De lastiger kanten van minder?

Allereerst moet ik zeggen dat ik alles behalve een lastig leven heb. Samen met mijn grootste liefde heb ik lieve kinderen, we wonen in het allerbeste land en ik heb fijne ouders. We wonen in een geweldig huis waarvan de eigenaar zelfs mijn idee van een enorme moestuin prima zegt te vinden.

Ik denk wel dat we het mede zo makkelijk hebben, omdat we snel tevreden zijn.
We kopen we wat we nodig hebben + een beetje extra voor de leuk.

Het maakt me een relaxtere moeder, denk ik. Het is makkelijk om praktisch nooit naar spullen hoeven zoeken, een makkelijk huishouden te hebben, om niet gehecht te zijn aan spullen en om lege ruimte te hebben in huis.

En dat is soms best lastig omdat het zo tegendraads is in deze wereld, van sneller, beter, meer en musthaves. Anderen snappen niet waar je je druk om maakt. Ja, categorie #firstworldproblems dit πŸ˜‰ Maar toch!

Nutteloos gespendeer onder ogen zien is au

Zeker in het begin is de confrontatie met alle overbodige dingen pijnlijk. Zo. Veel. Weggegooid. Geld. (Want nee, van het in je kast laten hangen wordt het echt niet meer waard, het geld is al weggegooid toen je het afrekende bij de kassa.) Alleen dat al houdt veel mensen tegen.

andere mensen werken niet echt mee

Tussen op je eigen minimalistische strepen gaan staan en anderen de lol van het cadeautjes geven laten hebben is het soms lastig balanceren. Dan wil je niet de partypooper uithangen, maar snap je ook niet waarom anderen geen besef van ‘genoeg’ hebben.

Het houdt nooit (lang) op!

Ik geef de kinderen de schuld πŸ˜‰ maar ik weet dat ik zelf ook debet ben hieraan. Verhuizen is ook een goede manier om veel dingen dubbel, over of nodig te hebben. We hebben de afgelopen 8 jaar in 4 huizen gewoond, dat helpt niet.

Old habits die hard

Het is makkelijk om redenen te verzinnen waarom je iets zou moeten houden of aanschaffen.

Ik vind zo veel dingen leuk, maar ben de meeste dingen ook snel zat. Ik ben de witte muren of lege eettafel nooit zat, in tegenstelling tot gezellige dienbladen met kaarsen op tafel of kunstige kunstwerkjes op de muur, dat heeft een beperkte houdbaarheid.

Daarom is plaatjes kijken op pinterest of etsy een beter idee. Onderstaand een paar screenshots van digitale hoarding-activiteiten op etsy… (das wel van een maand of acht hoor)

En ja, dat ding bovenaan is een gevilte pauwenspin. Schuld van de jongen, die spinnen (en konijntjes) het allerliefste van de wereld vindt.

Overdrijven is makkelijk.

Dat klinkt zo tegenstrijdig met wat ik hierboven schrijf maar heel soms is hetΒ  handig om wel te denken aan toekomstig gebruik van een momenteel nutteloos ding. Ik had al bijna de luchtbedden op finn.no gezet toen ik bedacht dat de kinderen die nodig gaan hebben bij de padvinders. Zulke dingen.

Het blijft veel.

Ik kan minimaliseren tot ik een ons weeg (nou dat is pas minimaliseren!) maar met vier kinderen met 600 knuffeldieren, een man met hobby’s, een microbrouwerij, houtkachel, twee katten en twee cavia’s -daarover later meer-, een bedrijfje en een liefde voor cd’s geluisterd via een ouderwetsche cd-speler, blijven we veel spullen hebben. En dat is prima.

Instanties, winkels, verzekeringsmaatschappijen

-Alstublieft, een onhandige onrecyclebare map met dito schutbladen voor uw overbodige papieren verzekeringspolis die wij u ook al gemaild hebben!

