Geen shampoo meer gebruiken (jubeldejubel)

Terwijl er een pakket met een voorraadje Utrekram-shampoo onderweg is voor de man, schrijf ik over mijn shampooloze bestaan want na 22 dagen zonder shampoo en beter haar dan ooit, vind ik dat het wel gelukt is.

Ik ergerde me kapot aan al die stomme teruggroeiende haartjes na de grote post-partum haaruitval. Overal stomme flapjes en plukjes rond mijn hoofd. Schoon haar zonder shampoo intrigeerde me al een hele tijd maar na een paar mislukte pogingen waste ik het alweer een tijd lang met shampoo. Wel een milde zonder SLS en parabenen en siliconen, maar toch. Shampoo.

Je leest vaak enge verhalen over haar dat maanden baggervet is en wassen met baking soda en appelazijn. Nu zijn dat twee dingen waarvan ik inderdaad meen dat de toepassingen ervan eindeloos zijn maar alsjeblieft, niet op mijn haar. Ik wil geen dood haar dat naar vinaigrette ruikt.

Wat ik deed.

De eerste weken heb ik elke avond en ochtend mijn hoofdhuid gemasseerd, een minuutje ofzo.

Ik kamde het voorzichtig en slechts een paar keer per dag. Na een dag of vier / vijf heb ik het met alleen lauw water gewassen want toen begon het minder goed te zitten.

Wassen is dan: lauw water op je hoofd en goed je hoofdhuid masseren.

na een dikke week

Het water is hier heel zacht, het kan zijn dat het met hard water minder makkelijk had gegaan. Dan kan je een laatste spoeling water met iets zuurs (citroensap, een klein beetje appelazijn) of met zacht water (bijvoorbeeld uit een brita filter) gebruiken.

Na het wassen was mijn haar heel erg zacht. Hiephoi. Niet shampoozacht, maar gewoon lekker zacht.

No(shampoo) is niet niet wassen!

De horror van baking soda en appelazijn kom je vaak tegen en het kan prima zijn voor sommige mensen, maar er zijn zo veel soorten haar en zo veel soorten water dat De Manier niet bestaat. Maar er zijn er veel meer dan die!

Je kan het wassen met honing. Met een soort kleipoeder. Met thee. Naspoelen met water met etherische olie. Met gefilterd water. Er is een Nederlandse no- en low poo-facebookgroep waar veel informatie te vinden is dus mocht baking soda en azijn niet werken bij jou is er vast wel een shampooloze of -luwe manier die wel werkt.

mijn telefoon strijkt uit zichzelf mijn rimpels glad. dat is wel sympathiek. in elk geval, ik vind mijn haar prima zitten zo. geen kapsel is ook een kapsel uiteindelijk.
Hoe voelt het?

Het is dus absoluut niet vet. Het voelt minder slap. Het voelt dikker. Het blijft zitten zoals ik het wil. De stomme teruggegroeide haartjes zijn verdwenen in de rest van mijn haar en steken niet meer sprietig naar buiten.

Hiervoor had ik het vaak in een staart omdat het irritant om mijn hoofd zat. Nu niet meer!

net na het uit bed rollen, nog voor de koffie!
EN nu?

Ik doe er nu weinig aan. Ik kam het en eens in de circa vier dagen was ik het met water. Ik heb het een keer met ei ‘gewassen’. Twee eieren breken, in je haar smeren, een minuut of vijf laten inwerken en uitspoelen met lauw water want niemand wil roerei op zijn hoofd. Het werd er heel glanzend van.

niet vet, zie je?
Hoe ruikt het?

Volgens mijn immer eerlijke man ruikt het precies naar helemaal niks. Dus, om lekker te ruiken heb je evenmin shampoo nodig.

Waar kam je het mee?

 

Dus wat zeggen we dan?

Dag shampoo, jou heb ik niet meer nodig 🙂

 

Deze week en opkliklinkjes

Vandaag was grijs en grauw, geheel niet volgens afspraak met storm.no, de weersite. Maar toch gingen we naar buiten en dan is het vaak een stuk minder erg dan het van buiten lijkt. De kinderen per dag 2 uur buiten is mijn streven deze vakantie, weer of geen weer.

 

 
(ALTIJD lopen ze op kaplaarzen, behalve natuurlijk als ze op een wiebelig vlot in zee staan. Mijn schoenen zijn nat. Goh joh je verwacht het niet he…)

Deze week ruimden we  lekker op. Een vriend haalde ons oude bootje op samen met bijbehorend overtrek en vijf potten gemene botenverf. Ik vond kit die t.h.t. 2003 erop had staan. Kon ook wel weg. De kledingkasten van de kleinste dametjes zijn weer helemaal ontdaan van te kleine en versleten dingen en ik maakte het balkonnetje helemaal netjes.

Mijn planten doen het goed! De oogst zal niet heel overvloedig zijn maar het is groen en de radijzen krijgen schattige roze bloemetjes dus het is goed zo.

 

Het was de hele week wel mooi weer en ik was veel met de kinderen bij het water.

Om wat te doen te hebben heb ik alle stenen waar wier op groeide verwijderd en het wier van grote, onverplaatsbare stenen afgehaald. Op Justøy (het eiland waar we eerst woonden en nu op uitkijken) kennen ze me nu vermoedelijk als de idioot die de zeebodem harkt maar och.

Het ziet er schitterend uit. (hier nog niet heel erg, omdat er rechts een soort baggerig drijfzand is dat was omgewoeld).

Verder werden we compleet bedolven onder een enorme lading schoolwerkjes van de kinderen, want sommerferie sinds gisteren. Ik moest wel lachen om deze tekening van een typisch Noors lentelandschap.

De leukste dingen vis ik eruit en die bewaar ik in een map. Eens in de paar maanden ruim ik die map op en stop daaruit de leukste dingen in hun eigen ordner.

Met de auto gaat het ook ehm… nou ja, hij wordt steeds een beetje beter. Dan moet er gewacht worden op een onderdeel, dan laat er een bout weer niet los, dan breekt er een tang af….

Verder is al mijn make up nagenoeg op. Ik gebruik het niet dagelijks maar vind het wel fijn om wenkbrauwen en wimpers te hebben en af en toe dikke eyeliner op te smeren. Ik knoeide wat met zero-waste alternatieven maar crap, dat is niets voor mij.

Dit idee en dan zit Floki nog strak in de lak vergeleken bij mij.

Stoelen!

Verder ben ik niet zo voor het toevoegen van spullen om iets makkelijker te maken, maar dit is fijn!

Voor beurzen die de man bezoekt, heeft hij een hoge tafel met vier hoge stoelen die normaal boven uit het zicht staan.

Die stoelen passen precies aan het aanrecht. En dat is ZO makkelijk met het ontbijt en lunch: het is makkelijker met de tafel dekken, want dat hoeft niet. Idem met afruimen. Ze knoeien minder. Ik kan alles zo vanuit de koelkast zo op hun bord schuiven. Ik hoef geen tafel netjes af te doen en eronder te vegen.
We hebben niet eens borden nodig!

dat kleintje voelt zich echt supergroot en stoer daar

Nou dan nog maar wat leuke (?) linkjes!

Over slachthuizen (NRC). Misstanden als ziek vlees en wrede slachtwijzen zijn al jaren bekend maar niet de daders maar de klokkenluiders worden aangepakt door de toezichthouder.

Filosoof Arne Naess.

Is je kleding giftig?

Wat te pakken voor een zomer-wandelvakantie in Noorwegen

Fijne leggings, denk ik

Deze app van google om geprinte foto’s mooi op te slaan door ze te ‘scannen’ met je telefoon

Een uitstekend stuk over ‘slaaptraining’ bij baby’s. Die gewoon niet alleen horen te liggen huilen in hun bedjes. 

Over minimalisme vs het gewone leven: soms botst het. (logisch als je het in eerste instantie zo in het extreme trekt, denk ik. maar toch: leuk om te lezen)

En nu gezellig met een kaarsje in de verkouden kandelaars nog wat niksen 🙂

‘Ja maar jij rijdt ook in een auto’

Bijna iedereen spreekt zichzelf op een of andere manier tegen. Zo zijn de mensen. Waarom? Omdat de waarheid niet bestaat, of omdat wij die niet kennen. Omdat de omgeving waarin we wonen ons dwingt tot het maken van keuzes. Omdat we zelf geen afstand willen doen van bepaalde luxes. Omdat ik het ook niet weet.

Bijvoorbeeld: ik koop echt geen meloen uit Brazilië wegens foodmiles en ik hoef geen meloen in februari. Maar die twee kilo bananen die mijn kinderen er jaarrond in een week erdoorheen jassen: in elk geval gezonder dan snoep!

Ik ben helemaal voor het niet maken van overbodige autoritten. We rijden heel weinig. Maar we rijden eens per jaar wel naar Nederland op en neer, a 2000 kilometer.

Ik kan prima leven zonder shampoo, allesreinigers, foundation, douchegel, televisie, luxe telefoon, twitter, retailtherapy, chocola en de action maar hiephoera voor de droger, afwasmachine en laptop! En koffie, dat vooral.

Als je met iemand praat over Het Milieu en zegt dat de ontwikkelingen in de wereld je enigszins zorgen baren (plastic soup, fukushima, earth overshoot day, overbevissing, afhankelijkheid van olie etc) dan krijg je de reactie: ‘ja maar jij rijdt ook in een auto’. ‘denk je dat dat stukje vis op je bord in de tuin aan een boom groeide?’

