Gefermenteerde prei-kimchi.

Gefermenteerde spulletjes zijn goed voor je. Zegt internet. Ik geloof het graag en eet graag gezond dus ik zet geregeld een of andere groente in een potje met zout om te wachten tot het magische geschiedt.

Kimchi is gefermenteerd, Koreaans en heet. En lekker. Op nagenoeg alle hartige dingen.

Dankzij doorgaans maar niet altijd zorgvuldige planning van ‘wat eten we deze week’ heb ik soms opeens drie preien liggen. Niet vies, maar ook niet echt mijn allerliefste lievelingsgroente. Dus: fermenteren! Het wordt echt heel erg lekker.

Ik heb geen foto’s van het proces maar het is heel simpel.

  • Je snijdt twee a drie preien in dunne ringen. Het taaie groen kan je bewaren voor soep, maar ook om de kimchi af te dekken.
  • De preiringen was je goed, want er blijft vaak slik in zitten.
  • De preiringen doe je in een schaal, en je strooit er een eetlepel zeezout over.
  • Je kneedt de preiringen met je schone handen, tot er nattigheid uit komt.
  • Je laat de preiringen een uurtje zo staan.
  • Vervolgens voeg je toe: 2 geperste teentjes knoflook, een eetlepel geraspte gember en 2 eetlepels gedroogde chilipeper. een vers pepertje kan natuurlijk ook. Komt niet zo nauw.
  • Meng alles goed
  • Stop alles (groenten en het nat) in een schoon en fris potje
  • Stamp het aan.
  • De groenten zouden nu in hun eigen nat moeten staan maar als dat niet zo is, kan je er zelf zout water bijdoen. Meng ongeveer een cup water met een eetlepel zout. Gooi er zo veel water bij dat de aangestampte groenten onderstaan. (aanstampen, niet vermorzelen!)
  • Zet het deksel los op het potje. Er moet lucht uit kunnen, maar er moet zo min mogelijk bij kunnen.
  • De eerste week meurt het vreselijk, maar die lucht verdwijnt ook weer.

Het eindresultaat zou er ongeveer zo uit moeten zien: nog knapperige, licht zure, frisse superdupergezonde groentjes!

aangevreten prei kimchi ter illustratie

Ik gebruik om dingen te fermenteren meestal een leeg jampotje waar ik het deksel losjes op doe en bij grote hoeveelheden een weckpot van ikea.
Ik haal de ring eraf, want hij moet niets afdichten.

Om de groenten onder de vloeistof te houden (heel belangrijk!), zet ik er een glaasje in. Deze passen precies door de opening. Als de deksel niet meer dichtgaat, is dat niet erg. Het werkt altijd

zo dus, maar dan als de pot een stuk voller zit

Lekker hoor.

De wat-als

In ons vorige huis had ik uit praktische overwegingen twee dekbedhoezen per persoon. Maar hier heb ik een droger en een overdaad aan drooglijntjes en rekjes die al in het huis aanwezig waren. En veel zon, als er geen wolken voor zitten.

Die tweede set beddengoed is dus compleet overbodig, ik gebruik het nooit meer. ‘Wat-als de kinderen gaan kotsen over hun dekens?’ dacht ik bij mezelf toen ik hun nut overwoog.
In het ergste geval gebruiken we dan het dekbed van opanoma dat hier ligt. We hebben extra dekens voor op de bank en op de boot ligt het een en ander. Bovendien zijn ze wat ouder: mikken (in een emmer) lukt steeds beter!

De extra sets kunnen dus probleemloos worden doorgegeven. Jee, meer ruimte in de kasten.

We houden zo veel voor wat-als.

Wat-als er volgend jaar geen kinderschoenen meer verkocht worden? Dan houden we dat afgetrapte paar van grote broer maar. Voor zijn zusje, ja.
Wat-als ik dat rare parfumluchtje opeens wel lekker ga vinden? (hint: gebeurt niet)
Wat-als ik opeens wel vruchtenwodka ga drinken of cocktails leer shaken? Wat-als iemand wil weten wat er met de Gulle Gave is gebeurd?
Wat-als de kinderen opeens wel met dat lelijke stuk plastic van zolder willen spelen? (dan zeg je: nee, dat is weg. ga maar lekker naar buiten doei)
Wat-als ik opeens weer wil gaan borduren met dat twintig jaar oude muffe half vergane garen?
Wat-als oma uit haar graf opstaat en haar verzameling theelepeltjes komt claimen? (ook die kans is vrij gering)
Wat-als die trui volgend jaar opeens wel een favoriet blijkt te zijn? (ja, die met de te lange mouwen en kriebelige hals)
Wat-als mijn ledlampen het begeven? Draai je dan je gewone peertjes weer in?
Wat-als ik die kantoorspullen weer nodig heb? (behalve een -1- goede pen en een gaatjesmaker heb ik nooit kantoormaterialen nodig)

Je hebt maar een leven en dat is nu. Niet in de toekomst, niet in het verleden en je bekommeren om spullen die ooit in je leven pasten maar nu niet meer of om spullen die je ooit nodig zou kunnen hebben in een toekomst die niemand kan voorzien, is gewoon zonde van je tijd.

Het leven is te kort daarvoor! Ook voor het dragen van stinkende luchtjes en kriebelende truien. Het poetsen van overbodig tafelzilver. Het opdrinken van vieze drankjes. Het organiseren van stukken incourant speelgoed en rollen met oud behang. Het optillen van 50 beeldjes in je vensterbank om te stoffen. Het doorzoeken van een bak met 25 panties op zoek naar die ene fijne. Het zoeken naar een plek voor spullen die eigenlijk helemaal geen plek verdienen in je huis.

Hoe erg is het eigenlijk als iets er niet meer is? Je bepaalt zelf hoe erg je dat vindt. Het is maar een ding. Het is niet eens een herinnering, want die zit in je hoofd. Een stuk papier, een stuk textiel, een stuk metaal. Boeiend. Wees blij dat de materialen opnieuw kunnen worden gebruikt, voor iets dat hopelijk wel nut heeft.

Als het je niet blij maakt, heb je het niet nodig*

*behalve administratie, maar dat hoeft ook geen onoverkomelijk probleem te zijn

Kinderen laten aanrommelen.

Kinderen opvoeden is loslaten, zeggeze. En ik vind ook dat kinderen dingen moeten kunnen doen, proberen, vallen en weer opstaan. Of dat nu gaat om vriendschappen, appels snijden met een scherp mes of traplopen. Ik laat ze zo veel mogelijk zelf doen, zelf pakken, zelf inschenken, zelf bakken en afspreken.

Al doende leert men….
Ik ga ervan uit dat ze niet in zeven sloten tegelijk lopen maar vijf jaar geleden waren die twee hem ’s ochtends gepeerd naar het oud-Hollandsch speeltuintje om de hoek: hondenpoep, aan het zicht onttrokken, slootje ernaast… helemaal kinderproof, want rubbertegels onder het hufterproof klimrekje.

Hartverzakking, want wakker worden en je kinderen kwijt zijn is niet fijn. Voortaan in het weekend de voordeur op slot.
En oh ja, ik kwam eens beneden van een was ophangen en toen hadden ze vijf grapefruits voor me gesneden. Supersympathiek!

En ik heb niet voor niets geoefend
Momenteel heb ik mijn handen vol aan Toetje. Niet letterlijk, dat was een jaar geleden het geval. Oh, de rust van een immobiele baby.
Ze is een Houdini en houdt van wandelen, met enorme stappen op haar blije schoentjes. (met lampjes maar dat zag ik thuis pas)

Ze gaat in razend tempo trappen op en af. Ik houd mijn hart vast. Figuurlijk. Haar met een oog in het zeil laten oefenen vind ik handiger dan haar opsluiten en in een onbewaakt ogenblik van de hoge trap laten pletteren omdat ze het toch wil proberen maar het nog niet kan.

Toet, kom hier!!! – Nei!

Meisjes met mesjes! šŸ˜®
Idem met messen. Ik heb de oudste twee leren snijden met een vlijmscherp mesje omdat ik liever zie dat ze een mes kunnen gebruiken dat makkelijk te hanteren is maar waar ze wel ontzag voor hebben, dan als ik niet kijk met een bot mes hun halve duim eraf raggen omdat ze geen idee hebben wat ze doen.

Noorwegen..
In Noorwegen is men daar toch wat relaxter mee, als ze pĆ„ tur gaan nemen ze een ‘spikkekniv‘ mee om dingen mee te plukken, takken mee te snijden en een pijl en boog te maken.
Ouders douwen ook eenjarigen onbegeleid in een sleetje de berg af en worstjes roosteren op open vuur met een groepje licht ontvlambare driejarigen op de barnehage is gewoon weer zo’n goede Norske tradisjon.

Ik ben geen scheidsrechter!
Als ze ruzie hebben, mogen ze dat ook meestal samen oplossen. Of er moeten bijna dooien vallen natuurlijk. Ik heb helemaal geen zin om me bezig te houden met het hoe en waarom van kinderruzies. Voor je het weet, loop je heel de dag gedrag te corrigeren en dat is vreselijk irritant, niet in de laatste plaats voor de kinderen zelf. Ze weten het zelf ook wel als ze een klootzak (m/v) zijn, even ‘uit de situatie’ is bijna altijd voldoende voor pais en vree.

‘Je wil ze toch niets tekort doen he…’
Bang zijn dat ze tekort komen, ben ik evenmin. Soms willen ze een telefoon of een tablet maar dan lees ik dat kinderbreintjes reageren op tablets als op heroĆÆne en dan denk ik: doe maar effe niet.
Als opanoma er zijn. mogen ze op die van hen maar hier komt het niet naar binnen.

dan liever zo met zijn drietjes

En als ze willen, mogen ze zich zelfs vervelen. Worden ze creatief van, zei men vroeger en wat men vroeger zei is waar. Dus.
Als ze binnen lamlendig lopen hangen stuur ik ze naar buiten. Daar vinden ze meestal wel iets leuks en in elk geval lopen ze dan buiten mijn gezichtsveld lamlendig te hangen.

satan aanschouwt het gekibbel van een afstandje….

Ik zou helemaal flauw worden als ik zo’n helicopter-ouder zou zijn. En mijn kinderen ook. Eigenlijk zijn het gewoon heel leuke mensen, ons dwergvolk.

Zero Waste Home – Bea Johnson

Onlangs kocht ik het boek van Bea Johnson, Zero Waste Home. Uiteraard netjes op mijn laptop leesbaar in de kindle cloud reader van Amazon.

Ik volg haar al een hele tijd en vind wat zij doet ongelofelijk gaaf: ze produceert amper afval met haar vierkoppige familie en doet dat in een prachtig oud, wit met groen minimalistisch huis. Niets geen bakken vol recyclespullen en goedbedoelde oude meuk die wacht op een nieuwe bestemming daar!

Het credo is Refuse, Reduce, Re-use, Recycle, Rot.

Refuse: Weiger dingen die je niet nodig hebt en dingen die het milieu schaden. Van plastic kleding tot goodiebags tot groenten verpakt plastic: als je het niet aanneemt hoef je je er niet druk om te maken en hoef je je er ook niet van te ontdoen. En onthoud daarbij dat uit het zicht niet betekent dat het ook echt weg is, je afval.

Reduce: Als je iets gebruikt, probeer het gebruik ervan dan te verminderen. Vervang je wegwerpspullen door wasbare varianten. Koop tweedehands en koop niet meer dan je echt nodig hebt. Deel je spullen of deel je huis als je zelf op vakantie bent. Wees creatief met hetgeen dat toch je huis in komt. Ga fietsen, in plaats van met de auto. Koop in grote verpakkingen om afval te verminderen. Laat dingen gaan die je niet gebruikt. Minder kleding of een kleiner huis betekent minder te repareren en te onderhouden. Iets kopen maar ook iets gratis aannemen is stemmen voor de wereld die je wil.

Re-use. Als je iets dan toch al hebt, hergebruik het dan. Kies voor dingen die je op meerdere manieren gebruiken kan. Repareer je kapotte spullen. Het ‘groenste’ ding is hetgeen je al hebt, uiteindelijk. Deel!

Recycle. Geen hobby van Bea maar soms kan het niet anders. Het doel is om zo min mogelijk recyclebaar afval te produceren maar gelukkig is ze niet te dogmatisch: als het niet anders kan, dan moet het maar. Maak jezelf bekend met het recycleprotocol van de gemeente waar je woont want recyclen nog een delicaat proces. Hoed je voor ‘biologisch afbreekbare’ producten die dat vaak niet zijn.

Rot. Jeej, rotten! Composteren. Compost is fijn voor je plantjes, voor de aarde, voor iedereen zo lang je het netjes doet. Het is geen raketwetenschap en in haar boek geeft ze handige tips.

Het leuke van haar boek is dat ze nergens preekt en op behalve nogal overduidelijke feiten na (de wereld gaat op deze manier naar de kleaute) niet doempreekt of schuldgevoelens aanpraat.

Haar levensstijl lijkt in tegenstelling tot wat je zou denken, erg makkelijk. Ze leeft minimalistisch. Over haar garderobe heeft ze bijvoorbeeld goed nagedacht: natuurlijke stoffen, laagjes die over elkaar kunnen worden gedragen, bij elkaar passende kleuren en materialen die niet specifiek voor de zomer of de winter zijn en zo jaarrond kunnen worden gedragen.

Er staan in haar huis zo min mogelijk spullen op de grond wat het vegen van de vloer (een stofzuiger verbruikt stroom en stofzuigerzakken) vergemakkelijkt. Ze gebruikt hetzelfde product voor zo veel mogelijk doeleinden, zoals azijn en castilezeep.

Deze levensstijl maakte haar en haar familie gezonder, rijker en ze hebben meer tijd voor elkaar. Hoe fijn is dat! Zero waste is bij haar geen opgave, maar een manier om eenvoudiger, aandachtiger, milieubewuster en vooral plezieriger te leven.