– Gefeliciteerd met de geboorte van uw kind, hier heeft u een meurende giftige PVC zwemring voor ’t spruitje, van uw zorgverzekeraar!

– Alsjeblieft, hier heb je een leuk plastic nutteloos bakje voor je kinderen. Oh, je hebt er vier zie ik. Alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft en alsjeblieft! Je spaart zeker ook wel smurfen, moestuintjes, miniatuur freek-vonkjes en proefmonsters van oogrimpelcreme? Alsjeblieft! Tasje erbij? Zegels dan?

– Hier is voor de 50e keer onze catalogus in je bus omdat je in 2003 een doosje paperclips bij ons hebt gekocht en we het onmogelijk hebben gemaakt voor je om je af te kunnen melden van dit drukwerk.

Bedrijven wringen zich in allerlei bochten om je zo veel mogelijk afval in de maag te splitsen.

En toch hΓ¨. Zwem ik liever tegen de stroom in πŸ™‚

33 thoughts on “De lastiger kanten van minder?”

  1. Bij de laatste vier zit ik hardop te lachen, ls je niet uitkijkt, krijg je kilo’s meuk je huis binnen! En ja, die cataloguszenders zijn vreselijk, kom je nooit meer vanaf vrees ik, maar ik blijf volhouden en stuur alles retour afzender (daar moet de afzender voor betalen).
    Ik heb n.a.v. jouw stukje van de vorige keer alle reclamepennen weggedaan (in de kringloopdoos). Ik heb een vulpen en een paar BIC pennen die ik fijn vindt schrijven. De rest was compleet overbodig!

  2. Vanmorgen keek ik nog naar een paar schoenen in mijn kast. Hele mooie. Dure want kwaliteit. Maar heb nu maat groter door voetproblemen. Maar ik zal er toch aan moeten. Ik ga ze weg doen. Marktplaats… gave blog. Net zoals al die andere…

  3. Heb gisterenavond op de cursus een multomap geaccepteerd, maar ik heb er een paar maandjes geleden zoveel weggegooid! Volgende week ga ik hem gewoon meenemen en teruggeven. Terug- of weggeven is mijn motto. Dat bijvoorbeeld ook met het kerstpakket. Ik open het op mijn werk en begin daar al uit te delen. Meestal houd ik maar 1 dingetje over dat ik wel kan gebruiken.

  4. hilarisch…. en zooo herkenbaar. Ook zon leuke sta je een keer in de winkel met je peuter. Mag ie een snoepje om vervolgens al de pot met zuurtjes onder zijn neus te houden… Nou nee eigenlijk niet en zeker die niet. Zeg dan nog maar eens nee. Het is super lief bedoeld maar toch…

  5. Oh! Zalig, dank je voor de wake up call! Heb dat af en toe van je nodig!!
    Enne schuldig aan alle puntjes tot mijn grote schaamte!

  6. Gelukkig zwem je niet alleen. Hier is het zo, dat ik weg doe en mijn man het regelmatig weer binnenhaalt. Goed bedoeld, maar ik ben kennelijk niet duidelijk genoeg

  7. Grappig, wij zijn juist minimalistischer geworden door de laatste paar verhuizingen, 4 in 2 jaar. De “ergste” bron van spullen zijn hier toch echt wel de grootouders… dus ik heb steeds meer zin om de partypooper uit te hangen πŸ˜‰ hoe doen jullie dat?

    1. Okee, jullie winnen met verhuizen, haha. Hier ook wel steeds minder hoor maar andere dingen. Dan past de wasmand weer niet in de badkamer. De gordijnen zijn te kort. Het stapel- en tweepersoonsbed passen gek genoeg niet in het veel grotere huis. Ik houd best van schemering maar 3 lichtpuntjes in een groot bemeten woonkamer is te weinig. Nieuwe huis heeft grote kasten, dus eigen kasten zijn overbodig. Enzovoort… Maar het past weer perfect nu.