Ik probeer redelijk binnen de perken te blijven met mijn geconsumeer maar besef ook dat ik nog altijd vele malen vervuilender ben dan de gemiddelde wereldburger, met autoritjes, stroomverbruik, de aanschaf van niet altijd heel ethisch geproduceerde kleding of schoenen en een vaatwasser. En een droger.

Het kan niet op.  Hypocriet A.F.!

Ik verbaas me ook soms over groene blogs die het ecotoerisme in Panama gaan ontdekken. Ja, lekker eco want ze nemen wel hun RVS-drinkfles mee op die tien uur durende vlucht.
Maar ik kan het ook anders bekijken en lezen wat ze meemaken, wat ze leren van het leven daar, hoe licht ze reizen en of ik er dingen van kan leren. De recepten zonder dierlijke producten op die site uitproberen.

Thoreau ging na zijn jaartje bij Walden Pond ook werken in het familiebedrijf meen ik te hebben gelezen. Vet commercieel en niet simplied, simplified, simplified. Zijn mama deed zijn was toen hij daar woonde. Maakt dat zijn boodschap minder krachtig? Absoluut niet, wat mij betreft.

Nu was wat hij deed natuurlijk wel effe anders dan met je reet in het vliegtuig gaan zitten of herbruikbare boodschappenzakjes gebruiken om je tomaten die 3000 kilometer verderop zijn gekweekt te vervoeren, maar toch he! 😉 Als Thoreau moest kiezen tussen een rijpe sappige meloen en een taaie  koolraap koos ie misschien al dan niet stiekem vast ook liever voor het eerste want niets menselijks is ons vreemd.

Het zou voor de algehele gezelligheid en het welbevinden van de mensen  toch leuk zijn om te kijken naar de dingen die we van iemand anders kunnen leren in plaats van te trappen tegen hetgeen ze in onze ogen fout doen.

Uiteindelijk moeten we er toch met zijn allen een betere wereld van maken. De noodzaak is er wel, denk ik zo.

Dat gaat beter als we kijken naar wat we van een ander kunnen leren in plaats proberen iemands pogingen hiertoe zo effectief mogelijk de grond in te trappen door elke suggestie tot verbetering de nek om te draaien met het argument dat die persoon ook CO2 uitademt.

fokking lange zin

fokking mooi muziekje

Recessie: lekker doemdenken

Van de opleving na de crisis snap ik niets omdat er weinig is veranderd aan de oorzaken van die crisis in 2008.

De enorme private schulden, overheden met schulden, banken met amper reserves, doorverkochte slechte hypotheken en huizenmarktbubbels…. bijna alles is bij het oude gebleven of verergerd ten opzichte van toen.

Met verwondering zie ik hoe mensen vorig jaar doodsbang waren een huis te kopen en nu met zijn allen staan de dringen om 3,5 ton voor een lullige eengezinswoning te betalen. Beeehhh!

Er leken tijdens De Crisis dingen ten goede te veranderen. Andere manieren van financiering, lokale kwalitatief hoogstaande producten in plaats van wegpleur uit China, meer interesse voor dingen zelf doen….

Maar veel mensen zijn weer verblind door een ‘het kan niet op’ roes en jubeldejubel over groeiende economie en aantrekkende, zelfs lichtelijk overspannen rakende huizenmarkt.

Mooi, tot je de armoede ziet die is gecreëerd op het moment dat je kind het minder goed heeft op school, geestelijke problemen krijgt. je ouders te slecht zijn om thuis te wonen maar nog te goed voor een sterfhuis.

Natuurlijk komt er weer een mindere periode. Die komt er steeds, dat leerde je al in havo 2 bij economie waar je wel leerde hoe je een kostprijs berekende van een pot nutella maar niet hoe je je eigen economie regelt. Gemiste kans dat trouwens, maar vermoedelijk wil ‘men’ op dat gebied niet al te wijze mensen?

Moet je dingen doen of laten uit angst? Ik denk van niet. Als ik een huis zou willen en kunnen kopen dan zou ik het ook doen, mits ik de rente goed zou kunnen wegzetten, het versneld zou kunnen aflossen en er minimaal 15 jaar zou willen blijven wonen. Is het slim om voorbereid te zijn op mindere tijden? Dat denk ik absoluut wel.

Natuurlijk is het fijn om te profiteren van een aantrekkende economie maar doe dat dan op een andere manier dan je tot je nek in de schulden te douwen en je koopkracht te demonstreren door middel van weer een nieuwe keuken, bank of outfit.

Mr FOB  weet hoe je goed met je centjes omgaat.

Ik denk dat het altijd een goed idee is om je voor te bereiden op mindere tijden. Niet door te preppen of geweren aan te schaffen of zelfvoorzienend op een boerderij in Frankrijk te gaan wonen (hoewel…. ;))

Maar gewoon, door kleine dingen te doen je die minder afhankelijk maken. Minder kwetsbaar. Gelukkiger.

Een buffer opbouwen. Praktisch elk budget heeft ruimte voor besparingen en sparen. Dingen zelf leren doen,van brood bakken tot meubels maken.
Kleiner gaan wonen zodat je minder lasten hebt. Je bezittingen verminderen zodat je kleiner kan wonen, je lichter voelt en minder nodig hebt. Door geen maximale hypotheek te nemen en je zelfs heel ernstig af te vragen of je wel zeker weten een huis wil kopen dat je moet onderhouden en dat je vastknoopt aan een hypotheek. Door minder nodig te hebben.

Doe gewoon niet als de rest van de kudde. Dat is namelijk heel vaak een slecht idee 😉

Pannen zonder anti-aanbaklaag.

anti aanbaklagen zijn crap!

Pannen met anti-aanbaklaagjes: ik moet er niets van hebben. Het woud van de laagjes is dicht en ondoordringbaar en betrouwbare informatie lastig te vinden. Teflon zou verboden worden. Teflon zit nog steeds in allerlei laagjes maar dan zonder de PFOA’s. Is Teflon dan opeens lekker? Nah.

Het blijft klerezooi die je maar beter kan vermijden naar mijn mening, zeker als je zwanger bent of borstvoeding geeft of er eten voor je kinderen in klaar maakt!

Health dangers: When you breathe kitchen air polluted with fumes from overheated Teflon, you’re at risk for developing flu-like symptoms (yes, “Teflon flu”). The long-term effects of routine exposure to Teflon fumes, and from Teflon flu itself, have not been adequately studied.

PFCs have been found in nearly all Americans tested by federal public health officials. Chemicals from this family are associated with smaller birth weight and size in newborn babies, elevated cholesterol, abnormal thyroid hormone levels, liver inflammation and weakened immune defense against disease.

Environmental hazards: Manufacturing PFCs and the consumer products that contain them poses great risks to the environment and wildlife. The U.S. Environmental Protection Agency says PFCs present “persistence, bioaccumulation, and toxicity properties to an extraordinary degree.”

bron

Er is natuurlijk de Greenpan, maar behalve de naam vond ik hem niet erg groen want na een jaartje kreeg ik er echt niets meer fatsoenlijk in gebakken. Dat kan natuurlijk aan mij hebben gelegen (en aan mijn moeder die hetzelfde had) maar het was voor mij een reden om er nooit meer een te kopen.

anti aanbaklagen zijn overbodig!

Ze zijn absoluut overbodig. Het enige dat je nodig hebt is de vaardigheid om in een goede pan te bakken. Een vaardigheid die je na een kwartiertje op youtube en een keer proberen wel grotendeels onder de knie hebt.

 

pannen zonder laagje zijn lekker makkelijk!

Wel zo makkelijk: je hoeft je nooit meer druk te maken of het laagje dat jouw pan heeft wel of niet giftig is en je hoeft je nooit meer te ergeren aan een pan met een laagje dat na een jaar of wat begint te vervelen want een goede pan koop je voor het leven en vervelt niet.

bakken pannen zonder laagje aan?

Bakken andere pannen dan niet aan? Jawel. Maar alleen als je ze verkeerd gebruikt.

Door die tefal-rommel denken mensen dat je bij elke pan een lullig vlammetje onder een pan kan opsteken, een ei erin kan gooien en dat je perfect gebakken eruit krijgt.
Ja, Teflon heeft ook zijn voordelen, maar dat maakt die andere pannen nog niet slecht.

hoe bak je in een pan zonder anti aanbaklaag?

Ja, hoe doe je dat als je geen rode stip op je pan hebt die aangeeft dat ie heet genoeg is om toxische teflondampen zo te verspreiden dat je kanarie dood neervalt als je hem erbij in de buurt zet?

Een pan zonder anti aanbaklaag moet je eerst flink warm laten worden met olie of boter erin. Vlak voordat de pan zo heet is dat hij gaat walmen, draai je de warmte iets terug. Je wacht even en vervolgens doe je je eten in de pan. Ga niet proberen om het eten gelijk te verschuiven in de pan, het komt vanzelf los.

Een goede pan bakt mooi, gelijkmatig en smaakvol.

Mijn pannen

Ik heb meerdere pannen en ik gebruik ze ook allemaal. Mijn favoriete pan is die van Demeyere. Gemaakt in België, zonder anti aanbaklaag, superlicht, eenvoudig te reinigen en het belangrijkste: hij bakt perfect. Echt, de beste pan ooit! Het liefst zou ik er, naast een wok, ook een koekepan van willen. Prijs: 99 euro bij kookwinkel.nl

Ook heel fijn: een gietijzeren pan van Jøtul. Bakt ook heel fijn en mooi egaal. Warmt langzaam op en koelt langzaam af en dat is de reden dat het ‘lastig’ is om erin te bakken: je moet geduld hebben. Nadeel: hij is zo vreselijk zwaar. Prijs: 20 euro bij de kringloop.