Ook besteedt ze aandacht aan de reacties van anderen en hoe hiermee om te gaan. ‘Zjust say dzet I do not ‘ave a trashcan‘. Ja, haar Franse accent vind ik erg leuk.

Zero Waste is bewuster leven, maar geen opgave. Het geeft juist meer gemak.

En wat heb ik ervan geleerd?

Wel, best wel wat! Ik erger me ook aan overbodige plastic verpakkingen maar ik koop ze soms wel. De keuze kan ook nogal erg beperkt worden als ik het niet doe maar bewuster kiezen kan zeker wel. Gewone tomaten in herbruikbare zakjes kopen in plaats van verpakte cherrytomaten en alleen druiven nemen als ze onverpakt worden verkocht. Gewoon, altijd! Fuck you, met je plastic bakjes!

Ik heb voor dingen waar ik (soms) wegwerp voor gebruikte, wasbare alternatieven gekocht en in gebruik genomen. Geen wattenschijfjes, wegwerpluiers en keukenpapier meer hier! Ik heb me het RSI gesokkenstopt deze week voor The Greater Good šŸ˜‰

Veel dingen deden we al wel. Of niet. Ik gebruik geen aluminiumfolie, plastic folie of flessenwater. We kopen al het nodige tweedehands, maken veel zelf en drie bosbessen in een halve kilo plastic: geen haar op mijn hoofd die eraan denkt dat te kopen.

Zelfs hier in Noorwegen waar alles in plastic lijkt te zijn verpakt en leuke delicatessenwinkels of betaalbare speciaalzaken met een vergrootglas gezocht moeten worden, is het te doen om je restafval te minimaliseren.

Ik weet dat ik de wereld niet kan veranderen, maar ik wel mijn eigen aandeel in het kapot maken ervan beperken. Door mijn kinderen de geneugten van weinig meuk te leren. Door niet 33 generaties na mij nog op te zadelen met mijn oncomposteerbare spulletjes. Door minder vlees te eten. De mogelijkheden zijn eindeloos en het is een positieve vicieuze cirkel.

Ik vind het boek absoluut een aanrader, of je nu al jaren eenvoudiger leeft of net begint.

En voor wie daar geen zin heeft: fillempie! (het bekijken waard, zelfs al heb je geen enkele zero waste of minimalistische neigingen)

Alle kleine(re) goede doelen op een rijtje

Er zijn ongelofelijk veel lieve mensen die daadwerkelijk een verschil maken voor anderen die het minder hebben, dat bleek maar weer. Veel mensen zijn de laatste jaren afgeknapt op de ‘grote’ goede doelen met hun bestuurders die met meer dan een ton naar huis gaan elk jaar en de verhalen van het gedoneerde geld dat overal terecht komt maar nooit daar waar het juist zo nodig is.

De (mensen achter de) doelen die mensen aan mij hebben doorgegeven (waarvoor dank) ken ik niet. Je moet zelf beoordelen of iets jouw geld waard is en of je het betrouwbaar vindt. Ik ga er zelf vanuit dat dit overal wel het geval is en heb ongelofelijk veel bewondering wat mensen met minimale middelen voor elkaar weten te krijgen onder zeer moeilijke omstandigheden!

Mocht je nog een doel kennen dat je vermeld wil zien, laat dan even een reactie achter.

SOS Strays

De stichting heeft als doel het verbeteren van het welzijn van de kansloze asieldieren waar niemand om geeft behalve een paar zeer gemotiveerde doch van hulp verstoken dierenvrienden. Wij proberen met behulp van onze projecten en acties hun leefomstandigheden te verbeteren en bieden u enkele honden ter adoptie aan die degelijk geselecteerd worden door hun verzorgers bij de plaatselijke dierenbeschermingsorganisaties en voor wie wij bij ons een liefhebbend adoptiegezin zoeken. Tevens willen wij de dierenbeschermingsorganisaties ter plaatse structureel helpen bij hun werk: o.a. sterilisatie/castratie programmaā€™s, verzorging en opvang van honden in nood.

Stichting Holland Building Nepal

Deze stichting geeft hulp aan kinderen met hersenbeschadiging in Nepal, in de breedste zin.

ZOA

ZOA is een christelijke noodhulp- en wederopbouworganisatie die zich inzet voor mensen in crisisgebieden. Actief in Afrika, Aziƫ en het Midden-Oosten.

Normas Universum

Norma Miedema wil op haar boerderij een veilig thuis bieden aan gehandicapte en afgedankte dieren. Ze heeft inmiddels al meer dan tweehonderd dieren die zij dagelijks verzorgt. De katten en honden hebben haar woonhuis langzamerhand overgenomen. Zelf woont ze in een pipowagen in de schuur.

Stichting Che Amigo

Stichting Che Amigo brengt mens en gemeenschap in beweging. Wij zijn ervan overtuigd dat educatie de meest effectieve manier is om duurzame ontwikkeling te bereiken. Daarom heeft Che Amigo een trainingsprogramma genaamd ā€œLeiderschap in mijnĀ Communityā€ ontwikkeld, die wij op dit moment in verschillende gemeenschappen in ArgentiniĆ«, Bolivia, Peru en Colombia aanbieden.

We geven hier in Colombia (Cartagena en Medellin) leiderschapstrainingen via het train-de-trainer principe, waarbij het doel is om jongeren en jong-volwassenen van lokale Colombiaanse stichtingen op te leiden om zelf trainer te worden. Tegelijkertijd gaan die nieuwe jonge trainers zelf kinderen/jongeren uit de arme wijken waar ze al actief zijn/zelf wonen trainen op het gebied van leiderschap. Je leert immers met name door te doen. En de kids/jongeren leren meer/beter van een local dan van mij. De kids moeten in het programma zelf kleine projectjes opzetten in hun arme wijk waarmee we ontwikkeling van binnenuit stimuleren (met andere woorden: wij als Westerlingen gaan niet vertellen hoe arme wijken verbeterd moeten worden, dat gaan de inwoners zelf doen). Wij begeleiden de door ons opgeleide trainers gedurende hun trainingen aan de kids/jongeren in de wijken. Soms schokkend om te zien waar die kids leven/in opgroeien, maar vooral ook heel erg waardevol werk. Het is een intensief traject van zo’n 9 maanden training en begeleiding en daarna 6 maanden verdieping.

Stichting Kolewa

Stichting Kolewa houdt zich bezig met een aantal projecten op Bali, Rote, Sumba en Flores in Indonesiƫ. Ons uitgangspunt is het werken aan een betere toekomst voor gezinnen met een kind met een beperking. Medische zorg, huisvesting, onderwijs en rehabilitatie hebben onze speciale aandacht. Tijdens ons veldwerk slaan wij daar waar mogelijk bruggen tussen patiƫnten en lokale Indonesische organisaties en instellingen die kunnen voorzien in het stellen van diagnoses, behandeling of therapie. Stichting Kolewa faciliteert, organiseert en houdt de vinger aan de pols.

Ik ben Lies Vink en zet mij actief in voor straatkinderen en kansloze vrouwen in Kathmandu in Nepal. Sinds lange tijd ben ik werkzaam in Kathmandu waar ik educatieve projecten heb
opgezet, zoals een computercentrum en een naaiklas. In maart 2008 heb ik een kinderhuis opgezet: Marinka Children Home, omdat er grote behoefte was aan meer plaatsen voor straatkinderen. Hier wonen inmiddels 38 kinderen. In november 2010 is er een nieuw kinderhuis geopend: Tiom Laura Home, waar nu 35 kinderen wonen. Voor kansarme vrouwen is er een naai/productiecentrum gestart. Door te werken in dit centrum kunnen zij de stap maken naar een zelfstandig leven, waarin zij voor zichzelf en hun kinderen kunnen zorgen. Sinds januari 2011 ben ik ook gestart met een gezinsherenigingstraject. Wij bezoeken de ouders, kijken naar de omstandigheden, ondersteunen daarbij het hoogstnoodzakelijke en proberen de ouders aan het werk te helpen. De kinderen worden zo nodig opgevangen in een van onze huizen om ze zo mogelijk later weer terug te plaatsen in hun eigen gezin. Naast deze activiteiten geven wij ook schoolsponsoring aan kinderen van arme gezinnen

Duchenne Heroes

Je sponsort een mountainbiker welke fiets om geld op te halen voor onderzoek naar medicatie tegen de ziekte van Duchenne. Met elkaar hebben we al veel bereikt. Helaas zijn we er nog niet. Het mooie van dit fietsevenement is dat het voor de jongens met deze ziekte en hun familie een riem onder het hart is. Veel ouders fietsen ook zelf mee. Tijdens deze tocht van 700 km komen veel emoties los en steunen we elkaar. Het Duchenne parents project zorgt voor de verdere invulling van de besteding van het opgehaalde sponsorgeld. Heel veel mensen hebben moeite hun sponsorgeld op te halen.

Stichting Semmy

Stichting Semmy heeft ten doel het verlengen van de levensverwachting en uiteindelijk het vergroten van de overlevingskansen van kinderen die getroffen zijn door hersenstamkanker.

Wakibi

Wakibi is een non-profit organisatie die dagelijks de strijd tegen armoede aangaat door kredietverleners wereldwijd en ondernemers in ontwikkelingslanden met elkaar te verbinden. Wakibi gelooft in zelfredzaamheid en ondernemerschap en biedt daarvoor een uniek concept via microfinanciering.

Wakibi biedt de mogelijkheid om kleine leningen aan ondernemende mensen in ontwikkelingslanden te verstrekken. Als uitlener ben je volledig in controle over wat er met je geld gebeurt. Je kunt zelf de ondernemers uitkiezen en die ondersteunen met een bedrag vanaf ā‚¬ 25. Wanneer de lening is terugbetaald kan het opnieuw in een project worden geĆÆnvesteerd of teruggestort op de eigen bankrekening.

Hart to Hart Tholen

Wij zijn een groep actieve vrijwilligers die mensen uit de gemeente Tholen helpen, die om welke reden dan ook in financiƫle problemen zijn gekomen. We helpen deze mensen met eerste levensbehoeften zoals levensmiddelen, kleding en huisraad. Je kunt je ook aanmelden bij onze stichting wanneer je niet tot de doelgroep behoort, maar ons graag wil helpen als schenker of als vrijwilliger.

 

Lendahand

Leen uit aan ondernemers in opkomende landen via solide financiƫle instellingen. De bedrijfjes kunnen zodoende uitbreiden, jij ontvangt 3-6% rente op jaarbasis.

Kinderzwerfboek

Kinderzwerfboek heeft als missie om in Nederland een continue stroom te bewerkstelligen van gelezen kinderboeken. Hiervoor werkt Kinderzwerfboek samen met scholen, gemeenten, bibliotheken, bedrijven en maatschappelijke organisaties. Kinderzwerfboek laat gericht in aandachtswijken kinderboeken zwerven, zodat de zwerfboeken ook op plekken komen waar deze het hardst nodig zijn.

Kinderzwerfboek wil zoveel mogelijk kinderen in Nederland (en in het bijzonder in aandachtswijken) aan het lezen krijgen om hiermee het taalkundig inzicht van kinderen te vergroten, kinderen een beter toekomstperspectief te bieden en de kans op armoede te verkleinen.

Het vergeten Kind

Wij geven vergeten kinderen een kindvriendelijke leefomgeving. Een plek om te spelen, bewegen en ontspannen.
En we laten ze weer echt kind zijn door het organiseren van vrolijke activiteiten en sprankelende evenementen. We zorgen ervoor dat zoveel mogelijk mensen weten hoe deze vergeten kinderen in Nederland worden opgevangen. Soms gewoon bij jou om de hoek. Op een geheime locatie, om hun veiligheid te garanderen.

We ondernemen initiatieven om de verantwoordelijke instanties in actie te laten komen. En we vragen om hulp. Veel hulp voor deze duizenden kinderen.

Want zonder die hulp zullen deze kinderen nooit weten hoe een kinderleven eigenlijk hoort te zijn: zorgeloos, vrolijk en veilig.

Janka Tanya

Ā Janka Tanya is een instelling die in Hongarije dagbesteding gaat opzetten voor mensen met een verstandelijke beperking en autisme. De financiĆ«le middelen in Hongarije zijn zeer beperkt, waardoor deze kwetsbare groep mensen onvoldoende ondersteuning en begeleiding krijgt.

 

Stichting de Regenboogboom

De Regenboogboom is er voor kinderen, en hun ouders, die om wat voor reden dan ook plotseling de controle over hun leven verliezen, en zich daardoor uiterst kwetsbaar voelen.

Het is onze droom alle kinderen van de wereld te laten schitteren en te laten ervaren dat ze vanbinnen de kracht en de moed hebben om alle uitdagingen aan te kunnen.

Stichting Cavia

Het opvangen van Cavia`s en ze door middel van herplaatsing weer een goed tehuis geven. En het geven van informatie over cavia`s om hun welzijn en leefgenot te vergroten.

http://www.kiva.org/

Kiva is an international nonprofit, founded in 2005 and based in San Francisco, with a mission to connect people through lending to alleviate poverty. We celebrate and support people looking to create a better future for themselves, their families and their communities.

Stichting Asap

Stichting Association for Small African Projects (ASAP)Ā werkt sinds 1997 aan het verlichten van armoede in dorpen rond Bobo Dioulasso. Dit doen wij door de inwoners van Burkina Faso onderwijs, zorg en een duurzame economie aan te bieden. De mannen en vrouwen in de dorpen bepalen hun eigen prioriteiten. Zij dragen tijd, geld of goederen bij aan de realisatie van ontwikkelingsprojecten. Hiermee draagt ASAP bij aan duurzame ontwikkeling en zelfredzaamheid.

Volgens onze visie kan dit alleen als in een gemeenschap gewerkt wordt aan een evenredige ontwikkeling van Gezondheid en Milieu, Educatie en Emancipatie en aan de Economie. Voldoende capaciteit van dorpen om zichzelf te organiseren is daarbij onontbeerlijk. ASAP ondersteunt de dorpen daarom ook bij het versterken van deze capaciteit.

