Zuinig roti-recept voor de snelkookpan

De auto zit vol verrassingen! Anderhalve meter roestige onderkant… (die hoor je er niet zo af te kunnen halen)

En een plastic zak met schuimrubber aan de binnenkant. Als een oude teddybeer. Raarheid!

Moestuintjes

Samen met Fietje heb ik de moestuintjes en andere uit hun bakjes groeiende plantjes verpoot. Ik zou eigenlijk nog wat potten en aarde nodig hebben. Maar dat komt dan weer van veengebieden, die aarde.

Prachtige veengebieden in de Baltische staten, die genadeloos worden afgegraven voor onze tuinplantjes die daar zo lekker op groeien. En omdat ik in het hoge Noorden mediterraanse planten wil kweken. Uuh..

Eigenlijk is het ook achterlijk. (lees bijvoorbeeld: de pest van potgrond)

Eens kijken of ik toch niet ergens ruimte heb voor een subtiel composthoopje.

We maakten nog een ommetje. Blijkbaar is op een steenworp afstand van je huis (met een meestal wild stromende zee er tussenin) in een aanhangwagen zitten het allerleukste om te doen want ze hebben maar 50 keer gevraagd of we daar heen gingen. Mafkezen.

Snelkookpan recept!

Ik ging dus meer dingen koken in de snelkookpan. Roti. Zo lekker is dat. En eenvoudig. En goedkoop. En gezond. En diervrij is mogelijk. Ondanks dat er peper in zit, is het goed te eten voor kleine kinderen. Althans, die van ons schoven het vrij makkelijk naar binnen.

Ik heb geen foto’s gemaakt, dus jullie moeten me maar geloven.

Nodig:

  • 2 uien, gesnipperd
  • 4 tenen knoflook, geperst
  • 2 el. pittige kerrie (eventueel nog komijn, kurkuma en cayenne naar smaak)
  • 1 zoete aardappel in blokjes
  • 1 gewone aardappel in blokjes
  • 1 half kooltje in kleine reepjes
  • 1 spaans pepertje, in ringetjes
  • 300 gram kip, in blokjes
  • 1 potje tomatenpuree
  • 3 dl. kippenbouillon. Zelfgemaakt, van een blokje of gewoon zo veel water en een eetlepel zeezout

Je kan nog meer groenten toevoegen, zoals knolselderij en kouseband. Je kan de kip weglaten voor een vegan variant, je mist de kip niet. Ideaal voor een dag zonder vlees.

Doen:

  • De uien fruiten
  • noflook toevoegen
  • Kip aanbakken erbij
  • Kerrie en kruiden toevoegen
  • Tomatenpuree toevoegen, aanbakken
  • Aardappels toevoegen, aanbakken
  • Kool toevoegen
  • Pepertje toevoegen
  • Bouillon toevoegen
  • ca. 10 minuten in snelkookpan laten koken

Je kan rotiplaat kopen, zelf maken of tortilla’s gebruiken, waarbij je ook de keuze hebt tussen zelf maken (heel goedkoop) en kopen (nog steeds niet heel duur).

In elk geval komt het hier vaker op tafel vanaf heden!

No-spend maand en een spaardoel.

De auto.

Oooh, de mensen die langer meelezen weten wat er volgt.

Die was aan een kant weggeroest. Die ene kant is netjes geslepen en met behulp van een kennis gelast. Vervolgens geplamuurd, geschuurd en gelakt.

Zo komt ie wel door de EU-controle! Dachten we.
Nooit verwacht dat de andere kant niet heel veel beter was, die had het alleen wat beter verborgen. Dus werd ie vanmorgen niet goedgekeurd.

En herhaal…

Dus nu moet er wederom worden geslepen, een dorpel besteld, gelast, geplamuurd, geschuurd en gelakt.

De besparing wordt steeds groter ten opzichte van laten doen bij de garage! 😉 Dat is alvast mooi meegenomen!

we gaan nergens heen

We zijn hem dus wederom even kwijt. En dat komt mooi uit. Wel, mij.

Met de ‘veteranbil’ kan de man boodschappen halen in de buurt (uiteraard met een lijstje) en verder kúnnen we nergens heen want het ding heeft maar drie zitplaatsen.

(Veteranbil klinkt toch minder stoffig dan oldtimer he?)

We hoeven ook nergens heen.

Niet naar de dierentuin, niet naar ikea voor een ijsje, niet naar de kringloop, niet naar de kledingwinkel. Er ligt een bootje voor de deur en tientallen onontgonnen kilometers wandelpad vlak naast de deur als we ons vervelen.

Spaardoel

Ik heb namelijk een mooi spaardoel bedacht: begin juli wil ik 200.000 kronen op de rekening hebben staan.

En dan helpt het nu eenmaal als je je uitgaven vermindert.

De rek

De rek om flink te besparen is er wel uit. Ik heb geen gekke verzekeringen, tijdschriften of abonnementen die ik kan beëindigen of afkoopbare polissen die ik af kan kopen. Onze huur is hoog maar onze overige uitgaven zijn laag.

Toch kan het altijd minder. Bijvoorbeeld:

  • De droger niet gebruiken. Uit gemak gooi ik die 345.111 wasbare doekjes die we in een week gebruiken samen met andere lappen lekker in de droger.
    Het is ook pas een krappe week lekker weer maar ik neem me voor om deze maand al de was buiten of boven te drogen.

  • Oogsten. We hebben alvast vier radijzen van eigen erf kunnen eten. De rijkdom 😉 Besparing: hoogstens 1 bosje radijzen a 2,30. Het is vooral leuk. Het groen gaat door de groentensapjes. We verspillen niks he. Weinig.

 

  • Minder ingewikkeld koken. Vanavond aten we lasagne. Lekker en zo eenvoudig op tafel. Zo weinig afwas!
    We koken op gas uit een gasfles. Ik wil wat snelkookpan-recepten uitproberen om gasverbruik en gedoe rond het avondeten te sparen.
  • Voorraad opeten.  Een zuinige maand is niet compleet zonder dat. Creatief worden met rijstnoodles, volkorenrijst en popcorn: dat kunnen we best. Wat ik de andere 27 dagen van de maand op tafel zet: nog geen idee 😉
  • Een extra oefening in minimalisme: ik wilde wat shirtjes voor Toetje kopen maar heb die misschien helemaal niet nodig.
    Ik kijk wel hoe ver we komen met wat er ligt (ze is twee kledingmaten gegroeid in evenzoveel maanden. Hoogst onpraktisch, behalve dat ik nu spullen van haar zus zo bij haar aan kan geven)
  • Opletten met boodschappen doen. Olijven zijn lekker maar een pot van 2,50 is in een dag leeg en dat is toch ook zonde. Zeker als je ze toch niet met wijn wegspoelt. Zulke dingen.
  • Geen alcohol. Geen probleem. Hoewel relatief laffe, lekkere zelfgemaakte wijn erg goedkoop is, krijg ik er toch koppijn van na twee glaasjes. Ooh, ouderdom 😉

    Ik ben benieuwd of het ons lukt!

Maximaal drie toiletartikelen?

In The Guardian stond een leuk artikel. Een bedrijf, Akamai verkoopt een complete lijn verzorgingsproducten. Bestaande uit drie artikelen. Kijk, dan is het nog eens leuk om de hele lijn ergens van te hebben!

Het bedrijf verkoopt drie producten waarvan ze zeggen dat het alle behoeften aan persoonlijke verzorging dekt: tandpasta, een stuk zeep voor lichaam, gezicht en haar en een oliespray als parfum, haarverzorging en voor het lichaam. Ook moedigt het bedrijf aan om je minder te wassen.

“Typical personal care product companies want you to consume more of their products, so they say wash your hair and body every day,” says Cobb. “We have been led into this false sense of what is required to have healthy skin, teeth and hair.”

Daar ben ik het natuurlijk helemaal mee eens 🙂

De obsessie met bacteriën weren: ik snap er niets van.  Er is een link tussen de bacteriën die op je lijf wonen, die in je darmen wonen en je hersens en de gezondheid van alledrie. Voer je bacteriën gezonde dingen van binnen, in plaats van ze allemaal te bestrijden met rommel van buiten.

Het schrikbeeld van stinkende mensen in hemdjes voor je bij de supermarkt als het buiten dertig graden is, dringt zich op bij het horen van ‘minder wassen’ en ‘minder verzorgingsproducten’. Maar dat is nergens voor nodig. Het is typisch weer iets waarvoor we zijn bang gemaakt door reclamemakers en sopverkopers.

“Typical personal care product companies want you to consume more of their products, so they say wash your hair and body every day,” says Cobb. “We have been led into this false sense of what is required to have healthy skin, teeth and hair.”

Vroegah gebruikte ik ook veel spullen en dat werd gaandeweg minder. En minder. En minder. En mijn huid werd er alleen maar beter van. Wat was ik denkende, met al die reinigingsmelkjes en tonics met alcohol en troep!

Creme. Oh nee!

Een paar maanden geleden had ik zo een trekkerig gezicht. Einde van de winter, een bleek vel en droog weer: waah!

Dus ik kocht crème. Van Nivea. En dat was heel even lekker. Mijn vel voelde weer zacht en soepel. Maar na een paar weken begon het gedoe.  Pukkels op mijn kin die ik sinds mijn eerste zwangerschap nauwelijks meer heb gehad. Stomme pukkeltjes op mijn hoofd. Overal. Ieuw!

Dus de crème ging van toedeledokie. Grmbl. Waarom deed ik het!

Ik ging fijn weer terug naar mijn ‘eigen’ spullen. Spul. Wat ik gebruik wisselt. Omdat minder meer is maar afwisseling ook wel eens leuk.

Is ‘maar¨ drie dingen zo gek? Wat mij betreft is het inderdaad alles wat je nodig hebt. Het ligt aan je eigen huid en voorkeuren, ik gebruik nu het volgende:

Kokosolie.

