Minimalistische dreumes

Vandaag zag ik echt de meest ‘nydelige’ kleine baby. Ik zei dat tegen de mama en ze vertelde hoe het babietje heet, hoe oud ze is (3 weekjes) en hoe veel ze woog. Ik luisterde maar ik keek vooral maar compleet verliefd naar die grote wakkere ogen, dat kale hoofdje en die piepsige handjes. Awww! (nee, niet meer voor mij)

Die beul van ons wordt alweer bijna twee en er is niets baby meer aan, behalve dat ze nog steeds op haar buik slaapt, met haar knietjes opgetrokken onder zich en haar voetjes over elkaar. Het is verder al een heel mens. Fijn hoor!

Inmiddels is al het babyspul ook uit huis verdwenen. Het enige dat ik nog gebruik, is de ergobaby drager.

Eigenlijk is onze Toetje best een minimalistische dreumes. Logisch, ze was ook een minimalistische baby 😉

Bed

Ze slaapt op een matras op lage pootjes. Aan de open kant ligt onder het hoeslaken een opgerolde deken, die ervoor zorgt dat ze er niet uit kan rollen. Precies, geen moeilijke opzetrandjes nodig.

Daarvoor lag ze in een Hemnes bedbank, dat met de ‘verkeerde kant’ tegen de muur stond en weer daarvoor sliep ze in ons bed.

In elk geval: geen moeilijke uitschuifbare peuterbedjes en -dekbedjes nodig.

Kinderstoel

Ik vind ze lelijk, onhandig en onpraktisch bovendien, die kinderstoelen. Die onhandige ikea-kinderstoelen zijn ideaal voor baby’s die leren eten maar na een jaar begon het onpraktische de overhand te krijgen.

Sindsdien zit ze gewoon aan tafel, zoals iedereen. Dat wilde ze ook zelf. Qua geknoei scheelt het niets, maar het aantal gebroken benen, verstuikte enkels en aantal vloekwoorden hier in huis is een stuk afgenomen sinds de PLØR naar de kringloop verhuisde. Bovendien is de gewone houten bank aan tafel makkelijker schoon te maken dan de kinderstoel.

Kinderwagen

Afgelopen winter gaf ik de kinderwagen weg. Hij stond in de weg en bovendien probeerde ze eruit te klimmen. Haar erin zetten was ook als een kat in de reismand proberen te proppen.

Op de barnehage had ze er wel weer een nodig, om in te slapen. Dat doet ze wel he, het monstertje!
Voor 5 euro vond ik een heel nette ‘barnehagewagen’ bij de kringloop  maar verder kan ze of in de drager, of zelf lopen. Ze wandelt gelukkig heel erg goed.
Eigenlijk hebben we dus geen kinderwagen, maar ook weer wel.

Kleding

Dat is niet echt minimaal. Of wel aangezien ze bijna alles wel nodig heeft. Op een koude dag dragen ze een wollen onderlaag en daarover fleece. Ze moeten twee verschoningen bij zich hebben. Ik was niet dagelijks. Ze zijn daar drie dagen in de week. Behalve onooglijk fleece moet ze ook wel eens leuk aangekleed. Hop, 15 broeken in de kast.

Speelgoed enzo

Deze is echt zielig. Haar favoriete en enige knuffel is een Nijntje, die haar zus op haar eerste verjaardag kreeg. Ze heeft wat houten blokken in co-eigenaarschap met haar broer en zussen en een set potloodjes die overal rond het huis en in de wasmachine liggen.

En net nadat ik de duplo tot een zeer minimale en bijna vergeten hoeveelheid had teruggebracht, kreeg ze een ENORME doos van het spul van mijn ouders. Vervolgens spelen haar grote zussen er al vijf dagen achter elkaar mee.

Ze heeft geen speelgoed verder, maar ze mist ook niets. Vind ik 😉

En verder?

Een rugzakje. Een rvs drinkfles. Een eigen bestekje. Een klein houten stoeltje voor als ze aan de salontafel tekent. Een Nijntjeboekje. Een derdehands driewieler waar ze niet op vooruit komt (bergop) of juist veel te hard (bergaf). Een soortgelijk stepje.