Koeienrusthuis

Onze stichting adopteert en verzorgt koeien uit heel Nederland die zijn ontsnapt uit het slachthuis, zijn verwaarloosd of om wat voor reden dan ook, nergens anders terecht kunnen. De dieren die bij ons onderdak krijgen, hebben veelal de dood letterlijk in de ogen gekeken. Op de Leemweg wordt geen koe of os ooit geslacht. Bij ons mogen ze in alle rust en vrede herkauwen, totdat ze van de ouderdom sterven.

Ezelparadijs Asturias

The Association has the following Mission Statement:
1. Disseminate the work done by the Association in relation to the care of animals and in particular of donkeys;
2. To give refuge to donkeys to avoid their unnecessary euthanasia and slaughter;
3. Do everything possible to ensure that those donkeys that have been abandoned and neglected have a good and happy life;
4.Ā  Give direct and indirect help to donkeys in need of care; and
5. To provide information and advice on the welfare of donkeys to all those who need it.

Niketan

Iedereen wil een fijn leven. Er mogen zijn, geaccepteerd worden voor wie je bent. Een persoon met een beperking, maar met je eigen dromen en wensen voor de toekomst. De kans om naar school te gaan, om op je eigen niveau les te krijgen, van een leerkracht die je begrijpt. Maar wat als die scholen er niet zijn en die kennis er niet is? Voor die kinderen en jongeren in Bangladesh is er Niketan.

Niketan droomt van een wereld waarin kinderen en jongeren met een complexe beperking geaccepteerd worden en naar school kunnen. Een wereld waarin ze zelf kunnen beslissen over hun toekomst.

Alemachen – Ethiopie

Alemachen is een tijdelijk ā€˜ thuis ā€˜ voor gehandicapte kinderen die een medische behandeling moeten ondergaan in Addis Abeba. De meeste kinderen komen van het platteland van Ethiopie en hebben arme ouders; zijn van 5 tot en met 12 jaar en van verschillende geloofsgroepen. Het huis biedt onderdak aan 40 kinderen, 20 jongens and 20 meisjes . Het Ethiopische Katholieke Aartsbisdom in Addis Abeba is eigenaar van het huis en het programma. De orde van de Lazaristen is belast met de dagelijkse leiding van het programma.

Ezelsocieteit

In Nederland zorgt de Stichting Ezelsociƫteit in Zeist voor ezels in nood: zieke, verwaarloosde, mishandelde en bejaarde ezels wordt onderdak geboden in de opvang in Zeist, Bunnik of in pleegadressen elders in Nederland.

Stichting Paardekamp

Paarden en ponyā€™s na hun twintigste levensjaar laten genieten van een welverdiende oude dag, daar zetten de mensen van Stichting De Paardenkamp zich dagelijks voor in. Dankzij donateurs en vrijwilligers vinden 120 paarden en ponyā€™s een goed verzorgd thuis op onze drie boerderijen met volop graas- en stalruimten.

Bovendien kunnen eigenaren/verzorgers van al die 45.000 andere bejaarde paarden in Nederland terecht bij ons voor vragen of tips over de verzorging, voeding en weidegang van hun paard.

Stichting Flappus

Dierenopvang Flappus vangt dieren op die om wat voor reden dan ook niet meer bij hun baasje kunnen blijven. Ook zwerfdieren kunnen bij ons terecht, uitgezonderd honden en katten

Villa Vacht

Villa Vacht is gƩƩn villa, Villa Vacht is gƩƩn doorsnee opvang en Villa vacht krijgt gƩƩn subsidies. Villa Vacht is een magisch plekje voor katten die elk op hun eigen wijze bijzonder zijn. Katten die in onze maatschappij niet snel een kans krijgen. Villa Vacht geeft katten met een lichamelijke of neurologische beperking een kans, een leven, een furr-ever home

Cherut Belgium

HULPVERLENING IN HET PROSTITUTIEMILIEU

Cherut is een organisatie die zich inzet voor vrouwen in de prostitutie.
Ons werk is ontstaan op straat maar inmiddels bieden we hele waaier van hulpverlening aan en er zijn projecten opgezet
om zo kansen te bieden aan vrouwen die de wereld van prostitutie willen verlaten.

Stichting Hulp en Herplaatsing Huisdieren

  • Plaatsen van ex-proefdieren bij particulieren
  • Herplaatsen van honden en katten van particulieren
  • Tijdelijke opvang
  • Begeleiding bij probleemgedrag
  • Senioren

The Fountain Fostercare

The Fountain wants to provide a home, either in a foster home or group home for physical and/or mentally disabled orphans in China. Those children, who for whatever reason have been abandoned and ended up in an orphanage, a home is so much better for a childā€™s development than an institution.

The Fountain wants to be a home for these children without parents to care for them, especially those with minor or more severe disability, physically and/or mentally. We want to provide a home for them and a chance to live, to live a life as normal as possible and live to their full potential.

Stichting Kinderhulp Burkina Faso

De stichting helpt kinderen in Burkina Faso om een betere toekomst op te bouwen

Berendekens

Deze groep maakt dekens voor kinderen die veel liefde, berenknuffels en warmte kunnen gebruiken. Berendekens voor een beren goed gevoel. Voor kinderen, vanaf leeftijd 0 tot 16 jaar, die het moeilijk hebben en hinder ondervinden in het kind zijn.

We maken dekens voor kinderen tot en met 16 jaar die ernstig ziek zijn, in een pleeggezin wonen, een verstandelijke handicap hebben, erge autisme, een ouder die kortgeleden is overleden, etc.
Een groep vrouwen maakt grannys die opgestuurd worden naar een verzamelpunt. Daar worden de dekens uitgelegd en opgestuurd naar een dekenmaakster. Die stuurt het vervolgens naar het kind. De verzendkosten en het garen worden door de haaksters betaald en soms krijgen we een donatie. (facebookgroep)

 

Stichting naar school in Haiti

Ieder kind heeft recht op onderwijs

Dit recht wordt werkelijkheid voor de kinderen in HaĆÆti die gesteund worden door ā€˜Stichting Naar School in HaĆÆtiā€™.Ā Zij kunnen dankzij de stichting naar school.
Het volgen van onderwijs is het begin van het einde van armoede

Vanuit deze overtuiging begon Marijke Zaalberg in 1998 in de bergen ten zuiden van Port au Prince in HaĆÆti met het geven van onderwijs: het ontstaan van de Stichting Naar School in HaĆÆti. Inmiddels is deze school uitgegroeid tot een gebouw met 16 leslokalen, houten kleuterlokalen, een keuken, een kindertehuis, een vrijwilligersruimte, Ā een moestuin en een eigen watervoorziening. Ruim 800 kinderen volgen er onderwijs; van de eerste klas kleuterschool tot en met de derde klas middelbare school. Daarnaast krijgen de kinderen iedere schooldag een warme maaltijd, voor hen vaak de enige maaltijd op een dag. Ook wordt, indien nodig, hulp geboden op het gebied van tijdelijk onderdak, medische zorg, kleding en hulp aan kinderen die naar andere scholen gaan.

Amecet life in Soroti

Amecet n’ainapakin (Shelter of Peace) is a ministry of Youth With A Mission (YWAM)in Soroti, Uganda. We are reaching out to HIV infected and affected children. We also are caring for new born babies, who lost their mother after the delivery. The third group of children we help, are children who need a safe place, they mostly come via the police. In this blog we want to share with you our stories, our pictures, our needs and blessings!

Stichting Dierennood

De missie van Stichting Dierennood is het zoveel mogelijk hulp bieden aan zwerfdieren in het buitenland. Dit wil zij doen op korte termijn, door het ondersteunen van locale zwerfdier-projecten.

Maar ook op de toekomst gericht, met het mogelijk maken van sterilisatie-projecten om het aantal zwerfdieren te doen verminderen, alsmede educatie over respect voor zwerfdieren op basisscholen.
Doelen:

Stichting Dierennood staat voor hulp aan zwerfdieren in het buitenland. Dus voornamelijk zwerfhonden en zwerfkatten.

Stichting Choe

Stichting CHOE biedt sinds 1994 hulp aanĀ  ouderloze kinderen en jongeren in Oekraine. Onze hulp is deels projectmatig van opzet, zo dragen we bijvoorbeeld zorg voor nieuwbouw en renovaties van tehuizen en internaten. Ook zijn we actief op het gebied van gezondheidszorg en huisvesting, dragen we met ons studentplan zorg voor betere opleidings-mogelijkheden en organiseren we jaarlijks zomervakanties in Nederland voor OekraĆÆense weeskinderen. Ook verlenen we hulp op individuele basis en ondersteunen en werken we nauw samen met OekraĆÆense hulp-organisaties in de regio.

Stichting Zaden voor Voedsel

zaden uit groenten en fruit die hier gegeten worden niet weggooien maar wassen, drogen en opsturen naar een van de inzameladressen. Zij zorgen dan dat de zaden terechtkomen bij ontwikkelingsprojecten over de hele wereld.

Er worden privƩ-, school- en gemeenschapstuintjes aangelegd. Zo worden de mensen voorzien van broodnodige vitaminen.

Uit de geoogste vruchten kunnen ze zaden winnen om hun tuin uit te breiden. Zaden die teveel zijn worden uitgedeeld aan naburige dorpen.

Zo hopen we beetje bij beetje de honger de wereld uit te helpen.

Stichting Mommaluv

Wij vormen een schakel tussen jou en een andere jonge moeder in een ontwikkelingsland. Jij vraagt na de geboorteĀ  van je kindje een donatie voor haarĀ in plaats van kraamcadeautjes. Wij zorgen ervoor dat dezeĀ moederĀ van het ingezamelde geld een kraampakket krijgt. Zo schenkt het Nederlandse kindje zijn cadeautjes symbolisch aan hetĀ kindjeĀ daar.

Ā Pasgeboren babyā€™s en hun moeders in Nederland krijgen van familie en vrienden stapels cadeautjes. Zoveel dat het kind elke dag andere kleren aankan en met een nieuw knuffeldier in slaap kan vallen.

De moeders van kinderen in ontwikkelingslanden hebben dat allemaal niet. Zij maken zich vaak zorgen of ze hun baby wel alles kunnen bieden wat het nodig heeft. Het gaat dan om basisbehoeften als eten, medicijnen, luiers enĀ  verzorgingsproducten. Wil jij op een andere manier de Nederlandse traditie van kraamcadeautjes invullen? Dan bieden wij je de kans om iets te kunnen betekenen in leven van moeders en babyā€™s in ontwikkelingslanden.

BlinkNow

The BlinkNow Foundationā€™s mission is to provide an education and a loving, caring home for orphaned, impoverished and at-risk children. Ā We also provide community outreach to reduce poverty, empower women, improve health, and encourage sustainability and social justice. The Foundation fulfills its mission by providing financial support and management oversight to the Childrenā€™s Home and Kopila Valley School in Surkhet, Nepal.

Every day we strive to create a sustainable organization working to educate all of Kopilaā€™s children until they are ready to enter the world as happy, skilled, confident, self-sufficient and English-speaking adults. We believe we can serve as a model for quality education in Nepal. We will strive to provide our children with scholarships (should they choose to pursue higher education), and the skills required to enter the workforce.

 

Heifer

Heifer Nederland is een zelfstandige ontwikkelingsorganisatie. We maken deel uit van het Heifer International netwerk, dat al in 1944 is gestart met de bestrijding van honger en armoede door het plaatsen van jonge koeien (heifers in het Engels). In 1999 is Heifer Nederland opgericht.

Los Ninos

Stichting Los NiƱos is een officiƫle Nederlandse stichting die, sinds 2002, projecten opzet en ondersteunt in Guatemala. De projecten zijn gericht op educatie en, in bredere zin, op het vergroten van de zelfstandigheid en zelfredzaamheid van de armste kinderen en hun families.

Los NiƱos onderscheidt zich van veel andere ontwikkelingsorganisaties door de grote betrokkenheid bij de projecten. Veel organisaties opereren enkel en alleen vanuit Nederland en doneren geld aan projecten elders in de wereld. Direct contact is dan vaak minimaal en de kans van slagen een stuk kleiner. De dagelijkse leiding van Los NiƱos woont echter in Guatemala en is fulltime bij de projecten betrokken.

Inspire 2 Live

The international Inspire2Live Patient Advocates organization inspires people (patients, clinicians and researchers), without limitations, to work together to get cancer under control by 2021 and to lead happy and healthy lives in harmony with cancer. Ā Our Patient Advocates are leading in this process.

We strongly believe that every patient, researcher and clinician can initiate the change they want to see.

Our motto is ā€œNever, ever quit!ā€

In memory of those who died too young of cancer and to inspire those who are fighting it.

Peace by Melvin

InĀ april 2016 kwam Melvin met het idee: ā€œIk ga een knuffel ontwerpen voor kinderen in rampgebiedenā€. Voor Melvin is zijn geboorteknuffel ā€˜ezelā€™ van onschatbare waarde ā€“ als hij dus beelden van kinderen op tv ziet die alles zijn kwijt geraakt, raakt hij daar heel geĆ«motioneerd van. In zijn eerste project heeft Melvin materiaal en helpers verzamelt om 350 zelfontworpen knuffels te produceren. Deze heeft hij in de herfst van 2016 uitgedeeld aan kinderen in Nepal, die getroffenen waren door de aardbeving. Kijk hier voor een verslag van deze bijzondere reis.

In zijn tweede project wil hij graag kinderen in Syriƫ helpen. Hiervoor verzamelt hij knuffels en hulpgoederen, die door de Stichting Hand in Hand voor Syriƫ verscheept zullen worden.

Garuda House Bali

Leo en Icha zijn de ouders van het huis en vangen de meisjes goed op. Ze leren de meisjes sociale vaardigheden. Ze zijn er voor de meisjes als er iets gaande is. Zij staan dag en nacht voor hun klaar en zorgen er voor dat ze goed en veiligĀ naar school gaan.