Ik heb ook een lichtgewicht gietijzeren pan. Die gebruik ik het meest omdat ik vaak eieren en pannekoeken bak.

Hij was best duur en onbruikbaar op de keramische plaat omdat hij krom trekt maar op gas doet ie het prima. Hij heeft weinig vet nodig om te bakken, bakt mooi egaal en is makkelijk schoon te maken. Prijs: 80 euro, maar volgens mij nu nog 30. (pokke)

Dan hebben we nog een ‘sensuell‘ van Ikea. Bakt ook prima, maar omdat hij zo groot is bakt ie niet op alle plekken even snel en dat is onhandig met bijvoorbeeld pannekoeken. Voor grote hoeveelheden nasi of dingen die je door elkaar roert, is ie wel fijn. Hij is relatief licht maar minder makkelijk schoon te maken dan alle andere pannen.  Prijs: 60 euro.

Oh, wat een boel pannen!

Niet echt een heel minimalistisch aantal, daarvoor zou ik moeten overstappen op eenpansgerechten uit een Dutch Oven. Ik denk echter niet dat ik er veel mensen hier een plezier mee doe, mijzelf incluis.

We gebruiken vaak een pan voor nasi, een pan voor een gerecht met vlees of vis voor meerdere dagen, een pan voor een groentengerecht of roti / tortilla en soms nog iets voor de kinderen als wij heel pittig eten dus alle pannen mogen blijven 😉

Onderhoud is alles.

Wees lief voor gietijzeren pannen. Schoonmaken met sop is uit den boze; gewoon (warm) water en een borstel is genoeg. Heel ernstige resten kan je met een schuursponsje verwijderen, maar lees eerst de gebruiksaanwijzing. Goed afdrogen en een laagje olie erin maakt gietijzeren pannen gelukkig.

Zet je pan bij voorkeur niet op een warmtebron zonder olie erin.

Gietijzeren pannen zet ik gewoon op elkaar, maar de andere niet.

Wat voor vet gebruik je?

Ik gebruik roomboter voor pannekoeken en eieren, een mengsel van niet vierge olijfolie of kokosolie en boter voor vlees en vis. Ik lig niet zo wakker van calorieën, of van vet.
Sowieso, als je de pan goed heet laat worden voor je erin gaat bakken schroeit je eten direct dicht. Ik gebruik geen mais-, zonnebloem of koolzaadolie omdat deze heel sterk bewerkt zijn.

Niet dat ik de wijsheid in pacht heb hoor 🙂 Ik vind het zelf alleen het meest veilig, makkelijk en logisch om zo natuurlijk mogelijke producten te gebruiken.

Zo nou effe wat minder huiselijks hoor dat gedoe over pannen enzo heel de tijd.

Recept: echte zweedse kaneelbollen.

De kinderen zijn gek op kaneelbollen. In de winkel zijn ze best duur. Duur is stom. We willen echte hjemmelaget kaneelbollen want dat is goedkoper en lekkerder dus beter. Ik denk dat deze 4 euro kostten om te maken.

In het kookboek ‘FIKA’ van ikea dat ik vorig jaar voor 5 kronen kocht, stond een recept ervoor. De kinderen wilden bakken. Ja natuurlijk doen we dat. Het is buiten 25 graden, ideaal weer voor de oven op 250 graden en comfort food met kaneel. Warme chocolademelk met slagroom erbij, lieverdjes?

Maar hierbij het recept. Zo makkelijk mogelijk omdat makkelijk beter is. Het is voor ongeveer 40 stuks.

En ze zijn LEKKER! Ik houd niet van zoete deegjes maar deze: nom. Ze zijn ook niet heel zoet, dus ook lekker bij koffie (ben ook niet zo van zoete dingen bij koffie. Behalve kaneelbollen dus)

Okee! Gaan we:

Meng 8 gram gedroogde gist met 5 deciliter lauwe melk in een grote kom.

(ik gebruikte een restje kefirmelk met water, dat werkt ook prima. wel zo goedkoop. half melk half water moet ook prima lukken)

Voeg vervolgens 1.8 liter bloem, 200 gram zachte boter, 2 dl. suiker, 2 eieren, 1 ts zout en een eetlepel gemalen kardemom toe aan de vloeistof en kneed dit tot een samenhangend deeg.

(1,8 liter bloem ja, dus dat moet je afwegen in een maatbeker voor vloeistoffen)

Het deeg moet klef zijn, maar niet nattig. Is het te nat, voeg dan wat meel toe.

Laat het een half uur rijzen onder een vochtige handdoek.

Maak de vulling door 100 gram zachte (!) boter, 1 dl. suiker en 4 el. kaneel te mengen. (eventueel kan je nog 100 gram marsepein toevoegen. voeg dan ook een eetlepel water toe)

Als het deeg ongeveer twee keer zo groot is geworden, verdeel je het in twee stukken. Op een bebloemd aanrecht druk je beide stukken plat tot een rechthoekige lap. (het idee van twee A3-papiertjes, misschien iets kleiner). Die besmeer je met de vulling.

Rol de lap vervolgens op via de lange kant. De uiteinden plak je vast met wat water zodat ze niet loslaten bij het bakken.

Snijd de rol in stukken van 2 – 3 cm en leg ze op een bakpapier met wat tussenruimte. Laat ze weer rijzen onder een vochtige doek, een half uurtje ongeveer.

Verwarm de oven voor op 250 graden.

Meng een ei, een halve tl. zout en halve theelepel water. Smeer hiermee de kaneelbollen in en bestrooi ze met parelsuiker voor ze de oven in gaan.

Bak de kaneelbollen ca. 8 minuten in de oven op 250 graden. (10 – 11 minuten beviel me beter, met 8 waren ze nog erg bleek maar dat kan ook aan mijn oven liggen).

 

 

Twijfelspullen (berging opruimen)

We hebben een fijne opbergruimte in de kelder. Zo’n hok is een mooie ruimte om allerlei tijdelijke zooi weg te stouwen.

Speelgoed waar niet mee gespeeld wordt maar waar over een paar maanden wel om gevraagd wordt. Kleding zoals dikke truien van buiten het seizoen. Kerstspullen, evenmin erg zomers. Donald Ducks. Wat knutselspullen. Een vlieger.

 

 

 

 

En heel veel autopoetsspullen, autopoetsspullen, autopoetsspullen, autopoetsspullen, autopoetsspullen, autopoetsspullen, autopoetsspullen, autopoetsspullen, autopoetsspullen, autopoetsspullen, autopoetsspullen, autopoetsspullen en nog wat dingen om de auto mee te poetsen. Motorolie, versnellingsbakolie, remolie, kruipolie. Ruitenreiniger, ruitenontdooier, ruitenvloeistof, ruitensproeier-antivries.

In het geval van zombie apocalyps, hebben wij in elk geval een stralende bolide voor de deur. Prioriteiten, mensen!

Maar ik wil geen twijfeldingen. Ik vind dat we de dingen of moeten gebruiken, of weg doen. Dingen tijdelijk ergens neergooien om er vervolgens keer op keer te moeten uitzoeken, voelt als een stom klusje dat nog moet worden gedaan, zoals een rekening die je nog moet betalen of een vervelende brief die je moet beantwoorden.

Want dat is het met zulke plekken: oh, gooi daar maar effe neer.  Tot je er je kont niet meer kan keren omdat het vol ligt met vergeten meuk. En dat willen we ook niet. Ook al zie ik het niet, het zit me niet lekker te weten dat het er is.

Dus bedacht ik van alle dingen die er stonden, niet zijnde autopoetsspullen of meuk van de man, of ik het echt wilde bewaren.
Of het sowieso een plaats verdient in huis, in plaats van alleen in het rommelhok. Sommige dingen staan daar prima natuurlijk. Een zak kattenvoer, vrieskist of voorraad stofzuigerzakken hoef ik niet dagelijks om me heen te hebben om te weten dat ik ze nodig heb.

(Bordspellen liggen daar omdat we anders aan het einde van de dag de pionnetjes tot in ons bed terug vinden zonder dat we daar hebben gemensergerjeniet.)

De winterkleren hangen in de kast, een deel van het speelgoed gaat naar de kringloop en met de overgebleven littlest petshops is al twee dagen lang gespeeld. De naaimachine staat op de verkoopsite. De verfdozen en klei staan klaar om mee gespeeld te worden want hoezee, de zomervakantie begint donderdag!

Verder was er eigenlijk ook niet heel veel. Hm.

Ik vind het, ondanks dat er iets meer in de kasten ligt, relaxter zo. Want ik weet dat er geen spullen in andere ruimtes (achter schotten, op zolders, bergruimtes) liggen. Wel zo overzichtelijk 🙂

Teken verwijderen, enge beestjes, gewone beestjes en gewone dingen.

Druk!

Onze kalender jonguh: zwart van de afspraken deze maand! Nog te gaan: een beurs voor de man, drie kinderfeestjes voor de slungel en een feestje en zomerafsluiting van school voor de jongen, nog wat sociale dingen en nog meer dingen.

Klerenpakjes!

Vandaag kwamen mijn pakjes. Althans, ze kwamen tot het afhaalpunt, als je ze echt wil hebben moet je ze ophalen daar. Blij als een kind met de etherische kaneel- patchouli en grapefruitolie.