Ik gebruik het voor van alles, maar je kan er ook je tanden mee poetsen. En dat doe ik dan ook. Zo makkelijk en goedkoop en effectief!

Jojoba- en avocado-olie.

Jojobaolie vind ik heel fijn, net als avocado-olie. Ik kocht van beide een biologische variant in Nederland en mengde deze twee. Fijn om mee te smeren op hoofd en lijf en om make up mee te verwijderen.

utrekram kindershampoo

Met 100% natuurlijk kinder-extract. Nee, calendula. Maar fijn! Als shampoo, scheerschuim en als sopje voor die ene keer in de vier weken dat ik mijn kinderen in bad doe.

En meer heb ik inderdaad niet nodig!

De zomer duurde al drie dagen!

Mijn kinderen hebben mijn warmtehuishouding geërfd. Dat betekent dat ze eigenlijk met alle weertypen best te pruimen zijn maar als het boven de 22 graden komt, zakken ze in elkaar als souffleetjes in een te vroeg geopende oven.

bewijs!

We hebben drie dagen prachtig weer gehad en morgen wordt het weer koeler. Vind ik niet erg, hoewel het heerlijk was om weer de zee in te duiken. Een keer of tien 🙂

Mijn bikini was drie maten te groot omdat ik geen borstvoeding meer geef. Ik heb maar een nieuwe bovenkant gekocht.

Ik trok hem aan, vond dat het er best mee door kon met maat 36 en na vier enorme kinderen te hebben gedragen en gebaard en hoorde toen achter mij een heel liefdevol stemmetje: ‘mama, als ik net zo groot ben als jij dan word ik ook zo dik als jij en mag ik ook altijd beneden slapen‘. 😂

Okee, terug in de realiteit ik was.

Voor straf moest ze een watermeloenhoed op.

 

De man is het bootje (met het blauwe kapje) aan het afwerken. We willen ermee op vakantie eind juli maar ook daarvoor al fijn dagjes weg, te beginnen met morgen.

Het bootje is voor wij het kochten gebruikt als ‘werkbootje’ en er is nooit ook maar iets aan gepoetst of onderhouden. Hij wordt mooier en mooier. En praktischer. Extra plankjes en bergruimte: fijn!

Het blauwe bootje wordt binnenkort opgehaald.

De kinderen hadden verzonnen dat ze piraten waren en ooglapjes gemaakt.

Er komt hier voor kapitalen voorbij gevaren, echt niet normaal. De grootste zeilboten, jachten met foute muziek die iedereen moet horen en speedbootjes.

Gelukkig ook van die gezellige pruttelbootjes van mensen die wel genieten van het varen op zich 🙂 Maar alles is wel leuk om voorbij te zien komen. Iedereen heeft het op zijn of haar manier leuk en dat is fijn.

Het water is heel helder.

En er is altijd wel iets leuks. Zeewier uitknijpen, garnalen vangen (en weer vrij laten), visjes kijken, zeesterren zoeken, schelpen zoeken, pootje baden, beestjes redden die niet in het water horen, bootjes maken, krabbetjes vangen. Of glassmaneter. Kwalletjes. Het duurde een paar weken voordat ik wist wat de kinderen bedoelden met ‘glasmagneet’.

En Drakerige Dreumesjes hebben altijd een soort zesde zintuig om dat ene modderpoeltje te vinden en erin te gaan staan dansen.

Ze is nogal actief en laat zich overal vanaf vallen, glijden of stuiteren. Ze rent te hard de berg af, laat zich omkoppen door een kat, blijft hangen achter een prikplant of is even alleen met een viltstift. Dan krijg je dit soort beentjes (en van lekker eten, haha)

Ze wilde wel met mij op de foto. Awww, zisliev.

Ik heb haar haar geknipt. Uuuh…

De man werkte hard op het bootje, ik zat erbij en keek ernaar. Taakverdeling: eerlijk.

Lekkah, een koude wijn aan het einde van een warme dag!

En zo mooi, het wordt nu helemaal niet meer echt donker. Ik probeerde er een foto van te maken. In het echt is het lichter.

De afgelopen twee jaren vond ik het best lastig om te slapen met dat licht, maar tegenwoordig gaat dat prima. We hebben een kapotte luxaflex aan een kant en helemaal niets aan de andere kant en toch slaap ik prima.

 

Late lente – zomer – vroege herfstgarderobe (project 333-achtig)

Ik hing lekker in de hangmat, lichtelijk smorend in de 32 graden die het is volgens de thermometer en mijn voorliefde voor zwart. Ik zit nu binnen, wegens slapend kindje boven en een man die op het bootje aan het hobby’en werken is. Drie dagen geleden liep ik nog op mijn winterlaarzen met een muts op mijn hoofd en dat was niets geks!

Waarmee ik bedoel te zeggen: het weer is nogal wisselvallig en alleen vijf jurkjes in de kast hangen is een minimalistisch gezien zeer verantwoorde optie maar het kan nogal fris wezen in deze regionen.

Half september wissel ik weer wat dingen om: lange maar luchtige rokken voor een leren broek en de flip flops voor hoge warme laarzen en armloze shirtjes  voor truien. Maar nu nog effe niet! Asjeblieft zeg.

Project 333

Dat kwam van dit blog, waar je 33 kledingstukken hebt om 3 maanden mee door te komen. Toen ik ermee begon vond ik 33 zo weinig maar dat bleek helemaal niet zo te zijn. Nu heb ik minder dan dat voor een langere periode, en vind het nog veel.

Het heeft me in elk geval doen inzien dat je absoluut geen grote hoeveelheid kleding nodig hebt om elke ochtend iets te hebben om aan te trekken. Integendeel!

Ik zou met minder uit de voeten kunnen maar houd ook wel van enige afwisseling. Meestal liggen er zo’n 30 kledingstukken (gewone kleding, schoenen, jassen en accessoires) in mijn kast.

Ik draag nu (niet alles tegelijk):

  • Lange rok, groen (kringloop)
  • Lange rok, zwart (kringloop, made in italy in maat XXXXL, malle italianen!)
  • Korte rok, zwart (H&M)
  • Legging (Akasha, etsy)
  • Tie-dye broek, allerlei kleuren (Sew Red, etsy)
  • Spijkerbroek, zwart (kringloop)
  • Nepleren broek (H&M)

  • Dunne blouse, grijs (kaffe)
  • Blouse, donkergroen (g star)
  • Blouse, zwart (kringloop)
  • Longsleeve, zwart (2) (kringloop)
  • Lang mouwloos shirtje (kringloop)
  • Mouwloos shirtje (comma)
  • Arch Enemy shirtje (large)
  • Jurkje, groen (patagonia)

  • Vest, zwart (cubus)
  • Vest, grijs (kringloop)
  • Wollen poncho (kringloop)

  • Flip flops voor naar het strand (havaianas)
  • Sandalen voor in en om huis (savopoulos, etsy)
  • Pumps-achtige dingen (El Naturalista)
  • Enkellaarsjes (gabor)
  • New Rock laarzen
  • Hooooge laarzen
  • Tasje
  • Muts, zwart
  • Sjaal, zwart
  • Ring
  • Regenjas

Het is echt meer dan genoeg! Ik draag alles. Met plezier.

Mindset-blabla

Weer zo’n clickbait-titel he?

Anders leven gaat niet vanzelf. In het begin zeker moet je overal bij nadenken. Als je er enthousiast aan begint, is het niet zo erg. Nieuwe dingen! Leuk! Geld overhouden! Een makkelijker huishouden!

Ik doe veel dingen die amper zoden aan de dijk zetten, bespaartechnisch gezien. Nu maken vele kleintjes best een grote, maar ook dat effect is beperkt als je alle grote besparingen die je kan doen, al deed.

Welke ‘nutteloze’ dingen?

  • Spaarzaam met water. Water is hier ‘gratis’, maar toch gebruik ik water vaak meerdere keren. Water dat mee naar bed gaat (in een glas) gooi ik bij de planten, water dat ik gebruik om een kom om om te spoelen gebruik ik ook om andere dingen die de vaatwasser in gaan om te spoelen.
  • Sokken repareren. Voor 5 euro heb je 7 paar nieuwe maar toch geeft het me een voldaan gevoel om ze zelf te repareren.
  • Stokken van buiten meenemen voor in de kachel.
  • De vloer vegen. De besparing is minimaal, maar dat maakt niet uit. Het scheelt herrie, stofzuigerzakken en een piepsig beetje stroom.
  • Eindjes van groenten en fruit bewaren voor groentensapjes of bouillon.

Onder andere, maar voor ’t idee.

Zulke dingen hebben vooral een psychologisch effect, merk ik. Als ik ’s ochtends fruit voor de kinderen snijd, bewaar ik het ‘afval’. voor een sapje. Ik zet koffie in de koffiesok, een katoenen herbruikbaar koffiefilter. De koffie kochten we groot in toen het 40% goedkoper was en ik ben het minder gaan drinken. Als de kinderen weg zijn, veeg ik de vloer. Kruimels gooi ik buiten voor de vogels.

En dan voel ik me stikgoed bezig en het kost geen enkele moeite. Maar: het is nog geen 8 uur ¨’s ochtends en toch al zo lekker bespaard 😉 Dat ga ik de rest van de dag natuurlijk niet teniet doen door chocola te kopen, een schattig maar oh zo overbodig rompertje mee te nemen of een kwartier onder de douche te staan.

Niet dat ik die dingen nooit doe overigens. Ik doe het alleen niet zo vaak en daardoor blijft het ook leuk als ik er een keer echt zin in heb om dat te doen.

Moraal van het verhaal: het gaat niet alleen om grote stappen en grote besparingen. Kleine stapjes en kleine besparinkjes zijn gewoon goed voor het moreel. Om die grotere besparingen veel makkelijker te kunnen doen 🙂

Sentimentele spullen opruimen

Sommige dingen zijn nooit af. Je huis, volgens de klusreclame. De was, volgens mij. En minimaliseren!