Leo en Icha hebben een zoon van 18 jaar, Kevin.
Samen vormen ze een groot en hecht gezin. Ook als de meisjes hun school hebben afgerond en op hun zelf wonen, mogen ze graag terug komen naar hun papa Leo en mama Icha. Ze komen er om Kerst te vieren, maar ook om hulp te vragen.

MAF.nl

MAFĀ is er voor mensen die in afgelegen gebieden leven; met 130 vliegtuigen en communicatiemiddelen maakt MAFĀ hen bereikbaar voor hulp en het Evangelie. Meer dan 1.000 (hulp)organisaties doen dankzij MAFĀ sneller, efficiĆ«nter en veiliger hun werk. Elke 5 minuten stijgt ergens ter wereld een vliegtuig op om te helpen.

http://idnaaralbanie.nl/
Een christelijke organisatie die zich inzet voor weeskinderen in Albanie.

Seed of Hope is een Albanese organisatie die zich inzet voor de mensen in wijk ShkozĆ«, gelegen op een berghelling bij Tirana. De circa 3000 bewoners op deze berg zijn met name afkomstig uit het arme, geĆÆsoleerde noorden van AlbaniĆ« en zijn naar de stad getrokken op zoek naar werk of op de vlucht voor bloedwraak (wat in het noorden nog veel voorkomt). Werk vonden ze in de meeste gevallen niet en ze verkeren in armoede. Ze wonen in slechte huisjes, hebben geen tot weinig voorzieningen en de kinderen gaan in veel gevallen niet naar school.

Vera, een van de oprichters van Seed of Hope, geeft samen met haar medewerkers, 500 kinderen drie keer per dag een warme maaltijd en ze organiseren regelmatig kinderactiviteiten. Daarnaast is er ook een naschoolse opvang, een naaiatelier voor de weduwen en elke zondag een kerkdienst.

Ā 

Los NiƱos

Stichting Los NiƱos is een officiƫle Nederlandse stichting die, sinds 2002, projecten opzet en ondersteunt in Guatemala. De projecten zijn gericht op educatie en, in bredere zin, op het vergroten van de zelfstandigheid en zelfredzaamheid van de armste kinderen en hun families.

Los NiƱos onderscheidt zich van veel andere ontwikkelingsorganisaties door de grote betrokkenheid bij de projecten. Veel organisaties opereren enkel en alleen vanuit Nederland en doneren geld aan projecten elders in de wereld. Direct contact is dan vaak minimaal en de kans van slagen een stuk kleiner. De dagelijkse leiding van Los NiƱos woont echter in Guatemala en is fulltime bij de projecten betrokken.

Rehoboth

Rehoboth Children’s Village is a home to orphaned children that are either affected or infected by HIV/AIDS and is located in the KwaZulu-Natal province in South Africa.

Joanne Noordink Foundation

De Stichting heeft ten doel het initiĆ«ren, faciliteren en ondersteunen van projecten in Oeganda die de kansarme bevolking het perspectief bieden op een betere toekomst. Deze projecten betreffen o.a. scholing/onderwijs, gezondheidszorg alsmede de versterking van de lokale economieā€

Give Directly

Traditional ways of giving internationally are complex. Donors typically give to international NGOs that manage money, fundraise, and implement programs through partner organizations abroad which have their own (usually hidden) cost structures. Overall it is hard for donors to tell how their money will be used, what this will cost, and whether there is any evidence that it works.

At GiveDirectly we’ve created a simpler way: we take money from donors and give it to the poor. We can do this because modern payments technology has drastically cut the costs of sending money directly to the extreme poor, at the same time as new research has shown the powerful effects this has on their lives. At GiveDirectly we see these trends converging to make direct giving the benchmark against which the old, top-down models are evaluated.

Stichting Dierenthuis

Stichting Dierenthuis is een opvang voor kansarme asieldieren. Een blijvend thuis voor dieren die niet meer in de maatschappij passen vanwege hun ziekte of gedrag. Zoals verwilderde katten, katten die drager zijn van het dodelijke virus AIDS(FIV) of Leucose(FeLV) en oude zieke honden of honden met ernstige gedragsproblemen.

Donkey Sanctuary

The Donkey Sanctuary is een liefdadigheidsinstelling. Wij zetten ons over de hele wereld in om de condities van ezels en muildieren te verbeteren.zorg verlenen aan ezels en muildieren over de hele wereld en ze beschermen en/of permanente veiligheid bieden;
aandacht geven aan zieke en mishandelde ezels, of ezels in erbarmelijke omstandigheden
wreedheid tegen ezels en muildieren voorkomen.

Boven de Wolken

Boven De Wolken zet zich met veel liefde vrijwillig in voor sterrenouders en ā€“babyā€™s. Iedere fotograaf krijgt van ons een onkostenvergoeding. Maar daarnaast zorgen we ook Ā voor flyers, kaartjes, kleertjes voor onze sterretjes, sensibiliseren van de ziekenhuizen enzoverder. Hiervoor is geld nodig. Daarom vragen we jullie hulp!

Je kan ouders van een sterrekind mee aan een prachtige blijvende herinnering helpen door onze werking te ondersteunen. een fotoshoot kost ons gemiddeld 50 euro. Wekelijks hebben we 4 oproepen, wat wil zeggen dat we jaarlijks iets meer dan 200 fotosessies doen. We hebben je steun meer dan nodig! Boven De Wolken dankt je voor je steun.

Berrefonds

De VZW Berrefonds is in het leven geroepen door de ouders van Berre* . Zij hebben het geluk gehad om hun kleine Berre op 13 februari 2007 te mogen verwelkomen, maar hebben hem helaas na tien weken vechten op de afdeling Neonatologie moeten afgeven.

Uit hun persoonlijke ervaring en gesprekken met andere ouders, weten ze hoe belangrijk tastbare zaken zijn die bewijzen dat jullie kindje heeft bestaan. Het werd dan ook snel duidelijk dat ze een fonds wilde oprichten om de ouders van overleden kindjes te steunen.

In november 2008, bij de geboorte van hun 2de zoontje, hebben ze hun ideeƫn concreet gemaakt en is het Berrefonds van start gegaan.

Helen Downing Instituut

Jaarlijks helpen wij meer dan 1.900 mensen met kanker Ć©n hun naasten bij de emotionele verwerking van deze ingrijpende ziekte (kanker). Zorg die onmisbaar is, maar helaas niet vanzelfsprekend. De vergoedingen van zorgverzekeraars zijn te laag om de kosten van onze kwaliteitszorg te dekken. UwĀ steun is hard nodig, elke bijdrage is welkom.

Stichting Rupingh

Stichting Rupingh is opgericht in 1998, beoogt geen winst en heeft als doelstelling:Ā Het ondersteunen van culturele en maatschappelijke projecten in IndonesiĆ«, in het bijzonder op het eiland Floresert de stichting elk jaar projecten waarin watervoorziening,Ā onderwijsĀ enĀ gezondheidĀ centraal staan.

Daarnaast ondersteunt de stichting een groot aantal kindertehuizen op het eiland middels eenĀ adoptieprogramma.

Stichting Leonechild

De Stichting Leonechild stelt zich ten doel het leven van kinderen in Sierra Leone (West-Afrika) leefbaarder te maken. Dit land is door de VN geclassificeerd als land met de slechtste leefcondities ter wereld, mede ook door de Ebola uitbraak in 2015. Kinderen die voor de toekomst van het land prioriteit verdienen hebben vaak de keuze: of leren met honger of op zoek gaan naar geld/eten. Wij willen deze kinderen helpen om te zorgen dat ze op school blijven en leren lezen en schrijven. In ontwikkelingsprogrammaā€™s wordt het leren lezen en schrijven gezien als essentieel onderdeel in de wederopbouw van een land en voor het creĆ«ren van betere kansen in de toekomst voor de kinderen zelf. Leonechild biedt daarom lunches aan op scholen in Freetown.

Leonechild is opgezet met vrijwilligers vanuit Nederland mede op initiatief van Johnson die in Sierra Leone woont.
Doel is middels kleine projecten direct hulp te kunnen bieden, zonder dat er geld wordt gespendeerd aan overhead (administratie, reiskosten etc.). Leonechild verzorgt sinds 2007Ā  wekelijkse lunches op 2 lagere scholen in Aberdeen

Fair Transport – Ecoliner

TheĀ Tres HombresĀ carved the path for sustainable transportā€¦ but this is just the beginning. It is our goal to expand our cargo fleet to include many more ships working under sail. This will diminishĀ delays in our supply chain along the entire shipping line.

Fairtransport employs a two track policy: Ā the traditional and the innovative. While currently employing time tested traditional ships that have sailed the worlds trade routes for centuries, we are also developing innovative, Ā high preformance technology, never before seen on the oceans.

Stichting Opkikker

Langdurig ziek zijn vraagt veel doorzettingsvermogen en energie van een kind. De vaak lange behandelingen en ziekenhuisopnames zijn zwaar, net als de onzekerheid die hierbij komt kijken en het zien dat vriendjes en vriendinnetjes wel een gewoon leven kunnen leiden.

Ook voor de overige gezinsleden heeft de ziekte vergaande gevolgen. Papa, mama, broers en zusjes moeten hun leven aanpassen en krijgen te maken met zorgen en onzekerheden.

Lichtpuntjes zijn in zoā€™n situatie van groot belang. In een moeilijke periode worden mooie, leuke momenten heel intensief beleefd. Ze dragen bij aan de mentale gesteldheid van het kind Ć©n de rest van het gezin.

Stichting Opkikker verzorgt deze lichtpuntjes. Zoā€™n tweeduizend keer per jaar verrassen we gezinnen met een langdurig ziek kind met een onvergetelijke Opkikkerdag. Tijdens deze dag vol ontspanning en plezier, zetten we niet alleen het zieke kind, maar alle gezinsleden in het zonnetje. Na afloop ontvangt het gezin beeld- en videomateriaal om de dag nog eens her te beleven. Een Opkikkerdag duurt hierdoor veel langer dan Ć©Ć©n dag.

Lion King Bali

Stichting Lion King Bali is een stichting die zich richt op hulp aan de allerarmsten en weerlozen in IndonesiĆ«. Zij beheert onder andere een weeshuis in Singaraja op Bali waar tussen de 30 en de 40 wees- en straatkinderen verblijven, die liefdevol worden opgevangen en opgevoed door Marinka en Frankie Portier (oprichters van het project). De kinderen en tieners gaan in de buurt naar school (van kleuterschool tot universiteit), krijgen gezond voedsel, complete verzorging en een hoop liefde. Het Lion King Bali weeshuis is een echt thuis voor deze kinderen.Ā Door de jaren heen hebben Frankie en Marinka meer dan 100 jongeren opgevangen. Een kwart van deze groep heeft een universitaire opleiding afgerond. Hierdoor wordt de armoedecirkel verbroken. Door uw hulp krijgen deze tieners een fantastische toekomst!

Kunst voor Weeskinderen Bali

Middels kunst doneert Joke Wissink aan bovengenoemde Lion King Stichting

Honey Highway

Honey Highway is een initiatief waarbij de bermen van Rijkswegen, Provinciale wegen, spoorrails en waterdijken ingezaaid worden met Honey Highway meerjarig streekeigen biologisch/wilde bloemenzaad met 44 soorten en dusdanig onderhouden worden zodat er een natuurlijk evenwicht ontstaat. Belangrijk hierbij is dat Bijen voldoende voedsel – nectar en stuifmeel; biodiversiteit – kunnen halen over een zo lang mogelijke periode om zo goed overwinteren mogelijk te maken. A4 Honey Highway is gerealiseerd in samenwerking met Rijkswaterstaat, wegenbouwers, en de Gemeente Midden-Delfland. Dit krijgt navolging door heel Nederland. Inmiddels zijn er 3 trajecten Honey Highway ProRail in Gelderland, zijn we bezig met 3 nieuwe trajecten Rijkswegen in Zuid-Holland en de 1e Provinciale wegen in Zuid-Holland, Zeeland, Friesland, Utrecht en Brabant. De 1e 10 kilometer waterdijken worden dit voorjaar ingezaaid in Zuid-Holland. Wij hebben de kennis voor een blijvend paradijs voor bijen in de bermen. Nederland tot een voorbeeld van de oplossing maken.

Los Chorros

Stichting Los Cachorros zet zich in voor straatkinderen van 6 tot 18 jaar in Peru. Vaak zwerven zij op straat vanwege armoede, geweld of misbruik thuis. Via straatwerk, opvang, psychosociale hulp en onderwijs begeleidt Los Cachorros deze kinderen van de straat terug naar familie of naar een toekomst op eigen benen.

 

Persoonlijke aandacht en liefde staan centraal. Los Cachorros zorgt ervoor dat de kinderen weer kind kunnen zijn en geeft hen kennis, vaardigheden en vertrouwen mee voor de toekomst!
Stichting Kumbatio Nederland ondersteunt projecten in de plaats Thika te KeniaĀ om de levenssituatie van kinderen te verbeteren,Ā omdat zij geen ouders meer hebben of ernstig doorĀ hun ouders of familie zijn verwaarloosd,
mishandeld, misbruikt of verlaten.Momenteel helpen we deze kinderen middels een
kindertehuisĀ waar 20 kinderen wonen.
Wieke is columnist voor Libelle en woont in Katete Zambia. “Wieke Biesheuvel in Zambia” geeft een kijkje in de dagelijkse gang van zaken in Zambia.
Voor wie mee wil doen met onze ‘meelezerspot’:
NL73INGB 0667119698, W.J. Bleichrodt-Biesheuvel, o.v.v. ‘hulp voor Zambia’. We betalen er waterpompen van, soms een huisje voor iemand, varkens en ander vee om een blijvend inkomen te genereren.
Van elke verkochte hamamdoek gaat ā‚¬2,- terug naar Turkije, waar Happy Towels het project ā€œPapa laat me naar school gaanā€ steunt.

Project Namaste

Het is voor ons geen vraag. Als wij op vakantie zijn zien we het als een plicht om andere mensen te helpen. Zelf wonen we in een welvarend land. We hoeven ons nergens zorgen om te maken, want alles ligt binnen handbereik. Als wij op vakantie gaan worden we ons bewust van hoe slecht de mensen het daar hebben.

