De wat-als

In ons vorige huis had ik uit praktische overwegingen twee dekbedhoezen per persoon. Maar hier heb ik een droger en een overdaad aan drooglijntjes en rekjes die al in het huis aanwezig waren. En veel zon, als er geen wolken voor zitten.

Die tweede set beddengoed is dus compleet overbodig, ik gebruik het nooit meer. ‘Wat-als de kinderen gaan kotsen over hun dekens?’ dacht ik bij mezelf toen ik hun nut overwoog.
In het ergste geval gebruiken we dan het dekbed van opanoma dat hier ligt. We hebben extra dekens voor op de bank en op de boot ligt het een en ander. Bovendien zijn ze wat ouder: mikken (in een emmer) lukt steeds beter!

De extra sets kunnen dus probleemloos worden doorgegeven. Jee, meer ruimte in de kasten.

We houden zo veel voor wat-als.

Wat-als er volgend jaar geen kinderschoenen meer verkocht worden? Dan houden we dat afgetrapte paar van grote broer maar. Voor zijn zusje, ja.
Wat-als ik dat rare parfumluchtje opeens wel lekker ga vinden? (hint: gebeurt niet)
Wat-als ik opeens wel vruchtenwodka ga drinken of cocktails leer shaken? Wat-als iemand wil weten wat er met de Gulle Gave is gebeurd?
Wat-als de kinderen opeens wel met dat lelijke stuk plastic van zolder willen spelen? (dan zeg je: nee, dat is weg. ga maar lekker naar buiten doei)
Wat-als ik opeens weer wil gaan borduren met dat twintig jaar oude muffe half vergane garen?
Wat-als oma uit haar graf opstaat en haar verzameling theelepeltjes komt claimen? (ook die kans is vrij gering)
Wat-als die trui volgend jaar opeens wel een favoriet blijkt te zijn? (ja, die met de te lange mouwen en kriebelige hals)
Wat-als mijn ledlampen het begeven? Draai je dan je gewone peertjes weer in?
Wat-als ik die kantoorspullen weer nodig heb? (behalve een -1- goede pen en een gaatjesmaker heb ik nooit kantoormaterialen nodig)

Je hebt maar een leven en dat is nu. Niet in de toekomst, niet in het verleden en je bekommeren om spullen die ooit in je leven pasten maar nu niet meer of om spullen die je ooit nodig zou kunnen hebben in een toekomst die niemand kan voorzien, is gewoon zonde van je tijd.

Het leven is te kort daarvoor! Ook voor het dragen van stinkende luchtjes en kriebelende truien. Het poetsen van overbodig tafelzilver. Het opdrinken van vieze drankjes. Het organiseren van stukken incourant speelgoed en rollen met oud behang. Het optillen van 50 beeldjes in je vensterbank om te stoffen. Het doorzoeken van een bak met 25 panties op zoek naar die ene fijne. Het zoeken naar een plek voor spullen die eigenlijk helemaal geen plek verdienen in je huis.

Hoe erg is het eigenlijk als iets er niet meer is? Je bepaalt zelf hoe erg je dat vindt. Het is maar een ding. Het is niet eens een herinnering, want die zit in je hoofd. Een stuk papier, een stuk textiel, een stuk metaal. Boeiend. Wees blij dat de materialen opnieuw kunnen worden gebruikt, voor iets dat hopelijk wel nut heeft.

Als het je niet blij maakt, heb je het niet nodig*

*behalve administratie, maar dat hoeft ook geen onoverkomelijk probleem te zijn

13 Replies to “De wat-als”

  1. Dat doet me denken aan Marie Kondo. Die wil dat je elk voorwerp vastpakt en je dan afvraagt: ‘Word ik hier blij van?’ En als het antwoord nee is, weg er mee : )

    Minder spullen betekent beslist minder ballast om mee door het leven te zeulen.

  2. Ik heb het gevoel dat ik voortdurend dingen wegdoe , maar nog geen resultaat zie.
    Iedere dag weer ruimen , er zit denk ik nog een kronkel in mijn hersenpan.

  3. Met heel veel kan ik meegaan maar slechts 1 set beddengoed verbaast mij wel. Ik wil wel iets in reserve als de andere versleten is en zie dan eigenlijk niet ze zin ervan om de reserve weg te doen en dan over paar jaar weer nieuwe te kopen.

    1. Van achterin mijn kast liggen worden ze ook niet beter. In tegendeel. Die van ons is van linnen en dat is supersterk, de kinderen zijn tegen die tijd de blije printjes beu. Bovendien werd ik lichtelijk agressief van die net niet passende hoezen van de hema.

    2. Mee eens, bovendien word ik blij van een ander kleurtje op de bedden dus ik hou ook lekker mn extra setjes.

  4. Toen ik bij jou begon mee te lezen heb je een keertje geschreven over foto’s bewaren of zoiets. Dat de herinneringen in je hoofd zitten en dat is zo waar. Toen mijn ex de foto’s van mij en mijn kinderen in een kwade bui door de shredder haalde had ik niets meer dacht ik? Nee hoor ik werd me bewust dat alle foto’s in mijn hoofd zitten. Spullen maken je niet gelukkiger, geluk zit in jezelf. Minder troep geeft rust en ruimte in je hoofd en in je kast.
    Mooie post en zo waar!
    Groetjes
    Tanja

  5. Bij de buikgriep laatst was ik toch blij dat ik reserve had, 4 x per nacht overgeven kon ik niet tegen op wassen en drogen.

  6. Ik heb ook nog en paar van die wat-als items die nu dus ook weer weg kunnen. Hier hebben we trouwens allemaal 1 dekbed en 2 dekbedovertrekken waarvan er 1 voor de winter is want dat is van dat lekkere warme spul waar ik nu de naam niet van weet en 1 gewone die een stuk dunner is en dus lekker in de zomer. S’ochtends haal ik hem eraf, ik stop hem in de wasmachine, daarna in de droger of aan het wasrek en s’avonds gaat hij weer over het dekbed heen. Makkelijk zat!

  7. Ik ruimde de zolder op en kwam stapels boeken tegen, gaf ze mee aan de hulp die gaat op de rommelmarkt staan. Man in paniek tegen mij maar wat als iemand ze nog een keer wil lezen. Dan gaat ie maar naar de bieb :-)..hier in huis heb ik dus zo n man die leeft in de wat als stand.

Comments are closed.