Zorgeloos met minder spul

Gaandeweg werd het makkelijk om ook de ‘moeilijke’ dingen weg te doen. Dingen die me niet in de weg lagen, maar toch ook wel. Het voelt een heel stuk beter om die dingen niet meer met me mee te dragen. Lichter. Relaxter. Zorgelozer want ik hoef me nooit druk te maken om verlies, brand, beschadiging of vermissing.

De trouwjurk die ik kreeg van een ‘tante’ met wie niemand van mijn familie nog contact heeft. Schoenen die ik van de man kreeg maar waar ik echt niet op kon lopen. Foto’s. Een overschot aan babykleertjes. Erin passen gaan ze echt niet meer! Het compleet uitgevallen boeket bosje rozen dat met onze trouwdag op de motorkap van de auto lag.

De kraamverslagen van de kinderen. Van de vierde heb ik niets, behalve het briefje van de verloskundige van tijdens de bevalling en weet je wat? Het maakte geen reet uit!

spullen van andere mensen

Ik vind het ook niet prettig om spullen van andere mensen in huis te hebben. Het sleetje dat mijn opa voor me maakte wel, al glijdt het voor geen meter over dikke sneeuw op bosgrond 😉 De opscheplepels van oma ook. Maar geen dingen die door iemands overlijden ‘mijn’ zijn geworden.

Ik ben niet mijn spullen, mijn spullen zijn niet mijn herinneringen en mijn blijheid zit niet in dingen.

Maar stel dat je van die spullen af wil. Die spullen waarvan je het eigenlijk niet kan maken om ze weg te doen. Vind je zelf. Omdat… je ze ooit van iemand gehad hebt. Omdat ze ooit van iemand geweest zijn. Omdat ze je doen denken aan een tijd die nooit meer terug komt.

Spullen die je zolder en de bodem van de kast bevolken.

  1. Bedenk waarom je het bewaart. Word je er echt blij van? Warm van binnen en dankbaar en sentimenteel op zo’n manier dat je ze eigenlijk een betere plek zou willen geven? Of ligt het vooral in de weg (fysiek of in je hoofd) maar voel je je bezwaard het weg te doen?
    Stel, je had Het Ding nooit gehad. Zou je het dan nu willen hebben als iemand het je gaf?
  2. Besef dat het een levenloos voorwerp is. Het heeft alleen waarde als jij die zelf eraan toe kent. Het helpt je misschien een tijd of persoon te herinneren maar daar heb je dat voorwerp niet voor nodig.  Misschien helpt het om herinneringen op te schrijven om te beseffen dat je zonder Het Ding kan.Je was gehecht aan een persoon of had een heel fijne tijd in je leven. Je hechten aan een ding is een surrogaat daarvoor. Je oma komt niet meer terug, je kinderen worden niet meer klein en je wordt ook nooit meer 20 op je studentenkamertje, wat je ook bewaart.Jammer, maar zo rolt tijd.
  3. Je hoeft ook niet alles te herinneren. Je hebt maar een leven en dat is je leven nu. Niet gisteren, niet morgen, niet over een half uur en niet 30 jaar geleden. Het is voor het belang van je leven ook beter om dat te beseffen en niet te veel met het verleden of de toekomst bezig te zijn, vind ik.
    Alles is vergankelijk.
  4. Je spullen gaan toch een keer weg. Er komt een moment dat je ze op moet ruimen. Omdat je kleiner moet gaan wonen.
    Of je zadelt je kinderen op met al die spullen als je zelf naar een aardewerken pot bent verhuisd. Maar of je dat je kinderen wil aandoen?Het is een rustgevend idee als je weet dat een complete verhuizing in een paar dagen gedaan kan zijn, in plaats van een half jaar om alles uit te zoeken.
  5. Digitaliseer. Verklein. Minimaliseer. Gebruik.
    Maak een foto van de visspullen van opa en geef ze aan een visser. Bewaar een van die lelijke kerstballen van je oude tante in plaats van een doos vol. Scan tekeningen in van je kind, verklein ze en laat een collage ervan afdrukken. Bewaar de nuttige dingen en gebruik ze ook. Geef het mooiste erfstuk / knutselwerk een prominente plek en doe de rest weg. Draag je oma’s sieraden in plaats van die H&M’etjes.Digitaliseer de oude foto’s en deel ze met familie. Gebruik technologie om ze helderder te maken en bekijk ze gezellig met familie op je tv in plaats van op 8 x 5 centimeter. Vertel verhalen erover.
  6. Of op zijn Marie Kondo’s: bedank de spullen voor de rol die ze hebben gespeeld in je leven.
    Het is mooi geweest, leuk dat je er was, even goeie vrienden, doei.  Je hoeft je niet schuldig te voelen omdat je iets niet meer gebruikt of in je leven wil hebben.
  7. Vind je het moeilijk om dingen weg te doen? Doe dan iets leuks als je weer een stap hebt gezet in het opruimen. Doos met sentimenteel spul doorgeworsteld en afscheid genomen van dingen? Vier het met een bos bloemen, goeie thee of gewoon een sixpack bier. Voor in je leven NU, weet je 😉
  8. Als je bang bent voor de reactie van anderen, is het lastig om dingen weg te doen. Maar als andere mensen zich boos maken omdat jij je eigen spullen weg doet in plaats van blij te zijn voor jou dat je je er beter door voelt, moeten ze nog eens even bij zichzelf ten rade.
  9. Wees niet bang om een bepaalde periode uit te wissen. Negatieve brieven te verbranden, foto’s of complete albums met eikels (m/v) te verscheuren.
    Weet ik nog een mooie soundtrack bij!

leeg / duurzaam

Het idee heel weinig nodig te hebben vind ik heerlijk. Rustgevend en creatief makend tegelijk. Een huis met alleen je hoognodige spullen is een ongelofelijk fijne investering in een aangenamer, rustiger en spaarzamer leven wat mij betreft.

Maar hoe leeg wil je het hebben? Wat mij betreft kan er nog veel meer weg maar dat zijn spullen van de man 😒 Het overgrote deel van de cd’s die we nooit meer luisteren, de belachelijke verzameling autopoetsmiddelen en al die modelbouwfriemeldingetjes bijvoorbeeld.
Hij zou mijn minimaliseerwoede het liefst wegdoen, dus we vullen elkaar prima aan.

Gereedschap!

Behalve die dingen, hebben we nog meer leuks!
Een grote verzameling gereedschap. Schroeftollen, boormachines, zagen, frezen, tangen, sleutels en aanverwante artikelen. Zesmiljoen schroefjes en moertjes maar nooit de maat die nodig is en 165 meter verlengsnoer bij elkaar.

En 99% van de tijd, liggen ze daar maar een beetje plek in te nemen. Maar die ene 1%, zijn ze superhandig!

Schade

Een slecht gerepareerde oude schade zorgde ervoor dat onze auto van binnen werd opgevreten.
Een goede garage vinden is ook hier lastig en de merkgarage gaf aan dat het werkje 20.000 a 30.000 kronen zou gaan kosten.

Waah!

De man bestelde een nieuwe dorpel van 20 euro, besteedde een deel van zijn zondagochtend aan het wegslijpen van de oude zodat de nieuwe door een kennis erin gelast kan worden en tadaa: we zijn weer goed om te gaan.

Bewaren of weer kopen?

Sommige dingen nemen ruimte in, maar helpen om dingen zelf te kunnen doen. Of zorgen ervoor dat ik dingen niet steeds opnieuw hoef te kopen.

Zoals de tas met cadeautasjes en slingers 🙂 We hebben 1 lelijke plastic vlaggetjeslijn en twee stoffen die we keer op keer op keer gebruiken. Vroeger kon dat ook met papieren slingers, herinner ik me van mijn eigen kinderverjaardagen.
Cadeautasjes kunnen we ook keer op keer gebruiken, in plaats van cadeaupapier.

Ik heb een naaimachine. Leuke kleertjes maken is niet aan mij besteed, maar om zelf wasbare doekjes, kerstsokken of kussenhoezen te maken is ie hartstikke fijn.

Keukenapparaten

Keukenapparaten, ook zoiets. (en er nu achter komen dat ik nog brood had moeten maken. Te laat. He, jammer. Moeten ze weer pannekoeken 🙁 )
Die apparaten nemen veel plaats in, maar brood maken is zo veel aangenamer als je die plakkerige troep niet zelf hoeft te kneden. Hierdoor hoef ik geen duur brood uit de winkel te kopen en dat scheelt me veel geld!

Ik heb het idee dat ik een stikgoeie verantwoorde moeder ben als ik de kinderen hun groentensapjes naar binnen laat werken. Das ook wat waard! Het is geen klein apparaat, maar zijn plaats meer dan waard. Hoezeer een minimalistische keuken volgens sommigen alleen akoestisch zou moeten zijn. Ja, whatever.

Nog meer spul

Ik heb meer glaasjes dan we op een dag gebruiken maar als er een kinderverjaardag is of mijn ouders zijn op visite, zijn ze heel handig.
Ik bewaar glazen potjes om eten in te bewaren. Ik heb een lelijk zeil voor op tafel in de vakantie, als er veel aan tafel wordt geverfd en geknutseld.

Allemaal dingen die we heel vaak niet nodig hebben, maar die heel soms heel goed van pas komen.

Als ik het een jaar niet meer gebruikt heb, zou ik het makkelijk weg doen. Zo lang het echter met verjaardagen, visites, vakanties of andere gelegenheden met een v uit de kast komt, vind ik het de moeite waard van het bewaren.

Kinderkleding bewaar ik geen drie jaar voor de volgende. Te veel gedoe en de kwaliteit wordt niet beter van drie jaar in een doos.
Schoenen bewaar ik wel omdat die duurder zijn en niet altijd tweedehands te vinden. Het is een afweging tussen minder zooi / minder geld uitgeven / milieubewuster leven.

Het doel?