En met de kleertjes voor de dametjes. Pfu, wat een berg en volgens mij ben ik heel de dag bezig geweest met wassen, drogen en vouwen. De laatste lichting zit in de droger want het gaat regenen maar ik wil morgenochtend alles uitzoeken.

Alles wat we gaan gebruiken voor de barnehage, houd ik apart. Wat ik te weinig had (shirtjes, leggings) vul ik aan met spullen uit het pakket. Wat er mooier is dan wat we hadden, vervang ik en de rest -zo veel is dat ook weer niet- breng ik naar de kringloop.

Het verbaasde me hoe mooi alles is. Aan zo veel dingen zaten nog kaartjes. En dan van echt dure merken. Ik ben er heel blij mee, maar ik vind het ook wel zonde om te zien hoe gemakzuchtig mensen met die dingen omgaan.

Okee ik zei dat de meeuw de oude kattenbrokjes mocht. Geen idee of hij mijn blog leest maar hij zat opeens binnen brokjes te kanen. Dat is toch wel erg vrijpostig. 😄

Hier kon ik heel even niets doen. Was echt fijn. Heel de tijd moet er -onder begeleiding- gewandeld, gefietst, in het kleine bootje gespeeld, op het strand gespeeld en gepootjebaad worden.

Ik vrat de popcorn van de kinderen op. Dat kleintje kan ook zo lekker mijmerend over het zeetje kijken, heel schattig.

 

Nieuwe gordijnen

De luxaflex gingen niet meer open. Of dicht. Dat was toch wel heel erg licht. Zo erg dat ik er om half vier wakker van werd. ‘Joehoeeeee, een nieuwe dag!’. Tot ik op de wekker keek.

Dus ik spijkerde een ecologisch, temperatuurregulerend, zero waste, minimalistisch, ambachtelijk, fins gedesigned gordijntje tegen de muur. Ik sliep als een steen, vannacht.

Ook handig in geval van slapeloosheid, deze deken.

 

 

Allemaal beestjes!

Speaking of enge beestjes! De afgelopen tijd hadden we constant overal bulten zonder dat we muggen zagen of hoorden.

Ik was al lichtelijk hysterisch omdat hier zoals overal de wandluis opduikt en welig tiert. Ik keerde bedden ondersteboven, keek achter (ja, achter) plinten, waste het beddengoed en had al visioenen van dat we het huis moesten afbranden om er vanaf te komen.

Maar hehe, de boosdoeners blijken een soort knutten te zijn, Tunefluer. Ongeveer een derde van een fruitvlieg, je voelt ze niet, ziet ze amper en ze verpesten je hele leven en doen je lijf aanvoelen als een reliëfkaart van Oostenrijk.

Gelukkig kan het huis blijven staan.

En teken. Oh ja.

Dat hele kleine stipje in het midden, dat is een teek. Je voelt ze nauwelijks. Veel kustgebieden in het noorden zijn berucht om de grote hoeveelheden teken. Sommige dragen TBE,  teekgedragen encefalitis met zich mee, dat direct besmettelijk is omdat het wordt overgedragen door speeksel van de teek.

Ik check de kinderen regelmatig. Minstens elke dag, als ze veel buiten zijn nog vaker.

Overigens hoeft een slechte tekenbeet niet altijd gepaard te gaan met een rode ring om de plek van de beet.

Tekentang?

De teken verwijderen met een tekentang vind ik erg lastig. De kleintjes krijg je er niet mee weg en de grote zitten soms zo goed vast, dat je het lijf eraf trekt. Of kapot en dat wil je niet want dat maakt de kans op een besmetting groter.

Dat de kop blijft zitten is qua besmettingen geen probleem maar ieuw, ieuw, getver en bah.

Tekenkaart?

Van mijn ouders kregen we een tekenkaart. Dat is een creditcard met een driehoekig hapje eruit en hiermee verwijder je veel teken heel eenvoudig. Maar de allerkleinste en die in een oksel of knieholte, niet.

oogst uit de kat… hij heeft van dat gekke haar dat ik ze pas opmerk als ze al flink groot zijn
modelbouwdingetje!

Daarom gebruiken we altijd deze. Eigenlijk een stuk modelbouwgereedschap, maar door het puntje ideaal om elke teek van elke plek makkelijk te verwijderen omdat je hem zo dicht op de huid kan pakken. Je kan er zelfs de kop mee verwijderen, mocht die onverhoopt blijven zitten. Wat me overigens praktisch nooit gebeurt.

Preventie?

Er is niet zo veel tegen teken te doen. Lange mouwen en broeken beschermen ook niet echt, teekwerende middelen zijn vaak erger dan de kwaal en om nu het bos en gras te vermijden van april tot oktober, is ook geen leven. Er zijn diverse mengsels van etherische oliën die zouden helpen, ik ben benieuwd.

Maar zorg dat je wanneer je in tekengebied gaat wandelen, iets bij je hebt om een teek mee te verwijderen. Want behalve *ieuw* zijn volwassen teken ook echt gemeen: ze bijten zich snel vast en doen echt zeer.

Zo. Lekker verhaal weer he? 😮

Nodig, nodig, nodig?

De twee kleinste kindertjes en ik zijn nu al een tijdje thuis. We lopen zes keer per dag naar het strandje en de kinderen springen constant het water in.  Het liefst met kleren. Net schone kleren.

Dat kleintje niet. Die vindt tot heden tot d’r knietjes in het water interessant genoeg. En wiebelig doen aan de waterkant. Argh!

De man doet het wekelijkse boodschappen- en auto-onderdelenrondje 😉 Heel makkelijk: hij haalt precies wat ik opschrijf (+ twee zakken chips) + eventuele Goeie Aanbiedingen waarbij ie altijd de kiloprijs checkt en als ie de verkeerde eieren meeneemt weet ik dat dat komt omdat de biologische eieren op waren. Ware liefde 😉

Vandaag bakte ik brood. En ik verpestte er een door te veel olie op mijn werkblad en door de warmte te enthousiast gerezen brood. In elk geval, ik maakte er broodjes van.

Het was dat, of het door het raam gooien.

Ze lukten zo goed, ik zal binnenkort eens foto’s maken om te laten zien hoe het moet. Het zijn niet de allermeest perfecte broodjes ooit maar wel lekkere met zonder gedoe.

Maar goed. Ik heb dus nog minder nodig. Hoe fijn!

Geen shampoo!

Ik ben bezig met geen-shampoo-experiment deel 34 ofzo. Tot heden gaat het prima. Mijn haar is na tien dagen nog netjes, niet vet en ruikt volgens de man naar helemaal niks. Het idee van geen shampoo gebruiken, dat op mijn kinderen ook prima werkt, blijft me intrigeren en het zal lukken ook 😉

Alleen is het verhaal van wassen met baking soda en spoelen met azijn helemaal niets voor mensen met relatief weinig en licht haar. Die niet naar vinaigrette willen ruiken. Hu! Dat doe ik dus ook niet.

Naast dat, poets of smeer ik ook niets op mijn hoofd. Niets? Nee. Koud water in de ochtend en deppen met een doekje. Tot heden? Valt het er niet af. Mijn gezicht niet en mijn haar niet.

bewijs!

Zo makkelijk ook. Uit bed rollen. Wenkbrauwen optekenen. Water op hoofd. Klaar.

Poetsen

Het huis (alles in huis!) maak ik schoon met 1 blokje zeep. Dr Bronner zeep. En die is zo fijn!

Je raspt het fijn en kookt het met ca. 1,5 liter water. Dat gooi je in een grote pot of fles. Het wordt weer behoorlijk stevig maar als je een lepeltje ervan oplost in een spuitfles met warm water heb je een perfecte allesreiniger.

En met een blok zeep heb je genoeg voor 4000 flessen allesreiniger. Minstens 😀

Daarom begrijp ik ‘daar heb ik geen tijd voor’ nooit zo. De zeep heb ik gekocht maar dit kost minder tijd, is  goedkoper en effectiever dan constant flessen allesreiniger en andere schoonmaakmiddelen kopen, denk ik.

Beleg

Het laatste restje zoete beleg is ook op. Er was hagelslag uit Nederland, daarna een laatste pot jam uit de aanbieding en nu eten ze maar iets anders. Er zijn 10.000 3 andere dingen om uit te kiezen en als ze dat niet moeten, eten ze maar niets want dan hebben ze ook geen trek blijkbaar. Ik koop gewoon geen entertainment-eten meer voor ze. Beter voor iedereen.

Echt, 95% van de dingen die je in de winkels kan vinden heb je niet nodig. De 5% die je wel nodig hebt, daarvoor wordt dan weer geen reclame gemaakt.

Hoe minder we nodig hebben, hoe beter.

De kinderen vragen nergens meer om. Niet eens om de kringloop.

Heerlijk.

Zo komen we de zomervakantie wel door 🙂

Grote bestellingen.

Mijn spaardoel: dat komt vast helemaal goed 😉 Ik kon niet naar de echte winkel maar gelukkig kon ik me online uitleven.

Oh nee, dat is niet waar.

Ik had dingen nodig!

Ik maakte een laatste, grote pot met zalf-die-overal-goed-voor-is.

Zo:

  • Smelt een derde deel (bijvoorbeeld een derde cup) bijenwas au bain marie
  • Voeg een derde deel jojobaolie toe
  • Voeg een derde deel avocado olie toe

We smeren het op ruwe handen, ruwe kindjes, zere voeten… op alles wat wat extra aandacht nodig heeft. Je zou er ook je tafel mee kunnen boenen of je schoenen invetten, maar dan kan je beter een mengsel maken met goedkope olie in plaats van avocado- of jojobaolie.

