Voel je je moedeloos?

Ik soms wel. Al vrij snel als ik over de spreekwoordelijke schutting loer. Dat moet ik niet te veel doen want dan slaap ik niet meer. Zelfs eten wordt lastig.

Want bloedende vissen en pootjesverliezende zeesterren dankzij Fukushima waar niet over mag worden gepraat? Hoe sommige mensen met hun kinderen omgaan. Hoe mensen met dieren omgaan. Hoe mensen met het milieu omgaan. Hoe mensen met mensen omgaan.

Waaah!

En dan zijn er zo veel mensen met een eindeloos vertrouwen in de technologie en de politiek. Ze verzinnen wel schone auto’s! Er komt wel superschone stroom die wordt opgewekt door de voetstappen van winkelend publiek. We kunnen gewoon lekker mango’s blijven eten en spercieboontjes laten overvliegen uit Kenia. En al mijn plastic crap wordt toch gewoon gerecycled? Stikgoed bezig.

En laat de politiek het maar uitzoeken. Die hebben het beste met de mensen en het milieu voor, dat hebben ze zelf beloofd toen ze herkozen wilden worden. Nog een keer een klimaattop, wat fluffy doelstellingen en meer half zacht wensdenken, dan komt het vast wel goed.

Dan kan ik mezelf gaan opvreten maar zo heel erg lekker ben ik dan ook weer niet.

Dan maar opruimen. Je moet doen, waar je goed in bent.

Je neemt:

  • Een vuilniszak
  • Eventueel een handschoen
  • Wasbare handdoekjes
  • Man, kind, hond, vriendin of een combinatie van deze, eventueel aan te vullen met levensvorm naar keuze
  • Een foto van jezelf terwijl je goed bezig bent voor op facebook

Je doet:

  • Een ommetje maken. In je eigen straat, het strand, het bos, whatever
  • Afval dat je tegenkomt, in de vuilniszak stoppen

Je denkt:

  • Je bent niet raar als je het oppakt, je bent raar als je er voorbij loopt alsof het niet ook jouw planeet is
  • In elk geval sterven die albatroskuikenbabytjes niet door mij!
  • He SUKKEL ruim zelf ook eens wat op in plaats van alleen maar stom te kijken!
  • Wees de verandering die je wil zien in de wereld 😉
  • Karmapunten!!!!

Dus na een half uurtje op DIT piepsig kleine strandje hadden we twee enorme vuilniszakken vol touw, plastic dingetjes en andere troep.

Het is maar een heel klein stukje maar als iedereen nu ook even zo’n klein stukje doet en als we voortaan de handjes van de vervuilers gewoon afhakken bij de derde overtreding, dan zijn we zo klaar!

28 Replies to “Voel je je moedeloos?”

  1. Bijkomend voordeel van deze fijne hobby; er blijft altijd wat te doen! Je hoeft niet bang te zijn dat zwerfafval ‘opraakt’ waardoor je je hobby niet neer kunt uitoefenen… Goed bezig! 💚

  2. Op mijn dagelijkse wandeling vond ik vorige week op een stuk van hooguit 800 meter, buiten Dokkum – dus platteland, zeven blikken van energiedrank, een lege chipszak, een leeg pak van 1,5 liter ijsthee en een plastic doos van appelflappen. Geen tas bij me, maar anders…
    Heb mijn kinderen geleerd niks op straat weg te gooien; dat was in de tachtiger jaren van de vorige eeuw ook al heel hard nodig, want, bijvoorbeeld, de zakken belegde boterhammen van middelbare scholieren lagen achteloos weggeflikkerd op stoep en fietspad in de buurt van school en supermarkt.
    Heel goed dat jij er aandacht aan besteedt; blíjft nodig.
    Niet alleen een opgeruimd, ‘ontspuld’, huis geeft een opgeruimd hoofd!
    Groetjes,

    Jeanneke.

  3. Vooral die handjes. 😁 Maar inderdaad, wij zijn tegenwoordig ook oprapers. Net zo makkelijk, en fijner dan niks doen.

  4. Helemaal mee eens. Ik maak hier ook regelmatig een wandeling en neem dan altijd een plastic tasje mee. Op de terugweg vul ik het met de rommel die ik tegenkom. Voorheen wandelde ik ook en ergerde me aan de rotzooi. Een gegeven moment bedacht ik me dat ik het beter kon opruimen dan me ergeren. Beter voor het milieu én voor mijn eigen humeur ! Bovendien vind ik af en toe wat van waarde en dat is ook leuk. Statiegeldflessen, soms zelfs geld, onderlangs nog een goede handdoek (heb ik gewassen en in gebruik genomen) en een theeglas.
    Als iedereen inderdaad een stukje zou doen dan is alles zo opgeruimd, in ieder geval hier in Nederland.

    1. Ja, ik ben ook blij met de blikjes en flesjes. Die krijgen de kinderen als zakgeld, op alles zit 12 cent pant ongeveer. Soms vinden we een grote fles. 28 cent, woohoo!

