Geen gebak chocoladetaart voor weinig geld

No bake, bla. Geen gebak met deze goedkopige koekjestaart.

Deze taart is ongelofelijk lekker, vreselijk machtig en goedkoop dus. Dat is allemaal fijn. Je eet hem echt niet in een keer op, zelfs niet voor de lol.

Het is een ideaal recept om te maken met een peuter. Supersnel klaar, ze kunnen goed helpen en je hoeft niets te bakken. Hij moet wel even hard worden in de koelkast maar in de tussentijd kan je je bezighouden met het leeglikken van beslagkommen en pannetjes, want dat is ook belangrijk werk.

De boter en chocola zijn het duurste, dus hoe meer kaakjes je er tussen kan frotsen, hoe goedkoper 😉 En dat is ook lekkerder, vind ik.

Wat doe je.

  • je bekleedt een vorm met bakpapier. een gewone cakevorm is goed maar heb je niets wat erop lijkt, dan kan je ook een pannetje, flink diep bord of desnoods een bakje van de chinees gebruiken. of dessertbakjes. whatever!
  • je smelt 200 gram chocolade samen met
  • 200 gram roomboter (of margarine als je dat graag wil) au bain marie (klein pannetje in een groot pannetje met kokend water, pas op dat er geen water in je kleine pannetje kan stromen)
  • Je mengt 100 ml (1 dl) poedersuiker en 100 ml cacao en wat vanillesuiker * en dat meng je met
  • twee eieren in een grote kom.  goed doorroeren.

(heb je geen maatbeker: het komt niet zo heel nauw, ’t is ongeveer 2/3e colablikje of een koffiemok vol)

  • wat je net in je pannetje hebt gesmolten, doe je bij het eiermengsel in de grote kom en je roert het goed door. (het pannetje maak je natuurlijk goed leeg met een ‘slikkepott‘. de knieperige keukenprinses kent niet zonder!)
  • giet een laagje van het mengsel in je bakvorm zodat de bodem bedekt is
  • leg er een laag mariakaakjes op. vul open stukken op met stukjes kaakje zodat de laag goed aaneengesloten is. je zal er een stuk of dertig, of iets meer, nodig hebben.
  • bedek de laag kaakjes met weer wat van het chocolademengsel
  • enzovoort, sluit af met een laagje van het chocolademengsel
  • zet de taart in de koelkast. na een uurtje is ie wel stevig
DSC05303
Dit is die van ons. Zie je gelijk waarom je nette laagjes moet maken met je koekjes, dat is op dit stuk even wat minder gegaan.

 

DSC05289
oooo, riep iemand ‘taart’?

Zelf maken: chocopasta

DSC05278Waarom ik dat nooit eerder heb geprobeerd: geen idee! Het is namelijk belachelijk goedkoop. En lekker. En binnen vijf minuten klaar. En bovendien vrij van ranzige plantaardige olie, smaakstoffen en andere kunstmatige zooi.

(een grote pot vol kost ongeveer 20 kronen, 2,20 euro. In de winkel betaal je voor een pot met niet al te erge ingrediënten gauw 5 euro maar dan is ie wel de helft kleiner. Dus voor een vijfde van de prijs: ik vind het fijn!)

Recept:

  • 150 gram kookchocolade. Smeltchocolade. Of van die chocoladedruppels. Of gewone chocolade, het enige verschil is -volgens mij- dat kookchocolade makkelijker smelt en hier is het goedkoper dan gewone pure chocola. Breek het in blokjes, snij deze eventueel nog een keer door. Dan smelt het sneller. (Maar heel nodig is het niet.)
    Je kan ook chocolade gebruiken die je over hebt. Paaseitjes, adventkalenders, een stukje verschaalde chocoladeletter…
  • 75 gram suiker. Ik gebruikte 75 gram, maar de volgende keer gebruik ik nog minder. Kokosbloesemsuiker kan denk ik ook. Dat moet ik eens proberen als ik het weer in huis heb. (het originele recept ging uit van 150 gram…. dat is echt veel te veel)
  • 150 gram melk of slagroom.
  • 75 gram roomboter. Gezouten, of ongezouten. In blokjes gesneden. Geen margarine, gatverdamme.

Verwarm de melk met de suiker, blijf roeren.
Als de melk warm is, doe je de chocolade erbij, blijf roeren.
Voeg de boter toe, blijf roeren.

Als het allemaal gesmolten, is, giet je het over in een schone pot. Laat afkoelen en bewaar in de koelkast. Na een halve dag heeft het de juiste vorm aangenomen. (een smeerbare pasta, als het goed is 😉 )

Zonder plastic en met minder meuk.

Och ja eigenlijk ben ik ook wel een huismu(t)s. Wel enigszins noodgedwongen want met een baby is je actieradius toch beperkt. Of met nog drie van die koters achter je aan.

De man ging vandaag samen met ons Leentje uit vissen met unsere deutsche freund mit die des dem das neue Boot en ving een aantal mooie exemplaren. Ondertussen deed ik dingetjes. Zoals de was ophangen, voor zeer geïnteresseerd knijperkauwend publiek. Nou ja, voor Toetje. Die al een groot kindje wordt.

Mijn baby’tje!

DSC05002

Met Fietje knipte ik wat takjes in de tuin. Hebben we ook wat groens op tafel en het komt niet uit een kas ergens uit donker Kenia en vervolgens met het vliegtuig hierheen. Lokaal is de shit!

DSC05000

Gingen de kinderen die niet mee på fisketur waren opeens doen alsof ze elkaar aardig vinden. Dat moest gauw op de foto. Normaal proberen ze elkaar minstens een schedelbasisfractuur te meppen. Ze spreken een compleet andere taal, waardoor ze ook aardigere gebaren van de ander nog als oorlogsteken interpreteren. (ik overdrijf ook graag maar ‘leven als kat en hond’… ze kunnen het!)

DSC05017

Kijk mama, we doen samen koplollen! (leuk, een peutel die de ‘l’ niet kan zeggen)

DSC05005

De afgelopen tijd nam ik zo nu en dan wat *dingetjes* mee van bij de kringloop. Ik probeer plastic zo goed en kwaad als dat kan, uit te bannen hier in huis. En het mag ook wel iets meer met gezellig enzo, vond ik.

Je moet toch wat te doen hebben he 😉

Geen plastic klapkratten meer voor de was, maar rieten manden. Glas in plaats van plastic om dingen in te bewaren. Het begint erop te lijken. Het voordeel is dat ‘rommel’ minder erg op rommel lijkt als het niet in iets plastics zit of schreeuwende kleuren heeft.

Ik vond voor 3 euro een verantwoord lampje voor de slaapkamer, een paar kandelaars voor 1,50 per stuk, we plukten bloemetjes voor in een vaas weckpot en ik versleepte wat spullen.

Zo bewaar ik alleen de mooie en duurdere dingen voor de volgende dochter, want de opslagruimte is beperkt en in de schuur of in een doos waar het ligt te liggen, wordt het maar schimmelig en lelijk. De winterlaarzen en jassen kunnen nu hopelijk ook minstens tot half september naar boven. Er ging het nodige weg. Guttegut, wat groeien die gastjes steeds joh.

Ik sleepte twee pallets naar de gang, voor de schoenen. Aan pallets geen gebrek hier.

Deze foto is van vorig jaar. Al die stomme crocs die ze zo graag wilden omdat iedereen die droeg op school hebben ze wel drie keer aan gehad. Rare kinderen.

dsc00335

Hierdoor had ik de kast die ik gebruikte voor de schoenen enzo, over. Daar kon ik mooi het speelgoed indoen. (nou ja, wat opschrijfboekjes, bolletjes wol en wat rommeltjes want zo veel speelgoed is er niet meer). En de boeken. Wegens wat meer offline en een kapotte e-reader, kochten we wat echte boeken.

Zo vond ik onlangs ‘Shock Doctrine’ van Naomi Klein. Die was ik op de e-reader aan het lezen toen ie het begaf. Voor 50 cent. Wat we uit hebben, gaat weer terug naar de kringloop. Voor 5 kroon per boek waarbij de opbrengst naar een lokaal goed doel gaat, is dat fijn!

DSC05031 En zo konden de lelijke plastic bakken weg. In elk geval naar de kelder. Ik bewaar ze wel, want ze zijn handig om dingen muisvrij te bewaren. Want ondanks onze twee poeziewoezies, hebben we toch nog grijsbehaarde-roze-geoorde-lang-gestaarte ongenode gasten die in de keukenkastjes schijten. De modderfokkers! Aah, zo heerlijk leven på landet!

DSC05036

Och ja.

Ik weet geen goed einde voor dit blabla.

Dan maar een liedje <3

 

Bewaren zonder plasticfolie en aluminiumfolie.