      Qua grootouders… Die kwamen de laatste keer aan met ENORME legodozen, terwijl ze gewoon een bescheiden doosje zouden doen. Maar dat is het enige dus nou ja.
      voor de rest houden ze zich nu wel in en de rest van de familie zien we nauwelijks natuurlijk… Maar ik heb wel een paar keer duidelijk gezegd dat ik het gewoon echt niet leuk vind als ze plastic dingen of giftige troep krijgen. Het enige wat er gebeurt is namelijk dat ze gaan zeuren om nog meer. En dat is niet waar het bezoek van opa en oma om draait.
      Ik vind dat gewoon voor iedereen jammer, niet alleen voor mij en mijn minimalistische huisje πŸ˜‰
      De laatste keer ging het prima. Ze kregen verder alleen kleding waarvan ik had gezegd dat ze die goed konden gebruiken. Dus na enig partypoopen zijn mijn ouders wat minder gaan geven en ik wat meer gaan accepteren (lego met 18000 stukje enzo) en dat gaat prima.

      1. Ja ik snap het hoor, met die niet passende dingen… Wij hadden geluk met te lange gordijnen, konden we prima met veiligheidsspelden inkorten zodat ze in ieder huis passen πŸ˜‰
        Misschien kan ik duidelijker zeggen tegen de grootouders wat we evt wel graag zouden willen, want ze willen de kleinkinderen graag verwennen en dat begrijp ik ook wel weer πŸ™‚

        Dat verdwijnen-via-de-schuur hebben wij ook een tijd gedaan, maar nu vraagt de oudste dan bij dingen die wij (ouders) duidelijk niet leuk vinden of het weggaat. Is ook zielig. Dus toch liever bij de bron al aanpakken…

    2. Ik zeg ‘dank je wel’ kijk waar de kinderen echt mee spelen (sommige dingen blijken een onverwachte schot in de roos) en de rest gaat via een rustplaats in de schuur naar de kringloop.

  8. Die laatste zin snap ik helemaal πŸ™‚ Want jee wat heeft het ons als gezin al veel gebracht!

  9. Bedankt voor dit stukje! Net even wat ik nodig had voor een eigen blogpost die in de conceptfase bleef hangen.Het is inderdaad erg jammer van overbodige spulletjes. Voor iedereen jammer. Maar wel een spanningsveld. Dat blijf ik lastig vinden: leer ik mijn kind om in winkels dankbaarheid te tonen voor al die gratis ballonnen, sleutelhangers, kleurboeken, kettingen, potloden. Of leer ik ze om beleefd te weigeren.

    1. Laat zien dat je zelf nadenkt of je dpullen (nog) wel nodig hebt en dat je overschotten wegdoet en help kinderen door regelmatig met hen hun spullen door te lopen.

      Zoon geeft soms iets wat hij krijgt weer terug, omdat hij het niet hoeft.

      1. Een kennis van mij werd vorig jaar december aangesproken door de juf omdat haar zoontje alleen maar snoep op zijn verlanglijstje voor de Sint-viering had gezet. Alleen maar snoep vragen was voor de juf not-done. Maar het jongetje wist gewoon niets anders te vragen want anders kreeg hij (zijn woorden) toch alleen maar Action-troep (pennen, gummen, etc) waar hij niets aan had. Vond het zo’n leuk voorbeeld van hoe bewust kinderen al kunnen kiezen. En ja, kennis is ook een leuke bewuste ouder die dat ook wel op een positieve manier overdraagt op haar kinderen.