  5. Oei, zo herkenbaar, die gedachten tijdens het troep rapen. Laatst bij het fietspad langs twee scholen wezen opruimen. Fiets ik dagelijks langs en wat een zooi. Meest bierdopjes, dat was dan wel weer vreemd… Hopelijk stelt in ieder geval één kind zich de vraag waar die mevrouw toch mee bezig was.
    Maar een week later lag er weer zooi. Toch lijkt het soms ineens opgeruimder en denk ik ‘ha! een medestander!’

  6. Wij hebben in ons buurtje 3 keer per jaar grote schoonmaak. Staan we met zijn alle dennenappels uit het gras te harken 😂. Nou ja, ik doe maar mee in het kader van de inburgering.

  7. Misschien zijn er mensen, die je een keer na gaan doen. Hier zijn verschillende oudere mensen,die zwerfvuil rapen.

  8. Geweldige strakke acties. Ik vond het mooi stom om er plastic zakken voor te gebruiken.
    Toen bedacht ik me dat ik nog stof had liggen, wat ik van weggewaaide en weggepleurde paraplu,s af gehaald had om er ooit nog eens wat mee te gaan doen. Vliegers van maken of zo.
    Daar ga ik een grote buikzak van maken. Even uitspoelen en drogen en het kan weer gereused worden.
    Als er gemaaid word worden die blikjes fijn gesneden en blijven er allemaal scherpe scherven in het gras achter. Ook voor hondenpootjes kan dat erg naar zijn.
    Mijn zerowaste streven is om nog maar eens in de zes maanden een container bij de weg te zetten, daar wil ik dan geen zooi van een ander in. Ga bij de supermarkt vragen of ik het daar in hun container mag dumpen. De meeste rotzooi komt ook bij hun vandaan!
    En dan mogen ze ook de rubber of latex handschoenen sponsoren 😉

    1. Wat een goed idee van die parapludingen. Vond ook nog twee hergebruikzakjes, goed idee om die voor dit doel te gebruiken. Voor kleine dingen dan, want op het strand zit ie echt zo vol en die zakken zijn enorm.
      Las net dat je hier gewoon een melding kan sturen naar de Skjærgårdstjeneste, de scherenkustdienst en die komt de zak dan ophalen. Superhandig!

      1. Geweldig van die kustdienst. Bedacht net naar aanleiding van jou post dat ik maar eens bij de gemeente moet gaan zeuren over de havendienst die alleen maar koffie zit te drinken en te beroerd is om een slag over de haven te maken en vieze handjes te krijgen. Er blijven zoveel plastic zakken achter op de steigers die open gevreten worden door de meeuwen. En heel veel zwerf wegwaai afval van feestvierende jeugd. Onze dagelijks taak om dat op te ruimen vinden we. We = slechts twee van de tientallen schippers. Ook laten ze supermarktkarretjes achter die in ,t majem gepleurd worden. Die zetten we bij de havendienst voor de deur 😉
        Enne van gejut touw knoop of vlecht ik matten .

  9. Vele mensen, je weet wel die nooit eens nadenken , laat staan iets voor milieu doen denken dat het nog honderden jaren gaat duren voor het zo ver is dat het hier niet meer te doen is.
    Lekker makkelijk.
    Toen ze van de winter, het vroor hier in de hele omgeving alle struiken eruit trokken dacht ik; he waarom nu al die insecten, besjes en vooral MIJN egels. Ik ging met ze praten, haalde natuurlijk niets uit. Mijn vent lachte me uit. vond t allemaal onzin. Ik zei; lul waar maak ik me eigenlijk druk om, jij hebt kinderen ik niet. Vernietig maar lekker door.
    Ik ben/was BOOS.
    Ik wil de natuur en de dieren redden. De mens zoekt het maar uit. We doen het ons zelf aan.

    knuffel van mij en ga zo door.

  10. wat een prachtige satellietfoto. Ik zie twee rode punaises: de ene op een wondermooi strandje, de ander ergens in het niets tussen de bomen. Wonen jullie in een boomhut?

    Wat ik zo mooi vind aan die foto: de geologische lijnen van NW naar ZO en de grote breuken daar loodrecht op. Het is net een tegelvloer, waarbij de randjes van de tegels beschadigd zijn. De wegen lopen door de voegen. soomige tegels zijn bijna helemaal weggesleten. Prachtig!

    1. He, staat er nog een? Dat moet niet! In elk geval, ik bedoelde het strandje. Als je de weg volgt naar de links bovenhoek, zie je een bruggetje tussen het eiland en het vaste land. Er staat dan een groene H tussen twee busjes. Bij die ene bus staat Justøybrua. Daar wonen we naast.