Gemengd met wat tea tree olie verzacht het de jeuk van insectenbeten. Gemengd met sinaasappelolie ruik je citrusachtig.

Mijn soms eczemerige en vaak ruwe zoon smeerde ik ermee in als hij ging schoolzwemmen en het ging perfect! Zijn vel is zelfs extra zacht.

Maar, toen was mijn voorraad op. Ook mijn etherische olietjes slonken snel. Het verdween in cake, tandpasta, op hoofdkussens, in smeersels, op tekenbeten, op warme washandjes met kokosolie tegen oorpijn….

Als er iemand hier iets mankeert, geef ik altijd de voorkeur aan een huismiddeltje boven een ‘paracetamolletje’, een ‘hoestdrankje’ of een ‘kuurtje’.

Niet dat ik die afwijs als het zou moeten, maar het is niet mijn eerste keuze.

Essentiële olie kan je op veel manieren inzetten voor (tegen) allerlei klachten.
Om nu mijn ouders (en de buren van mijn ouders die altijd pakjes aannemen voor hen en dus voor mij) weer op te zadelen met van alles, besloot ik het maar gewoon hier te kopen. Ik doe er toch jaren mee.

Een groot pak bijenwaspellets, olietjes, spuitflessen, plantaardige olie en 2,5 kilo baking soda komt mijn kant op. Joehoe!

Kattenvoer in bulk, jeej

Ik kwam er ook achter dat biologisch kattenvoer van Yarrah bij zooplus.no per kilo anderhalve euro duurder is dan het goedkoopste lowbudget voer in de supermarkt. Dus bestelde ik gelijk 20 kilo.

Dan houden we de goedkope brokjes als meeuwensnack. Zodra ie ziet dat ik in de keuken sta, zit ie op de rand van het balkon want hij krijgt soms wel wat.
Hij heeft ook een kleiner vriendje met een manke poot. Zielig, zou je denken maar hij is zo vet dat ik denk dat hij al een paar huisjes heeft.

Kinderkleding, woohoo

En oh, ik vond een mooi pakket met meisjeskleren voor Fietje. Voor 110 euro komt er een pakket met een wind- en waterdichte jas, vinterdress, 6 broeken, 3 fleecesets, joggingpak, 3 jurken, 8 truien, 11 shirts, 3 maillots, rok, nachtjurk, muts, sandalen, crocks, dockboots en gummilaarzen naar ons toe.

bunad

En een bunad! Zo kan ons Fietje volgende keer in traditionele Noorse klederdracht in de optocht op de nationale feestdag.

Het is voor thuis wat veel, maar zo kan ik makkelijk extra kleding op de barnehage laten liggen, zonder te sjouwen of hier mis te grijpen. En ook voor Toetje vond ik een mooi pakket voor 45 euro met van alles zodat ik direct Heul Veul van mijn lijstje kan schrappen.

Ik vond dat wel weer goed uitgezocht van mezelf.

Kleding voor de barnehage + meevallers + leeslinkjes

Meevallers: ze zijn fijn. Het zijn geen echte onverwachte meevallers maar toch fijn!

Schoenen

Een paar schoenen mag ik gratis terugsturen waarna ik mijn geld terug krijg. 90 euro. Ik had ze gekocht met het idee er minstens een jaar of vier mee te kunnen doen en na twee maanden kon mijn voet door de zool naar buiten kijken.

Energiekosten

En bijna de helft van onze energiekosten krijgen we binnenkort terug. Wij betalen alles maar er is een aparte meter voor het kelderappartement en bijna de helft van de stroom is daar verbruikt. De eigenaar verrekent dit met ons. 850 euro zo ongeveer.

Dat deden we netjes aangezien we tot voor kort ook kookten op electriciteit, gebruik maakten van de warmtepomp en de droger.

En oh ja, het is hier soms best koud. Zoals nu. 11 graden. Maar omdat het niet waait voelt het best lekker. Ja, je stelt je eisen van goed weer wat bij he 😉

Heel de dag vette regen en dikke mist, uvanlig veel neerslag en een flink gevaar voor aardverschuivingen door die neerslag. Een beetje zoals op kerstavond. Pluspunt: 12 uur meer daglicht!

Ja dat wou je toch?
Ja, ik vind het hier heerlijk. En liever dit dan 25 graden. Maar zoals gisteren 17 graden, een klein briesje en een blauwe lucht… tja, dat is toch ook wel erg fijn!

het oude bootje had wel een erg dapper boegbeeld….

Ter compensatie van deze meevallers, kwam de oudste terug met haar regenbroek van school, die nog tot haar knieën komt. Tijd voor een nieuwe! Idem met die van de jongen die ook na een halve week zijn regenjas met fleecevoering al had kwijtgemaakt.
Als Toetje bukt, knallen de knoopjes van haar rompers open. Fietjes een na laatste legging wordt vitrage.

helemaal gelukkig omdat ze ging kennismaken op de barnehage

En dan het lijstje van de barnehage. Oei! Ze zijn veel buiten en niemand wil diepgevroren kinderen of overgekookte kindjes terug. Dus hebben ze nodig:

 

 

 

 

 

 

Winter.

  • Wollen ondergoed
  • Wollen trui of fleece
  • Wollen sokken
  • Muts over de oren
  • Cirkelsjaal
  • Wanten
  • Joggingbroek
  • Wollen maillot/broek
  • Pantoffels / binnenschoenen
  • Zachte regenkleding
  • Winterpak
  • Laarzen met wollen zool
  • Cherrox (dikke regenlaarzen)
  • Winterschoenen
  • Ski’s

Zomer:

    • Zonnehoed
    • Hoofdband
    • Sandalen
    • Sportschoenen
    • Regenpak
    • Regenkleding
    • Laarzen
    • Sokken
    • Muts
    • Broek
    • Trui
    • Ondergoed
    • Winddichte jas
    • Korte broek

 

Want echte turglede (wandelpret) begint bij goede kleding 😉

Ik hoop dat ze zich niet helemaal kapot gleden! Merde wat een lijst.

WANT DIT IS ALLEEN NOG MAAR HUN WISSELKLEDING! De kleding die ze als reserve moeten hebben hangen op de barnehage.

Ik ga een mooi lijstje maken met wat ze allebei nodig hebben en bekijken wat ik nog heb. Dat gaat in de reserve op de barnehage.
Gelukkig heb ik nog twee maanden om van alles bij elkaar te kringlopen en heb ik een aantal dingen met het oog op de toekomst al eerder meegenomen bij de kringloop.

Als de kasten hier helemaal ‘leeg’ zijn maak ik een inventaris van wat ze voor de winter nog nodig hebben.

Auto part 33, 1/3

De man heeft de auto bijna dichtgelast. Hij ruilde ons oude bootje voor een oud lasapparaat en omdat ie weliswaar niet in de lasvlam (?) keek maar ook geen kap voor had werd ie vannacht wakker met gruwelijk pijnlijke lasogen.

Na wat paracetamol, onorthodoxe huismiddeltjes en gefoeter mijnerzijds ging het wel weer. Vooral dat gezeur van mij hielp erg goed 😵

Nou ja, in elk geval hierbij nog wat leesvoeah!

(wil je de link in een nieuw tabblad? Druk dan tegelijk op control + je linker muisknop)

Slecht gedrag bij kinderen is een signaal, geen belediging.

Kinderen hebben ook gevoelens en emoties. Die ze uiten. Soms niet altijd op een even wenselijke manier voor de ouders maar het gedrag is een uiting van een probleem, niet de oorzaak. Mooi en duidelijk stuk!

Hoe leef je minimalistisch met kinderen?

Waarom ervaringen veel betere investeringen zijn dan spullen

Koopverslaving, herkenbaar?

Dankzij de overheid meer mensen in de schulden

 Een betalingsachterstand is dikwijls niet meer te herstellen, hoe zeer mensen dat in het begin soms nog proberen. Want binnen de kortste keren is die achterstand praktisch verdubbeld vanwege incasso’s en boetes. Dan komen ook andere betalingen in het gedrang en breidt de achterstand zich uit naar de overige vaste lasten. Onoplosbaar dus en dikwijls in een mum van tijd, pakweg een paar maanden, beland je als het ware in een fuik.

Te triest toch. Zorgverzekeraars zijn wat dat betreft echt ernstig, bijvoorbeeld. Als je ziet wat je 10 jaar geleden betaalde in het ziekenfonds en nu, dan zijn zij toch degenen die wel enige coulance mogen verlenen!

De beste behandeling voor borstkanker = geen behandeling?

De mythe van de ethische winkelaar

Fvck kinderschoenen!

Gewoon een grappig stukje van een vieze chaoot turned magically tidy woman.

Tieners en hun privacy moet stoppen (in elk geval op het net!)

Pl*urt op met je schiet op, ouders.

Gratis of bijna gratis dingen voor in de zomervakantie

 

Minimalistisch zuinig weinig afvalveroorzakend wassen.

Maar met een kleine garderobe, wat als je kinderen zichzelf vijf keer op een dag vies maken? Stel dat je misgrijpt? Stel dat stel dat stel dat.

Stel dat dat nog nooit gebeurd is vermoedelijk ook niet zal gebeuren, maar dat we in dat geval altijd nog een wasmachine hebben. Of inmiddels weer schone was aan een rekje.

Want wasmachine. En droger. Lang leve de moderne tijd!

Droger of wasrekje?