Om deze redenen hebben wij Project Namaste opgericht. Zo dat wij de mensen kunnen geven wat ze verdienen, daarom roepen we ook iedereen op om ons te steunen in dit project. Zo kunnen we bijvoorbeeld met vijf euro al iemand heel blij maken. Met dit geld halen we goederen waar de mensen zelf om hebben gevraagd, dit kan van alles zijn. We geven geen geld aan de mensen, omdat we bang zijn dat het dan in andermans zakken verdwijnt.

In de afgelopen jaren hebben we veel mensen geholpen in veel verschillende landen, zoals bijvoorbeeld Sri Lanka, Thailand, Cambodja, Indonesiƫ, China, Vietnam en India. Op dit moment zijn we druk bezig met schisis-kinderen in Indonesiƫ.

Als niemand wat doet, dan gebeurt er ook niks. Het is misschien een druppel op een gloeiende plaat, maar we blijven druppelen!

Consuminderhuis Parkstad

Eind 2006 startte ik vanuit mijn huis de eerste consuminderkring Landgraaf.

In kring 1 zaten mensen die consuminderen leerden uit overtuiging, maar ik bleef zoeken naar mijn doelgroep. Degenen die wel moesten consuminderen uit noodzaak. De mens in stille armoede en met schulden door wel of niet verwijtbare schuld. Mensen mogen fouten maken als ze maar willen leren.

Vrijwilligerswerk bij WELSUN als buddy schuldhulpverlening bracht me uiteindelijk bij de doelgroep en startte kring twee, drie en vier. Mijn huis werd weldra te klein van de opgespaarde kleding en spullen voor de doelgroep, zodat mijn ā€œthuisā€ een loods leek van opslag goederen.

Stichting consuminderhuis Parkstad werd opgericht met een capabel bestuur van mensen die hun tijd, kennis en netwerk spontaan aanboden. Omdat ze geloven in het concept en de mensen op de werkvloer!

Stichting Red een Dier

Stichting Red Een Dier heeft als doelstelling het wereldwijd financieel ondersteunen van noodlijdende dierenasielen. Ā De stichting is zonder winstoogmerk en zonder kostenvergoeding voor de bestuursleden. Stichting Red Een Dier is geheel afhankelijk van donaties.

Help Refugees

(zie eigen website)

We are an open collaboration and we welcome help from anyone. If you think you know of a good charity, idea or even something as small as you have a Just Giving page then please do contact us and we will do our best to try and get it on the site. Check out our donate section in which we list some of the charities out there that are actively helping with refugees or if you want to take a more active role then have a look at the section which describes other ways you can help. This site has been purely designed to be a portal of knowledge for any small way in which we can all help and is 100% non profit.

Mheer voor Fako

Stichting Mheer voor Fako zet zich in voor een betere maatschappelijke positie van de bewoners van Fako en de andere kampongs op de Kei-eilanden. Om deze doelen te bereiken richten wij ons in grote mate op het bieden van mogelijkheden tot basisonderwijsĀ voor alle kinderen van de Kei-eilanden. Onderwijs levert een belangrijke bijdrage aan structurele armoedebestrijding. Door het vergroten van kennis en kunde bestaat er een grotere kans om op termijn de gestelde doelen van de stichting te bereiken. In grote lijnen zijn wij op dit moment gericht op:

  • Ondersteuning middelbaar onderwijs
  • Bouw van kosthuis en verblijf “toezicht ouder”
  • Projecten waardoor de bewoners structureel zelf kunnen voorzien in hun onderhoudĀ en hierdoor op termijn zelfĀ schooluniformen voor hun kinderen kunnen aanschaffen.
  • financiĆ«le ondersteuning universiteit

Via het geven van voorlichting en bewustwordingsactiviteiten in Mheer en omstreken hopen wij dat het draagvlak hier in het westen, groter wordt. Hierdoor hebben de projecten meer kans van slagen waardoor de stichting dichter bij het gestelde doel komt.

Stichting Baby Hope

Stichting Baby Hope zamelt kraammaterialen in voor kraamprojecten in Afrika, India, Zuid-Amerika en Oost-Europa. Doel is meer hygiĆ«ne tijdens bevallingen, zodat meer vrouwen hun pasgeboren babyā€™s levend en wel tegen zich aan kunnen drukken.

Stichting Baby Hope is medio 2003 opgericht door een moeder die haar ongebruikte kraampakket niet wilde weggooien. Baby Hope is inmiddels uitgegroeid tot een netwerk van 320 inzamelingspunten door heel Nederland. Daarmee ondersteunt de stichting maar liefst 15 kraamprojecten in 12 landen!

Leestips en het weekend.

Thanx!

Iedereen die heeft gereageerd op mijn oproepje gisteren: heel erg bedankt. We werden er een beetje stil van hoe ongelofelijk veel mensen zich inzetten om een verschil te maken voor anderen. Als ik tijd heb ga ik een overzicht maken met alle links en doelen die jullie hebben opgegeven. Ik denk dat ik ze ook op een aparte pagina zet, voor mensen die van hun geld afmoeten šŸ˜‰

Schoenen!

De kinderen moesten zomerse schoenen. Gelukkig alleen de oudste twee, maar toch. Ik vond voor beide kindertjes fijne exemplaren en waagde de gok om paarse winterlaarzen voor de oudste mee te nemen over een half jaar. Zo, 1400 kronen lichter maar voorlopig zijn ze voorzien.
Voor Toetje had ik nog sandaaltjes van Geox, van 4 euro van de kringloop. Ze loopt als een grote vent erop met enorme stappen. Zo grappig! En fijn, het zijn de eerste schoenen die ze aan blieft.

Weer!

Oh, en wat een heerlijk weer was het vandaag! 19 graden joh. Morgen weer. De dag erna gewoon 4, maar gelukkig hebben we de winterkleren nog niet definitief opgeborgen. Het groene jurkje dat ik vorige week stond te passen terwijl de natte sneeuw om het huis waaide, had ik vandaag aan. Buiten!

bewijs! (eigenlijk idioot, 19 graden half maart in noorwegen)

De kinderen waren een deel van de dag bij opa en oma en de man was uit frisbeegolfen, dus Toetje en ik waren alleen thuis. Ah, de rust!
Ik ben dat niet gewend. Hoewel ik gisteren ook gewoon een uur heb zitten tekenen en kalligraferen toen de kinderen met lego, opa en oma speelden. Zo leuk om weer te doen!

Ik heb vandaag alles wat gedaan moest worden (afval wegbrengen, was opvouwen, blablabla) laten liggen om met het kleintje in de hangmat te gaan liggen. Het was zo gezellig!

gezellig samen eten…

Plantjes!

Met mijn plantjes gaat het ook heel goed. De keuken is, zoals ik had gehoopt, ook echt een broeikas.

In een wilde bui schafte ik een kiemkasje aan. Je moet het witteĀ  bakje vullen met water en de vakjes vullen met steenwol plugjes. Hierin gaan de zaden om te ontkiemen. Donderdag deed ik de zaden van o.a. zwarte paprika, pepers en komkommer erin die ik had besteld bij De Bolster, en de paprikazaden ontkiemen al. Dat is snel!

De bonen krijgen bloemetjes en de pepers of paprika’s worden al echte plantjes. Er waren ook flink wat zaden beschimmeld omdat het simpelweg erg koud en donker was toen ik ze zaaide. Begin februari is wellicht wat te vroeg hier.

geen plant, wel een kat

dit was om kwart over vijf ’s middags, wow! licht!

Afval!

En ik bestelde het e-book van Bea Johnson van Zero Waste Home. Fijn om te lezen en jeej voor nieuwe ideeƫn.

Dus. Dat.

En dit:

 

Tips gevraagd voor goeie doelen.

We hebben een luxe probleem. Wel, mijn ouders hebben dat.
Mijn vader en moeder hebben heel lang heel hard gewerkt en zijn redelijk spaarzaam geweest. In Gouden Tijden gingen ze in elk geval niet zoals zo veel anderen voor luxe vakanties, boten, de maximale hypotheek en aandelen en dat heeft ze een boel financiĆ«le ellende bespaard. Ze hebben hun hypotheek afgelost en winst uit het bedrijf werd weer geĆÆnvesteerd in het bedrijf of gebruikt om de hypotheek van het bedrijfspand af te lossen. Aan leasen of kredieten heeft mijn vader een broertje dood gehad, gelukkig.

Anyway. Ze hebben het goed en dat willen ze graag delen met andere mensen. En ze geven en helpen al veel. Ze horen bijvoorbeeld bij de tien grootste donateurs aan Wakker Dier, hoe grappig is dat!

Ze zijn een beetje ongeĆÆnspireerd qua goede doelen. Ze willen geen Giro 555 met hun lange strijkstokken, geen grote bureaucratische organisaties of schimmige projectjes met verdwijnselende bestuurders. Ze steunen graag goede doelen met dieren of kinderen. Wel, eigenlijk alles waarvan ze zeker weten dat het geld direct op de goede plek terecht komt en besteedt wordt aan diegenen die dat echt nodig hebben.

Ze kennen Gofundme. De paardenhulp in Pakistan enzo. Bomen voor Koeien. Stichting Aap. De Wensenambulance. Vogelbescherming. Waddenstichting. Adopteer een Kip. Maar er moet meer zijn in het leven dan dat šŸ˜‰

Ik weet ook niet veel meer goede doelen, ik heb gewoon geen tijd om dit allemaal uit te zoeken en te onthouden.
Maarrrrr misschien weten jullie nog wel een goed doel dat aan hun criteria voldoet? Iets idealistisch, kleinschaligs waarbij het geld zeker op de goede plek terecht komt?

In dat geval zou ik het echt heel leuk vinden als je een link of iets zou achterlaten bij de commentaren of een mailtje stuurt naar valhalla@live.nl.

Mesjes.

Lang geleden kocht ik een fijn schilmesje. Eindelijk! Daarvoor had ik mesjes gehad van Victorinox, de kea, uit de grabbelbak van de Xenos (we gingen soms in de Xenos alleen om het grabbelbakgrapje te maken over die bak met blij gekleurde schilmesjes die daar staat.). Maar het fijnste mesje was hoogstens ‘okee’. Niet fijn-fijn.

Ik las blije verhalen over molenmesjes of herdersmesjes en besloot er twee te bestellen: een heel grote voor bijvoorbeeld kolen en meloenen en een gewoon schilmesje voor al het andere. Oh, joy.

Ze zijn handgemaakt in Solingen in Duitsland van carbonstaal of RVS. Carbonstaal is harder dan RVS en kan dunner worden geslepen, wat het mesje scherper en makkelijk te hanteren maakt.

Ze zijn vlijmscherp en in het begin is het uitkijken voor je vingers maar ik ben er zo blij mee! Het kleine mesje snijdt door tomaten of aardappels tot friet. Met het grote mes snijd je dunne plakjes van een ham, kleine sliertjes kool of supersnel een bos lenteuitjes.

Ik heb het mesje nooit hoeven slijpen en het is nu, ondanks dat het echt afgesleten is, nog altijd vlijmscherp.

De kinderen gebruiken de mesjes ook. Ik denk dat het veiliger is als ze snijden met een scherp mes waar ze relatief weinig kracht mee hoeven zetten, dan met een minder scherp mes waarmee ze moeten gaan hakken. Ze weten waar ze hun vingers moeten houden als ze het mesje gebruiken en de enige snij-ongelukjes waren met een dunschiller en een ander schilmes.

Maar na jaren van intensief gebruik (het was mijn enige schilmesje), was het over. Loeischerp als altijd, maar inmiddels lastig te hanteren omdat het zo gesleten was.

zo was ie

 

 

 

zo werd ie

In de bagage van mijn ouders zaten onder andere twee nieuwe mesjes. Hoezee! En twee, omdat de man en ik vaak samen eten maken en het mesje tegelijk nodig hebben.

De vorige heb ik bijna vijf jaar gehad. Ik kan nu dus in theorie weer zo’n 10 jaar vooruit. De luxe. Ik ben er echt blij mee šŸ™‚

 

Helemaal niets doen!

Toen ik werkte voelde ik me soms zo nutteloos! Computeren, met mensen praten, koffie drinken, het zoveelste dossiertje / probleem / kwestie / spoedgeval oplossen waarna de plek direct weer door een volgend geval werd ingenomen. En hoewel de inhoud elke keer wel anders was, was de strekking altijd hetzelfde.

Hoe anders is dat nu!

Oh nee, het is helemaal niet anders.

Ben ik net klaar met een wc ontstoppen waar iemand een halve kilo pleepapier in geflikkerd heeft, moet ik water uit de tuitbeker van het Toetje opdweilen want het is zo leuk dat er plasjes water op de vloer komen als je hem op de kop houdt. (lekvrij, mijn rumpa)

Ben ik klaar met de was, komt er een binnen met een halve kilo zand in zijn broekspijpen die ie uittrekt en in de wasmand gooit. Ja, die met schone was natuurlijk. Als ik net alles heb uitgeklopt en de vloer gestofzuigd blijkt Toetje met een potlood te hebben rondgelopen. Even alle strepen van de -gelukkig afwasbare- muren en meubels afpoetsen.

Brood bakken, moet ook gebeuren. ‘Hoe vaak heb ik nu gezegd dat je niet aan de knoppen moet zitten’ bijt ik de kleuter toe die in een behulpzame bui de keukenmachine op 5 heeft gezet. ‘Is het sneller klaar!’. Meel tot aan het plafond jonguh.

HEBBIENOUJEHUISWERKALGEMAAKT VOOR DE ZEVENDE KEER? Als ik zeg ‘hoe vaak moet ik dat nu nog zeggen’ hoor ik mijn moeder. Ai.

‘Mama, Toetje loopt met jouw telefoon rond‘. Grmbl! Hoe lang zijn die armpjes? En nog net kan ik hem redden uit de handjes van onze kleine sloopwerker.

