Waar blijft je geld? alle uitgaven bijhouden.

Dat is altijd weer de vraag. Ook hier, zo nu en dan. We hadden toch net –groot bedrag– gepind en nu is alles alweer pleite. Hoe kan dat? En dan gaan we terugrekenen.

Naast de 1500 kronen voor gewone boodschappen, moest voor het weekend de voorraad fruit nog worden aangevuld. En oh ja, de jam was in de goedkoop, die namen we ook mee. We moesten lampjes vervangen en nog snel een verjaardagscadeautje kopen. Vergeet die drie rompers en vijf Donald Ducks bij de kringloop niet.

Oh ja. Het is eigenlijk hartstikke goed verklaarbaar dat de bodem meer in zicht is dan ons lief is. En was het nodig? Achteraf?

Budgetteren? Nah.

Ik ben geen fan van budgetten. Te veel gedoe, te weinig flexibel en bovendien zie ik het nut er niet van om alles alleen maar hokjes te stoppen.
Wat ik wel af en toe een paar weken doe is het bijhouden van alle uitgaven. Alles? Jawohl. Alles. Dat geeft me best veel inzicht.

Ik heb geen zin om te gaan schuiven met potjes en bedragen omdat ik 12 pakken koffie kocht met 40% korting, of om een goede aanbieding voor dingen die ik echt gebruik te laten liggen omdat het niet meer in mijn budget past.

ALLE UITGAVEN BIJHOUDEN

De vaste uitgaven (huur, electriciteit, verzekeringen) zie ik natuurlijk op mijn bankafschriften, die houd ik niet apart bij. Maar alle losse uitgaven, groot en klein, noteer ik op de kalender, bijvoorbeeld. En dan vallen dingen opeens beter op.

Bijvoorbeeld die 30 kronen voor dropjes en andere zoetigheid, waren die nu echt nodig? Hadden we echt behoefte aan voorgebakken pizza? Nee, de volgende keer beter plannen en binnenkort lekker lasagne maken voor in de vriezer voor nood.
En die 600 kronen bij de toko, die bestond toch voor minstens een derde uit niet noodzakelijke dingen. (het wordt wel gebruikt en opgegeten, maar nodig is het niet altijd).
En de jongen is blij met zijn Ninjago-sokken, maar als hij ze niet had gehad, was ie net zo gelukkig.

Goede reden om al je uitgaven bij te houden

Zo bekijk ik dan alles op zijn nut en ik denk ‘argh, waarom hebben we in totaal 65 euro over de balk gegooid aan gemak, zoete meuk en andere overbodigheden!’ Aaah, het inzicht.

Niet om vervolgens nooit meer drop of olijven of sokken te kopen, maar om te weten waar het geld heengaat en mijn eigen uitgeefgedrag te kunnen bijsturen.

Als een kalender met daarop mijn uitgaven me aanstaart, dan kijk ik heel anders tegen geld aan.

Ik word herinnerd aan bedragen die ik heb uitgegeven. 45 euro voor een broek leek leuke ‘deal’ toen je hem kocht maar na een paar dagen ligt ie in je kast net als alle andere broeken.
Zie je drie weken later die 45 euro nog staan terwijl je de broek al bijna weer vergeten bent, dan zorgt dat ervoor dat je voortaan beter nadenkt als je een kledingwinkel binnen gaat.

Ik word herinnerd aan het feit dat ik bewust met geld om wil gaan als ik het verbruik ervan voor me zie een paar keer per dag. Is wat ik denk nodig te hebben echt nodig?

Ik zie hoe ik het echt doe. Ik vind mezelf altijd reuze spaarzaam en verantweurd maar dat ben ik dus niet altijd. *kuch* En dat zie ik als ik alles netjes bijhoud beter dan wanneer ik alleen in de comfortabele overtuiging ben dat ik zuinig leef. Liegen tegen mezelf is een stuk lastiger als ik mijn uitgeefgedrag voor me zie.

En vooral: het is een goede motivatie. Om minder uit te geven, om eerst in mijn eigen kledingkast, voorraadkast of wat voor kast dan ook te kijken, voordat ik naar de winkel ga. Om gewoon te wachten tot een datwillik weer verdwijnt. (ergens tussen een uur en een paar dagen, gewoonlijk)
Om te blijven (be)sparen, om zuiniger te leven en tevreden te zijn met wat ik heb.

 

Kosten van het dagelijks leven in Noorwegen.

Ik las het bij Hollandse Klei Helena: wat kost het dagelijks leven in Zweden. Omdat ik toch geregeld vragen krijg van mensen die naar Noorwegen willen verhuizen en zich afvragen of dat een beetje betaalbaar is, zet ik het ook maar eens op een rijtje. Voor de prijzen in euro’s deel je het bedrag door tien en tel je 10% van de uitkomst erbij op. 100 kronen is 11 euro, ongeveer.

