Geen mobieltje, yo!

Ik gebruikte mijn telefoon al niet zo veel. Vooral om mijn moeder foto’s van de kinderen te sturen, te checken wanneer ik ongesteld word en heel soms om de man te bellen.
En om 11% korting te krijgen op mijn verse grรธnnsaker en frukt bij de winkel. Dat telt hard op bij ons. *insert supergezonde smilie*

Behalve wat uitvergrote stukjes van mijn middelmatige maar verder prachtige leven op mijn blog voor de hobby, heb ik niet zo de behoefte om mijn status te delen met anderen. Eigenlijk.

bron: http://theadventourist.com Het gevoel alsof ik hier woon (met internetaansluiting)

Nu is mijn telefoon kapot. Hij deed het alleen nog als ik een bloempot op de oplader zette en de telefoon er bengelend in de lucht eraan hing en nu is het definitief schluss.

En ja, het moet absoluut een bloempot zijn. Een witte, als het even kan. Gebruiksaanwijzingen… pfu!

Hij ligt nu al drie weken niets te doen en ik heb hem nog niet gemist. Ik moet hem eigenlijk laten maken, want er is denk ik nog wel garantie op.

Hmmm….

Ik keek naar niet smarte phones ter vervanging, voor als ie niet gemaakt kan worden. Je moet dan de filter ‘geschikt voor senioren’ aanvinken. Gelukkig zijn ze dan ook wel ‘hรธreapparatkompatibel ‘. Dat is handig voor later, hoewel ik denk dat mijn gehoor de telefoon wel overleeft.

Sommige hebben maar vier knoppen, om nummers voor te programmeren. Ideaal!
Op het voorbeeld:
1 – huisarts
2 – kind 1
3 – kind 2
4 – begrafenisondernemer.

Ideaal voor mij. Bij mij zou het zijn:
1 – de man
2 – mijn moeder
3 – een random energiemaatschappij, gewoon om ze terug te telefonterror-en
4 – leeg

Dus ik bedacht dat ik misschien maar helemaal zonder smartphone moet doen. Oh, zo fijn! Mijn ouders weten nog dat gezinnen telefoon kregen en daarvoor moesten Laura, haar moeder en zusjes gewoon maanden wachten tot Pa terugkwam van het seizoenswerk. #kleinehuisopdeprairie.

Toen ik verkering kreeg met de man โ™ฅ moesten we nog bellen vanuit een telefooncel en communiceerden we via ouderwetsche post, toen hij vaarde.
En ik zou niet zonder kunnen?

Ik ga mijn blog ‘oma vertelt’ noemen.

We hadden bedacht dat het met het oog op het bedrijf handig was om een landlijn te hebben en dat zou genoeg moeten zijn. We wonen ook weer niet zo afgelegen en de mensen hier zijn niet zo hardvochtig dat ze me creperend langs de weg laten liggen bij pech. Hoop ik ๐Ÿ˜‰

Het is makkelijk hoor, een mobieltje. Maar aan makkelijk, gaat de mens plus de rest van de wereld nog eens ten onder ๐Ÿ˜‰

Het is ook nooit dat ik aan het einde van de dag denk: ‘wow, ik heb zรณ fijn geinstagramd vandaag!’

En wat is dat trouwens. Ik heb dik 20 jaar van mijn leven geen mobieltje gehad en ben hem de overige 15 jaar ongeveer 95% van de tijd kwijt geweest, vergeten op te laden of heb het geluid ervan niet eens herkend als mijn telefoon.

Ik doe liever iets met de kinderen, hang in de hangmat, knutsel iets in de keuken of typ op mijn laptop een stukje over de kansloosheid van een mobieltje. Oh, de ironie ๐Ÿ˜‰

19 Replies to “Geen mobieltje, yo!”

  1. Volkomen met je eens. Heb nog zo’n ding van 20 jaar oud waar ik mee kan bellen als ik pech heb onderweg (nog nooit gebeurd) en voor andere noodgevallen (ook nog nooit daarvoor nodig gehad). Voor de overige dingen niet meer dan 5 โ‚ฌ per jaar verbeld. En ik leef nog steeds.

  2. Als je zonder kan zou ik het lekker zo laten. Ik gebruik hem ook niet zoveel maar kan hem toch neit missen. Vooral de internetbankieren app vind ik erg handig. Vooral toen mijn laptop kapot was want anders kon ik niet bij het geld ๐Ÿ˜‰ Ik vind hem nu ook heel erg handig want mijn fotocamera heeft het gister begeven, ik kan nu alleen nog met die telefoon foto’s maken maar die zijn toch wel wat minder van kwaliteit.