Ondertussen geef ik de kat eten, ruim een verdwaald paar sokken van de vloer, probeer fatsoenlijk antwoord te geven op de vraag of de kleuter een pinguĆÆn voor haar verjaardag mag en struikel over een paar rolschoenen. ‘Mama, jij viel ovel de lolschoenen van Lena, hahahaha’.

*zucht*

Nee Toetje, niet het GFT-bakje uit het kastje halen!!! ….en omgooien…
*doneert 27 imaginaire kronen aan de imaginaire vloekpot en struikelt ondertussen over het absoluut niet imaginaire poppenwagentje.*

‘Mama, gaan we nu ein-de-lijk een keer wat leuks doen?’
– ‘Ja hoor liefje, mama heeft net een hele ochtend op haar rug liggen roken en netflix gekeken, nu is het eindelijk tijd voor jullie!

Waah!

Achteraf had ik het vorig jaar een stuk rustiger met onze baby dan nu met onze StoĆÆcijnse Sloopkogel! Wat een figuur.

Ik kan een heel wollig verhaal ophangen over hoe veel meer voldoening dit geeft, mijn roeping, het echte doel in mijn leven en hoe je de chaos moet omarmen, maar nee.

En toch: anders zou ik het niet willen. Dat dan weer niet. Maar die zalige rust van een kantoor, daar verlang ik toch wel eens naar.

Gewoon, een keer iets doen en er dan klaar mee zijn en dat iemand zegt: ‘fijn!’ in plaats dat er iemand met de woordenschat van Patty Brard verdere eisen, wensen en verordeningen naar je hoofd katapulteert.

Koffie kunnen opdrinken in de tijd dat ie warm is, omdat je tussendoor geen op het randje van de trap balancerende dreumesen moet redden enĀ  boterhammen met jam van de vloer moet schrappen.

Kleren aanhebben die langer dan een kwartiertje schoon blijven omdat er geen grijpende peuterhandjes naar je graaien die net *oh pokke* een plant uit zijn potje hebben bevrijd.

Echt joh. Ik ben moe. Gelukkig zijn mijn ouders hier vanaf morgen. Behalve gezellig is dat ook: een keer uit mezelf wakker worden als de kinderen daar logeren. Een keer een paar uur zonder mamamamama aan mijn hoofd.
En heel misschien gewoon eens even helemaal niets doen. Ja, net als vroegah op werk šŸ˜‰

Ik moet kleren!

‘Boehoe, ik heb helemaal niets om aan te trekken’ miepte ik gisteren tegen de man. Die keek mij verwonderd aan want hoewel mijn kledingkast niet uitpuilt, ligt er toch genoeg dat de dag daarvoor prima voldeed.

Daarom deed ik wat elke vrouw zou doen: ik ging naar zalando.no en laadde mijn virtuele winkelwagentje tot de nok toe vol. Dat was dan 49.547 kronen alstublieft.

Shit.

Een beter plan had ik ook: (ik denk serieus soms na over dingen. nadenken over kleding voelt zo nutteloos maar het voorkomt miskopen als je een plan hebt).

Ik bedacht wat ik leuk vind, en draag.
In mijn geval simpele kleding. Geen ruches, overbodige knoopjes, bandjes of rare prints. Lange hemdjes en longsleeves. Geen doorzichtige of plastic-achtige stoffen, behalve soms een randje kant. Overhemden. Strakke rokken die niet omhoog waaien. Veel been goed, veel buik slecht. Stoffen die niet uittekenen, maar ook geen fladderdingen. Broeken met uitlopende pijpen en alles in zwart, grijs, donkergroen of donkerrood en in een fatsoenlijke kwaliteit.

Er zijn ongelofelijk veel leuke kleren en het is af en toe heus verleidelijk om die leuke dingen te kopen maar ik weet dat ik het in de praktijk nooit zal dragen.

Ik paste al mijn kleren.

Alles ja. Het voelt een beetje vreemd, terwijl de natte sneeuw tegen de ramen waait

Alles dus. Behalve wat in de was zit (dat draag ik dus vind ik het blijkbaar leuk) en waarvan ik zeker weet dat ik het graag draag zoals leggings, wollen truitjes en andere favoriete dingen.

Een paar dingen trok ik aan en dacht direct: nah. Die gaan richting kringloop, waaronder een echt te kort rokje, een panterprint topje (en die is zo gaaf!) en drie sjaals met gaten.

Alleen de fijnste dingen gingen terug de kast in. Gelukkig was dat het overgrote deel.

Ik besefte dat het wel meevalt en bedacht wat ik nodig heb:

Eigenlijk heb ik alleen maar fijne kleren, maar een paar extra dingen zijn erf fijn voor het voorjaar, zomer en de vroege herfst.

  • Een trenchcoat. Dan lijkt je gelijk zo netjes! Ik wil er al lang een.
  • Een nette zwarte broek voor als ik dingen draag die niet tot over de bip vallen.Ā  Leggings are not pants! Mijn oude broeken waren me te groot geworden, maar ik had ze nog niet vervangen. In de winter draag ik uit praktische overwegingen zelden zulke broeken.
  • Een nette strakke rok tot boven de knie.
  • Een mouwloos truitje voor boven mijn groene rok die ik kocht voor een euro. Ik had hem nog niet gepast, maar hij is ideaal voor warme dagen en strand. Maar niet met zo’n lullig hemd erboven.
  • Twee lange longsleeves van goede kwaliteit. Ik draag die zo vaak, maar die ik nu heb zijn nog uit de tijd dat ik ze zes keer per dag omlaag trok voor de baby en zijn derhalve enigszins uit model.

Ik bedacht waar ik het kan vinden:

Sommige dingen zijn niet of nauwelijks tweedehands te vinden (de longsleeves en de lang gezochte trenchcoat), die koop ik nieuw. Met zwarte rokken, broeken en shirtjes hangt de kringloop vol, dus dat is een kwestie van een paar keer binnenlopen. Het hoeft ook niet in een dag gevonden te zijn.

Dus.

Vroeger kocht ik altijd maar wat dingen die ik leuk vond. Met als gevolg een wirwar van stijlen en dingen die ik afzonderlijk leuk vond maar niet kon combineren. Dita von Teese meets Janet Joplin meets Goth en dan uiteindelijk toch altijd dezelfde paar dingen dragen.

Als je weet wat je graag draagt en wat je staat en dingen kiest die onderling te combineren zijn, doe je minder miskopen.

En wees kritisch op wat je koopt. Als je het aantrekt en je staat er meteen aan te trekken, dan is het vermoedelijk niks.
Net als wanneer je in allerlei houdingen moet staan om te kijken of het dan leuk staat. Check ook de achterkant of iets niet strak trekt, lubbert of aftekent. Of wanneer je niets hebt om erbij te dragen.
Koop het alleen in de uitverkoop als je het ook voor de volle prijs zou kopen.

Snel snel….

het was best fijn om die eeuwige trui, broek en laarzen weer aan te trekken. hu, teringweer.

Ik heb een hekel aan winkelen en ben daarom geneigd om nogal snel iets goed te vinden om maar uit de winkel te kunnen. Maar uiteindelijk kost dat meer tijd omdat je vaak iets koopt dat niet helemaal naar je zin is.

Als ik meer tijd besteed aan bedenken wat ik nodig heb en iets echt moois vinden, heb ik er veel langer plezier van en juist minder nodig.

Het is raar maar waar.

 

7 tips om je huis op te ruimen.

Ik kan nu ik kinderen heb, slecht tegen rommel. Dat is onhandig want ze maken belachelijk veel daarvan, maar het zorgt er wel voor dat ons huis een aangename plek blijft.

Sommige mensen doen het prima tussen stapels oud papier, een boekenkast vol met alles behalve boeken en een aanrecht vol gezellige bakjes en potjes maar ik niet, en ik merk ook aan de kinderen dat ze gezelliger zijn in een opgeruimd huis.

Er liggen bij ons ook heus overbodige spullen en ik moet ook opruimen en ik word er soms zelfs wel eens flauw van, de zoveelste keer maar over het algemeen valt het mee. Hoe?

Doe makkelijk dingen weg. Van Lena, Eskil en Sophia doe ik weinig meer weg en ook hun knuffelbeesten moeten allemaal blijven maar spullen die ik zelf niet meer nodig heb en waar ze niet aan gehecht zijn, gaan linea recta de doos voor de kringloop in.

Ik vind het ongelofelijk relaxed om bijna alleen de spullen te hebben die ik op dit moment nodig heb. Natuurlijk zijn er wat praktische zaken op voorraad en wat lieve sentimentele dingen achter in kasten maar verder is alles voor ons leven zoals dat nu is. Niet voor onrealistische dromen en niet voor desillusies uit het verleden.

Een erin, een eruit. Als ik iets nieuws koop, doe ik het oude bijna altijd weg. Alleen iets ‘ernaast’ leggen is in de meeste gevallen overbodig en zonde van het geld.
Als je het zonde vindt om het oude weg te doen, had je het nieuwe niet moeten kopen, denk ik.
Zo waren mijn onderlakens te klein voor onze bedden hier. Na een half jaar ruzie ermee, kocht ik een groot onderlaken. Oh, zo fijn!
Een is genoeg. De andere twee ga ik dan niet bewaren tot ik weer een kleiner bed heb, die kans is vrij klein.

Kies dingen die er niet rommelig uitzien. Een kamer met een plastic wasmand, een berg plastic speelgoed en een oude fleecedeken op de bank ziet er rommelig uit, terwijl een rieten mand, een stapel houten blokken en een wollen deken in een neutrale kleur veel minder zeer doet aan je ogen. Aan de mijne dan zeker.

  • Ruim rigoureus op. Neem er desnoods een paar dagen vrij voor. Houd alleen dingen waar jij of jullie blij van worden. Leef met de dingen die je nu nodig hebt. Je kinderen worden geen baby meer, je vakanties komen niet terug door dozen vol souvenirs en in de toekomst ga je ook die kapotte spullen of niet fijne kleding ook echt niet meer gebruiken. En er is ook zoiets als ‘teveel van het goede’.
    Dat je het misschien ooit nog kan gebruiken, wil niet zeggen dat je het nog dertig jaar in je huis hoeft te hebben. Niemand heeft 50 balpennen, een schoenendoos vol gummetjes, een krat vol oude woonaccessoires of drie complete serviezen nodig.Onthoud: het was zonde van het geld toen je het kocht, niet als je het weg doet. Je hebt je geld ‘weggegooid’ toen je die nu ongebruikte spullen kocht. Van ze in je kast laten staan worden ze alleen maar minder waard en ze geven je bovendien een schuldgevoel.
    Ze spoken rond in je hoofd en pikken je kostbare ruimte in. Doe iets nuttigs ermee en geef het aan de kringloop. Je krijgt je geld niet terug door het tot aan je dood te bewaren. Sterker nog, het leidt alleen maar af.

    Kijk wat het meeste rommel geeft, pak dat aan.

  • Kinderspeelgoed? Kleintjes hebben amper iets nodig, bij iets grotere kinderen kan je vijf dingen voor het grijpen hebben en de rest op verzoek geven. Met een zesjarige zijn prima afspraken te maken over de hoeveelheid spullen en het opruimen ervan. (nakomen is iets anders šŸ˜€ )
  • Je keuken? Combineer meerdere functies in een ding, maak minder rommelige maaltijden, geef apparaten die je minder dan eens per week gebruikt een andere bestemming of plaats en zet niet meer serviesgoed in de kast dan wat je op een dag gebruikt.
  • De gang? Ruim alles op wat er niet hoort, breng weinig gebruikte spullen naar kledingkasten en als het dan nog een drama is, schaf dan wat handige opbergdingen aan, of breid de ruimte uit, bijvoorbeeld met een extra kapstok in een trapgat.
  • Rondslingerende kleding? Maak een kleine garderobe met alleen je lievelingskleding. Je hebt maar weinig nodig. Heb je meer lievelingskleren, is dat fijn. Maar pleur je lievelingskleren dan niet op de vloer. Is zonde.
  • Of gewoon de hele dag die *argh* rommeltjes? Maak een of twee keer per dag een ronde met een grote mand en gooi alle slingerende dingen erin. Aan het einde van de week kan iedereen zijn spullen eruit halen, mits ze worden opgeruimd. Wat niet wordt opgehaald, kan weg. 

    En: laat iedereen zijn dingen doen! Want je kan niet alles alleen doen. Je kan ook niet verwachten dat iedereen 80% van zijn meuk bij de kringloop dumpt maar wel dat iedereen zijn rotzooi achter zijn reet opruimt.
    Een jas aan de kapstok hangen, helpen met afruimen, schoenen in een rek zetten en schoon wasgoed in hun eigen kast leggen zijn dingen die ik van drie van de vier kinderen wel verwacht. Ik laat ze merken dat ik er blij mee ben als ze dit doen.

Blotebenenweer. Minstens een half uurtje.

Hoewel het gemeten met een thermometer nog behoorlijk fris is -een graadje of 8- is het bij vlagen toch echt al lente. En ik ben daar zo blij om na een lange winter met te veel binnen zitten.

Ik maakte een fijne wandeling door het bos met de slungel…

de aller, allereerste nieuwe groene blaadjes die ik zag!
hoe cool zou het zijn om een centimeter groot te zijn en hier te wandelen!
mooie aangevreten dooie boomstam
in het vroege voorjaar worden er veel bomen omgehakt, op meerdere plekken langs de weg is opeens zeezicht ontstaan.
mooie takken en blauwe lucht
grote lieve slungel

We staan normaal om kwart over zeven op, om 7 uur gaat de wekker. Ik ga nu om 7 uur eruit en douche snel voordat iedereen beneden komt. Zalig! Als de kinderen naar de bus gaan, doe ik wat oefeningen met de kettle bells en als de koffie klaar is, voel ik me helemaal super. Aaah, energie!

Dat als je om 7 uur wakker wordt, je dit ziet. Waah, zonnetje! Blauwe lucht!

Daarna koffie op het terras. Er is weer wat meer beweging op het water. Hoewel er een stuk of 10 die-hard bootjes zijn die met bijna elk weer wel voorbij komen.