65-640x452Vroegah gebruikte ik ook wel plastic folie en aluminiumfolie om dingen ‘vers te houden’. Geen idee waarom, want het is echt totaal overbodig. Eigenlijk.

Net als vuilniszakken.

Mijn moeder gebruikt dat wel nog voor van alles en toen dacht ik: ik ga daar eens een stukje over schrijven.

Aluminiumfolie gebruiken we nog heel af en toe, als de man iets maakt in de oven dat nogal op de bodem druipt en we willen niet dat de rookmelder na een kwartiertje begint te loeien, leggen we een stukje op een bakplaat die we onder het gebakkene leggen. Of om een kwast of verfroller even goed te houden. Gelukkig verven we niet zo veel.

Vroegah dacht ik ook dat dingen zouden uitdrogen, verpieteren en verschralen als ze zonder folietje bewaard werden. Watermeloen, kaas, brood, beleg, eindjes komkommer en noem het maar op. ’t Is natuurlijk niet het beste voor het milieu, maar ook niet voor je geld om dingen te kopen die je na een keer gebruiken alweer wegpleurt, zeker als die dingen eigenlijk dus niet nodig zijn.

Als ik brood heb gebakken, bewaar ik dat gewoon zo in de oven. Het wordt toch opgegeten voordat het oud wordt. Als het een keer gebeurt dat het niet zo snel wordt opgegeten omdat we wat minder thuis zijn, dan pak ik het in een theedoek of hydrofieldoek. Geen idee of dat scheelt, het is vooral het idee, denk ik. Och ja, ik eet het zelf toch niet 😉

Kaas bewaar ik in zo een handig glazen bakje van Ikea. FORTOLIG, heet de serie van die glazen bakjes waarin je dingen kan invriezen, bewaren, ontdooien, magnetronneren en bakken in de oven. Dat laatste wel zonder deksel. Het deksel is van polypropyleen en wordt geacht een veilig plastic te zijn. Ook al is het  bakje groter dan het stuk kaas, dan nog droogt het niet uit. Je moet wel even opletten dat je het deksel goed sluit, want anders wordt de kaas nat en ieuw.
Je kan ook bijenwasdoeken kopen, of zelf maken. Hierin kan je kaas (en andere dingen) ook heel netjes bewaren.

Ook restjes van een maaltijd, kleinere stukjes kaas, vleeswaren in een plastic verpakking die niet meer sluit en andere eindjes bewaar ik in zo’n bakje.

Eigenlijk is het best een saai verhaal zo. Met die bakjes.

Sommige dingen zet ik gewoon ‘zo’ in de koelkast. Een schaaltje met een restje pindasaus bijvoorbeeld. De dag erna doe ik er wat water bij en warm het opnieuw op en klaar.

Fruit is ook makkelijk te bewaren zonder folie. Een halve watermeloen hoef je niet met folie te bekleden, maar die zet je gewoon -met de platte kant, duh- op een bord. Net zoals bijvoorbeeld een halve kool. Met fruit en groenten  is het handiger om ze zo snel mogelijk op te eten, maar soms lukt dat niet. Van reeds aangebroken komkommer, appel, meloen of paprika snijd ik gewoon een dun plakje af.
Fruit maak ik soms gelijk in zijn geheel schoon (dan hoef ik het maar een keer te doen he), en stop het dan gelijk -eventueel met wat citroensap tegen het verkleuren- in een *gaap* Ikeabakje.

Eet iemand halverwege opeens zijn yoghurt ofzo niet meer op, dan zet ik het bakje afgedekt met een schoteltje in de koelkast.

Koekjesdeeg moet soms opstijven in plastic folie, volgens het recept. Maar dat kan ook prima zonder folie.

De koelkast staat hier ook nooit zo stampvol, dus als ik eens iets groots even moet bewaren (een afgevreten kip waar ik een soepje van wil trekken), kan die makkelijk in een glazen bak met een bord er over, in het grootste glazen ikeabakje of in een pannetje.

En het heet dan wel vershoudfolie, maar dat hele probleem hoef je niet te hebben als je gewoon niet te veel in een keer koopt en restjes die je hebt liggen zo snel mogelijk opmaakt. Bijvoorbeeld als lunch de dag erna. Een dag of twee vershouden, lukt prima ook zonder folie. En als je van die handige bakjes gebruikt dus….

Okee, ik houd al op.

Gebruik jij van die folie?

Superdupermakkelijke pizza voor goedkoop.

Pizza maken, dat is met deeg en gist en moeilijk en water en plak en ieuw en moeilijk.

Ja, net als brood. Maar je hoeft het maar een keer te laten rijzen en bovendien is het veel lekkerder.

Ik vind het nu supermakkelijk, maar ik doe het ook al een aantal jaren. Gewoon, omdat je een stuk diepvrieskarton met rubber mozzarella en voorgemixte kruiden totaal niet kan vergelijken met een zelfgebakken pizza en je geen smaakversterkers, analoogkaas of andere shit eet die je niet op je pizza en dus in je lijf wil.

De ‘topping’ maakt het natuurlijk duur. Of goedkoop. Iedereen snapt dat hem volstorten met biologisch dynamische geitenkaas, rucola en pijnboompitten duurder is dan tomatensaus en dunnetjes voordeelblokkaas van de Aldi.

Ik vind het altijd ideaal om restjes op te maken. Restjes kaas kan je raspen en invriezen voor dit doel. En dan kan er gelijk dat laatste zielige plakje ham bij, die verpieterde champignons, eenzame gedroogde tomaat, drie blokjes feta in olie en dat blikje zalm dat al 100 jaar in je voorraadkast staat. Bijvoorbeeld dan.

Dit is voor twee flinke pizza’s, je kan het recept natuurlijk ook simpelweg door twee delen natuurlijk.

Je neemt:

  • 500 gram bloem (je kan ook bijv. 300 gram bloem en 200 gram volkorenmeel nemen)
  • 300 gram lauwwarm water
  • zakje gist
  • een afgestreken eetlepel zout
  • een scheut olijfolie
  • eventueel kruiden, zoals provencaalse kruiden of oregano

DSC04811

Je doet:

  • Alles bij elkaar in een grote bak, de volgorde is niet belangrijk
  • Kneden, kneden, kneden, totdat het een glad bolletje wordt. Beetje plakkerig is niet erg maar het moet zeker niet meer echt blijven kleven. Ik gok dat je een minuut of 8 nodig hebt. (Als het erg kledderig blijft, doe je er meer meel bij en valt het in korrels uit elkaar dan doe je er een beetje water bij. Alles beetje voor beetje!)
  • Uiteindelijk krijg je dan zoiets.

DSC04812

  • Dat laat je rijzen op een warme plek met een vochtige doek of een plastic zak erover. Ongeveer een half uurtje a drie kwartier. Daarna ziet het er zo uit. Het kan nog wel wat groter maar de kinderen hadden hongerrrr.

DSC04814

  • Verwarm de oven voor op 250 graden
  • Het deeg verdeel je in twee stukken. Of in vier, afhankelijk van de gewenste grootte van je pizza’s
  • Je strooit bloem op het werkblad en dan druk je het deeg met je vingers min of meer in de vorm die je wil hebben. Zorg dat je steeds bloem onder en op je deeg hebt, anders blijft het plakken en dat is irritant!
  • Rol het deeg plat. Dat gaat prima met een lege fles. Of een ouderwetsche deegroller natuurlijk.
  • Leg het deeg op een bakpapiertje en leg het op het bakblik (dat is veel makkelijker dan een reeds belegde pizza op een bakblik schuiven)
DSC04815
plet plat
zelf goedkoop pizza maken
rol nog platter
zelf goedkoop pizza maken
en leg hem op een bakpapiertje
  • En dan kan het leukste beginnen: de pizza mooi maken. Ik doe er hier gewoon tomatenpuree op, maar je kan ook een uitje en knoflook fruiten, tomatenblokjes toevoegen en wat kruiden en dat wat in laten koken. Als je een restje tomatensaus hebt, al dan niet uit pot, kan je het er ook op doen natuurlijk
  • Alles kan erop maar ik zat nogal slap in de dingen die zo lekker zijn op pizza (olijven, kappertjes, gedroogde tomaatjes en rare kaas) en daarom werd het iets met jalapenopeper, salami, gewone kaas, champignons, feta en paprika

 

DSC04818

  • De de pizza in het midden van de oven. Hij moet ongeveer een minuut of  12 denk ik maar dat verschilt zo van oven tot oven. De kaas moet gesmolten zijn en het deeg moet beginnen te kleuren, dan ie goed. Ik blijf er maar in de buurt van na een minuut of tien om hem een beetje in de gaten te houden. Onze oven is raar!
  • Dan moet je hem opeten. Dat is het leukste.
zelf goedkoop pizza maken
lekkah!

Ja, wij houden van pizza.