  11. Mooi en herkenbaar stukje. Helaas hier op Kos in mijn bergdorpje ook veel zwerfvuil langs de weg.
    Tegenwoordig ben je hier echt “hip” als je koffie bij een modern koffietentje koopt in zo’n grote wegwerpbeker, van plastic of piepschuim achtig materiaal en ook nog een deksel en een rietje erbij, en een flesje water….en alsof dat niet genoeg is dat je het koopt, flikker je dat na t te hebben opgedronken in de berm….. hoe hip allemaal. Wij wandelen eigenlijk elke dag een uurtje en ik heb tegenwoordig eigenlijk standaard een tas bij me om alles op te rapen, soms inderdaad moedeloos gevoel gevend. Weer diezelfde bocht dezelfde bekers… En erg vervuilend zijn hier ook de jagers. Als die hulzen, doosjes waar ze in zaten, en hun eten/drinken laten ze liggen….Maar inderdaad beter je energie gebruiken om t op te ruimen dan je teveel te ergeren. Wel altijd leuk om te horen dat er meerdere mensen zijn die ruimen.

  12. Goed bezig!
    Ik raap en ruim ook op in mijn wijk, daar zijn zelfs speciale zakken voor af te halen bij het wijkteam, ja echt! Ik heb daar ook een grijper in bruikleen gekregen. Er is een team in onze grote wijk die om de drie maanden gezamenlijk een stuk opruimt, genaamd “in de Zuidwijken komt het van de grond” alleen dat is altijd op zaterdagochtend en dan lummel ik liever wat in huis met het gezin, dus ga ik op eigen houtje rapen. Levert ook altijd leuke gesprekken op en soms wat hulp van kinderen.
    Het allerleukste is de gemeente bellen die de volle zakken op de dagelijks prullenbakleegronde op komt halen en dat de gemeentemevrouw aan de telefoon dan zegt: “O, alweer bij u, wat fijn dat u dat doet!”
    Ik geniet zelf vooral van een schone wijk. Ze smijten alles net zo hard weer neer op sommige stukjes maar ik ga er lekker mee door. Tot nu toe al twee statiegeldflessen gevonden in een half jaar 😉 Vooral veel aanstekers, zo raar!

    1. Bij ons in de gemeente (Hemiksem – Belgïe) zijn we met ongeveer 10 vrijwillers die elk een stukje van de gemeente proberen proper te houden (sommigen doen elke week een rondje, anderen een paar keer per jaar, dat kies je helemaal zelf). Vuilniszakken en een grijper krijgen we van de gemeente en na een telefoontje wordt de zak ook door hen opgehaald.
      Inderdaad dikwijls leuke reacties van buurtbewoners of voorbijgangers (hoewel zelf een keer iets oprapen wat voor hun huis op de stoep ligt er meestal niet in lijkt te zitten…)
      Aan alle opruimers: goed bezig! 🙂 Jammer wel dat dit zo nodig blijft…

  13. Ik ruim altijd de blikjes en petflesjes en zo op die op mijn weg liggen. De weg waaraan ik woon dus. Dat spul gooi ik in onze eigen kliko. Maarrrrr……. hele zakken gaan vullen wordt te gek, want we betalen € 7 per leging van de grijze kliko. Wij hebben hier het Diftar systeem: de vervuiler betaalt en op iedere kliko zit een chip. Een uitstekend systeem, maar andermans rotzooi met zakken vol op rapen en dan in de eigen kliko doen wordt wel een dure grap.

  14. Wat een goede actie!
    Jij zorgt ervoor dat ik nadenk over wat ik kan doen.
    Mijn vorige huis lag langs de route van de middelbare school naar de supermarkt dus al dat opgeschoten spul gooide de verpakkingen in de voortuinen waar ze langskwamen.
    Tenenkrommend!
    En waar ik mij ook paars aan erger: in de auto bij het stoplicht zien dat de voorganger zijn/haar asbak leegt op straat!!!!!
    Ik vraag me af, hoe zijn die mensen opgevoed?!
    En dat moedeloze gevoel overvalt mij ook regelmatig, vooral wanneer ik er eens te veel over na denk.

  15. Mijn dochtertje en ik wandelen regelmatig een rondje van 4 km. Om te huilen hoeveel rotzooi we dan niet tegenkomen. En oprapen. Een soort never ending story.
    Ik begrijp je verhaal wel, als je over de schutting kijkt is er veel ellende. Maar sinds een paar jaar draai ik het om. Ik doe mijn best om minder afval te produceren, ik ben minimalist en koop alleen wat we nodig hebben of waarde voor ons toevoegt en verder… ik kan de wereld niet redden maar ik geloof dat ik zelf goed bezig ben en ook om mij heen zie ik steeds meer initiatieven die duurzaam zijn en de wereld mooier maken.
    Ik geef mee aan mijn kind dat als je wat neemt, je ook wat terug geeft. En zo voed ik hopelijk een stukje van de nieuwe generatie op die verder kijkt dan het eigen straatje

Comments are closed.