  3. Mmm…klinkt idd fijn.
    Maar ik vraag me alleen af,dat als de kinders in de pubertijd zijn,
    en op allerlei verschillende locaties vertoeven,door ; vrienden,sporten รฉn scholen & buitenshuis een baantje hebben,je er nog zo over denkt ๐Ÿ˜‰
    Vooral met 4 pubers tzt lijkt het mij een hele uitdaging !
    Ik heb zelf (maar) 2 pubers,waarvan รฉรฉn met autisme.
    Ik ik zit zelf in de overgang dus de hormonen en de vaak bijhorende vergeetachtigheid,en de met de hormonen ( demonen ) van de kinders erbij…. Mmm ๐Ÿ™‚ Ik ben ieder dan wel weer blij met mobieltje ๐Ÿ˜‰

    1. Wie dan leeft, wie dan zorgt hoor ๐Ÿ™‚ Maar ik kan me helemaal voorstellen dat ie in jullie levensfase erg handig is! Het is hopelijk nog een jaar of vier weg voordat dat begint bij de oudste.

      1. Wel, ik denk dat er tegen die tijd ook nog wel smartphones te koop zullen zijn. Wel jammer dat ik je fotootjes moet missen op Instagram. Maar begrijp het hoor, zo belangrijk is het nu ook allemaal niet. Bij ons heeft de vaste telefoonlijn het juist begeven. Nou ja, vast niet de lijn zelf, maar ws de modem ofzoiets. Dat mag Ziggo nu gaan uitzoeken. Dus nu wel blij met m’n mobieltje. De ouders en schoonouders kregen het al op hun heupen, de vaste lijn geeft continu een ingesprekstoon. Ik mis er niets aan, zij wel.

  4. Instagram kan ook via de computer ๐Ÿ˜‰
    Ik dacht er net zo over als jou. Nu we echter zo veel zijn verhuisd, veel reizen, ik elke dag weg ben van huis, Iedereen overdag op een andere plek is, ik heel veel contact heb met familie in Nederland ben ik heeeeeeel blij met dat ene apparaatje dat zo veel kan voor in verhouding weinig geld en zo makkelijk mee te nemen is.
    Ik kan me wel voorstellen als ons leven weer wat rustiger is dat ik er weer anders over denk ๐Ÿ˜‰.

  5. Vind ik ook !
    Al is het maar even een kort berichtje!
    Verder gebruik ik mijn smartphone niet voor veel andere zaken,en ik vind het ook zeker onbeleefd en niet kunnen ,dat oeverloze gezwam op zo’n ding.
    Maar dat probeer ik mijn kinders ook wel mee te geven.
    En ze fietsen gelukkig ook 25 km per werkdag ( op & neer hรฉ ๐Ÿ˜‰ )
    Dat houd ze ook ,mijns inzien ook in het leven ,lekker even zonder mobiel .
    Overigens,mijn dochter van 17 komt net terug van 2 maanden Zweden,en heeft veel plezier gehad van smartphone daar,ze kon ons kort even update geven,en het is zo uitgestrekt daar,dat ze op der smartphone goed de weg kon vinden ๐Ÿ˜‰ ( vraag mij niet hoe dat werkt,maar ik ben er als moeder wel blij mee ๐Ÿ˜‰ )

  6. Ach een oud nokiatje van 10 jaar voldoet voor “De-wat-als”! Maar die 11% korting app is toch wel een dingetje!

  7. Ik ben jaren telefoonloos geweest t gaf toch een rust! Nu heb ik sinds een Jaar weer een mobiel. Dit kwam door de speelafspraakjes van de kinderen. Ouders die mijn nummer wilde gaf ik mijn huisnummer er ontstond soms lichte. Paniek dat ik dan niet in een speeltuin bereikbaar zou zijn. Ik zag daar t nut niet van in maar goed. Uit eindelijk ben ik overstag gegaan toen de jongens alleen wilde buitenspelen. Met de andere ouders in de wijk zitten we in een buurt groep app. We sturen een berichtje waar de kinderen zijn en of ze wat te drinken hebben gehad oid. Ik leer de jongens eerst naar huis te komen voor ze besluiten ergens anders naar toe te gaan. Tot op heden gaat dat heel erg goed. En komen ze in zo’n 95% van de keren het keurig melden. Ergens zou ik wel weer graag zonder mobiel door het leven gaan maar die sociale druk, wat andere er van vinden heeft mij toch meer in de greep dan ik wil.

  8. Een oude Nokia , een paar mensen hebben daar het nummer van.
    Familieleden willen me aan de smartphone ( is zo handig , je kan snel een foto versturen en kan e.v in een groeps app brrrrr) , , ik moet er niet aan denken voortdurend lastig gevallen te worden met suffe berichtjes.