En jij, houd jij ook van pizza? En wat eet jij er graag op?

Pas kopen als je het nodig hebt

En zo stonden we weer bij de kringloop binnen. Dit keer voor een nette broek voor het jongetje. En die vonden we. Kan hij ook netjes op 17 mei, de nationale feestdag. Het is een Heel Nette Spijkerbroek, dus hij kan hem ook voor gewoon aan. Hij heeft onlangs een beenverlenging laten doen ofzo, of al zijn broeken ’s avonds stiekem korter gemaakt. Ettertje.

De baby had geen luchtige zomerbroekjes en ik vond er twee. Zelf een van de Hema! Feels like home rookworst Nederland.

De man ‘scoorde’ een wollen zwarte jas (hij had alleen een afgeleefd oud skijack waar ik al de hele winter een vervanging voor zocht), ik vond een <3 gave lange maar luchtige zwarte rok voor de warme dagen zoals nu en ons Leentje vond een schattig vestje. Ze vond 49 kronen (5,50 euro ofzo) eigenlijk te duur om zelf te betalen maar omdat ze alleen maar dikke winterse vesten had, kreeg ze hem van mij.

Kleding die ze niet nodig hebben, kopen ze maar lekker zelf van hun zakgeld. 49 muntjes van een kroon is een flinke klauw vol 😉
Dat tempert het enthousiasme doorgaans wel.

Ik vond een handtas. Ik zoek al maanden naar een leuke rugzak nadat ik mijn enige tas verloor, maar ik vond er geen. Vandaag vond ik een grote tas met fietskettingen (?) en studs. Van Friis. Mensen betalen veel geld voor Friisse tasjes.  Ik niet. Nou ja, ik vond het nog veel, maar een plek voor flessen water / luiers en doekjes voor de baby / draagdoek / portemonnee als je op stap gaat is toch wel praktisch. Hij ziet eruit alsof ie nog wel effe mee kan en het is geen luiertas *argh* of praktische shopper *aaarrrgh*

DSC04806

Dat probeer ik zo veel mogelijk te doen: pas iets kopen, als het nodig is. Hoewel ‘nodig’ natuurlijk altijd relatief is. Maar goed. Westerse-wereld-nodig dan.

Dus niet omdat stel dat ik het van de winter nodig heb. Of ooit. Als ik een groot feest ga geven. Of ga wandelen in de regen met de hond, die ik helemaal niet heb.

Of: volgens een of andere ‘minimalistische kledinglijst’ heb ik 3 rokjes, 4 broeken, 7 paar sokken en 4 truitjes nodig per kind. *rent naar winkel voor dat*

Nu kan je altijd de pech hebben dat je precies wel vindt wat je niet nodig hebt en andersom bij de kringloop. Dan is er altijd nog een ‘gewone winkel’. Waar alles altijd in 12 maten verkrijgbaar is, bijna 24 uur per dag en 7 dagen per week.

Pas kopen als je echt misgrijpt, scheelt een flinke hoeveelheid miskopen en spullen om je druk om te maken tot aan de tijd dat je ze nodig hebt. Of helemaal niet nodig hebt, waarna je weer moeite moet doen om er op een nette manier vanaf te komen.

(nee, niet met alles en soms is een voorraad best handig en ik bewaar ook wel dingen voor het volgende zusje, maar goed… je snapt me wel)

Houd jij veel op voorraad?

Essentiële olie voor in huis.

DSC04592
ik heb geen pinterestbare foto van een bosje lavendel met een flesje olie dus daarom een foto van onze kat

Olie in een olieverdampbakje, heerlijk is dat. Vroegah was ik gek op allerlei bijzondere gebeuren. Patchouli, bergamot, frankinsence en allerlei chemische shit met leuke namen. Tegenwoordig gebruik ik ze, naast dat ze lekker ruiken, ook omdat ze nuttig zijn. Althans, dat denk ik omdat ik dat gelezen heb 😉 Dus gebruik ik ze. Heb ik in elk geval het idee dat ik verantweurd bezig ben.

De olie verdampen doe ik in een glazen bakje op de houtkachel. Dan moet ie wel aanstaan, natuurlijk. Of ik druppel wat olie op een steen, of een doekje.

Het zo maar onverdund gebruiken van die oliën op je huid of je kind is geen goed idee. Of het ongezien in je bad flikkeren. Het is wel slim om voor gebruik te lezen wat je er wel en niet mee kan doen en waar het wel of niet goed voor is. Natuurlijk is niet altijd onschuldig en onschadelijk, duh.

En een geurolie of parfumolie is het niet zelfde als een etherische olie!

Dit zijn mijn favorieten:

Lavendelolie. Het ruikt lekker, naar zomer. Het is heerlijk op een doekje in de kledingkast. Het is rustgevend. (ah kijk, dat verklaart veel) Soms doe ik wat in het wasmiddelvakje van de wasmachine, zodat de was een lichte lavendelgeur heeft. Ik gebruik het om de plek van een tekenbeet aan te stippen, zodat die minder jeukt. Je kan het toevoegen aan wasmiddel, zelfgemaakte deodorant, zeep of shampoobars. Je kan er puistjes of andere narigheid mee aanstippen, zodat die eieren voor hun geld kiezen. Figuurlijk uiteraard.

Tea tree olie. Gebruik ik bij tekenbeten. (je moet soms eens wat afwisselen he). Ook deze olie desinfecteert. Ook zou het goed zijn tegen schimmels waar behalve dit huis, bij ons gelukkig niemand last van heeft. Als de kinderen klagen over oorpijn, doe ik wat kokosolie in hun oor en daarna geef ik ze een heet washandje met een druppeltje van die olie erop. Werkt prima. Op muggenbeten vermindert het de jeuk. Ik gooi het door sopjes waarmee ik de badkamer dweil, of het bad schoonmaak. Ik druppel het in de kraag van de jassen van de kinderen, omdat het luizen op afstand zou houden.

Pepermuntolie. Voor door zelfgemaakte tandpasta. Want lekker fris. Het zou goed zijn tegen hoofdpijn en voor de spijsvertering en je concentratie verbeteren.

Sinaasappelolie. In baksels, omdat het lekker ruikt, rustgevend is en naar kerst ruikt, zeker in combinatie met kruidnagels. Nom!

Eucalyptus. Wegens tegen motten in je kleding gooi ik het ook in zelfgemaakt wasmiddel of in het wasmiddelvakje. Ik vind het ongelofelijk lekker ruiken, dus ik doe het ook in sopjes. Waarin het een antiseptische werking zou hebben. Nu hoeven van mij niet alle bacteriën dood, en ik heb ook geenszins het idee dat ik ze hiermee nu eens allemaal lekker van de kaart veeg maar och. Als je het verdampt helpt het tegen muggen. Waar we hier overigens geen last van hebben.

Welke olie gebruik jij graag?

antilopes schoppen.

antilop-h-y-barnestol-med-brett__0339304_PE527619_S4Ons Toetje he, die is gewoon bijna zes maanden. Nog een week of twee. En dat betekent dat ze Echt Eten mag gaan eten. Op het helsestasjon wordt al vanaf maand vier geïnformeerd of ze al bijvoeding krijgt. Nope. Nee en nee, zelfs geen rømmegrøt.

Nee, we stimuleren haar ook niet om om te rollen. Want joh, een week geleden deed ze het gewoon helemaal zelf. Alleen. Wow. Zijn we er blij mee? Nee, want ze heeft de schurft aan op haar buik liggen maar weet niet hoe ze terug moet rollen ofzo en dan gaat ze heel zielig huilen. Baby’s… Zo grappig.

Wachten met bijvoeding tot ze een maand of zes zijn is het beste. Zegt Nienke, dus is het waar. Nou ja, niet alleen zij maar zij zegt het het leukst!

Ik vind het lastig, zeker in het geval van onverzadigbaar lijkende babietjes. Doop ik mijn vinger in de best wel biologische soep die dan vervolgens zo’n beetje van mijn hand wordt gekauwd. Toetje spuugt behoorlijk veel maar groeit als onkruid (ik hartje onkruid). Als wij avondeten, zit ze in haar stoeltje met een rauw biologisch worteltje of stukje paprika, waar ze zeer enthousiast op gaat zitten kwijlen. Is ze in elk geval even stil en ze kan er niet van ‘eten’. Maar na een tijdje hangt ze in de stoel, laat haar groenten vallen en dan is het weer weeeeeh.

Dan denk je dat eten met een baby op schoot lastig is omdat je maar met een hand kan eten. Wacht maar tot de baby snapt dat er binnen een armlengte een bord staat. Iets dat je vast kan pakken en op de grond kan flikkeren. Babyarmpjes zijn echt idioot lang in zulke gevallen! Eten met een hand van een bord dat een meter bij je vandaan staat, das pas lastig.

