. 0 keer afscheid met ruzie. Ongeveer 5500 nachten samen in slaap gevallen. 1.000.000 biertjes samen opgedronken. 1 ware liefde.

Wie geeft dan een fvck om die datum 😉