Ja, een zelfrespecterende minimalist of miepkniep doet natuurlijk niet aan drogers, maar was die tussen oktober en april na drie dagen rekjehangen ruikt naar natte hond en idem voelt, vind ik vies.

Textiel waar weinig mis mee kan gaan, gaat in die tijd (en afhankelijk van het weer ook daarbuiten) in de droger. Handdoeken, kringloopkleding van de kinderen, wasbare doekjes en ondergoed, bijvoorbeeld.

Mooie of wat gevoeliger dingen gaan altijd het droogrek. Ook als het van de kringloop komt.

Wasmiddel: welk?

Geregeld maak ik zelf wasmiddel. Ik los een blok Dr. Bronner zeep op in twee liter water door het aan de kook te brengen en af te laten koelen. Dan is het wat makkelijker te hanteren en hoef ik niet elke keer zeep te koken. Oh, de besparing!

Als ik wasmiddel nodig heb dan neem ik ongeveer een halve cup van ervan en los dat op in een liter water. (denk ik, ik doe altijd maar wat)

(Voor allesreiniger doe ik een lepel ervan in een spuitfles die ik aanvul met warm water. Schudden. Klaar. Nee het laat geen strepen achter.)

Het is ongeveer zes minuten werk, dus ik snap het argument dat mensen er geen tijd voor hebben nooit zo goed. Al die plastic flessen kopen, opbergen en afvalscheiden kost meer tijd.

Maar voor stevige vlekken (want kinderen…) gebruik ik liever gewoon wasmiddel. Uit een  papieren pakje.
Daarvan heb je bij lange na niet de hoeveelheid nodig die de maker ervan aanbeveelt.  Ca. 20 milliliter (een eetlepel, ongeveer) is eigenlijk altijd genoeg. Ja, dan doe je drie keer langer met een pak. Minstens.

Wasverzachter?

Azijn! Hier verkopen ze sterk geconcentreerde azijn die je zelf met water moet aanlengen. Dat is ook nog eens het goedkoopste en milieutechnisch gezien het beste. Azijn ruik je niet in je was maar het heeft veel voordelen:

  • Je was wordt er zachter van.
  • Het is beter voor je wasmachine.
  • Het ruikt naar niets
  • Het geeft geen allergische reacties
  • Het is supergoedkoop
  • Zachter wasgoed, dus minder strijken
  • Het is antibacterieel.
  • Het verwijdert grauwheid in je was.
Grauwsluier verwijderen met azijn?

Jazeker. Speciaal voor jullie waste ik een dekbedovertrek met een half kopje azijn in het wasverzachterbakje, en een zonder.

(In het echt valt het meer op, maar rechts is dus met azijn. Ligt ook aan de lichtinval, maar aan het wit kan je het wel zien)

Strijken, hahaha

Ik heb een strijkijzer van de kringloop voor strijkkralen. No way dat ik kleren ga strijken 😉

Sowieso, als je ‘gevoeliger’ kleding (overhemden) direct uit de wasmachine haalt en ophangt aan een houten hanger -eventueel met je handen  glad strijkt-  heb je geen strijkijzer nodig .

Over kleding voor mannen die elke dag meervoudig gladgestreken naar kantoor moeten heb ik geen mening 😉

Minder wassen.

Ik klaag altijd wel maar zo veel te wassen heb ik niet. Ongeveer 3 a 4 wassen per week. Hoe verminder je de hoeveelheid was?

  • Leer je kinderen dat iets aangeraakt hebben niet betekent dat het GOOR is. En dat de wasmand geen opbergplek is voor kleding waarvan je geen zin hebt om het op te vouwen.
  • Gun kleding wat ademruimte in je kast, zodat het minder muf wordt.
  • Hang kleding die je tijdelijk uitdoet, netjes op. Een trui met een natte mouw of kleding die je omwisselt voor kluskleding.
  • Verwijder kleine vlekken met een doekje
  • Draag kleding meerdere dagen.
  • Check hoe je vlekken moet behandelen. Een bloedvlek is er in koud water met zout zo uit, maar is voor eeuwig in een kookwas.
  • Heb minder kleding. Dat klinkt onlogisch maar kleding die je graag draagt gooi je minder snel in een hoekje op een berg waar het vies wordt
  • Hang handdoeken te drogen op een rekje of koop een peshtemal. Absorbeert super, droogt snel en is multifunctioneel
  • Kies kleding die niet snel vies wordt. Wollen onderkleding kan je makkelijk een aantal keren achter elkaar dragen dankzij de eigenschappen van de wol. Dit in tegenstelling tot synthetische kleding, die snel muf ruikt.
  • Kies kleding in dezelfde kleuren. Ik heb geen spierwitte of lichte kleding die zo gehouden moet worden. Ik kan dus alle kleding zo bij elkaar wassen. Als er wollen dingen bijzitten, centrifugeer ik het op 1000 toeren, anders vervilt het.
  • Kies voor stoffen die niet hoeven te worden gestoomd. Want goor en chemisch, hoewel er stomerijen zijn die geen schadelijke stoffen meer gebruiken. Of minder schadelijk. (zoek naar tetrachlooretheen, dat wil je echt niet)
  • Gebruik een waszakje voor delicate dingen zoals bh’s
  • Maak klittenbandsluitingen dicht voor je het in de wasmachine gooit
  • Verwijder kleine vlekken met de hand.
  • Sommige kleding vindt het wel fijn om gewassen te worden omdat het daarvan weer in model raakt.

Maar doe vooral wat bij jou past. Er werken vast nog meer dingen goed, het kan vast nog milieubewuster of zuiniger of schoner maar voor mij is dit prima. Een goede combinatie van weinig gedoe, weinig afval, weinig kosten en toch schone was.

Het scheelt mij:

  • was sorteren (kleding doe ik direct in de machine, doekjes gaan in een wasmand)
  • voorwasmiddel
  • heel veel gewoon wasmiddel
  • het moeten kopen van zes soorten wasmiddel (wit, donker, delicaat, spijkerbroek en wat er tegenwoordig allemaal is)
  • dure wasverzachters
  • drogerdoekjes
  • drogerkosten
  • slijtage aan / verpesten van goede kleding
  • strijkijzers
  • strijkplanken
  • strijkplankovertrekken
  • speciale vlekkenmiddelen
  • overbodig stroom- en watergebruik
  • slijtage aan apparaten

 

recept, de barnehage, in de zee en kartoffeln

Zo spannend voor Fietje: morgen gaat ze kijken op de barnehage.
De man is vanavond naar de ouderbijeenkomst geweest. Het klinkt geweldig: ze eten suikervrij, zijn heel veel buiten en hebben en grill-hytte met echte vuurtjes en  de kinderen slapen buiten.

Och ja. Pasgeleden kwam de oudste thuis met een schietschijf met een rondje in de roos, ze had gewonnen met luchtbuks schieten. Op een kinderfeestje 😂

Had ik dat al verteld?

Reageren? Reacties lezen?

Oh en niet iedereen weet het, maar als je je geroepen voelt te reageren of reacties wil lezen, dan moet je op het onderwerp klikken. Ik ben te lui om uit te zoeken hoe ik dat aanpas.

De reacties van mijn blog zijn namelijk superleuk en nuttig 🙂

Woensdagshiddag

We gingen nog even het bos in. Maar het regende. Keihard. En toch waren er muggen. Keiveel. Dus gingen we weer naar huis. Koffie drinken. Film kijken. Regenachtigewoensdagmiddagdingen doen.

Weinig doen ook, want ik was een beetje moe.

Ik maakte amandelmelk. Fietje kwam vragen wat ik daarvoor had doodgemaakt. Ik moest heel hard lachen.

Ik moet toch nog eens uitleggen hoe dat zit. Zeker met melk gemaakt van noten.

Vanavond gingen we nog even naar het strandje. Ik had de kachel iets te hard opgestookt. (het was 11 graden joh, effe de kou eruit!)

We dachten allemaal dat het vast erg lekker weer was ofzo omdat het binnen zo heet was, denk ik.

In elk geval, wat begon als wat onschuldig gespetter ontaarde in…. een heleboel wasgoed, maar frisgewassen, rozige kindjes na afloop.

nog een klein filmpje een bakje thee…. en dan opzouten

 

Kartoffeln! Jah!

Van de mensen die in het huis naast ons vakantie vierden, kregen we nog drie kilo aardappels die ze niet mee terug wilden sjouwen. Superaardig!
Ik denk dat als ik er iets Indonesisch mee maak, ik zelfs de man nog wel aan de erpels kan krijgen. Of weer die roti, want die was lekkah!

Veganistiese kaas

Blogvriendin VeggieMo stuurde me het onderstaande recept, voor mensen die ‘kaas’ zonder melk willen maken. Gebaseerd op een recept van Vegetus.

Je hebt om te beginnen een glazen schaal nodig die je in een pan kunt hangen. In de pan gaat wat water, het is de bedoeling dat je de kaas stoomt om te garen.
270 ml water
165 gram rijstbloem (echte bloem van rijst, geen babypap rijstmeel want dat mislukt)
110 gram neutrale kokosolie
2 theelepels zout
Versgemalen peper naar smaak
3 theelepels milde mosterd
3 grote theelepels appelazijn (ik heb Nederlandse theelepels, die klein zijn en een paar van een grotere variant, ze zijn niet zo groot als peuterbestek)
2 eetlepels edelgistvlokken
Mespunt kurkuma (voor de kleur en het is ook nog eens heel gezond)
Smelt de kokosolie, maar laat het niet warm worden. Doe alle ingredienten in een kom en mix met de staafmixer. Giet het dan in de glazen schaal en zet die op de pan met water. Doe er een deksel op. Zet de pan op het fornuis, laat het water in de pan aan de kook komen en zet dan het vuur laag. Evt. af en toe wat condens onder op het deksel weg gooien. Laat ongeveer 40-45 zachtjes koken. Dan van het vuur, glazen schaal met de kaas op een doek af laten koelen. Officieel moet het daarna een nacht in de koelkast om nog verder op smaak te komen. Ik doe daar niet aan, het is meteen lekker.
Zo en straks lekker slapen.