En er is serieus nog geen een avondmaaltijd geweest waarbij ze sliep.

brio-barnstol-4324801Deze zomer kochten we bij een lokale barnehage (een kinderdagverblijf maar dan fijn) een kinderstoel voor een tientje. Ik was er heel blij mee. Tot Toetje erin moest zitten. Het ding is te groot dus we gooiden er een schapenvacht in. Dat helpt ook niet helemaal. We zochten een zitverkleiner bij de kringloop en vonden er geen. We kochten er een bij ikea maar nog altijd hangt de baby scheef. Wat een pokkeding! (niet de baby. de baby is lief) Die schapenvacht is weliswaar wasbaar, maar zeer onpraktisch als ze straks wel echt gaat eten.

De andere kinderen zaten in een Antilop. Zo’n stoel van (wederom) ikea waarbij het me na drie kinderen en bij elkaar zo’n vijf jaar ANTILOP niet lukte om niet te struikelen over die wijd uitstaande vervelende poten van dat ding. Die kinderen hebben dankzij die stoelen zo leren vloeken bloemrijk praten van me.

Volgens mij steken die stoelen ook hun poten gewoon verder uit als er iemand langs loopt. En welke pretletter heeft die naam verzonnen. PLØR was ook een leuke geweest.

Maar in elk geval, die baby zit dus een beetje half scheef in d’r veel te grote stoel. En gooit alles op de grond.

En toen bedacht ik dat die graflelijke plastic stoel die ik minstens vier keer per dag een rotschop gaf wegens *struikel* er gewoon bijhoort. Omdat ie zo ongelofelijk praktisch is. Omdat ze er lekker stevig in zitten en zich niet kunnen afzetten en proberen eruit te wriemelen. Omdat er een blad voor kan, zodat ze heerlijk kunnen klieren met hun stronkjes gekookte broccoli, wortel en aardappel als ze eenmaal Echt Eten mogen gaan eten. Zonder dat het direct op de grond valt. Omdat ie zo makkelijk mee te nemen is naar opanoma. Omdat ie in een paar seconden weer schoon is.

(Ik schop de stoel alleen als er geen kind in zit.)

Ik informeerde op de lokale verkooppagina. Morgen kan ik er een ophalen, bijna ongebruikt voor de helft van de nieuwprijs van 16 euro. Okee. In elk geval scheelt het een rit naar ikea.

Alles is goed. Mijn kinderen leren nieuwe vloeken, maar het kleintje kan tenminste lekker knoeien met eten.

Win-win.

 

Brood bakken voor dummies zodat iedereen het kan.

Nog maar een keer: brood bakken. Geen idee waar de oude post gebleven is.

Brood bakken lijkt moeilijk, maar het is echt heel eenvoudig. Je hebt er weinig anders voor nodig dan je handen of een keukenmachine en een oven.  En de ingrediënten, duh. Het is goedkoop je weet precies wat erin gaat en dat is erg fijn. Dit is voor een wit tarwebrood. (spelt moet je minder lang kneden en volkoren kan ik de volgende keer laten zien)

Je neemt:

  • 1 kilo bloem (dat witte, in een papieren pakje)
  • 650 ml. (of gram) lauwwarm water
  • 20 gram zout
  • 60 gram boter of olie
  • 12 gram gist (een zakje, als het goed is)
  • pitten en zaden naar wens (hoeft niet)

Dit dus.

DSC04507

Dat doe je bij elkaar in de bak van een keukenmachine met deeghaak. Als je keukenmachine niet zo veel aan kan, deel je het recept door twee. Je kneedt het tien minuten, op stand twee.

Je kan het ook met de hand kneden, bijvoorbeeld in de gootsteen. Het moet eruit zien zoals hieronder als je klaar bent met kneden. Een beetje plakkerig is prima, maar het moet wel goed een geheel zijn.

DSC04508

DSC04509

Zet de kom met het deeg op een warme plek, waar het niet tocht. Dek af met een vochtige theedoek, handdoek of een plastic zak en laat het een uurtje zo staan.

DSC04510

Na een uur is het deeg gerezen en ziet het er zo uit. Soms rijst het wat meer en soms wat minder. Dit keer was het niet heel erg groot geworden maar dat geeft niets.

DSC04511

Vet je aanrechtblad in met olie. Het deeg deel je in twee stukken. De deegbal (dat klinkt lekker…), maak je plat, zodat je de lucht eruit drukt. Probeer er een vierkant van te maken.

Als dat niet lukt geeft het niets, het is het belangrijkste dat het is platgedrukt. Je moet er niet te veel aan gaan hannesen en proberen het alsnog vierkant te maken, want dan wordt het een steen.

DSC04512

Vouw de punten van het vierkant (of van je fantasiefiguur 😉 ) naar het midden, als een enveloppe.

DSC04513

Vouw ook die punten weer naar het midden toe.

DSC04514

Frommel dan de punten nog een keer naar het midden, zodat die gekke gaten eruit zijn.

DSC04515

Leg het brood met de vouwen naar beneden. Je kan het nu voorzichtig nog een beetje in een broodvorm ‘vormen’ maar niet meer kneden.

DSC04516

Je kan ze nu in een bakblik doen, maar ik heb nog geen goede bakblikken. Zonder gaat het ook!

De broodjes laat je wederom een uur rijzen, op het bakblik op een warme plek en onder een vochtige doek of plastic zak. Dit zijn de broodjes voor de tweede rijs.

DSC04517

Dit zijn de broodjes na de tweede rijs. De oven verwarm je voor op 225 graden. Zet het bakblik in het midden van de oven, en bak het brood op 225 graden, 17 minuten lang.

Daarna zet je de temperatuur van de oven op 200, en bak je het nog 17 minuten verder.

DSC04519

Als de tijd om is, haal je de broden direct uit de oven, en je plaatst ze op een rooster. Dat is belangrijk, anders worden ze zompig.

Oooh, en aaaah! Das lekker 🙂

DSC04524

DSC04526

Foe jong hai maken, echt lekkel.

I kid you not. Het is bovendien veel goedkoper, zonder dubieuze ingrediënten en zo biologisch als je zelf maar wil. De eerste keer ben je even bezig met alles voorbereiden, maar de tweede keer neemt het al minder tijd. Als we het hier maken, eten we er ook wel twee of drie dagen van.

Ook een makkelijke manier om meer groenten te eten. Je kan in het recept nog meer groenten toevoegen natuurlijk. Paprika, selderij, andere champignons, taugé of wat je ook maar een goed idee lijkt.  En met zonder kip is het ideaal als je geen vlees wil eten.

DSC04390

Wat heb je nodig?

Groenten! Een boel. En nog wat:

  • vier champignons in stukjes
  • een wortel. geen winterpeen, gewoon een bescheiden worteltje in kleine plakjes of blokjes
  • een halve prei, of een bos bosuitjes, in kleine ringetjes
  • een fijn gesnipperde ui (een grote voor de helft)
  • een geperst of kleingesneden teentje knoflook
  • nog een teentje knoflook
  • een blik of pot gezeefde tomaten
  • 200 ml ketchup
  • 200 ml water
  • 50 ml azijn
  • 100 gram kipfilet, in reepjes
  • 6 eieren
  • peper, zout en suiker
  • sesamolie

Je doet:

Al die groenten snijden dus.
Je fruit de ui en een (1) teentje knoflook.
Voeg de gezeefde tomaten toe.Voeg de azijn toe.
Vroeg ketchup of tomatenpuree toe
Vroeg het water toe
Voeg 2 eetlepels suiker toe (je kan ook kokosbloesemsuiker gebruiken. officieel moet er minstens 4 scheppen in maar blergh)
Voeg een theelepeltje sesamolie toe.
Als de saus nog erg dun is, doe je er wat maizena bij om hem te binden, of laat het langzaam inkoken.
Laat langzaam pruttelen.

Meng in een grote kom alle groenten (ook het tweede teentje knoflook) die je over hebt, de eieren, de reepjes kipfilet, een theelepeltje suiker, wat zout en peper.
Doe wat olie in een grote koekenpan met deksel. Laat hierin de omelet langzaam gaar worden. Echt langzaam, anders is de bovenkant nog snot en de onderkant zwart.

Die enorme omelet keer je als hij droog is aan de bovenkant om op een bord. Vervolgens doe je hem met de andere kant naar beneden in de pan, en bak je hem daar ook nog even licht bruin. Maak je niet druk als de omelet uit elkaar valt. Uiteindelijk ziet het er toch uit als hondevoer. Maar het is superlekker!

(Als je omelet toch is aangebrand is dat niet erg. Het bruine en zwarte kan je er af snijden)

DSC04505
ik had eigenlijk iets te veel groenten oh nee dat kan niet iets te weinig saus

Lekker met gebakken rijst. Men neme een fijn gesnipperde ui of twee, uitgeperste knoflook naar smaak en twee spaanse pepers. Fruiten. Twee eieren erbij, dit roerbakken. Daarna gekookte en afgekoelde rijst toevoegen. Op smaak maken met sojasaus.