  10. Ik schrijf wel vaker dat ik niet zo’n minimalist ben, maar dat betekent niet dat ik veel koop. Ik maak graag leuke hoekjes met wat ik vind in de natuur. Dus nu een tafeltje met schelpen, stenen en zeeglas dat ik een paar weken geleden gevonden heb op vakantie aan zee. Paar waxinelichtjeshouders bij (eentje daarvan heb ik zal zeker 25 jaar), en genieten maar. Vanmiddag al de kaarsjes aan gedaan, het was zo donker hier met die regenbuien πŸ™‚

  11. pppff vooral al die gratis dingen die je overal en nergens bij krijgt, ik word daar echt gek van soms. Wij sparen er eigenlijk nooit iets van. Gelukkig zeggen de jongens meestal nee op die gratis dingen…..behalve de spekjes dan.

  12. Heerlijk verhaal weer!
    Zijn het trouwens echt luchtbedden, of van die matjes? Houd er rekening mee dat ze bij de padvinders niet bij gaan zijn als je je kinderen luchtbedden meegeeft, zegt deze scoutingleidster uit ervaring πŸ˜‰ De dingen zijn groot en onhandig, en omdat er lucht in zit bij het kamperen veel te koud. Dan kan je ze beter een schapenvachtje meegeven om op te slapen …

    1. Dank je voor de tip! Ik heb het gecheckt, volgens mij zijn deze okee. Ze vouwen namelijk heel klein op, wegen ‘niks’ en hebben donsvulling dus geschikt voor heel koude nachten ook. (exped heet het merk geloof ik)
      En anders hebben we nog wel een schapenvachtje πŸ˜€

  13. Cavia’s?? Werkelijk? Haha, ik ben gewoon niet zo’n dierenliefhebber. Wel bij anderen en in de natuur hoor, maar verder heb ik alleen iets met katten.
    Ik weiger steeds makkelijker van die gratis zooi, scheelt ook wel dat de kinderen al groot zijn. Een heel enkele keer spaar ik nog wel eens mee voor een ander, maar ook liever niet. Heel egoΓ―stisch vind ik dat van mezelf, maar ik ben er ook van overtuigd dat we door alles maar aan te pakken het weggeven van die gratis troep in stand houden. Dan ben ik wel een partypooper op zo’n moment.

    1. Het zijn ook echt nutteloze beesten, haha. Maar wel lief en mak, tweedehands en al vier jaar oud. Kinderen zijn er helemaal weg van.
      En je hebt helemaal gelijk qua gratis dingen wat mij betreft! Hier doen ze gelukkig niet aan die onzin in winkels. Wel relaxed πŸ™‚

      1. Als je ooit nog wat wilt weten over cavia’s…ik heb wel wat ervaring met die gekke beesten. πŸ˜‰

      2. Ooooh, tweedehands…..nou, dan mag het πŸ˜‰ Onze katten zijn trouwens ook altijd tweedehandsjes. Vind ik ook heel erg verantwoord πŸ˜‰

      3. Lol, dat zeg ik ook altijd van onze katten.

        Mijn caafjes kwamen van de kinderboerderij. Er was een oenemeloen van een medewerker die per ongeluk een mannetje tussen de vrouwtjes had gezet. Oeps…ik mocht ze zo meenemen. Ze kwamen thuis met mijt maar ze zijn heel oud geworden. De ene zelfs ruim 6 jaar.

  14. “mevrouw wilt U gratis punten voor een raceauto van Max Verstappen?? ” werd me van morgen gevraagd. Huh wat dacht U? Liep ik daar op mijn bergschoenen in mijn vieze veldkledij en een mevrouw achter mij wilde mijn punten wel hebben. Met enige uitleg heb ik dat vriendelijk geweigerd te geven….Er zijn grenzen!

  15. Oooo geweldig cavia’s! Die vind ik zo cool.
    Over drie weken komen onze spullen uit Nederland. Sommige dingen heb ik echt gemist, zoals een bed πŸ˜‚. De man gaat wel een schifting maken in de loods in Nederland. We zijn nu aan een stuk minder spullen gewend. Toch ben ik wel aan een aantal dingen gehecht en ben ik blij dat die spullen na twee jaar dadelijk weer om me heen zijn.

Comments are closed.