Mij zal je niet zo gauw zien met blote benen maar verscholen achter het wasrek op mijn eigen terrasje kon het wel. En in de beslotenheid van mijn eigen blog. Ze zijn wiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiit jonguh! Ze geven licht, letterlijk šŸ˜€

’s Middags hebben we van alles gedaan. FrisbeeĆ«n met windkracht 10. Kaassoufles maken en opvreten. Gespeeld bij het strandje, de eerste keer dit jaar met blote voeten in zee! Zelfs het kleine Toetje durfde het. Bikkeltje. Het was een heerlijke dag en nu ben ik moe šŸ™‚

Opa, oma en cadeautjes.

De meeste grootouders geven graag cadeautjes. Zo ook mijn ouders. En terecht, want (klein)kinderen blij maken, is leuk. Dat mijn ouders ze in de tijd dat ze bij ons zijn, extra willen verwennen, snap ik ook goed. Het meeste wat ze krijgen, wordt ook goed gebruikt of bewonderd.

Toch vind ik het soms lastig om hierin de kerk in het midden te houden. Waar ik misschien iets te vaak ‘nee’ roep, vindt vooral mijn vader niets leuker dan dingen voor ze kopen.

Gelukkig kunnen we wel wat tegen mekaar zeggen.

Ik vond bij de kringloop twee bordjes voor mijn ouders. Hierop staat ‘als mama nee zegt, vraag het aan oma’. Op het andere bordje (niet op de foto) staat ‘als oma nee zegt, vraag het aan opa’. It’s funny cuz it’s true.

De kinderen mogen echt wel extra verwend worden als opa en oma er zijn. Maar ik vind enige terughoudendheid aan de kant van grootouders als het gaat om ‘verwennen’ in materiĆ«le of eetbare zijn, best fijn. Er zijn zo veel andere dingen waarmee je de kinderen een plezier doet, uiteindelijk. Belangrijker dingen ook.

Want:

  • Het leidt af. Opa en oma zijn leuk omdat ze dingen doen die van mij niet mogen of waar ik geen tijd voor of zin in heb. Pannekoeken met belachelijk veel aardbeienjam, nog een koekje en nog een koekje en opblijven tot 10 uur. Dat is al tof genoeg. Praten over wat ze willen, wat ze mogen en wanneer fokt ze alleen maar onnodig op en ik vind het zonde, voor beide partijen, als opa en oma geassocieerd worden met veel krijgen.
    Het gaat niet om de cadeautjes. Juist niet.
    Ik denk dat een opa en een oma heel bijzondere niet-materiƫle dingen aan kinderen kunnen geven. Levenswijsheid, verhalen, zulke shit.
  • Het is niet nodig. Mijn opa en oma hadden niet veel te besteden, maar wel de tijd. Ik ging altijd (ja, altijd) met mijn opaatje naar de kinderboerderij in Terneuzen. Knoppie drukken bij het stoplicht, hertjes voeren en in de speeltuin spelen. Naar de bakker, het boertje en de Albert Heijn. En natuurlijk mocht ik wel eens wat. Achter de schermen financierde mijn oma best het een en ander. Maar toen ik klein was en bij ze logeerde, was dat nooit waar het om ging en ik heb het ook nooit gemist.
  • Het botst soms met mijn ideeĆ«n. Mijn moeder wilde laarzen kopen voor de jongen maar die waren vermoedelijk van pvc en dat wil ik niet aan hun lijf. Bovendien heeft ie laarzen. Ik voel me echt een bitch om te bellen dat ik het liever niet wil hebben. (maar ik deed het toch)
    Ik wil ook mijn ouders niet het gevoel geven dat ze niets mogen kopen voor ze, want dat is niet zo.Als ik het uitleg, dan begrijpen ze het gelukkig wel. Want echt niet dat ze daadwerkelijk willen dat de jongen op giftige ftalatenlaarsjes rondstapt. Gelukkig.
  • Het zorgt voor gezeik. Aan mijn hoofd! De oudste twee kregen vorige keer een Hele Grote Doos Lego. Fietje kreeg een klein setje. En terecht, ze is ook kleiner. Maar dat vond ze dus Heel Oneerlijk. ‘Waalom klijg ik een kleinele?’ ‘Gllll, omdat je kleinel bent! Basta!’
    Mijn vader merkte op dat ze steeds om dingen vroegen. Maar dat is helemaal niet des onze kinderens.
    Behalve Fietje, die zit nogal in een maggik-fase. We zeiden daarom steeds: ‘Vraag maar voor je verjaardag’. Dus nu vraagt ze bij alles of ze het voor haar verjaardag mag. Die is in januari. Dat is zo mogelijk nog irritanter.Ze vragen zelden ergens om maar ze vragen dingen aan mijn ouders omdat ze weten dat ze het heel vaak ook krijgen. Leuker worden ze er echter niet van.
  • Het zijn spullen. De meeste spullen voegen niet echt iets toe aan wat er al is. Als er vijf legosets half afgebroken in de kast staan dan is de kick van een zesde eventjes leuk, maar is ie toch een zelfde lot beschoren.Ik vind het dan leuker als opa gaat doen waar man en ik geen tijd voor hebben: het terug in elkaar zetten van de vijf andere sets. Gratis en net zo gezellig. Praktisch ook. Maar ja, ik gun hem ook wel het plezier van het geven van zoiets. Dat dan weer wel.

Het is geven en nemen. Letterlijk maar ook figuurlijk. Van mij mogen de kinderen niet zo veel en ik steek stokjes voor dingen waar ik kan terwijl mijn vader zegt ‘laat mij nou lekker’ en ‘wat moet ik anders met mijn geld’.

En dan zucht ik een keer diep als er toch die enorme legoset gekocht wordt. En mijn ouders zeggen soms gewoon ‘nee’ tegen de kinderen.

Zo komt alles toch nog goed šŸ™‚

Recept: chocolade-bananentaart

foto: http://www.kingarthurflour.com/

De laatste tijd zitten er steeds rotte exemplaren bij de bananen die we kopen. Na een paar dagen ligt er dan opeens half bruin exemplaar vol bananensnot in de la. Viesssss! Maar, weggooien is zonde dus we bewaren ze in de koelkast tot we er 3 of 4 hebben en dan maken we er taart van. Zo makkelijk. Drie van de vier kinderen vinden het in elk geval heerlijk.

Je neemt:

  • 1/2 cup boter op kamertemperatuur
  • 1/2 cup bruine suiker (of gewone)
  • een flinke theelepel kaneel of koekkruiden
  • een flinke theelepel baking soda, bakpoeder of een mengsel van beide
  • een klein beetje zout
  • optioneel: 1 tl. vanille-extract

Meng dit door elkaar. Het is niet erg als er nog klontjes in zitten, dit komtĀ  wel goed als je meel erbij doet.

Als het gemengd is, voeg je toe:

  • 3 el. jam (wij gebruikten aardbeien, abrikozen kan ook)
  • 3 grote / 4 kleine overrijpe bananen (met ‘verse’ banaan wordt ie echt niet lekker. Pureer of prak ze eerst fijn.)
  • 1/4 cup cacaopoeder
  • 1/4 cup honing
  • 2 grote eieren
  • 2 1/4 cup tarwebloem
  • optioneel: een handje gehakte walnoten

Als het een mooi glad mengsel is geworden, doe je het in een vorm of pan met bakpapier. Je bakt de taart op 160 graden, ongeveer drie kwartier. Daarna leg je er een deksel of stuk folie op en bak je hem nog 20 minuten. Hij is klaar als er geen nat beslag meer aan een mes dat je erin steekt, blijft hangen.

Duurzamere dingen: emmer!

Oh jee. Dure sokken, hammamdoeken, menstruatiecups, linnen tasjes,… ik lijk wel een winkelblog. Maar ik probeer betere keuzes te maken in dingen die ik anders gedachteloos koop. De zoveelste sokken bij de hema sparkjĆøp, een pak tampons, een grote boodschappentas bij de kassa….

Mijn ideaal is om het nog een keer te kopen en vervolgens jarenlang of zelfs een leven lang met plezier te gebruiken en niet te hoeven vervangen. En het werkt prima. Ik heb bijvoorbeeld bijna negen maanden geen sokken meer hoeven kopen voor man en mij en ik ben erg blij met mijn blije onverwoestbare sokken.

En zo zijn er veel dingen die ik niet meer zonder erbij na te denken wil kopen. En weer. En weer.

Plastic emmers bijvoorbeeld. Argh! Zo lelijk. Zo groot. Zo praktisch ook. Zo nodig. Om een vuil kledingstuk in voor te weken. Een sopje te maken voor de auto. Om geplukte bessen in te bewaren. Voor een enorm boeket fluitekruid. Om mee te spelen aan het strand. Om de baby in te badderen. Om mee te spelen voor de kinderen. Om dingen uit het bos in te jutten.

Om een of andere reden gaan onze emmers altijd kapot. De hengsels laten los of er komen scheuren in enzo.

Vervangen is makkelijk: ze kosten ‘niks’ maar steeds heb je na een paar maanden tot een paar jaar het zelfde probleem: kaput. En je kan ze eventueel hergebruiken als plantenpot of iets anders goedbedoelds, maar dat wil je toch eigenlijk ook niet….

Zo frustrerend. Ik voel me echt slecht als ik zo’n stuk plastic weg moet gooien. Soms is plastic echt superhandig hoor. Maar niet voor iets dat zo intensief gebruikt wordt als een emmer.

Dus kochten we een emmer van RVS. Een mooie van 10 liter, met een stevig hengsel en een literverdeling aan de binnenkant. Hij kostte 399 kronen (46 euro ongeveer) en ja, daar hadden we flink wat plastic emmers voor kunnen kopen. Maar blergh, ik wil geen dingen meer weggooien. Hergebruiken: graag. Recyclen: fijn als het moet en kan. Maar wegflikkeren voor altijd: nee.

Deze emmer is superfijn in gebruik. Als ie vol water zit hoef je niet bang te zijn dat het handvat loslaat. Hij is stevig maar niet eens veel zwaarder dan een gewone plastic emmer. Er kan eten in worden bewaard, als dat moet. Hij blijft mooi. Hij heeft geen naden waarop ie kapot kan gaan. Als ie na gebruik nog in het zicht staat, is dat niet storend. Hij staat nu al drie dagen op de (niet brandende) kachel en daar staat ie prima. Hij neemt geen geuren over. Hij kan worden gebruikt om de kachel in uit te scheppen zonder dat ie smelt. Vermoedelijk overleeft ie ons en wordt ie, in tegenstelling tot ons, niet echt lelijker met het verstrijken van de jaren.

Deze baktaartenhobbywinkel verkoopt ze voor een nette prijs, hier. (maar ik heb er zelfs niets gekocht, dus ik weet niet of ik ze aan kan bevelen. ze hebben er te veel leuke dingen ook) De Boerenbond heeft ze misschien ook? Bol heeft ze, voor veel geld.

Ik zeg niet dat je for the sake van de betere looks je plastic emmers moet wegflikkeren, maar als ze toch kapot zijn en je een vervanging zoekt, dan zijn deze een mooi, veelzijdig en duurzaam alternatief waar je een leven lang plezier van hebt. Het is echt relaxeter om het zo te doen, vind ik. Ik hoef nooit meer te denken of ik misschien deze spullen nog nodig heb en zo ja, wat ik dan moet kiezen of waar ik het moet kopen. Bovendien zijn kwalitatief betere spullen veel aangenamer in gebruik, ik denk omdat ze niet kapot gaan, mooi verouderen en in het geval van kapot, vaak te repareren zijn.

Duurzamere dingen: menstruatiecup en menstruatie-ondergoed

Allereerst: TMI-alert. Als je geen zin hebt om te lezen over bloedende vrouw, moet je nu stoppen want ik schrijf een stukje over menstruatiespulletjes.

Waarom een menstruatiecup?

Sinds zeven jaar gebruik ik een menstruatiecup in plaats van tampons. In niet-biologische tampons zitten stoffen die je niet in je lijf wil zoals residuen van pesticiden, glyfosaat en bleekmiddelen die juist daar makkelijk worden opgenomen in je bloedbaan. Glyfosaat is van evil Monsanto en is ‘vermoedelijk kankerverwekkend’ volgens de WHO. Dat het niet gewoon ‘gruwelijk kankerverwekkend’ mag zijn is vermoedelijk te ‘danken’ aan de advocaten van dit bedrijf.

Daarbij zijn tampons super absorberend door de toevoeging van rayon. Dat absorberen is goed, maar niet voor je slijmvlies dat makkelijk geĆÆrriteerd kan raken hierdoor. Het tast de natuurlijke balans van je vagina aan omdat het alles in zijn buurt absorbeert, met een grotere kans op infecties. Dat wil je ook al niet. Hier kan je daar meer over lezen.

Een menstruatiecup is een siliconen bakje dat je vouwt en inbrengt. Het lijkt vreemd dat je er niets van voelt maar als je de juiste cup gebruikt en hem juist inbrengt, voel je hem in principe niet. (RTFM is in dit geval echt aan te raden. niet als een kip zonder kop die cup erin douwen! of eruit trekken)

Een menstruatiecup absorbeert niets en vangt alleen vloeistof op. Het enige nadeel is dat je om hem te legen bij voorkeur een toilet met een kraantje nodig hebt, zodat je hem gelijk af kan spoelen. Sinds mijn zoveelste zwangerschap zijn dag 2 en 3 nogal bloederig en als ik dan van huis wil, gebruik ik wel liever (biologische) tampons. Maar alleen dan.