Wol voor de baby.

Vroegah, in Nederland, trok ik de kinderen vooral katoenen rompertjes en kleertjes aan en dat beviel prima. Ze hadden een stapel rompers en och, wassen doe ik toch wel een paar keer per week. Ik heb nooit gemerkt dat ze zich er niet prettig in voelden. Het enige irritante was dat ze zich na een tijdje zo onderkwijden dat ik geregeld drie keer per dag die pakjes kon verwisselen.

Hier dragen baby’s (en veel mensen) wol. Dat heeft de naam te prikken en te irriteren en te krimpen maar dat klopt niet. Het is juist heerlijk zacht en blijft heel mooi. Ook Toetje draagt bijna altijd wollen rompers en maillots.

Waarom is wol fijn?

  • Het is heerlijk zacht en beweeglijk en het komt in lieve, zachte kleurtjes zonder idiote teksten
  • Wol voelt warm aan in de winter, maar in de zomer juist koel. Ik draag op hete dagen graag mijn icebreaker shirtje, daarom
  • Het is zelfreinigend als in: vlekken komen er moeilijk op, gaan er makkelijk en vanzelf uit -tot een zekere hoogte- en na een nachtje aan een hangertje buiten is het weer fris
  • Het kan vocht opnemen maar voelt niet snel nat. In tegenstelling tot bijvoorbeeld katoen
  • Het is anti bacterieel
  • Het neemt geen nare luchtjes over, zoals katoen
  • Het maakt het makkelijker voor de baby zijn lichaamstemperatuur te reguleren
  • Het is een heerlijke onderlaag die goed isoleert (kinderen dragen hier buiten vaak wollen ondergoed, dan iets warms als fleece en daaroverheen iets waterafstotends)
IMG_20160316_105708
wolletje onder d’r mooie jurk, liggen op een wolletje

 Minder wolletjes is more.

Wollen kleding is duurder dan gewone babykleding maar ik merk dat ik veel minder wollen kleding nodig heb, dan dat ik katoenen kleding nodig had. En minder is beter 😉

Toetje heeft nu drie chique wollen rompers en twee van de kringloop waar nu de gaten in beginnen te vallen (als reserve) en vier maillots, waarvan twee wat dikker en twee wat dunner. Aangevuld met een wollen jasje en wat jurkjes (vindt de papa mooi), is dat meer dan genoeg en ik vraag me dan ook af waarom ik een commode met acht laden kocht, waarvan ik alleen de twee kleinste gebruik (hormonen!)

Onderhoud?

Het spul wordt of gedragen of gewassen. Meer is ook niet nodig. En het blijft heel mooi. Een aparte wolwas vind ik zonde, ik gooi gewoon van alles erbij en was het met vloeibaar wolwasmiddel op 30 graden, of koud. Dat is hier met Nordic Ecolabel en een niet al te opdringerige lucht verkrijgbaar.

Eerst waste ik het met zelfgemaakt wasmiddel, maar ik had het idee dat het daar toch minder mooi van werd.

Drogen doe ik altijd op een rekje. Het mag in de droger op lagere temperatuur maar dan zit je alsnog met half klamme was denk ik.

IMG_20160310_102408
contracten tekenen op een wolletje, gekleed in wolletje

Kwijlende baby! Me wolletjes!!!

Ze kwijlt wel vreselijk. De oplossing: puntsjaaltjes. Voor de prijs van een romper kocht ik er zes waardoor Toetje drie dagen langer met een romper doet. Mits ik die sjaaltjes op tijd vervang.

‘Jij vindt ook niets leuker dan goedkope wolletjes vinden’ zei de man. Ja, zo is mijn leven momenteel 😉

Als ik bij de Grote Winkel waar ze naast eten ook fietsen, schoenen, verf, tl-buizen en kleding verkopen in een verstopte bak of rommelig rek een fijn kleertje vind voor minder of weinig, vind ik dat best fijn. Vandaag kocht ik deze in maat 80, van 19 voor 11 euro.

Ze kan weer groeien!

IMG_20160316_172703

Waar koop je het?

Ik hartje het Noorse merk Janus wegens mooi en ethisch gemaakt, dat helaas moeilijk in Nederland te krijgen is.
Bij Sparkjøp verkopen ze wol onder de naam Tom og Trine. Ik kocht hier een wollen jasje voor Toetje dat tot mijn blijdschap nog biologisch was ook, maar ik weet niet of dat geldt voor alle verkochte wol daar.

Voor Nederland ken ik alleen deze winkel. Verder kan je goedkopere wol o.a. vinden op de marktplaats van het forum van Dragen & Voeden en op diverse facebookgroepjes.

 

Digitale foto’s opruimen.

De afgelopen dagen was ik grieperig. Blergh. Voor zo’n beetje alles wat ik wilde doen voelde ik me te gaar. Dus ik sliep wat, las wat, ik voedde wat baby, dronk wat bouillon, klaagde wat over mijn ouwewijvigheid qua stijve spieren en las iets over het inscannen van foto’s.

Hoewel ik voor de kinderen elk jaar een aantal foto’s laat afdrukken, heb ik het overgrote deel digitaal. Het overGROTE deel van de foto’s want het zijn er ook nog al wat. Dat heeft een paar oorzaken:

  • Ik maak te veel foto’s (no shit Sherlock!) Hoewel ik mijn camera meestal thuis laat, heb ik toch foto’s waarbij ik achteraf denk: waaaarom maakte ik daar foto’s van!
  • Ik maak foto’s van nutteloze dingen. Deels als illustratie bij een blogpost, want anders zou ik de inhoud van mijn kleerkast of de pallets met hout in de tuin nooit fotograferen, maar ook van eten, was aan de waslijn, slapende katten, het huis, gebouwen in steden waar ik nooit meer kom, ruiten met regen, het zoveelste hert in de tuin, de brandende kachel en kopjes koffie omdat het er op dat moment zo leuk of gezellig of lief uitziet.
    Maar zeg, het is niet dat het dingen zijn die nooit meer voor gaan komen (ik maak me sowieso geen illusies over het wasgoed), of dat het heel bijzondere herinneringen zijn. Ik kan altijd nog een keer eten maken, koffie zetten of de kachel opporren.
  • Ik maak te veel foto’s van de leuke dingen. 15 foto’s van de eerste keer worstjes grillen in de lente. Van het snijden van een pompoen. Van elke bijgegroeide plant in de moestuin. Van een lachende kwijlende baby -in tijd van drie minuten.

Sinds half 2015 ben ik kieskeuriger, zodra ik het geheugenkaartje weer in de computer steek, gooi ik alle wazige / dubbele / nutteloze foto’s eraf en maak een back up van wat overblijft.

Maar goed, ik las over het inscannen van foto’s. Diegene gebruikte de foto’s die ie had ingescand als screensaver. Omdat je ze dan tenminste nog eens bekijkt, in tegenstelling tot wanneer ze ergens op een externe hd staan te verstoffen. Of in je kast, zoals ‘echte’  foto’s bij veel mensen doen.

Omdat ik toch op de bank zat te hangen, pakte ik de computer van de man erbij, waarop het overgrote deel van de foto’s opgeslagen is. En ik nam alle mapjes door. Vanaf 1976 tot 2015, waarbij de Enorme Berg begint op het moment dat de eerste wordt geboren in 2008. En ik werd moedeloos bij het zien van aaaal die foto’s.
En dan te bedenken dat het meeste van onze digitale foto’s uit de tijd voor de kinderen, al kwijt ben geraakt. (maar nooit heb gemist, ik had geen idee meer wat erop stond. een serie van mijn opaatje met zijn parkiet, dat was het enige)

En ik delete, delete, delete en delete nog wat meer. Van foto’s van courgettes en rucola, tot foto’s van boze rooie baby’s die helemaal niet in bad wilden, van slapende kinderen, motorblokken en ander leuks. Ik ben er gauw een uur of vijf mee zoet geweest maar he, ik ging toch nergens heen…

Totdat alleen de mooiste foto’s overbleven. De mooiste, of de foto’s van momenten die ik wil bewaren.

En de foto’s komen nu voorbij op de screensaver van de computer van de man. Ongelofelijk leuk inderdaad. Steeds als ie aangaat, zitten we te kijken. Ik moet wel meekijken, want ik ben de enige die die vier koppen op alle foto’s uit elkaar kan houden (denk ik).

Meer dan 90% van de foto’s is verdwenen. Ik heb geen 400 foto’s in een maand nodig om de kinderen te herinneren op een bepaald moment van hun leven. 4 is ook goed. En ook zonder foto’s ervan te hebben geloof ik dat die enorme beuk in de voortuin straks weer groene en bruine blaadjes krijgt, die ie in de herfst weer laat vallen. En van dat mooie gebouw staan op internet veel mooiere foto’s. Net als van alle flora en fauna op de wereld.