Het doel is niet een huis zonder spullen maar een huis zonder overbodige spullen. Omdat dat makkelijker is.
Elke keer opnieuw wegwerpservies of cadeaupapier kopen kost veel meer tijd en geld dan weer dezelfde dingen uit de kast trekken en is dus niet makkelijker.

Een bijkeuken vol gereedschap -en de handige man- zorgen ervoor dat de auto voor 100 euro in plaats van 3000 euro kan worden gerepareerd. 2900 euro is een boel geld voor een lege bijkeuken 😉

Ik doe dus maar wat me het makkelijkste lijkt, eigenlijk.

Wat doe je dan de hele dag?

Een luizenleven: ik heb het. Echt. Ik werk niet voor een baas. Ik huishoud weinig. Ik was niet heel veel. Ik kook en bak met plezier, dat is ook al geen opgave. En het allerergste: ik hoef niet eens naar school op en neer te fietsen! *doet inwendig dansje* 😊

Wat we dan doen?

Lummelen, hangen, beetje kleuren, boekjes lezen, beetje bakken en dingetjes doen.

Ik zou het ook ‘werken aan de grove en fijne motorische vaardigheden’, ‘culinaire educatie’ en ‘kunstzinnige- en literaire vorming’ kunnen noemen. Dan denken jullie ‘wow, die Gerlinde is wel goed bezig met d’r kinderen joh!’ 😲

Maar misschien ook niet.

Gisteren liepen we met zijn vijven naar de weg. Die zwarte kat volgt ons altijd en dat is een slecht idee want hij is zo suf. Iedereen moet altijd voor hem stoppen omdat ie graag voor auto’s oversteekt.

Er kwam een grote auto aan met een flinke vaart. De kat liep de weg op. Oslo-er met te veel geld (te herkennen aan een enorme zwarte SUV en een nummerbord dat begint met BS…) had of alleen aandacht voor zijn mobiel, of een hekel aan katten want hij denderde verder terwijl onze kat verder de weg op rende. In slow-motion, was mooi hoe ie dat deed.

Ik gilde keihard en zag de kat al voor de ogen van de kinderen overreden worden. Maar gelukkig, op de allerlaatste milliseconde zag die kat het ook en ging vol in de rem. Alsof ie keihard weggeschopt werd, leek het.

Ik denk dat het geen 3 centimeter scheelde of hij was gruwelijk plat. Je zag heel zijn haar een kant op waaien toen de auto voorbij reed.

Dus ik had een soort hartaanval en ben nu nog schor. Voortaan sluit ik hem op als we gaan wandelen.

Maken we ook eens wat mee 😵

Maar ja, verder. Wat deden we de afgelopen dagen bijvoorbeeld?

Spinnen pakken. Moet ook gebeuren.

Ons havregryn-monster. Havermout eten. Ze hebben altijd trek tussen ontbijt en middageten.

Kijk een leuke boom met grappige schors en kleine plantjes en dat daar dan elfjes wonen of hele kleine kevertjes die op de kleine plantjes kunnen springen en dan *whieee* doen

Løvetann plukken. Ja, een maandje later dan in Nederland.

Elandenruggenwervel (?) vinden.

Goed voor de weerstand….

Klaverzuring vreten.

Lunch eten.

Spelen in het beekje bij het rare kale donkere bos.

Nog maar een wandelingetje met de Toet op mijn rug. Toen ze 1 was heb ik de kinderwagen weggegeven omdat ie zo in de weg stond en zo weinig gebruikt werd. We hebben een buggy voor een tientje (honderdje in het Noors) gekocht bij de kringloop maar 9 van de 10 keer voldoet de drager (ergobaby)

De kortste weg is niet altijd de snelste…

Denken dat je heel wat bent maar niet groter zijn dan een twijgje.

Rondjes steppen op De Straat. Ongeveer 20 m2, maar ze moeten het er maar mee doen.

Kleine huisjes bouwen voor de kleine beestjes….

Piepen. Om niets. Of om iets Heel Belangrijks. Afhankelijk van wie je bent.

 

Het had lekker geregend de laatste dagen. Maar nu is het helder. De eerste keer sinds we thuis zijn. En de komende dagen wordt het lekker weer, woohoo!

Paddestoelen vinden (deze lag al op de grond heur).

Fietje draagt een muts tegen de teken. Ik vond het een briljante oplossing en hij werkte, want we hadden zelfs geen van allen een teek toen we uit het bos kwamen!

Dus ja, we hebben best een relaxed leven. Daar zijn we heel dankbaar voor en blij mee. We hebben de beste tijd evah. 

Wat we eten?

Ben dol op verzoekjes met onderwerpen, dus bij deze een stukje over eten. Ik ben echt niet heiliger dan de paus. Soms staat hier ook patat met worstjes (pølser) op tafel, of wordt er een reep chocola opgevreten.
En ik kan mijn kinderen maar slecht van hun liefde voor brood afhelpen. Wat eigenlijk hypocriet is, ik heb liever niet dat ze het eten maar ik bak het wel elke keer.

Ik probeer het wel zo veel mogelijk te vermijden door andere dingen te geven.

Paleo

Maar verder ben ik wel verantwoord. Hoor 😉 Zelf eet ik geen tarwe, geen suiker, geen plantaardige olie anders dan kokos- of olijfolie en weinig voorverpakte dingen. Geen smaakversterkers of aspartaam. 95% paleo,  zelfgemaakt van Echt Eten.

Een jaar of zes geleden stuitte ik op het idee van paleo en het sprak me meteen aan. De hoeveelheden vlees van sommigen niet, maar de afwezigheid van dingen die voor niemand okee zijn, wel.

Argh, gluten!!!

Ik ben niet anti-gluten en een keer pizza kan ik prima hebben maar van de 5 volkorenboterhammen en de 5 opscheplepels pasta die het voedingscentrum me wil laten inladen op een dag krijg ik al buikpijn als ik eraan denk.

Als ik wel brood eet, moet ik het vrij direct bekopen met maagpijn, buikpijn, een rommelende opgezette buik en een algeheel gevoel van *bluh* en ja, ik merkte dit pas toen ik stopte met het eten van brood. Daarvoor dacht ik dat ik er geen last van had en er prima tegen kon.
Maar dat opgeblazen gevoel en terug omhoog komende eten is gewoon de schuld van tarwe! En suiker! En satan!

Ziek

Ik weet dat ik niet alles zelf in de hand heb, maar toch kan naar mijn mening een groot deel van de ziektes en ongemakken voorkomen of zelfs genezen worden door geen troep in je mond te stoppen. Dus dat doe ik dan ook zo min mogelijk.
Ik kan niet begrijpen dat als je dingen mankeert, je alsnog ziekmakende voeding in je lijf stopt. Durft te stoppen. Ik ben niet flauw, maar wel een hypochonder. En bang om ziek te worden met vier schattige kindjes en toch best zin in het leven.

(en ja, ik snap dat het in je hoofd kan zitten. een eetverslaving. een eetprobleem. ik bedoel wanneer je dit niet hebt en alsnog gewoon doorgaat)

Als ik ergens trek in heb, eet ik het gewoon. Ik heb alleen praktisch nooit trek in zoete of ongezonde dingen omdat ik weet hoe belabberd ik me ervan ga voelen en het eigenlijk-eigenlijk niet eens echt lekker vind.

Natuurlijk lust ik ook best chocola, als ik daar trek in heb gooi ik een lepel cacao in wat kokosroom in blik. Ik lust ook best iets zoets, als ik daar trek ik in heb meng ik roomboter met rauwe honing met kokosstukjes. Nom!

Wat ik doorgaans eet op een dag:

’s Ochtends: groot glas water met wat appelazijn, daarna koffie. Ontbijten is uiteindelijk een complot van de ontbijtgranenfabrikanten. 

’s Middags: salade of hoofdgerecht van de avond ervoor, gebakken ei, havermout, geroerbakte spinazie met feta, brie, gesneden groenten, fruit, vis, soep: net wat er is, wat op moet, waar ik trek in heb, in die volgorde. Ik eet tot ik genoeg heb.

Tussendoor: als de kinderen uit school komen maak ik groentensap. Met fruit omdat ze had anders niet moeten, en terecht 😉 Als ik een beetje flauw word neem ik graag een plakje gezouten roomboter, of een beetje kippensoep met zout.

Avondeten: de man maakt vaak het hoofdgerecht en daarbij altijd nasi. Ik maak bijna altijd een salade en gesneden paprika, komkommer, tomaat, wortel en ui er nog bij. Door het hoofdgerecht zit soms wat suiker, maar ook altijd een enorme berg groenten zoals prei, paprika, ui en lente-ui. Ook als het recept daar niet om vraagt.
Als het heel pittig is, krijgen de kinderen iets anders. Pasta gekookt in botten-bouillon, gesneden groenten, volkorenrijst met boter en kaneel, zelfgemaakte speltlasagne, gekookt ei….

En als toetje krijgen ze een appel, banaan of meloen.

Drinken: koffie, water en heel soms thee. De kinderen drinken water en ’s avonds kruidenthee. Nachtrust-thee van Jacob Hooij maar ik kan je vertellen: het werkt niet.

Wat eten de kinderen?

In de ochtend eten ze fruit en een boterham. Ik bak het zelf, dat scheelt in elk geval iets. Ik voeg ongeraffineerd zeezout toe, roomboter in plaats van raapzaadolie en een boel zonnebloem- en pompoenpitten.

Op de (dunne) boterham gaat een berg biologische roomboter. Ongepasteuriseerd, dus gezonderder. En daarop honing uit de buurt, salami, zelfgemaakte pindakaas of bij veel geluk dun jam. Verder mogen ze fruit.

Of ik schop ze het bos in om te gaan foerageren.

In het weekend bak ik vaak redelijk verantwoorde pannekoekjes. Soms ontbijten ze eerst met wat fruit en eten ze die rond 11 uur. Ze kunnen weer vooruit tot een uur of vier. Als ze dan trek krijgen, mogen ze kaas, worst, noten of groenten.