  9. Ik ben wel erg blij met mijn smartphoontje. Onze familie woont allemaal wat verder weg en via de app hou je toch net even iets makkelijker contact. Even een fotootje sturen of een snel berichtje. Niet elke dag hoor, maar nu en dan. Ook kan je de appjes lezen als je daar even tijd voor hebt en je kan even afspreken hoe laat je gaat telefoneren zodat je klaar zit met je kopje thee als het zo ver is haha. Oudste zoon zit een half jaar in Engeland en een appje is zo gestuurd of een fotootje zo blijf je wat meer betrokken bij elkaars leventje zonder steeds aan de telefoon te hangen. Af en toe skypen we, heerlijk het wonder van de techniek. Zoals met alles is het net hoe je er gebruik van maakt, als je de hele dag aan je smartphone gekluisterd zit lijkt me toch niet ideaal ๐Ÿ˜‰

    1. Ja, dat laatste is helemaal waar! Mijn ouders vertelden nog hoe ze ergens van Duitsland naar Zwitserland gingen en mijn opa en oma zouden ontmoeten. Ze kregen pech ofzo, maar uiteindelijk kwamen ze op wonderbaarlijke wijze toch weer bij elkaar zonder telefoons. Ik gebruik nu het blog dat ik al zeven jaar heb voor de kinderen voor een fotootje en een berichtje. Het leuke is dat je het ook nog eens kan teruglezen ๐Ÿ™‚

  10. Heerlijk rustig! Ik heb een seniorentelefoon met prepaid, bel voor 3 euro per jaar ofzo, er zit geen internet op en ik zet ‘m alleen aan als ik moet bellen en dat is dus maar heel weinig! Vijf mensen hebben mijn nummer en weten dat ze mij gewoon thuis op de vaste lijn moeten ballen als ze me willen spreken. Bevalt me prima zo! Mijn zonen van 14 en 18 vinden het belachelijk dat ik niet de hele dag bereikbaar ben, jammer dan!
    Ik ben van de generatie dat ik de man toen we nog verkering hadden alleen op woensdag mocht bellen want anders werd het veel te duur! In het weekend zagen we elkaar dan weer in het echt. En dan hadden we tenminste iets om over te kletsen!

  11. Nadat mijn moeder een beroerte had gehad, moest ik als eerste contactpersoon een mobieltje aanschaffen. Ik gebruik hem ook alleen daarvoor. Toch vragen veel mensen in mijn omgeving nu mijn telefoonnummer. Als ik dan nee zeg, vinden ze dit zeer vreemd. Vaak vergeet ik dat ding ook nog op te laden. Ik zou hem graag weer afschaffen….

  12. Ik woon alleen en heb alleen een mobiel. Het fijne van een smartphone vind ik dat ik nu niet meer hoef te bellen (grafhekel aan) maar gewoon een berichtje kan sturen. Bel eigenlijk alleen nog met mijn moeder en soms met mijn oudste zus, die stellen het erg op prijs, nou vooruit dan maar. ๐Ÿ˜‰
    Wel pas de werkapp eraf gegooid, daar was ik ongevraagd ingezet. Vond het zo bloedirritant dat is zelfs in mijn vrije tijd nog werkgeleuter moest lezen (wat vaak nergens over gaat). Jammer alleen dat je de whatsapp niet uit kunt zetten, dus nu gaat de telefoon gewoon ’s avonds uit. Ik lees het morgen dan wel weer. ๐Ÿ˜ผ

  13. Ik heb ook zo vaak gedacht mn smartphone weg te doen. Toen zoon, toen 2 jaar, mn iphone kapot liet vallen had ik tijdelijk een telefoon zonder internet en ik genoot er zo van. Uiteindelijk is het de omgevingsdruk geweest waardoor ik toch weer een smartphone heb aangeschaft. Slap eigenlijk he. Heb facebook jaren geleden wel verwijderd en een paar weken terug instagram ook maar dan voel ik ook niet de druk meer om daar op te willen kijken of posten. Nu nog leren dat ding af en toe weg te leggen en niet alle appjes, berichtjes direct willen lezen en beantwoorden…dat zou ook wel 2x per dag kunnen maar dat principe lukt me nog niet zo goed….

  14. Aha, ik zag ook al geen berichtjes meer van je op instakilo. Maar wat je zegt, vroegah schreven we brieven of belden vanuit een telefooncel. Ik heb nu een bejaarde smartfoon, een tweedehandsje die het best goed doet maar het rottige is dat ik er steeds vaker op kijk hoe meer apps in er op heb. Maar nooit in een wachtkamer of zoiets, dรกt vind ik zo aso. Die tijdschriften in zo’n wachtkamer liggen er ook voor Jan Doedel denk ik wel eens. Vaak zijn ze nog 3 jr oud ook. Afijn, je kiest gewoon de telefoon die bij je manier van leven past. Of helemaal geen telefoon, al ben je dan tegenwoordig wel een apart geval. Lekker buiten het doosje denken ๐Ÿ˜‰

Comments are closed.