En nog eens wat: ik hoef ook helemaal niet alles te onthouden of te herinneren. Want dat is ook wel een nadeel van zo’n handig klein makkelijk digitaal cameraatje waarbij het niets kost om tot vervelens toe raak te klikken van alles wat je ziet: je maakt zo makkelijk overal maar foto’s van met het idee dat het dingen zijn die je wil bewaren of onthouden terwijl je er amper meer naar kijkt daarna. Het wordt alleen maar rommel.

Van mijn opa werden tot ie 20 was een stuk of 10 foto’s gemaakt. Ik werd in de loop van een fotoalbum van een pasgeboren baby, een flinke kleuter. En de gemiddelde baby tegenwoordig die kan na een maand of twee zijn complete riante babykamer al behangen met alle kiekjes die er hem of haar zijn gemaakt.

Dus… af en toe een ‘snapshot’ is hartstikke leuk. En leuker dan dat wordt het eigenlijk niet. En dan geldt wederom dat less = more. De dingen gaan nu eenmaal voorbij. Dat is het hele idee van het leven. Af en toe een herinnering is goed, het complete verleden proberen op te slaan…. niet zo, wat mij betreft.

Foolproof chocoladetaart met gezond!

Nou ja gezond, in elk geval minder ongezond dan een stuk chemische taart-achtige substantie van de supermarkt. Of iets met een berg suiker en bloem. Het is een taart met bonen. GAAAATVER. Ja, dat zou ik ook denken. Bonen, ik heb ze vaak geprobeerd te eten maar de enige manier waarop het te doen is, is in deze brownie wat mij betreft.

Niet gelijk wegrennen. Het is makkelijk. En lekker. Alledrie de kieskeurige kinderen eten het en zelfs mijn evenzobonenhatende vader lustte het totdat ie hoorde dat er bonen in zaten 😉 Deilig is het, volgens Fietje.

En het mooiste is dat ie eigenlijk niet kan mislukken. Althans, het is mij nog nooit gebeurd en ja, dat is bijzonder.En dat je de bonen echt zeker weten niet proeft!

Je neemt: bonen. Ongeveer 500 gram witte bonen, of zwarte bonen. Je kan ze zelf weken en koken, maar deze komen uit een pakje. Het is iets meer dan 500 gram maar het komt niet zo nauw 😉 Er kan best wat zout in zitten, zo lang er geen kruiden ofzo extra bij zitten is het goed.

Je spoelt de bonen af onder goed warm water. Zo dus.

DSC03632

Hierbij doe je 150 gram roomboter. In kleine stukjes. Doe het in een ruim pannetje of kom. Er moet nog meer bij. Staafmixer dit. Grondig.

DSC03633

Dan voeg je eraan toe:

  • vier eieren, liefst biologisch
  • een kopje cacao. Wat is een kopje? nou, zoiets.
  • een kopje suiker. suiker? ja, dat is een prima kokosbloesemsuikervervanger 😉 maar dat laatste kan je natuurlijk beter gebruiken. Of iets anders zoets. Staafmixer de hele boel weer tot het een gladde massa is. Je kan het proeven, dan weet je vanzelf of er nog meer zoet bij moet.

DSC03634

 

DSC03635 DSC03636

Het ziet er nu al lekker uit O.o

Dit doe je in een ingevet bakblik. Ik zet hem altijd een half uur in de oven op 140 graden. Daarna check ik af en toe met een mes of ie al goed is. Als er nog vloeibaar beslag aan blijft zitten is ie niet goed, zit er kleverige brownie aan, dan wel.

(nee, ik weet het niet precies, want het ligt aan je oven en de grootte van je bakblik. Soms gebruik ik een platte schaal, dan is sneller gaar dan in deze kleinere, hogere vorm.)

DSC03637

Ik had een foto van het eindresultaat op een leuk roze bordje maar die heb ik verwijderd, en na een best bezige dag heb ik eeecht geen zin meer om nog een foto te maken. Vooral niet omdat het eindresultaat er nagenoeg het zelfde uit ziet 😉

Eet smakelijk!  Of niet als je denkt: dat wijf is gek met d’r bonentaart.

Bouillon maken

Want lekker. Want gezond. Dat weet ik en dat weet je oma 🙂

Goede bouillon maken is heel simpel. Je neemt:

Een kipkarkas. Bij voorkeur van een biologische kip van OKVlees ofzo, om een stiekem een in  kip verpakte antibioticakuur te vermijden 😉 Of je gebruikt het karkas van een kip die je eerder at.

Of delen van een koe. Liefst een koe die gras at. Het allerliefst bewegende delen. Een enkel, of een staart. Ik koop hiervoor oksehaler, ossestaarten.

Je doet het kipkarkas in een pan. Of de ossestaarten. Het helpt als je de kippenbotjes eerst nog even breekt, mocht je tegen het geluid ervan kunnen.

Je doet er ook een lepeltje (appel)azijn bij. Dat helpt om de goede stoffen beter aan de botten te kunnen onttrekken. Bij kip kan je specerijen toevoegen zoals kruidnagel, steranijs, peper, een schijfje gember, laurierblad etc. Bij rund ook, maar dat vind ik zelf niet zo.

En groenten en kruiden naar smaak. Hier een stuk donkergroen van een prei, een ui (met schil), twee stukken aangevreten wortel van de kinderen en een verlepte bosui. Je kan ook loof van knolselderij, restjes van uien en wortels e.d. bewaren in de vriezer hiervoor. Zo gebruik je alles.
Vul de pan met water, zodat alles ruim onder het water staat.

DSC03628

Dit kook ik in een snelkookpan. Een half uurtje ongeveer. Je kan het ook in een petroleumstel of sudderplaatje zetten en hoe langer hoe beter. Niet constant laten koken, tegen het kookpunt aan is prima. Of even koken en de hooikist in.

Echt, het komt niet zo nauw 😉

Als je kiest voor uren pruttelen, moet je misschien af en toe wat schuim eraf scheppen.

Het handige van de snelkookpan vind dat ik geen uren erg hoef te hebben in een pan op het vuur. En dat je een half uur voor het eten kan bedenken dat je iets met bouillon gaat maken. Ik vind het lekker ruiken, maar om nu uren in die weeïge soeplucht te blijven zitten, nee.

Na een half uurtje (of iets langer) in de snelkookpan, heb je dit. Een heel onappetijtelijk iets.

DSC03629
Dat giet je door de zeef in een andere pan.

DSC03630
Dan houd je dit over. Een heerlijke en voedzame bouillon. Als ie goed sterk is, verandert het in een soort drilpudding als het koud is. Maar dat is geen moeten. Je maakt hem op smaak met (keltisch zee)zout, peper en als je dat nodig vindt, een bouillonblokje.

DSC03631
Je kan hem zo opdrinken, maar ook gebruiken als basis voor een ander gerecht. Ik maakte van de ene helft ervan bloemkoolsoep. In de andere helft kookte ik pasta voor de kinderen.

De rest van de prei, een lelijk wordende bloemkool, twee rode uien en restjes bosui (ik hartje bosui) sneed ik in grote stukken.DSC03638

De ui en ui-achtigen aanfruiten, daarna de rest van de groenten erin, plus de bouillon.

DSC03639

Kwartiertje in de snelkookpan, pureren en nom nom, wat een lekker soepje zeg. En superdupergezond!

DSC03640

Nog wat voor in de koelkast voor morgen en voor in de vriezer voor later.

DSC03641

Donderslagje <3

DSC01454kEn ik had al zo’n sterk voorgevoel he, gisteren. Geen weeën, geen andere dingen maar een heel sterk gevoel, dat we woensdagmorgen met eentje meer zouden zijn. Ik heb bij elkaar de hele dag misschien 50 stappen gelopen, bang als ik was de bevalling op gang te brengen 😉 En ja hoor, ik leg me neer in bed: wee. Even later: nog een. De man kwam erbij liggen en samen vielen we even in slaap. Weer een wee.

Ik maakte de man wakker en die zei dat het babietje dan maar even moest relaxen tot morgenmiddag. Ik maakte de man uit voor lelijke dingen en ging in de douche.
(’s nachts wakker maken betekent bij de man dat zijn ogen open zijn, verder niets eigenlijk).
De weeën bleven. De man belde de verloskundige die eigenlijk mee zou komen als extra paar handen. En hiephoi, ze was vannacht en vandaag vrij en zou direct komen! Toevallig had ze vandaag spullen meegenomen van haar werk. Matjes, handschoenen, zulke zooi. Alleen geen toeter om het hartje te luisteren, maar dat lukte ook prima met een lege wc-rol.