In de lupa

In de lunchtrommels geef ik een combinatie van de volgende dingen:

  • Fruit
  • Groenten (wortel, komkommer, paprika)
  • Gedroogd fruit (Noten zijn verboten)
  • Kaas
  • Plakjes worst, salami
  • Pancakes, maar dan met rogge- mais- of rijstmeel
  • Brood, zoiets als ze bij het ontbijt ook krijgen
  • Zwarte bonen brownie
  • Restje pizza voor de jongen

Ze krijgen water mee. Geen sap, geen diksap, geen melk. Thee als ze på tur gaan, wegens warm.

Tussendoor vs. avondeten

Bij redelijk wat mensen wordt geprobeerd om tijdens het avondeten het gesnoep van overdag te compenseren met een berg vieze groenten. Ik probeer het zo te doen dat ze overdag en tussendoor gezond eten, zodat ik me tijdens het avondeten niet druk hoef te maken.

Ik geloof niet dat je elke dag zoveel honderd gram groenten en fruit MOET. Kinderen ook niet. De ene dag eten ze zich klem aan mandarijnen, de dag erna aan paprika en de dag daarna aan gebakken ei of kaas. Prima.

Momenten dat kinderen samen eten of om eten vragen, zijn ideaal voor gezonde snacks. In Nederland gaf ik bijna altijd wortel, komkommer of fruit als ze aan de deur kwamen vervelen om snoep.

Naar school kregen ze fruit, groenten, kaas of worst mee. De juf vertelde dat ze bijhielden of besparen of het eten gezond was. Een Liga was okee, maar de rauwmelkse biologisch dynamische kaas van mijn dochter, daarvan wist ze niet wat ze moest vinden.

Ik begrijp echt niet waarom je in hemelsnaam een pakje appelsap en een tot gezond vermarketingt stuk rommel als een Evergreen meegeeft aan een kleuter. Niet als je de achterkant van het pak kan lezen en internet hebt in elk geval.

Net als met een toetje zijn dat momenten waarop je prima iets gezonds kan geven in plaats van (in mijn ogen) troep.
Kinderen eten jaarlijks hun lichaamsgewicht aan suiker en als je dat wil vermijden moet je niet boos worden op Verkade, Red Band en Bolletje maar die rommel gewoon niet geven. Simpel.

Gezonde alternatieven?

Ik maak vaak soms zelf boterkoek of cake en dan geen lullig paleo-ish-alternatief. Ik denk niet dat een cake gezond kan worden, al maak je hem van semi-verantwoorde ingrediënten als kokosbloesemsuiker en amandelmeel.

Gezondheid

Ik vind het zo belangrijk dat ze gezond zijn en blijven! Er is al zo veel slechts om ons heen. Luchtverontreiniging, medicijnresten en chemicaliën in het water, bestrijdingsmiddelen op het eten…

Iedereen vindt gezondheid belangrijk en doet dat op zijn of haar eigen manier. Ik doe het op deze manier en ik leer elke keer weer. Ik word wat rechtlijniger (dan vreet je maar niet) en creatiever. Maar het belangrijkste van alles is dat ze er plezier in hebben om het te maken en op te eten en er gezond mee opgroeien. En dan is er heus wel eens ruimte voor iets geks.

Alleen huishouwen.

De man staat op een beurs in Zweden en moest dus een hele week weg. Hij moet erheen rijden, de boel opbouwen, twee dagen praten (arme man), een dag afbouwen en oh ja, terugrijden. Negen uur lang!

Ondertussen maken wij het hier extra gezellig met zijn allen. Dat proberen we tenminste 😉

Van ’t weer moeten we het de afgelopen tijd namelijk niet echt hebben.

Dit was om kwart over tien ’s avonds. Heerlijk he, die lange avonden…

Hoe voorkom je dat je helemaal gaar bent aan het einde van de week?

Neem de tijd en begin op tijd

Als we samen zijn, hebben we in twintig minuten de lunchtrommels gemaakt, de kinderen gevoederd en gekamd en op de bus gezet, koffie gemaakt en de keuken weer netjes.

Ik doe veel dingen rustiger aan. Ik sta een half uurtje eerder op en heeeeel…. op…. het….. gemakje…. doen we de dingen. Ik lees nog even voor of de kinderen spelen wat voor ze naar de bus gaan. Super relaxed!

Ook met het avondeten begin ik eerder. Overdag weet ik al wat we gaan eten ’s avonds. Superhandig!

Bereid voor

Het avondeten, de lunchtrommels, de was en andere dingen die je moet doen. Haasten met vier kinderen in je kielzog is dramatisch. Net als een schone broek zoeken in een wasmonster als over vijf minuten de schoolbus komt. Zonder iets Essentieels komen te zitten. Boodschappen moeten doen. Moeten, das altijd vervelend.

Vrijdag haalden we een Enorme Hoeveelheid boodschappen en het is goed dat het hotel van de man nabij een Lidl is zodat ie de auto kan aftoppen met Billige Matvarer. (waarom wonen we niet in Zweden! Ik ♥ de Lidl! Oh ja, omdat Zweden Noorwegen niet is)

Zorg ook goed voor jezelf

Suiker, tarwe en alcohol maken prikkelbaarder en vermoeid. Wel, mij wel. Dat eet en drink ik niet. Niet nooit niet, maar zeker nu niet

Geduld

De eerste keer dat de man weg was, was Toetje echt compleet in de war. Heel zielig en vreselijk vermoeiend voor iedereen. Toen hij terug kwam heeft ze een half uur aan hem vastgeklampt gezeten. Geduld bewaren is niet makkelijk maar het verliezen lost ook weinig op. Integendeel.

Laat gezond eten iets losser

Ik heb echt geen zin in gedoe aan tafel. Dat heb ik nooit, maar in mijn eentje lijkt het twee keer zo erg.  Dus aten we zalmfilet in filodeeg, worstjes met zelfgemaakte friet en zelfgemaakte pizza. Wel steeds met een berg gesneden groenten vooraf en lekker mindless bij een kinderfilmpje knagen ze een verrassende hoeveelheid ervan weg.

Bak wat, maak wat, iets met aandacht

Zo gek is dat. Als ik eerst met ze naar buiten ga, ga tekenen, koekjes bak of op de trampoline ga springen, zijn en blijven het engeltjes. Zeg ik dat ze me eerst effe met rust moeten laten, dan blijven ze drammen en zeuren en vervelen en is niets meer leuk, ook daarna niet.

Heb een leeg huis

Huishouden? Ha-ha-ha.

Ik maak de slaapkamers weer netjes ’s ochtends, stofzuig af en toe maak natuurlijk veel eten maar dat is het wel. Veel meer is er ook niet te doen.

Ja, was. Was. Was. Was.

Dus heb ik de tijd om de tijd voor dingen te nemen, aandacht te geven en rustig aan te doen. Heerlijk relaxed!

En om, hehe, de gang op de ruimen. Dat is eigenlijk een flauw surrogaat voor ’s mans garage want die heeft hier niet. Zelfs met kastjes open is het nu nog zen. Zo fijn binnenkomen nu!

Maar ik ben wel blij dat ie er morgen weer is! Wij allemaal natuurlijk 🙂

Moederdag.

Ja, natuurlijk vind ik dat onzin. Niet Moederdag. Maar de handel eromheen. Wie heeft dat verzonnen?

De moeders die zeiden: ‘lieve kindertjes, omdat ik me het hele jaar de pl3uris werk voor jullie verwacht ik morgenochtend een flesje parfum, een obligaat bosje tankstationrozen en een verkeerde kleur lippenstift. Of nog erger, een Huishoudelijk Apparaat.

Oh nee, dat was De Commercie.

Commercie!

De bloemisten, de parfumverkopers en tegenwoordig ook de telecomboeren, kledingwinkels, slijters (das wel terecht trouwens) en de blokkers van deze wereld.
Moeders kan altijd wel een luchtverfrisser / ijsblokjesbakje / theekopje gebruiken. Niet dan? Ja toch.

Het idee van Moederdag vind ik lief. Het is toch ook leuk als je kinderen iets extra’s voor je doen. Zeker vroeger toen het leven nog harder was en de middelen schaarser. Ik kan echter niet van een vierjarige verwachten dat ie eens lekker dankbaar gaat zijn voor wat mama allemaal voor hem doet of laat.

Op school maakten ze eerst wel iets, toen weer niet. Geen idee, en het boeit me niet. Hier valt moederdag ergens op de druilerigste dag van november, geloof ik.

Elke dag is moederdag! *kuch*

Het gaat aan me voorbij en dat is prima want ze gooien me dood met tekeningen, kunstwerken, bosjes bloemen of dooie takken, afhankelijk van het seizoen.

Als ze op school iets maakten vond ik dat zo schattig. Ze lopen dan dagen te geheimschrijven en te hinten en zijn zo trots. En zo moet het toch ook zijn. Zelfgemaakt en met liefde.

Ze zijn ook al zo attent, mijn liefjes. Zit ik even buiten te niksen, komt de een mijn e-reader brengen, de volgende haalt mijn ugg-pantoffels en de derde trekt een fles witte wijn uit de koelkast en zet die voor mijn neus. Zonder dat ik een woord hoef te zeggen!

Ja, dat is toch beter dan beschuit met leverworst en laffe thee in je nest 😉

De herkomst van moederdag

Nee, moederdag is niet door de handel uitgevonden. Maar, hoe ironisch, bedacht door een vrouw die daarna heel haar leven tegen de vercommercialisering van deze dag geweest is.

Anna Jarvis wilde haar eigen moeder herdenken en eren en probeerde van deze dag een officiële feestdag te maken. Dat lukte is 1914.  Haar bedoeling was moeders en het moederschap te eren op deze dag.

Al snel werd het haar te commercieel en streed ze hiertegen.

Zelf had ze overigens zelf kind noch echtgenoot.