Het is op! Zuinige dingen enzo.

De voorraad krimpt best hard. Had ik eerst nog een smalle boekenkast met voorraad, inmiddels past het in een keukenkastje ondanks dat de man zes pakken meel van 1,5 kilo meenam, wegens in de aanbieding. Handig als je je kinderen minder tarwe wil laten eten 😉 maar op komt het toch wel. Want pizza, pita, brood en boterkoek.

Minimalizeren!

Ik had de tentipi weer op finn.no gezet. Er reageerde iemand van het reddingswezen. Ze moesten nog beslissen of ze het de investering waard vonden maar wilden wel laten weten dat ze interesse hadden.

Liev als ik ben bood ik hem gratis te leen aan de komende weken. Ze gaan met de asielzoekers kamperen, netten knopen, boot varen en grillen op een eiland in zee. Nu hoop ik dat ze hem zo leuk vinden dat ze hem van me kopen maar anders heb ik toch ook weer netjes mijn bijdrage betaald 😉

Niet dat dat hoeft want ze laten je niet verzuipen maar gezien onze historie met gemotoriseerde voer- en vaartuigen kunnen wat extra karmapunten geen kwaad.

(voor wie net meeleest: starten en wegrijden gebeurt bij ons zelden vlekkeloos en ook ons bootje was onlangs spontaan stuurloos. gelukkig recht voor de aanlegplek).

Kamperen met zes waarvan vier kleine man: ik vind het gewoon te veel gedoe. Lekker hoor, back to basic maar al dat gezeul… nee. Ik ben er gewoon niet goed in, denk ik.
Als je de staplek voor een grote tent + busje + 6 personen + douchegebruik bij elkaar optelt, ben je net zo voordelig in een kleine maar normaal uitgeruste hytte, zonder dat ik kratten met bestek, serviesgoed, slaapzakken, slaapmatten, tenten, onderzeilen en olielampen hoef te slepen.

Ik hoop dat ik de tent toch nog kwijtraak, het zou leuk helpen om mijn spaardoel van deze maand te verwezenlijken!

Voorraden opmaken

Ik heb ongelofelijk veel gekookt.

Ik maakte zelf vegan kaas. Dat was niet helemaal wat we ervan verwachtten, maar op een cracker is het heel goed te eten. Ik wil nog wel een poging wagen.

Ik maakte kippensoep van een hele kip. De man maakte een gerecht met het vlees dat eraf kwam. De meeuw at de restjes op, samen met de katten.
Een (goede, biologische) kip is relatief goedkoop als je alles ten volle gebruikt en kippensoep een magisch drankje.

Voordat we boodschappen gaan doen, maak ik meestal eerst al het bederflijke spul op. In een soep, in een sapje of in de broodtrommel van de kinderen. Of gewoon in het avondeten van de avond ervoor.

Als er eenmaal verse dingen liggen, is het pakken van verlepte eindjes bosui, een eindje prei en een verlepte paprika toch… tja… niet heel uitnodigend.

Het ‘handige’ van de winkels niet naast de deur is dat je niet om een klein dingetje naar de winkel gaat en vervolgens met zes keer meer thuis komt. Als iets op is, dan is het gewoon op tot we weer boodschappen gaan doen.
Van een paar dagen zonder kaas ofzo krijg je echt niets.

Minder voorraad.

Hoewel ik denk dat voorraad een mooi iets is, vind ik het ook veel gedoe. Spullen die zich achter andere spullen verschuilen, spullen die al op blijken te zijn wat ik niet door had en een voorraad havermout waar je eng van wordt. Gelukkig heb ik het mijn kinderen succesvol  door de strot geduwd  leren eten.

Ik hoop dat we in augustus 2017 definitief havermoutvrij zullen zijn. Joehoe!  😉

Ik neem me voor voorlopig 1 van dingen op voorraad te houden die niet zo hard gaan. 1 zakje pasta, 1 pak wasmiddel, 1 doos thee, 1 pak havermout :p

En verder…. kan je aan ons Fietje zien wat voor weer het was vandaag. Ja, wisselvallig 😉

Na een relatief mooie dag, begon het vanavond opeens bizar te stormen. Er is iemand overboord geslagen en veel mensen zijn nu zoeken. Ik hoop en duim zo dat ze diegene vinden.  Net nu het voor het eerst in lange tijd echt donker is buiten. (edit: hij is gevonden, onderkoeld maar levend en wel. pfoe!)

En nu is het alweer half 1 terwijl ik vroeg naar bed wilde.

Oh crap. Ik ben zo zwak.

Lekker goedkoop.

De dag begon zo grijs en grauw!  Kijk maar naar de foto van het ontbijt 😀

Ik maakte pancakes (yankenpannenkoeken). Ik gebruik dit recept maar vervang het tarwemeel door roggemeel en dat gaat prima.

 

Ik had ook wel een klein hullepie. Ze doet het echt netjes. Tot ze d’r volle klauw in het beslag steekt maar och.

Daarna maakte ik lasagne. Een paar weken geleden heb ik het voor het eerst gemaakt. De kinderen wilden pasta, ik wilde geen pasta en toen werd het een compromis.

Vandaag maakte ik heel veel voor in de vriezer. En om op te eten, uiteindelijk. Hier is het recept. Je kan voor een vegetarische variant het gehakt vervangen door allerlei groenten, uiteraard.

Ik deed er Noorse tomaten in. Raar toch, Noorse tomaten. Ik denk dat de mensen hier ‘schaap in kool’ en ‘lapskaus’ toch een beetje zat waren.

En dat vonden de Noorse kool- schaap- en lapskausboeren niet leuk. De laatste jaren is lokaal eten (uit Noorwegen) erg populair geworden. En zijn ze ook lekkere dingen gaan maken.

Natuurlijk zijn Norske Tomater ook de beste van de wereld want Noorwegen is het beste land van de wereld. Vindt iedereen hier  😉 En terecht. Alleen die tomaten waren toch veel nat en weinig smaak. Maar wel leuke stickers. Dat is ook wat waard.

Sprekend van omgekeerde kruizen: wisten jullie (metalminnende lezers) dat de zanger van Satyricon een wijngaard heeft? En dat je die wijn hier bij de staatswinkel  kan kopen? Dat zagen we van de week op tv. Dat is toch ook leuk.

Jammer genoeg wel iets buiten ons budget met 320 euro voor anderhalve liter Met ons budget van ongeveer 16 euro voor 50 liter wijn.

Anyways.

In het recept moest wat melk. Leuk om mensen iets bewuster te maken van wat ‘best før’ betekent: maar niet slecht daarna

Precies. Zo lang je het zonder knijpen uit het pak krijgt is het nog gewoon drinkbaar 😀

(EDIT: DAT WAS EEN GRAPJE!!!! Slechte grap blijkbaar :D)

Vervolgens maakten we sap. De oudste en ik drinken dat elke dag, de anderen moeten het 3 – 4 keer per week drinken. Ze drinken het doorgaans ook zonder morren op, gelukkig. (ze hebben het klagen opgegeven, eigenlijk)

‘Ja maar de vezels’ zeggen mensen dan, maar ik heb begrepen dat groentensap gezond is, omdat je niet een enorme berg vezels eet.

Niet dat je geen vezels of hele groenten moet eten maar het is net wat extra voor je lijf. Of het klopt? Geen idee. Ik merk wel dat mijn nagels niet meer splijten, bijvoorbeeld. En ik heb helemaal geen trek in zoete dingen. Das fijn!

Ik gooi klokhuizen van appels erin, uiteindes van wortels en allerlei aanbiedingengroenten. En bieten. Moooi rood! Het is ideaal om twijfelachtige groenten toch te verwerken.

We gingen ook nog even wandelen. Nou dat was leuk joh. Nog geen tien minuten in dat bos geweest en negen ENORME muggenbulten op mijn benen. Echt! Gelukkig heb ik nog een flesje zelfgemaakt Zweeds kruidenbitter (echt, heel veel kruiden en HEEL VEEL bitter) en dat helpt wonderlijk goed.

Dan maar de was doen thuis. Moet ook gebeuren. Gelukkig was de zon gaan schijnen.  Geen droger, had ik me voorgenomen.

Iedereen op de trampoline, jeej!

Ik ben nu ernstig bezig om de voorraad op te maken. Vanavond aten de kinderen volkorenrijstnoodles die ik had gekookt in zelfgemaakte kippenbouillon, de katten kregen zelfgemaakte leverworst die niemand lust en zo houden we de kosten in elk geval aan het begin van deze maand lekker laag.

Hiephoi!

Opkliklinkjes!

Gisteren was een slechte dag voor onze dingen. Ik had opeens het pootje van mijn bril in mijn ene hand en de rest in de andere. Met te veel ruimte ertussen.

We kregen het voor elkaar om twee e-readers te laten overlijden. De ene doet het na vijf jaar alleen nog als hij aan een oplader ligt, de ander doet definitief helemaal niets meer.