De weeën kwamen wel sneller, maar ik kon ze goed opvangen. Ik heb zelfs nog even kunnen dommelen, maar zo tegen half vier werd het toch een beetje te gortig. Ik ging in bad en ben daar heerlijk blijven liggen. Opeens (haha, opeens) had ik een motherfucker van een perswee waarbij ik vliezen, water en andere babytoebehoren voelde. Nog twee (motherfuckers van) persweeën later zwom het babietje eruit <3

En ze is lieffffff. En knap. En moooooi. En de rest trekt vanzelf bij. Ze heeft inmiddels al een dik uur aan de tiet gelegen. Ze is klein, want maar 3875 gram. En ze is niet zo kaal zoals die anderen, maar ze heeft veel donker haar. En ze ligt nu heerlijk bovenop me te slapen.

Vergeleken bij de bevalling van Fietje was dit echt een behoorlijk natuurgeweld. Maar wel prachtig, rustig, thuis, veilig en in bad dus…. wow. En het mooiste is natuurlijk ons kleine Donderslagje <3

Hoe je iemand die overtijd is op de kast krijgt.

Nee, dit zijn echt de beste dagen ooit zeg. Ja, enerzijds wel want binnen nu en een dag of 10 hebben we dan een klein telgje erbij en dat is natuurlijk geweldig. Maar voorlopig is ze er nog niet.

De baby ligt volgens mij vreselijk laag, en is behoorlijk druk. Dat doet geen zeer, maar lekker voelt het ook niet. En natuurlijk, door al dat gedoe dat ik voel ga ik extra hard duimen voor en hopen op een bevalling, vannacht. Want morgenochtend vertrekt de vk en als het tussen dan en woensdagmiddag begint, wordt het met een beetje pech toch ziekenhuis. Althans, als we dat nog redelijkerwijs kunnen bereiken. Ik probeer er niet te zwaar aan te tillen en het maar te nemen zoals het komt maar ik zou het toch wel heel erg ruk vinden als mijn vermoedelijk laatste bevalling in het ziekenhuis plaats zou vinden, in elk geval als er geen medische noodzaak is.

Gelukkig hebben we hier dan weer minder last van allerlei goedbedoelde opmerkingen. Want zwangere mensen hebben geen gevoel, daar kan je alles tegen zeggen. Wow, wat ben jij diiiik! Wat een buiiiik! Manman, ga je exploderen? Pas maar op dat je hier niet bevalt!

En als je dan de uitgerekende datum voorbij gaat, dan wordt het nog leuker.

“Goh, nog steeds geen baby?” Jawel, maar ik draag graag een skippybal onder mijn trui om dat zwangere gevoel een beetje vast te houden!

“En rommelt het al?” Ja het *rommelt* pvd al een week of drie maar inmiddels weten we dus dat *rommelen* echt geen ene reet betekent! Drie uur voordat de derde geboren was, dacht ik nog dat het nooit meer zou beginnen.

“Geniet nog even van je rust!” Ja natuurlijk joh, met een buikomvang van drie meter en een blaas ter grootte van een erwt. En overdag nog drie kinderen. Doen we!

“Oh, dat zal wel weer een flinke worden dan.” Ja, und?

“Aaah, arme jij.” Och ja, gelukkig hoef ik niet te vluchten voor een oorlog of te baren in een vluchtelingenkamp. Om het maar weer even in een perspectief te zetten.

Maar toch ben ik het wel zat 😉 Ik zou het niet erg vinden om nog twee weken door te lopen en ik ben blij dát er hier een mogelijkheid van thuisbevallen is, maar toch knijp ik hem een beetje voor de komende dagen. Och ja, hopelijk blijft ze daardoor nog even op haar plek als ze niet vannacht alsnog komt…

Komende donderdag zouden we dan naar het ziekenhuis moeten voor een controle. En dan maar mijn påt stijf houden als ze gelijk een inleiding willen plannen voor drie dagen later. In mijn beste Noors. Terwijl ik in het Nederlands al niet uit mijn woorden kom, in zo’n situatie. Ik word daar zo’n labiel figuur van. Ik kan veel hebben maar zeg “inleiding” tegen me en ik ga huilen.

Zucht… 😉

Wat we niet betalen.

d37aa906e16f37987dca839bd469d07dEr zijn van die dingen waar we al tijden niets aan uitgeven. Gewoon, omdat we het niet kopen. Zoals:

  • De kapper. Iedereen hier in huis heeft lang haar, of is op weg dat te kweken. Man en kinderen hebben slag in hun haar dus er valt weinig aan te verprutsen met het bijpunten.
  • Haarverf. Tot twee jaar geleden verfde ik het diep donkerrood met henna maar daar ben ik mee gestopt. Sindsdien is het weer blond. Wel zo makkelijk.
  • Tijdschriften. Eigenlijk overbodig in een tijd van pinterest, blendle, twitter en online kranten. Hoewel het soms wel lekker rustig aan je ogen is, vind ik het eigenlijk altijd zonde van het geld.
  • Afhaal-, bezorg- en uiteten. Stel dat we de kinderen ergens zouden kunnen stallen, vind ik het nog intens zonde om zo veel geld uit te geven aan eten dat ik zelf vaak lekkerder en veel goedkoper én gezonder kan bereiden. Steeds een vreemde moeten vragen om wat drinken of eten (of om te mogen betalen ervoor) vind ik ook niet echt ‘verwennerij’ maar eigenlijk best vervelend.
  • Kant-en-klaar entertainment.
  • Televisie. Hij is inmiddels bijna zes jaar weg uit de woonkamer en vijf jaar uit het huis. Scheelt een boel geld en ergernis aan de programma’s, decoders en klantenservices.
  • Data-abonnement voor mobieltjes. Ik heb wel ‘zo’n telefoon’, maar het enige dat ik ermee doe is mijn moeder terroriseren met foto’s en filmpjes van de kinderen. Gewoon thuis, via de wifi.
  • Accijns op alcoholische drankjes. Thuisbrouwen FTW! En op sigaretten, wegens lekker maar dodelijk dus doe maar niet meer.
  • Parfum. Enige nadeel: eenmaal ontwend ruikt alles even vreselijk.
  • Kinderopvang en huishoudelijke hulp. Want ‘thuisblijfmoeder’ en een makkelijk minimalistisch huishouden.
  • Nutteloze verzekeringen zoals voor fietsen, telefoons en huisdieren.
  • Loterijen. Gewoon, omdat we al rijk zijn 😉 Minder uitgeven blijft een realistischer manier om meer geld te krijgen. En gelukkig is het niet mijn grootste angst dat de buren straks wel winnen en bij Gaston mogen en ik niet, boehoe.
  • Creditcards, hypotheken en leningen. Duh. Al zouden we ze kunnen krijgen, hoefden we ze nog niet.

Waarmee ik niet wil beweren dat wij nooit eens iets onzinnigs of overbodigs kopen of doen, maar wel dat er veel andere dingen wel kunnen als je bewuste keuzes maakt. Die natuurlijk voor iedereen weer anders zijn. Maar behalve een boel geld, scheelt het niet willen kopen van veel dingen ook nog eens veel andere dingen: zorgen om geld, chemische troep op en in je lijf, administratieve rompslomp, verpakkingsmaterialen, ergernissen, stress en tijd, die je namelijk wel beter kan besteden. En dat is fijn.

 

Wat we lekker niet doen met de baby.

961384_630862390379762_806430887_nVan die moderne adviezen voor iedereen: ik heb er weinig mee. Het consultatiebureau: argh! Bij de eerste kwam er zo’n vrouw langs en ik vertelde dat ik voedde op verzoek want ja, dat kan ook met een fles. En dan tóch een schema op gaan zitten schrijven he, in dat groene boekje. Ik kan sowieso niet veel met van die goedbedoelde algemene adviezen. Zoals:

 

 