Huur: 12000 kronen per maand. Een flink bedrag maar inclusief internet, eigen strandje, bootligplaats, belachelijk mooi uitzicht en als we zouden willen, veel televisiezenders. Exclusief zorgen om onderhoud en huizenmarktperikelen.

Boodschappen: 8900 kronen per maand.
Ik heb het nagekeken op de site van de winkel waar we praktisch al onze boodschappen doen.

Hoe dat komt? We kopen bij Coop ook veel andere dingen. Het afgelopen jaar bijvoorbeeld sneeuwlaarzen, gewone laarzen, muurverf, lampjes, duikbrillen, skibroeken, mutsen en handschoenen, een regenpak, laarzen voor de kinderen, twee winterjassen voor de man en mij, een Dale trui, wollen kleding voor Toetje, ondergoed en maillots voor de kinderen, verjaardagscadeautjes, Lego waar ZL zijn Thomas de Treinspullen voor had verkocht, wat spullen voor het werk, mijn ouders kochten met onze klantenkaart een fiets voor ZL en hun eigen boodschappen, ruitenwisservloeistof en cadeautjes voor kinderfeestjes. Onze ‘echte’ boodschappen (eten, luiers, kattenvoer en zulks) kosten ongeveer 6500 kronen per maand.

Kleding: veel gewone kleding koop ik bij de kringloop, tussen de 10 en 50 kronen per kledingstuk. Wat de kinderen verder echt nodig hebben zijn een regenpak, een skibroek, dikke winterjas, wanten, mutsen, winterlaarzen, zomerlaarzen, gewone schoenen en gymschoenen.

Het is een kwestie van geluk hebben en op aanbiedingen letten: ik kocht voor de kinderen prachtige mutsen voor 50 kronen en winterjassen voor 100. Maar ook een skibroek voor 800, in de hoop dat hij het drie meisjes lang uithoudt. Ze hebben allemaal genoeg kleding om een dikke week mee te doen. Alleen de oudste heeft iets meer, met dank aan oma 😉

Verzekeringen: 450 kronen per maand.
Dat is een inboedelverzekering, een aansprakelijkheidsverzekering en een autoverzekering met beperkt casco.
Wegenbelasting: 300 kronen per maand.
Voor een busje. Op diesel. Koopje dus.

Internet: gratis
Voorheen 550 kronen per maand, nu zit het in bij de huur in.

Netflix: 80 kronen per maand

Mobiel: 99 kronen per maand

Bootligplaats: was 330 kronen per maand, nu gratis.

Energie: dat is lastig uitrekenen want onze meter meet ook het stroomverbruik van de onderbuurman wat later verrekend moet worden, er was gedoe met verhuizen,  overstappen en energieleveranciers maar gemiddeld betalen we rond de 1000 kronen per maand. In anderhalf jaar stookten we voor 4000 kronen (8 pallets) hout. Dat ging in het vorige huis idioot hard omdat het zo koud was daar.

Autokosten: auto’s worden hier vaak verkocht met twee sets banden, zomerbanden en spijker- of winterbanden. Voor we naar Nederland gingen moesten we er twee vervangen, a 2500 kronen.

Verder staat er een grote pot chemische meuk te wachten op beter weer, waarmee de onderkant van de auto wordt behandeld. Het weer hier zorgt ervoor dat de onderkant in razend tempo weggevreten wordt als je er niks tegen doet. Dat doen de meesten hier ook niet, geld zat voor een nieuwe ofzo.
Binnenkort moet de auto ook voor de EU-kontroll (APK) maar gelukkig werkt onze Poolse onderbuurman bij een garage en importeert hij onderdelen vanuit Polen. Handig!

Wat de kosten precies zijn, weet ik dus niet. Niet hoger dan in Nederland, zo lang er geen Noren in een garage aan je auto hoeven sleutelen. Auto’s zelf zijn wel heel duur, importeren loont vaak ook niet door de enorme heffingen die erop zitten.

Brandstofprijzen wisselen sterk. De ene dag betalen we 10,2 kronen per liter en de dag erna kost het weer 13,8. Als het goedkoop is, gooien we ‘m vol.

NAF (AWNB) 100 kronen per maand.

In de stad of op het platteland? Prijzen voor huizen zijn op het platteland lager dan in de steden, maar het leven is daar aanzienlijk duurder als je aangewezen bent op het dure en enige tankstation, supermarkt en overigedingenwinkeltje. Als je overal lang voor moet rijden en spullen moet laten bezorgen.

Dus? Dat Noorwegen Zo Idioot Duur is, valt heel erg mee. Net als in Nederland ligt het eraan wat je koopt, waar je het koopt, wanneer je het koopt en hoe handig je zelf bent.