Over moederschap. Vaderschap. Ouderschap. Whatever

We wilden zelf kinderen. We wisten dat het een rotzooi zou worden op alle fronten, dat we slaap tekort zouden komen, dat het soms frustrerend zou zijn en dat we het ook niet wisten waar we mee bezig waren (zijn er mensen die dat wel weten? en bij wie alles gaat als gepland?)

Dat ze zo leuk en gezellig en lief en ontroerend zouden zijn, hadden we niet verwacht. Moet ik iets terug voor het feit dat ik ze opvoed? Nee, niet op die manier.

Ik verwacht niets…

Oh nee, dat klinkt zo verbitterd! 😉

Ik besef dat ik nieuwe mensen heb gemaakt. Geen kopietjes. Ook geen lege velletjes die ik naar believen kan beschrijven.

Ik hoop ze mee te geven dat je ook zonder materiële shit een erg gelukkig leven kan hebben. Iets dat ze misschien ook snappen als ze 35 zijn 😉

Ik waardeer het gewoon veel meer als ze om half twee ’s middags een fles wijn voor mijn neus zetten. En als de jongen naar me toekomst en zegt dat ik al zijn geld mag hebben ‘omdat jullie zo veel voor ons, de kinderen doen’ dan awwww ♥

Ja, dat is me toch meer waard dan dat ze als een stel gedresseerde apen naar de drogist rennen om mama te laten zien dat we mama…. ehm wat was het ook weer… oh ja, waarderen. Of ze nu 4 of 40 jaar oud zijn.

De conclusie….

Van wederom een goed geresearched en gebalanceerd stuk proza, is dat ik vind dat moeders en hun werk wel eens iets meer mogen worden gewaardeerd.

Daar had ik het nog niet over gehad. Maar dat vind ik wel! Waardering, niet eens in geld maar wel in waardering voor het opvoeden van de kinderen, het zorgen voor een gezin.

Als maatschappij met de politiek voorop geven we geen ene fuck om moeders als we vrouwen 10 weken na de geboorte van een kind weer laten werken, kinderopvang overlaten aan investeringsmaatschappijen en denken dat je je alleen kan ontwikkelen door te werken en elke andere keuze wegzetten als dom, ongeëmancipeerd en afhankelijk.

Want ja, we moeten natuurlijk allemaal zoete belastingslaafjes zijn onszelf ontplooien en moederschap is iets waar je zelf voor kiest en dan moet je zelf ook kijken hoe je het regelt, niet ons probleem, #okdoei

Deze conclusie is zo off topic!

Maar als we dat niet doen, is die hele moederdag farce helemaal precies dat. Een farce, een schijnvertoning en een teken dat we echt alles alleen nog maar in geld en spullen kunnen waarderen.

Dus kleutertjes: geef mama je grootste natte zoen, teken haar met van die stomme harkpoten, flikker je drinken eens een keer niet om, wees lief voor de kat en je broer of zus en ga ’s avonds lief slapen, nadat je haar hebt verteld dat ze de liefste van de wereld is. Want dat is ze ook.

En oudere kinderen: bloemen zijn goed. Drank ook. Bij voorkeur dus om half twee ’s middags.

Kippensoep!

Men neme:

Een ziek kind, al voor de derde dag.
Een ander ziek kind, eerste dag.
Een kip. Met 40% korting, uiteraard.
Een pan met water en een klein scheutje azijn.
Groentenafval, zoals eindjes wortel, dorre bladeren van prei en uienschillen.
Kruiden en specerijen. Steranijs, 3 kruidnagels, laurier en een paar jeneverbessen.

Men doet:

De kip in de pan met water, groentenrestjes en specerijen.
Breng aan de kook.
Laat het een uur koken, of zo lang tot de kip bijna uit elkaar valt als je hem met een tang oppakt.

Vervolgens:

Vis de kip uit het water en laat hem afkoelen.
Haal de goede stukken vlees eraf. Dat gaat heel makkelijk als ie echt gaar is.
Maak met die kip bijvoorbeeld dit recept. Met extra veel groenten is het genoeg voor minstens 2,5 dag. (bewaar eventueel een paar stukjes voor in de soep later)

Laat de soep een paar uur verder trekken met het ‘afval’. Vel, botten en gekke dingetjes. Niet constant koken, maar pruttelen.

Je kan de pan ook in een wollen deken inpakken. Hooikist effect.

Zeef de soep.

Let op: niet afgieten!
Ja, ik heb wel eens de soep voor het afvoerputje gemikt en met een zeef vol drutjes en verlepte groenten gestaan. Zo flauw.

Breng de soep op smaak met ongeraffineerd zeezout en peper. Flink wat zout, want er moesten kindjes worden opgelapt.

Dwing kinderen de soep te drinken.
Laat je niet vermurwen door het gejank en gezeur van lussikniet.
Kijk vol verwondering naar het Wonderbaarlijk Herrezen Kind.
Negeer gezeur over pannekoeken bakken. Eigenlijk was het wel lekker rustig toen ze ziek waren.

Moraal van dit verhaal: kippensoep is magisch spul.

Huistoer: woonkamer

Oh ja, dat was ik aan het doen. Een huisjetoer. (En dat bier, moet ook nog gebotteld.)

Hier de hal. (inmiddels is ie helemaal anders, de schoenenrekken en trofast kasten zijn weg en ik heb een grote ladenkast in plaats ervoor  gezet.) Nog meer ruimte!

En hier de keuken.

We hebben een fijne woonkamer. Mooi uitzicht, veel ruimte en heel veel licht. Het enige nadeel is dat groot ook betekent ‘veel te verwarmen’ maar daar doen we niet moeilijk over.

Er is een dubbele deur naar het balkon, de deur naar onze slaapkamer (we hebben een gelijkvloerse bejaardenslaapkamer), een schuifdeur naar de keuken en een deur naar de gang.

De bank kochten we in november voor 400 euro. Is van een Deens merk waarvan ik de naam vergeten ben, maar we zijn er erg blij mee.

De tafel is een tijdje weg geweest, maar ik heb hem toch weer in elkaar geschroefd. Ik kan niet zo goed zonder salontafel. De man klaagde ook. En bovendien stootten we onze hoofden tegen de lamp.

Speelgoed staat achter de bank:

(update: de enorme tafel is toch weg, ik heb een kast van boven neergezet waar ook onze LP’s en boeken in konden) Bonus: we luisteren vaker een plaatje.

In de kasten achter de bank staan cd’s. Ja, helemaal vol. We luisteren eigenlijk weinig cd’s meer. Overdag vind ik het vaak te onhandig, de kinderen verstaan mij niet meer en andersom en ’s avonds kijken of luisteren we vaak iets via internet.

en van vloeroppervlak 😉

In de vitrinekasten woont modelbouwspul van de man. Een hobby die ook al een tijd stil ligt maar dat komt omdat Toetje altijd bij hem in slaap viel. Dat moeten we ook eens anders gaan doen want ze loopt steeds vaker om half 10 nog de clown uit te hangen en de avond te vergallen 😉

De houtkachel is een beetje saai. Als we zelf een nieuwe betalen, betaalt de eigenaar van het huis de installatie. Hmmm. Moeilijk, moeilijk…

Mijn planten staan nu op een andere plek omdat ik dacht dat het te licht voor ze was. Het zijn schaduwminnende planten.

Kaarsen brand ik tijdelijk niet.De combinatie brandende kaars in iele kandelaar + kat + houten huis vind ik te riskant. Bovendien, zo gezond is het allemaal niet. We zien in oktober wel weer verder 😉

Het vloerkleed staat nu het zomer wordt (haha, fokking 2 graden buiten en tot begin juni niet warmer dan 10 graden) opgerold beneden.

Dus. Eigenlijk best saai!

Uit de schulden-tips.

Hoe ga je van geld uitgeven naar geld sparen?

Los schulden af!

Creditcardschulden, de mogelijkheid tot rood staan en andere kredieten.

Begin ze af te betalen, zo snel mogelijk. Elke maand kost het bergen geld om geld te lenen. Bovendien heb je enorme problemen als je door omstandigheden een tijdje zonder inkomen komt te zitten.

Het is pijnlijk om duizenden euro’s terug te betalen terwijl je geen idee meer hebt waar je die precies voor leende. Maar dat is geen reden om alleen de rente en de minimale aflossing te blijven betalen: het maakt het alleen maar erger.

Vroegah zaten wij er financieel ook niet zo bij als nu. Het geld ging bijna altijd op aan van alles, en soms nog iets meer dan op. Dat je salaris werd gestort voor een maand fulltime werken en dat je dan 700 euro op je rekening hebt. Ja, das hatelijk.

Maar al doende leert men 🙂

Leg een buffer aan.

Doe dat bij voorkeur tegelijk met het aflossen: als je wasmachine het begeeft, wil je niet weer extra moeten lenen.

Ruim je administratie op.

Doe de overbodige, oude papieren weg. Leg bij elkaar wat bij elkaar hoort. Maak je er voorlopig niet al te druk om als je dat niet wil maar zorg dat er enige orde heerst.

Stop met uitgeven.

Dat klinkt eenvoudig en dat is het niet. We krijgen dagelijks te horen dat we spullen nodig hebben om ons leven makkelijker, beter en aangenamer te maken. Dat we smeersels nodig hebben om mooi en geaccepteerd te worden. En het is zo makkelijk: online kopen als afleiding van je problemen of voor een paar centen bij de action, maar het is niet nodig. Echt niet.

Stop met je laten verleiden.

Kijk geen reclames, meld je af voor alle nieuwsbrieven, schrijf op je brievenbus dat je geen reclame wil, ban (dames)tijdschriften als het te veel onrust geeft en spreek tijdelijk niet af met financieel losbandige vrienden. In elk geval niet op plekken waar geld uit je zak kan rollen.

Houd een doel voor ogen

Dat hoeft geen materieel doel te zijn zoals een auto of nieuw bankstel. Schuldenvrij leven, een buffer, een goede nachtrust, de financiële ruimte om naar een andere baan te kunnen zoeken, te verhuizen, een tijd onbetaald verlof te kunnen nemen of meer te kunnen delen met anderen zijn ook prachtige doelen.