Het scheelt ongelofelijk veel afval. Na een paar maanden heb je het geld ‘eruit’ en scheelt het ook nog eens veel geld. Ik heb na dag drie helemaal niet meer door dat ik ongesteld ben omdat de cup redelijk wat vloeistof kan opvangen en je hem niet om de paar uur hoeft te vervangen zoals een tampon (au)

Het materiaal van een menstruatiecup

De cups worden gemaakt van rubber, siliconen of TPE. Dit materiaal ‘lekt’ niet in het lichaam. Ze zijn ongetwijfeld te koop op alibaba maar mijn advies: doe het niet want je weet niet waar het van gemaakt is. Koop iets bij een betrouwbare webshop met goede service, zoals Cute Cotton. Al hun producten voldoen aan strenge kwaliteitseisen. Voor gedetailleerde informatie over welke maat en welke soort kan je hier terecht, op het blog van Nienke.

Menstruatie-ondergoed.

Ze verzinnen ook steeds weer wat nieuws. En dat is fijn! Want toen had ik alleen nog het probleem van ’s nachts. Wel, probleempje, maar toch!
Slaapt dat kleine kindje heel de nacht, word ik zelf wakker van een bloedbad rond vieren. Jammer genoeg lijkt dat nogal een persisterend probleem sinds de laatste zwangerschap.

Dat je het eerst met je slaapdronken hoofd nog ontkent en probeert niet te bewegen, maar dat je uiteindelijk toch met een handdoek tussen de benen naar de douche moet gaan. Zo! Niet! Leuk! En nee, ik wil geen maandverband. Ik haat het.

Daar is dus ook een oplossing voor. Ik ging op de internets en kocht Period Panties van Thinx. Ja, ik was in een spenderende bui. Je leeft maar een keer yo!

Period panties of menstruatieondergoed zijn onderbroeken met een paar extra absorberende laagjes die dezelfde hoeveelheid bloed kunnen absorberen als een of twee normale tampons. Ik bestelde de ‘hiphuggers’. Categorie Grof Geschut. Maar, en dat is ook het fijne: best nog okĆ© voor Grof Geschut.

Ik heb maat 36 / 38, ik bestelde maat M. Ik schrok van de enorme groĪ²e Hosen die -binnen twee weken- geleverd werd, maar ze passen perfect. Ze zitten heel comfortabel.
Je merkt niets van die extra laagjes. En het belangrijkste: ze houden het vol tot ik door de kinderen uit bed getetterd word! Ze voelen niet nattig. Of dikkig. Zo ideaal! Je spoelt ze in koud (koud!) water. Vervolgens was je ze zonder wasverzachter en droog je ze aan de lijn om de absorberende eigenschappen te behouden.

Ze zijn niet goedkoop maar een goede nachtrust is me veel waard. Aangezien ik ze maar eens per maand gebruik en niet van plan was een enorme aars te kweken, kan ik er nog jaren mee doen.

ā‡’ en voor mensen met last van incontinentie, er is ook een ondergoedlijn daarvoor van hetzelfde bedrijfĀ  De tenalady’s verwisselen voor mooi vrouwelijk ondergoed met dezelfde functie: het lijkt me ongelofelijk fijn als je het nodig hebt. vandaar de link šŸ™‚

Huistoer deel 2: keuken.

Overdag zit ik vaak in de keuken. Het is de beste plek: de meeste warmte van de zon, het fijnste licht, het beste uitzicht, de grootste ramen. Ik voel me gauw zo’n slons als ik op de bank hang, dat bewaar ik voor ’s avonds.

Aan de tafel kunnen tien personen zitten. Handig als we visite hebben of in vakanties als we kinderen veel hobbyen aan tafel. Nu Toetje op de Tripp Trapp zit die hier al stond, kon die ANTILOP naar de kringloop. Hiephoi!

Aan de muur hangt bijna niets. Ik kan behalve het prachtige uitzicht ook niets ‘grafisch’ verzinnen dat ik graag elke dag zou willen zien. De klok en kalender zijn gewoon praktisch.

Hier staan borden, schalen, glazen, schaaltjes, lunchtrommels, bewaarbakjes, weegschaal en maatbekers. De borden en schalen zijn de goedkoopste van ikea van gehard glas, maar ze nemen weinig plek in en zijn verrassend stevig. We hebben 4 grote bier- en waterglazen en we gebruiken picardieglazen voor koffie, thee en wijn.

De open planken houd ik leeg, ik hartje de lege ruimte. Het enige op het aanrecht is een bakje met spons en borstels en het koffiezetapparaat. Na lang zoeken hebben we eindelijk een heel fijne! Ik vind hem leuk omdat ie heerlijke koffie zet binnen een paar minuten en omdat ie zo eenvoudig is. Er zit niets op ter versiering, prachtig.

De laden zijn te ondiep voor een nette ladeverdeler, daarom ligt alles los.

Ik heb veel pannen die ik allemaal gebruik. Ik kook veel rijst of soep in een keer en laat het in de pan. In de winter zet ik die gewoon buiten.

 

De rest van de kastjes is meer van dit. Voorraad. De snijplankjes zijn fijn. Ze zijn snijplankjes (duh), onderzetters en serveerplankjes (als we chique willen doen). Ik hartje multifunctionele dingen.

Maar het mooiste is toch het uitzicht vanuit de keuken. Inmiddels heb ik een flinke verzameling foto’s, waarvan hier een kleine selectie.

Huistoer deel 1: gang / hal

Een flink deel van onze benedenverdieping bestaat uit hal. En dat is zo handig met die grote skipakken, rugzakken, kaplaarzen en andere uitrusting.

In deze gang staat het grootste deel van het gereedschap, de voorraad van de modelbouwwinkel, verf, reddingsvesten, de kattenbak en de wasmachine en droger. En de krik. Die is zo handig als je in het donker naar de wc loopt.

Als de man ergens mee bezig is (altijd) staat er van alles.

Aan de rechtse kant is een bijkeuken. Handig voor het schoonmaken van vis of andere pekkige klusjes.

Daarnaast is de hal waar de spullen staan die in gebruik zijn. Nu staat er weinig, want bijna iedereen is buiten de deur.

De kapstokken en schoenenrekjes stonden hier al en hiephoi voor de schoenendroger.

In de witte kast zitten sjaals, handschoenen en wanten, iedereen heeft 1 lade. Voor de kinderen heb ik overal meerdere exemplaren van. Op school zijn ze elke dag minimaal een uur buiten en het weer vraagt ook om meerdere soorten spullen. Op de witte kast staat meestal een mand met spullen die naar boven moeten.

Na april verruilen we winterspul voor zomerspul.

Aan het magneetbord hangen dingen die we niet moeten vergeten. Rekeningen, in dit geval šŸ™

Links is de deur die we met slecht weer gebruiken. Er ligt zeil en een grote mat. Handig bij smeltende sneeuw!

Rechts is een ‘gastentoilet’. Hier staan bakken voor oud papier, blik + metaal en overig recyclebaar afval en de stofzuiger, bezem en dweil.

Onder aan de trap staat een kast voor alle spullen die tijdelijk niet in gebruik zijn want 6 mensen x 3 paar schoenen = bijna 40 exemplaren = rotzooi.

Hier liggen de rugzakken van de kinderen. Spullen die buiten het seizoen zijn (zoals nu bijvoorbeeld slippers), bewaar ik bovenin kledingkasten. Een kast met een deurtje zou netter zijn, maar dat is naar mijn mening het geld niet waard, ik zie hem alleen als ik er recht voor sta.

Ik ben blij met alle ruimte. Had ik die niet, dan zou ik hangende vakjeszakken van ikea aan de kapstok hangen voor winterspulletjes en spullen in manden op de kapstok bewaren maar aangezien ik de ruimte heb, ik dit makkelijk vind en het fijn vind om wat lege ruimte te hebben, doe ik het zo. Nu kunnen de kinderen alles zelf pakken en terugleggen, dat scheelt een boel ge-mamamamamamama!

Duurzamere dingen: linnen tasjes

Ik zocht een fijne boodschappentas om altijd bij me te kunnen hebben, zodat ik me nooit meer een plastic tasje in de hand hoef te laten frommelen. Ik had nog een katoenen exemplaar van de lidl. Nah…

Na enig zoeken kwam ik bij het materiaal linnen. Ik ken het vooral van meutige jurken* maar er wordtĀ  van alles van gemaakt. Eigenlijk ben ik nu best een fan van linnen. (*ik bedoel dat ik eruit zie als een kneus met zoiets. genoeg mensen die het prima staat!)

Op etsy zijn heel veel makers van linnen spullen, vooral in de Baltische Staten. Tafelkleden, jurken, waszakken, tafellopers, dekbedhoezen en tasjes, dus. Jammer genoeg was de tas die ik kocht niet helemaal naar mijn zin, de schouderband is best dun. Maar verder is ie prima, ik neem hem toch niet mee pƄ tur ofzo.

Linnen heeft een aantal grote voordelen:

  • de productie is behoorlijk milieuvriendelijk
  • het is een natuurmateriaal
  • het is makkelijk te reinigen
  • het heeft een mooie uitstraling
  • het is te repareren
  • het gaat super lang mee
  • het is duurrrzaam
  • het wordt (in dit geval) in Europa gemaakt
  • het is heel klein op te vouwen
  • het is heel zacht en toch sterk

Bij een andere winkel, Linen Cloud, kocht ik een waszak voor in onze slaapkamer. En die is perfect. Mooi gemaakt door aardige mensen voor een mooie prijs. En toen bedacht ik dat die zakken, in een iets kleiner formaat, prima dienst kunnen doen als boodschappentassen. En hangend aan de kapstok wanneer niet in gebruik, zien ze er ook nog eens mooi uit.

Nu gebruiken we intens lelijke ‘shoppers’ van de Aldi en Lidl, in diverse stadia van ontbinding. Behalve intens lelijk, hangen ze ook nog eens in de weg want klein opvouwen is onmogelijk. Daarom bewaar ik ze altijd uit het zicht, waardoor ik ze nog wel eens vergeet.
Over een weekje worden ze geleverd. Ik ga er echt blij mee zijn!

De lelijke oude boodschappentassen kunnen we dan mooi gebruiken voor het scheppen van orde in de vrieskist šŸ™‚

 

Generaal Tso’s Kip, lekkerder dan bij de Chinees.

Ken je dat gerecht met kip in een korstje in zo’n plakkerige, zoetzure saus dat je bij de chinees krijgt? Waarvan je je afvraagt hoe ze het maken? En dan denkt: dat kunnen ze alleen in restaurants….

Wel, het is eigenlijk heel makkelijk en dat kan jij ook in kleine keukentje. Moet je doen wat ik zeg šŸ˜‰

Van de week moest de man lang weg dus ik wilde iets lekkers koken voor als hij terugkwam. Via pinterest -duh- kwam ik op het recept voor General Tso’s Chicken. Het heeft niks met General Tso te maken, maar wie maalt daar nu om. General Tso zelf zeker niet, die is al zo’n 130 jaar dood.

Het is een makkelijk recept, maar je bent er wel even mee bezig en de meeste tijd zit in het frituren van de kip. Je kan het meeste uren van te voren bereiden, tot aan waar je de groenten moet bakken. Daarna is het toch in een paar minuten klaar.

Het lekkerste is het wel, als de kip net gefrituurd is, maar ook een dag later is het nog heel erg lekker. Het wordt niet zompig. Je kan het opwarmen in een koekenpan met een beetje extra bouillon of water erbij. Als je dat niet doet, wordt de saus die flink wat maizena bevat, rubberachtig.

De hoeveelheid is voor 5 goed etende personen ongeveer.

de beste manier om aandacht van je kinderen te krijgen: iets doen waarbij je ze niet kan gebruiken.

Je snijdt kip en groenten:

  • 750 gram / 1 kg kipfilet in evengrote blokjes
  • een bos bosuitjes in ringetjes
  • 6 chilipepers in ringetjes

(Dit is de minimale hoeveelheid groenten. Ik doe er twee bossen bosuitjes in en een prei. Let wel dat je een pan hebt die groot genoeg is. Die van mij is 32 cm doorsnee.

Ondanks de pepers is het absoluut niet heet vind ik, maar wij hartje heet eten. Je kan ook paprika gebruiken)

Dan maak je de ‘slurry’. Het korstje voor de kip.

Je mengt:

  • 1 cup maizena of aardappelzetmeel
  • 1 ei
  • 1/4 cup sojasaus
maizena + sojasaus, het korstje van de kip

Goed roeren tot het een glad mengsel is. Doe de blokjes kip hierin en meng tot alles bedekt is met het mengsel. Laat het staan.

Het voelt gek en is even lastig om te mengen, maar dat hoort zo!

Maak de saus. Meng in een flinke kom:

  • 1/2 cup maizena of aardappelzetmeel
  • 1/4 cup water
  • 3/4 cup suiker
  • 1/2 cup sojasaus
  • 1/4 cup azijn
  • 1/4 cup witte wijn
  • 4 dl. kippenbouillon (4 dl water, een kleine el. zout en eventueel wat kruiden volstaat ook)
  • 4 teentjes knoflook, geperst of gehakt
dit kommetje is te klein.

Frituur de kip op 185 graden, ongeveer 1,5 / 2 minuut.

Het heeft de neiging gruwelijk aan het frituurmandje te plakken. Dat kan je voorkomen door de stukjes een voor een met behulp van twee lepels langzaamaan in de olie te laten glijden. Zo schroeit het dicht, voor het aan het netje plakt.

Leg de gefrituurde stukjes kip op het rooster van de oven, of op wat keukenpapier.

 

Als alle kip gefrituurd is, verwarm je een scheutje olie in een grote koekenpan. Hierin roerbak je de groenten. Houdt eventueel wat lente ui over voor garnering.

nog iets te dun…

Na een minuutje gooi je de saus erbij. Die laat je indikken tot ie bijna de gewenste dikte heeft.

De saus wordt heel snel dikker. Let hier goed op en blijf erbij.

Doe de kip erbij. Laat hem nog een minuutje meegaren. Iets langer als de kip echt was afgekoeld.

De saus moet echt niet meer nat zijn, maar ook niet gestold. Dan is ie perfect. Je ziet het vanzelf wat ik bedoel šŸ™‚

Garneer met lente ui en geroosterde sesamzaadjes, als je in een garnerende bui bent.

klaal!

Serveer met rijst, nasi goreng of whatever.