Moraal van dit verhaal: ze hebben het wel altijd over baby’s die niets nodig hebben maar dreumesen en peuters hebben nog minder nodig. Liefde, eten en aandacht. Okee en een autostoeltje 🙂

10 thoughts on “Minimalistische dreumes”

  1. Hahaha de vergelijking met kat in een reismandje stoppen is erg grappig. En die Ikea kinderstoel ken ik alleen van restaurants en daar wil ik het graag bij houden…..Volgens mij mag ie ook Plør-op heten.

  2. Het is vooral de laatste jaren dat er zoveel babyspullen zijn. Mijn zoon lag als baby in een botermand. Maar ja, dat is ook al weer zo lang geleden…

  3. Ik zag ook wel eens een foto van een baby in een lade van de kast (wel uit de kast dan he?;)) dat voldeed de eerste tijd ook prima als bedje.

    Er zijn zoveel creatieve oplossingen mogelijk als je maar met andere ogen naar dingen kan kijken. Ik had een lamp waar het glazen kapje van gesneuveld was. Had nog wel een ander kapje maar dat vond ik minder mooi. Had ook nog een transparant zwart/rood topje wat ik niet meer droeg want transparant 😉 dus daar heb ik het kapje mee overtrokken. Nu een supergaaf zigeunerlampje geworden, lekker ordinair maar ik vind het geinig.

  4. Wat heerlijk om te lezen. Bij kind nummer een bedacht ik dat we alles nodig hadden wat de babymaffia aanprees, van luieremmer tot haarborstel (ondanks enorme bos haar NOOIT gebruikt!) en talloze lepeltjes en gedoe. Bij kind nummer drie hadden we veel, veel weggedaan, en wat we niet hadden ook niet bijgekocht. Hij zelf vindt het allemaal best, een van de weinige kinderen die in een speelgoedwinkel loopt en gewoon echt niets kan vinden wat hij hebben wil…. Ik heb me er wel eens een beetje voor geschaamd, het idee dat hij niet genoeg had op speelgoedgebied, maar ja… hij vermaakt zich toch wel. Zij het niet met potloden.

    1. Bij de eerste had ik ook nog allerlei dingen. Een handig anti-stikmatje bijvoorbeeld. Hehe. Ja ik wist niets van baby’s en kinderen.
      Heerlijk als je kinderen zo zijn. Die van mij weten ook nooit wat, komen niet verder dan Lego maar dat krijgen ze ook veel van opa en oma, anders vraag ik me af of ze het zouden verzinnen… Maar dat is gelukkig het enige.
      Stond gisteren met play doh in mijn handen voor de een na kleinste, vindt ze zo prachtig op de barnehage. En ik dacht: ik maak wel brooddeeg. Arm kind 😀

  5. Pleur is idd wel de betere naam voor die stoel. Ellende ding. Ik tikte een goedkope triptrap op de kop, die wel erg fijn is aan onze hoge eettafel.
    Jesse heeft een eigen bestekje, maar eet vaak met een gebakvorkje (onze zijn niet zo scherp) of een kleinere lepel van ons eigen bestekset.
    Verder.. ik kocht veel toen ik zwanger was, veel weer doorverkocht.
    Mocht er een 2e komen, dan weet ik inmiddels uit ervaringen dat je niet veel meer nodig heb dan (wasbare) luiers, lekkere wolletjes, borsten, een draagdoek/drager en tijd. En een stapel hydrofieldoeken.

  6. Dat heb je weer mooi beschreven, maar je hebt wel gelijk, hoor! Hoe meer kinderen ik kreeg des te minder babyspul ik in huis had.

  7. Ik geef a.s. mama’s en papa’s altijd het advies om naar Afrikaanse/Indiase/Zuid-Amerikaanse ouders te kijken als indicatie voor wat een baby/kind nodig heeft. De rest is ‘extra’; akkoord, een aantal dingen maakt het leven gemakkelijker, maar echt supernodig is het niet.

Comments are closed.