Vraag je af als je iets koopt of het het waard is om ten koste te gaan van dit doel. Heb je echt liever dat truitje, bosje bloemen en dat tijdschrift voor 55 euro of heb je er liever langer plezier van, door het op je spaarrekening te zetten.

Verzin andere dingen om te doen en alternatieven voor consumeren

Uit eten ⇒ thuis koken
Uit drinken ⇒ thuis drinken
Pretpark ⇒ park + picknick
Winkelen ⇒ wandelen
Kopen ⇒ lenen, huren of zelf maken
Kant en klaar ⇒ zelf maken
Boekwinkel ⇒ bieb
Nieuw ⇒ tweedehands
Fast fashion ⇒ kwaliteit die jaren meegaat

Nou ja, je snapt ‘m wel.

Betaal jezelf eerst

Als je je geld gestort krijgt, zet dan alles wat je overhoudt na aftrek van vaste lasten en maandelijkse kosten op je spaarrekening en doe wat je kan om het daar te laten staan.
Wees realistisch maar gebruik ook je creativiteit. Statiegeldflessen inleveren, dingen verkopen, je voorraden opmaken (ook die blikjes mais en zakken met bonen) en dingen zelf maken: er is zo veel te verzinnen.

Vermoei jezelf niet met details

Iedereen opjagen om opladers uit het stopcontact te halen is vermoeiend en heeft per saldo weinig effect.

Je kan in plaats daarvan bijvoorbeeld geen koek of snoep meer kopen. Wel zo gezond en een veel grotere besparing.
De besparing van een jaar de oplader-nazi uithangen doe je teniet met de aankoop van een overbodig t-shirt ofzo. Choose your battles en choose them wisely

Onthoud je levensenergie

Reken uit wat je per uur verdient. Neem je netto maandsalaris. Trek de kosten die je maakt om te werken daar vanaf, zoals je auto, kinderopvang, nette kleding, gemakseten, verplichte borrels met collega’s.

Deel wat je overhoudt, door het aantal uren dat je met werk bezig bent. Dus inclusief de tijd om te reizen en de kinderen weg te brengen.

Bekijk wat je per saldo verdient. Valt vermoedelijk tegen.
Vraag je af of het het waard is om twee uur te werken voor een kussenhoesje / fles drank / truitje / prul / etc.

Budgetteer je onzin

Als ik schulden had zou ik even helemaal geen overbodige dingen doen maar mocht af en toe iets geks doen je helpen om het beter vol te houden, geef jezelf dan een budget. 25 euro per maand om bijvoorbeeld een keer ergens iets te drinken, naar de film, een treinreis naar een vriend of iets dergelijks. Houd je eraan.

Ruim je rommel op

Dat heeft meerdere voordelen: je hebt wat te verkopen voor extra geld, je vindt dingen waar je het bestaan niet meer van wist die misschien wel van pas komen of die je toch al wilde kopen, je weet weer wat je hebt dus je hoeft minder te kopen, het is beter voor je energie en je gemoed en bovendien: het houdt je van de straat.

Plan vooruit

Ga je op pad? Pak drinken en iets te eten in voor onderweg.
Kinderfeestjes in het vooruitzicht: neem dat leuke cadeautje voor weinig mee in plaats van 5 minuten voor het feestje de speelgoedwinkel in te moeten.
Volgende maand feest: neem als het in de aanbieding is, alvast die dingen mee die zeker worden gegeten of gedronken.

Spreek je voorraden aan

Het is niet nodig enorme voorraden aan te houden als je geen zombie-apocalypse of andere catastrofes verwacht. Zeker niet van shampoo, wasmiddel en andere niet-bedervende dingen. Koop niets nieuws tot het laatste beetje van je voorraad op is. Ook niet als het een Geweldige Aanbieding is.

Houd er plezier in

Denken dat je iets moet, of juist niet mag is helemaal niet leuk en hierdoor houd je het ook veel minder makkelijk vol. Dat geldt voor een ander eetpatroon maar ook voor een ander uitgavenpatroon.
Je bent meer dan een consument of debiteur. En ook meer dan een consuminderaar, bespaarder of minimalist 😊

Beginnen met minimalisme?

Zeker in een gezin is een flinke dosis minimalisme vreselijk handig. Een soort sneeuwbaleffect van minder dingen dat je leven mooier maakt. Minder te onderhouden, minder te kopen, rust in je hoofd, kinderen die tevredener zijn… Het is bijna magisch 😉

Maar na jaren van verzamelen, handig opbergen, wegmoffelen en nog meer opbergruimte creëren, lijkt het in eerste instantie onmogelijk om het ooit op orde te krijgen. Dat is echter geen goede reden om het dan maar zo te laten en je idee van een makkelijk te onderhouden huis met meer vrije tijd dan maar te vergeten.

bedenk het zelf

Wat je moet houden en wat je moet wegdoen, moet je helemaal zelf bepalen. Wat je belangrijk vindt, verandert in de loop der jaren, je bezittingen nemen toe of af afhankelijk van de fase waarin je leven zich bevindt en dat is prima.

Er is geen magisch getal van het aantal kledingstukken, speelgoedjes, herinneringen, souvenirs of boeken dat je moet hebben.

Zie die lijstjes of house-tours als inspiratie en niet als regels.

Er is geen beste manier om te ruimen. Ik zou kriegel worden van een kastje per dag, of een kookwekker die me vertelt dat ik een half uurtje moet ruimen. Liever even chaos en keihard doorwerken, maar dat kan voor anderen weer ontmoedigend zijn. Ken je sterke en zwakke punten en pak het op jouw manier aan.

meer aandacht aan minder dingen

Wat ik belangrijk vind, is niet echt veranderd. De hoeveelheid aandacht die ik geef aan dingen die ik belangrijk vind, wel. Ik maak me zelden druk om (nieuwe) kleding maar besteed wel veel meer tijd aan gezond eten.
In huis rommelen vind ik zo nu en dan best leuk maar ik hoef nooit spullen te organiseren die ik niet nodig heb. Allemaal fijne veranderingen.

jeej, leuke minimalistisch verantwoorde projectjes!

Je hoeft niet obsessief je huis leeg te ruimen en naar de kringloop te rijden als je dat niet leuk vind. Maak er iets leuks van. Bijvoorbeeld:

  • Geef je kinderen een minimale garderobe. Hoe minimaal hangt af van je kind. De een kan met 5 outfits de week door en de ander met 15. Maar: doe de ongedragen, afgedragen excuusdingen en de overdaad weg zodat je door de bomen het bos weer ziet.
  • Ruim je keuken leeg en houd hem opgeruimd. Gebruik de lege ruimte niet om weer vol te zetten, maar geniet van de rust. Bewaar wat je minimaal wekelijks gebruikt en zet de rest weg. Bevalt het, doe het dan definitief de deur uit. Is het te veel in een keer, begin dan met je borden, of apparaten.
  • Houd in je hal maximaal twee paar schoenen per persoon en 1 jas aan wat er mag hangen, als dat een punt van frustratie is. Een lege plek op een rek zoeken waarbij er vier jassen en een plu naar beneden flikkeren: zo! irritant!
  • Experimenteer zelf met een capsule wardrobe. Neem 25 fijne, goed te combineren kledingstukken (inclusief jassen en schoenen, exclusief ondergoed en sportkleding) en kijk of je hiermee een maand door kan. Daarna besef je misschien juist, dat je al die ongedragen kleding in je kast helemaal niet nodig hebt.
  • Minimaliseer een makkelijke ruimte, zoals je slaapkamer. Geen enorm project maar wel een dankbare. Gaan slapen in een ruimte zonder afleidende spullen en rommel in de vorm van slingerende kleding, oude tijdschriften en nutteloze kussentjes is een weldaad voor je brein.

Ik bedoel maar: doe het op zo’n manier dat je er blij van wordt. Het heeft geen zin om jezelf te frustreren omdat je 30 jaar verzamelen niet in 3 dagen hebt opgeruimd of omdat je huis er niet zo uitziet als dat op de plaatjes.

Als je ziet hoe veel makkelijker je kinderen zich aankleden, (of jijzelf) of hoe veel eenvoudiger het uitruimen van je vaatwasser wordt, geeft dat vanzelf motivatie voor andere, minder leuke projecten als garages, zolders en achter schotten.

Begin gewoon en zorg dat je er plezier aan beleeft.
Vergeet je doel van een rustgevend en opgeruimd huis niet, maar doe wat je doet met plezier en bovenal, vergeet schuldgevoel.

En dan komt het vanzelf goed 🙂

Een dag uit duizenden.

Toen we het gisteren lekker een beetje laat zaten te maken, kwam er opeens een Fietje naar beneden. Ik kon nog net wegduiken en zo doorrollen naar de keuken om een dweil te halen. Jeej, Kotsfest 2017!

Twee sets beddengoed in de was, Fietje bij ons in bed. Fietje vervolgens de rest van de dag als een bleek vaatdoekje op de bank en nog geen slokje water bleef erin.

Ik begon om 9 uur met het opruimen van de keuken. Zo irritant als er dingen op open planken staan wegens ruimtegebrek! Uiteindelijk was ik tot 1 uur bezig. Was wel het hele huis strak, schoon en rommelvrij en de kasten uitgemest maar hehe, poe poe! Wat een bende. En het was zo netjes toen we naar Nederland vertrokken.

Vervolgens was ik tot 3 uur bezig met de was.

Kwam erachter dat Toetje die op de boot even met mijn telefoon had zitten spelen, vermoedelijk de verbinding met internet heeft aangezet, a 60 kronen per verstuurde mb. En toen werden gelijk de filmpjes die ik had gemaakt verstuurd. Geen idee hoe ze het deed want je moet op dek 7 een code halen ervoor. Hoe ze dat die baliemevrouw duidelijk heeft weten maken….