En de boot. We moesten hem verplaatsen omdat de constructie met het boothuisje zo gammel is dat de eigenaar vreest dat het gewicht van het bootje steiger en huisje nog eens mee zou trekken. Noorse degelijkheid 😌

Halverwege bleek dat de schroefaskoppeling (?) was losgeraakt en het bootje met man en slungel erop was stuurloos. We hadden geluk dat het hier gebeurde en niet op zee en dat een botsing met kade of meegesleurd worden met de sterke stroming kon worden vermeden. Echt, heel veel geluk!

Gelukkig is dat euvel met zes nieuwe moertjes opgelost. Ja, dat wel ja.

Ons bootje ligt naast de zeilboot, het linkse huis achteraan is ons huis 🙂

Toetje in typisch Noorse zomerdracht…

Vandaag hebben we meer geluk, tot heden. Er is nog niets gebroken, kapot gegaan of afgebrand.

Maar ik heb wel leuke opkliklinkjes, denk ik!

Moeder van vier met camera laat de schermloze jeugd van haar kinderen zien

Tudor Monastery Farm, Engelse documentaireserie over het leven van de mensen bij de kloosters in de zestiende eeuw. Aanrader voor elke nostalgicus, zelfvoorziener en doe het zelvert.

Films, boeken en lezingen over (zero) waste. Een heleboel ervan!

Waarom lijden onschuldige mensen?

Zeven problemen op de Nederlandse huizenmarkt: het kan niet slechter dan hoe Nederland het doet.

Japans minimalisme

Nog meer minimalistische gekkies

Deze zingende Georgische broertjes (echt zo mooi!)

Deze gelijkhebbende jongen over 2 miljoen communicatiewetenschappers en niemand die meer een muurtje kan metselen

Waar je je druk om maakt, wat over 20 jaar echt zo nutteloos bleek te zijn

Praktisch minimalisme

Minimalisme is zo leuk: er zijn geen regels! De meeste mensen die zich minimalist noemen of deze levensstijl aanhangen hebben gemeen dat ze streven naar een leven met minder materieel bezit, om onbezorgder van het Echte Leven te kunnen genieten.

Maar of je nu uit een rugzak met 25 dingen leeft of een gezin hebt met 10 kinderen: het is voor iedereen en het is voor iedereen anders.

Het stukje in de Volkskrant hierover begreep ik dan ook niet zo goed. De schrijver zelf volgens mij evenmin.

Welkom in het uitbreidende universum van de minimalisten: van Japan tot Nederland, van Amerika tot Zweden: steeds meer mensen volgen de hippe lifestyle van minimaal bezit. Less is more, vindt de minimalist. Kwaliteit boven kwantiteit. Liever ervaringen dan spullen. Kom op, stap uit de hedonistische tredmolen. Bevrijd jezelf van je materiële verlangens. Ontspul en downsize. En het geluk zal op je pad komen. Misschien zelfs het Nirvana? Of is minimalisme gewoon een hype van de elite die een sociaal geaccepteerde manier zoekt om te blijven consumeren?

Blabla.

Je overbodige spullen weg doen is voor de meeste mensen het begin van het minimalistische padje.

Ik vind het fijn om me zo min mogelijk bezig te houden met spullen. Het geeft me een vakantiegevoel, zonder op vakantie te zijn.

Minimalisme kan je overal op toepassen. Ik sleep geen tassen met troep mee, dat maakt me verplaatsen makkelijk. Ik heb geen berg apps op mijn telefoon die aandacht willen, dat geeft rust. We eten eten gemaakt van simpele ingrediënten. Ik denk amper na over wat ik aan moet trekken dankzij een eenvoudige garderobe. Ik hoef niet te piekeren wat ik voor mijn verjaardag moet vragen: doe maar niks. (aaah niks. wat lief, dat had je niet hoeven doen :-*)

Maar leven uit een rugzak wordt hem niet. We moeten het wel praktisch houden. En dat betekent genoeg borden om de vaatwasser mee te vullen. Een stofzuiger. Geen matras op de vloer maar een matras op pootjes. Zelfs wat in mijn ogen totaal overbodige spullen van andere mensen 😉

Toch kan je nog zo veel spullen weg doen, als je hoofd vol blijft zitten met ‘yesterdays junk’ dan word je niet blij van spullen. Niet van ze kopen maar ook niet van ze wegdoen.

Minimalisme  heeft me, naast dat geluk niet zit in wat je hebt, nog meer geleerd. Ik probeer te kijken naar de mensen zoals ze nu zijn, niet naar hoe ze waren. Ik probeer minder te oordelen want uiteindelijk weet niemand hoe ‘het’ precies zit. Ik verwonder me over dingen. Ik probeer niet altijd iets anders te willen want alles wat ik nu heb, was vijf jaar geleden mijn allergrootste wens. Ik probeer bewust dankbaar te zijn voor alles wat ik heb. Ik probeer minder te verwachten en niet te haten.

(ik zeg probeer omdat niet zo perfect ben dat ik dat allemaal ook altijd doe he 😉

Ik kan me verliezen in gepieker over mensen en hun daden of over wat ik zou moeten of  kunnen doen of niet en over de toekomst maar daar heeft niemand iets aan. Liever kies ik ervoor om mijn zegeningen te tellen en me onafhankelijker te maken van zaken waarvan ik niet afhankelijk wil zijn. Dat zorgt ervoor dat ik ervoor kan kiezen om gelukkig te zijn.

(Puber)dochters

Dus toen hadden we opeens drie dochters. Ook van die figuren. Ik zie er zo veel dingen in terug.
Gelukkig is zelfs de oudste nog relatief onschuldig maar toch: ik weet door wat voor dingen een meisje kan worden geplaagd. Door de buitenwereld en in haar hoofd.

Me zorgen maken over mijn uiterlijk doe ik al lang niet meer. Gek genoeg zorgde het krijgen van een kind ervoor dat ik me nog veel beter in mijn vel ging voelen. (Mijn zoon vindt het stikruig dat ik door hem die strepen op mijn buik heb.)

Als ik me wat vadsig voel vreet ik wat minder, daar komt het op neer 😉 En verder: ik word nu eenmaal ouder. Ik wil gezond en fit blijven maar ik hoef er niet uit te zien alsof ik een triatlon moet kunnen doen zonder dood te gaan.

Die hele jong-blijven cultus die in het leven geroepen is door cremeverkopers vind ik sowieso zum kotzen. Ja, laten we vrouwen een complex aanpraten omdat ze niet eeuwig 23 blijven, dat levert geld op!

Ik haatte mijn lijf toen ik jonger was. Mezelf. Ik kreeg ook geregeld te horen wat er niet goed aan me was. Niet met de bedoeling kwaad te doen, maar iemands slechte kanten benadrukken brengt nu eenmaal niet het beste in mensen naar boven. Maar haten, pijn doen en huilen maakt het nu  niet beter. Het duurde even voor ik dat doorhad.

Toen ik verkering kreeg met de man op mijn 17e, kreeg ik meer zelfvertrouwen. Hij zorgde ervoor dat ik me mooi voelde, vrouwelijk, volwassen, geliefd en al die shit. Doet ie nog steeds.

En nu heb ik dus drie meisjes, met die man.

Waarbij ik er alles aan doe om te zorgen dat ze zich nooit zo zullen voelen als ik. Ze zullen ongetwijfeld hun onzekerheden hebben, die ik op mijn beurt niet zie want ze zijn de allermooiste meisjes ooit.

Maar toch: ik zal ze begrijpen. In een wereld van opgepoetste instagramfoto’s en selfiesticks voelen ze zich vast niet anders dan ik toen ik de Fancy las destijds, met hun broodmagere modelletjes in onbetaalbare hippe kleding. (He, ik zie een parallel met de grotemensenwereld! Elle? Cosmo?)

Ik zal nooit gek of geheimzinnig doen over hun lijf en wat het doet. Ik zal er nooit anders dan positieve opmerkingen over maken. Ik zal ze volstoppen met gezond eten maar ook niet verhinderen dat ze kunnen genieten van niet zulke gezonde dingen.
Ze zien hun vader die hun moeder toch best wel op handen draagt en nooit een lullige opmerking heeft gemaakt of zal maken over haar of andere vrouwen. Zo lang hun kont niet uit hun broek valt trekken ze maar aan waar ze zich prettig in voelen.
Ik zal vertrouwen in ze hebben als ze ergens heen willen. Omdat ze sterk zijn.
Ik zal ze geen ‘hoer’ noemen omdat ze een weekendje weg willen met een serieus vriendje.
Ik leer ze (dat ze) sterk zijn en dat dat iets anders is dan een sixpackbuikje en een t-shirtje met die tekst. Ik vertel ze dat een leuke jongen hun mooiheid ziet als bonus en niet als trofee.

Ik zal begrijpen dat eventuele frustratie die ze botvieren op mij straks als puber, gewoon dat is en niet meer: frustratie. Een onstuimig groeiend brein maar niet op alle fronten even rap.

Een resultaat mede van gedwongen zijn om met 1500 leeftijdsgenoten samen te zijn in een kleine ruimte, met een paar saaie, volwassen oppassers, dagen lang.
Werk in uitvoering en laat maar betijen want het is niet persoonlijk.

Dat je hoopt dat er genoeg gezond verstand in zit dat ze niet met een dronken druiloor in een auto stappen maar mama of papa uit hun nest durven bellen.

Ik hoop dat ik een goede moeder ben. Dat is mijn enige onzekerheid.