  • Voeden volgens een schema dus. Aangeven om honger te hebben is een van de weinige dingen die een baby kan en als je een beetje oplet, herken je dat vanzelf. Het is zo vaak gebeurd dat er een na een voeding nog aan het miepen was en dan *hop* nog maar wat erbij en zzzz….zzzzz….. blije baby. Of andersom.
  • Baby’s wassen. Met sop nog wel :-/ Ik vind het veel te veel gedoe om een baby in bad te doen, maar het is bovenal gewoon slecht voor het gevoelige babyhuidje. Soms mogen ze met papa mee in bad, gewoon voor het lekker. Eventjes.
  • Op hun rug slapen in een bedje, alleen. Daar heb ik al meer over geschreven, ik heb ze liever naast me. En als ze lekkerder slapen op hun buik, liggen ze op hun buik.
  • Het toedienen van vitamine K. In Nederland was het nogal ongehoord dit te weigeren, hier moest ik tekenen of ik het wel of niet wilde en op het formulier was aangegeven dat onder deskundigen de meningen omtrent het nut zeer verdeeld zijn. Aangezien wij in de wijde familie geen bloedstollingsziekte hebben ga ik er maar vanuit dat het geen dom foutje was van de natuur om dit weg te laten.
  • Baby’s moeten zich niet aanstellen, even laten huilen kan geen kwaad, blabla. Dat vind ik erg gevaarlijk en gaat tegen de intuïtie van de moeder in die na een tijdje meestal heel goed het verschil kan horen tussen het ‘even klagen voor het slapen’-huiltje, of het ‘er is iets aan de hand’-huiltje. Een heel kleine baby, die krijgt gewoon aandacht als ie erom vraagt. Punt uit.
  • ‘Dan geef je ze toch gewoon een zetpilletje’. Dat heb ik nooit gedaan. Gelukkig *klop op hout* zijn ze ook nooit echt ziek geweest als baby en ik zou ze het misschien wel geven als ze écht pijn zouden hebben, maar een beetje verhoging / hangerigheid vind ik geen reden voor koortsonderdrukkende medicijnen.
  • Een pasgeborene heeft een kruik nodig om zich warm te houden? Ik vind het best eng, een liter kokend water in bed bij een baby. Ik leg liever een schapenvachtje in hun bed of kinderwagen of waar ze dan ook slapen. Dat voelt ook direct lekker warm. Daarbij denk ik dat ze zich bij kou wel laten horen, maar bij warmte zachtjes wegsmoren. Dat laatste vind ik een stuk gevaarlijker.
  • ‘Ze moeten wennen aan andere mensen’. Wennen aan vreemden mogen ze lekker in een eigen tempo doen, als ze zelf de wereld gaan verkennen. Daarvoor is het alleen het eigen gezin en familie. Of andere zorgvuldig geselecteerde lieve mensen 😉
  • Een kind ‘mag’ pas met 2 jaar een dekbed. Geen idee waarom dit gevaarlijk zou zijn. Ik leg ze namelijk niet onder een dik donzen dekbed met een pyjama en slaapzak en dikke sokken en een muts op én de kachel op 25.
  • Brood, potjes en babykoekjes is het beste ‘beginvoedsel’ voor een kind van vier zes maanden. Ik geef ze toch liever avocado, zacht vlees of vis, ei of yoghurt. Te geven als ze zelf rechtop kunnen zitten en hun eigen eten kunnen pakken.

En nu komt er vast iemand zeggen dat haar baby het prima deed op zetpilletjes, vreemde gezichten, brinta, badjes en een kruikje in hun eigen bed. En dat is prima 🙂 Het is alleen niet mijn manier en daarom kan ik er niet zo goed tegen om, zeker bij een eerste, van alle kanten -zelfs vanuit de overheid- met zulke algemene, vaak tegen mijn gevoel en verstand ingaande adviezen bestookt te worden. En ik vind het dan ook jammer dat je als consultatiebureau-bezoekende nieuwe, ‘alternatieve’ moeder op je tong moet bijten om dingen niet te zeggen of zelfs moet liegen, omdat je het anders niet goed zou doen en gelijk een minnetje achter je naam hebt.

Gelukkig hebben we er over een week of acht weer eentje waar we ons weer eens fijn eigenwijs op uit kunnen leven <3

Zwangerschapsgarderobe

Normale zwangerschapskleding: ik vind het niks. Als je zwanger bent heeft het al geen pasvorm en na die paar maanden dat je het gebruikt, heb je er nooit meer iets aan. Veel zwangerschapskleding pas ik op het einde niet eens meer.

In april, toen het zonnetje weer een beetje begon te schijnen, kwam ik erachter dat ik 1) zwanger was en 2) ‘niks’ meer had om aan te trekken. Een wat kleinere garderobe is meer aan slijtage onderhevig en lubberende broeken en omhoog kruipende truitjes: argh! Ik moest nieuwe dingen.

Gelukkig is er iets dat ik heel graag draag: een legging / skinny broek + tuniek + vest + laarzen + leren jas. Behalve de skinny broeken, is overal prima zwanger in te zijn!

Dus ik schafte het een en ander aan. En met mijn vooruitziende blik, deed ik dat op de groei voor de komende 7 maanden en de borstvoedingsperiode daarna. Dus: zachte, meerekkende stoffen en truitjes die ik naar beneden kan trekken, in plaats van omhoog moet doen om het kind te voederen. Ook kocht ik nog een twee warme vesten, drie leggings, twee heel lange hemden en twee basic shirtjes van de hema.

Ik draag die dingen bijna elke dag, en ik ben er zo blij mee!

  • Het is precies de stijl kleding die ik leuk vind en het past nog steeds allemaal
  • Ik kan alles bijna altijd aan. De dingen met korte mouwen als het kouder wordt met een longsleeve eronder, of een vest erover
  • Ik kan er heel mijn zwangerschap mee doen en ook straks als ik weer borstvoeding geef hoef ik daar qua kleding geen rekening mee te houden
  • Als dat ook weer afgelopen is, heb ik gewoon fijne kleren omdat het geen specifieke zwangerschaps- of borstvoedingskleding is
  • Toen ik dit gekocht had, vond ik bij de kringloop prompt wat fijne zwarte tunieken maar ik vind wat nieuwe dingen toch ook wel heel fijn <3
  • En oh ja zwart, mijn favoriete kleur! En ja heus, ik probeer wel eens iets anders maar dat eindigt er toch altijd mee dat ik het na een paar uur weer verruil voor iets zwarters

Overigens zien die dingen er hangend in mijn kast, opeens een stuk minder knap uit 😉

Tips voor een lang houdbare / minimalistische zwangerschapsgarderobe:

  • Koop dingen in je eigen stijl
  • Kies uit de gewone collectie als het kan en let hierbij ook op het gemak om borstvoeding te geven straks
  • Houd rekening met de seizoenen waarin je zwanger bent bij het aanschaffen van dingen
  • Overweeg of een winterjas echt nodig is. Zelf vond ik ook bij baby’s in januari en april het prima te doen om mijn gewone jas open te dragen met een dikke sjaal erbij
  • Kies dingen die in niet-zwangere toestand ook kan dragen
  • Koop wat nieuws voor jezelf
  • Houd het bij een basiskleur
  • Koop een paar mooie platte schoenen. Op hakken lopen is slecht voor alle spieren die je helpen bij het dragen en baren van de baby

🙂

Lege oppervlakken.

6afc73f74b01b4522019624566c9aee8Glimmende kandelaars, van die jaren zeventig vazen, bijzondere kaarsen en mooie houten schalen: ik vind het allemaal hartstikke leuk. In het tuincentrum, bijvoorbeeld. Zodra het bij mij thuis staat, of maximaal een paar weken nadat het het huis is ingekomen, ga ik me er aan ergeren. Gewoon, omdat ik echt geen verstand heb van leuke hoekjes creëren *jeuk* en omdat het in de weg staat bij het poetsen of spelen. *kleng*… en daar gaat weer 35 euro want het zijn nooit je kringloopspullen die ze breken. Of die ikzelf breek 😉

Ik houd alle oppervlakken nagenoeg leeg. Op het aanrechtblad staat het koffiezetapparaat en op de wastafel een zeeppompje. Precies de dingen die onhandig zouden zijn om wel op te bergen, gezien het frequente gebruik. Lege oppervlakken zijn handig, want:

  • zo hoef ik er nooit over te denken wat ik wel en niet laat staan: alles gaat gewoon in kastjes
  • hierdoor heeft alles in huis een eigen plek en is er geen rondslingerende rommel (wel gewoon dagelijkse rommel, duh)
  • ik hoef nooit te bedenken of iets wel of niet goed staat bij elkaar
  • ik hoef niet om de dingen heen te poetsen
  • ik hoef de dingen zelf niet te poetsen
  • het huis oogt rustiger als er niets op tafels staat, het is hier namelijk al druk zat
  • als we willen bakken, knutselen of op de tafels willen dansen, hoeven we niet eerst van alles aan de kant te schuiven, maar we kunnen gelijk doen waar we zin in hebben
  • er ontstaan geen stapels en rommelzones, die op magische wijze andere papieren en rommeltjes naar zich toe zuigen ofzo (want dat doen ze)
  • er raken nooit dingen kwijt
  • alles blijft moeiteloos schoon, dus geen vergeten broodkruimels en vetspetters tussen de potten met pasta, kruidenpotjes en gazen-kippen-met-eieren
  • opruimen ‘moet’ je het uiteindelijk toch
  • ik vind leegte ook gewoon mooier dan een aanrechtblad, tafel of kastje met een hele verzameling lijstjes, vaasjes, plantjes en rommeltjes, eigenlijk.

En bij jou? Volgebouwd, leeg of iets er tussenin?