Ai. Dat is wel heel veel geld voor een niet slapende draak van een dreumes die effe d’r klep houdt.

(mijn telefoon doet het weer! het gekke is dat de telefoon van de man wel oplaadt aan mijn snoer, maar mijn eigen telefoon niet. daarom verdacht ik het snoer zelf niet. ik kwam erachter toen ik een e-reader ermee wilde opladen die het ook opeens niet meer deed)

Toetje is sjacho. Al sinds ze vorige week woensdag ziek werd en aardbeien en frambozen uitkotste. Die lust ze nu niet meer. Dat is wel lekker goedkoop.
Vanmorgen gooide ik een restje chips weg. Ik vroeg me al af waarom ze zo lekker rustig bleef zitten op het aanrecht. Die zat dus lekker de taaie chips uit het eetafvalbakje te kanen.

De jongen liet zijn nieuwe stepje in de bus liggen. Å nei å nei.

De slungel stootte haar teen waarna haar halve nagel eraf lag.

Toen we thuis kwamen van een frisse neus had de man alvast getracht een biertje in te schenken.

Er stond iets te veel druk op de fles. Dat schuim aan het dak hangt daar normaliter niet.

Nou ja, had ie weer wat voor op facebook.

De rest heeft ie veiligheidshalve buiten opengemaakt.

In mijn mooie schone frisse keukentje.

Gelukkig had ik net een half uurtje geleden de vloer gedweild. Ja, echt.

Nou dan maar een paar kiekjes van onze wandeling. Maar dat was maandag.

P.s. Ik was vergeten te vertellen dat ik een aanmaning kreeg voor de årsavgift, de wegenbelasting, van de auto. Ik wist dat hij in maart of april zou komen en dacht dat ik een machtiging had verleend. 27 euro was best duur voor een ongelukkige kombinasjon van nota niet ontvangen + geen machtiging gegeven. Pokke!

Anuschka Rees – the curated closet

Ik las toch een leuk boek! Het is van de schrijfster van het blog Into Mind, Anuschka Rees en het gaat erover hoe je ideale, perfecte, duurzame garderobe samenstelt.

De insteek

Als je zulke dingen leest, krijg je vaak van die suffe lijstjes van ‘wat er niet in een garderobe mag ontbreken’. Moet je een blazer kopen, een zwart jurkje en drie sullige broeken in flauwe kleuren plus een paar ballerina’s en dan komt alles goed. Ze vertelt ook niet hoeveel je moet hebben of welke combinaties je moet maken.

Maar: niets van dat alles. Aah, heerlijk!

Ze heeft een eenvoudig stappenplan voor hoe je De Perfecte Garderobe creëert. Eentje die precies past bij het leven dan je leeft, die op maat gemaakt is, met tijdloze stukken die jaren meegaan.

Het enige dat het kost, is wat tijd en zelfs die heb je eruit, als het je twee miskopen bespaard heeft. En dat zal het zeker!

Hierdoor is het boek echt voor iedereen, van sad old goth tot superhip modemeisje. Voor mensen die leven voor mode en mensen die na vijf minuten in een kledingwinkel depressief zijn geworden.

Stappenplan

Je begint met het zoeken van plaatjes van kleding of stijlen die je leuk vind en zelf zou willen dragen, online of in tijdschriften en boeken.
Ze laat je kijken naar wat het is dat je daar leuk aan vind. De hele ‘look’, een detail, de kleur, de stoffen, de sfeer? Weten wat je leuk vind, is zo handig. Hieruit kan je een bepaalde stijl ‘filteren’ en dat schrijf je op.

Ze geeft geen handleiding voor wat je moet kopen, maar wel waar je op moet letten.

Ga eens op een rustige dag naar een winkel en pas daar alles dat voldoet aan de criteria van ‘leuk’. Pas de kleding. Wat staat mooi en wat niet?
Een maxijurk is misschien hip maar als je je er een slons in blijkt te voelen, schrap het dan van je lijstje en kies iets dat wel bij je past.
Koop nog niets, maar check of wat je denkt mooi te vinden ook bij je past en pas je je lijstje eventueel aan.

Tips bij het kopen van kleding

Daarna volgen er allerlei handige tips om de juiste kleding te kiezen. Bekijk wat je doet in een week. Werk je fulltime op kantoor en woon je in de stad, dan heb je weinig aan geinige Hunter kaplaarzen.
Heb je kleine kinderen en ga je weinig uit, geef dan je geld uit aan goede en comfortabele kleding in plaats van het zoveelste paar hoge hakken en hip jurkje dat je voorlopig toch niet draagt. Kies kleding voor het leven dat je hebt, niet voor een fantasiewereld.

Maar er is meer!

Winkelen voor mensen die winkelen haten.
Winkelen voor mensen die koopjes jagen (doe het niet!)
Hoe je compromisloos kleding koopt.
Hoe je een capsule wardrobe samenstelt.
Hoe je goede kwaliteit kleding herkent, zoals goed geweven katoen, stevige zomen en leer van kwaliteit.
Hoe je een nieuw kledingstuk op nut kan beoordelen, door bijvoorbeeld minimaal 3 outfits met spullen die je al hebt ermee samen te kunnen stellen. (dus niet denken dat je er nog wel een broek en een paar schoenen bij shopt)
Hoe je stopt met winkelen uit verveling, om iets te vieren of om andere non-redenen.
Welke kleding je wel kan laten innemen of verstellen en welke niet. Welke voering en naden goed gemaakte kleding heeft zodat de pasvorm optimaal is en hoe je het herkent.

Wat ik ervan heb opgestoken

Het is een erg leuk boek om te lezen. Hoewel ze niet per definitie spreekt over een minimalistische garderobe, is goed kiezen en kiezen voor kwaliteit de rode draad in dit boek. Mits je onbeperkt de ruimte of het budget hebt, koop je dan sowieso al minder dan wanneer je de aanbiedingenrekken leeg graait.

Ik koop het liefst kleding bij de kringloop. Dat het dan na een jaar niet meer te redden kaput is, vind ik dan niet zo vreselijk. Iets nieuws is uiteindelijk ook best eens leuk.
Maar, ook bij de kringloop hoef je evenmin dingen te kopen die je niet nodig hebt, of dingen te kiezen die slecht gemaakt zijn, of dingen waar je helemaal niets bij hebt om te dragen.

En dingen die je echt veel draagt, mogen ook best wat kosten. Daarom is investeren in bepaalde stukken echt de moeite waard. Het bespaart je uiteindelijk een boel geld en de frustratie van uit elkaar vallende of slecht zittende kleding.

Ik koop de komende tijd niets nieuws, want ik heb nog genoeg waar ik heel blij mee ben. Maar als mijn nepleren rok definitief overlijdt en de gaten in mijn legging niet meer kunnen worden gerepareerd, ga ik haar adviezen ter harte nemen en op zoek naar exemplaren waar ik de komende 10 jaar mee vooruit kan. Dat zijn de kleren die ik heel vaak draag en daarbij is het dan ook lonend erin te investeren.

Jaja, blabla. Dus?

Een dikke aanrader voor iedereen die wel eens kleren draagt!

Hier te koop, onder andere.

Borte bra, hjemme best

We zijn weer thuis! Oh, hoe heerlijk is dat.

We hebben het echt leuk gehad, leuke dingen gedaan en lieve mensen weer gezien en gesproken. De ouders van mijn vriendinnetje, mijn oud collega van mijn eerste echte baantje bij de deurwaarder en mijn broertje en familie maar liefst drie keer! En mijn ouders natuurlijk elke dag want daar logeerden we.

We hebben geen tijd gehad voor patat uit een puntzak. Waaah! Maar wel voor een tochtje door de Biesbosch met oude buren, gevolgd door een wandeling door het oude Dordrecht. En een bezoek aan Vreeken waar ik niets heb gekocht. Raar!
We zijn bij de Grevelingen geweest en uit eten met oma-oma. Mijn zoon wilde kort haar en dat heeft ie. Aw, het engeltje.

We namen alsnog het nodige mee uit Nederland: drie stepjes, een fietsje voor Fietje en een enorme zak moestuintjes van AH. Lang leve marktplaats. En oud-collega’s 😉 En buren want nu heb ik genoeg salie voor de komende -tig jaar!

salie 🙂

Toetje was de afgelopen dagen nogal een kotsend en daarna koortsig hangerig modderfokje, maar vandaag was ze gewoon een hangerig modderfokje, met te veel energie. Ja, ideaal als je zestien uur moet reizen! Maar ze kwam thuis, ze keek blij, ze zag Mowwy (Molly, de kat) en straalde en we legden haar op bed en ze ging heerlijk liggen. En slapen. Geen kik meer.

wachtend op de boot was er een mooie regenboog

Supersympathiek, als ze zien dat je een kind bij je hebt, mag je vooraan in de rij en parkeren op de boot bij een lift.
Een paar jaar geleden bij 25 graden was dat toch wel heel fijn, net als dat we niet met vier kinderen tussen rijen parkerende auto’s hoeven heen te lopen op deze manier.

En toen waren we om half 1 weer thuis. Zalig. Het ruikt naar bos buiten. Het is doodstil om ons heen. De kinderen gingen gelijk als engeltjes liggen pitten. De lucht is kraakhelder, in tegenstelling tot in Nederland waar de zon en maand constant versluierd waren. (laat Geert het maar niet horen).
Ons huisje ruikt naar vakantiehuisje en voelt als een vakantiehuisje. Zo heerlijk zen en leeg en fijn. En dat bed, dat gaat straks zo enorm belachelijk zalig liggen. Het is koud. Aangenaam fris.

Morgen de auto uitruimen, een pakketje met Typisk Nederlandske Ting maken voor de buren die op de katten pasten en zelfs ongevraagd voor de plantjes hebben gezorgd. Daarna een enorme berg boodschappen doen en dan zijn we weer helemaal thuis.

Het gewone leven: woohoo! 😉