Besparen en minder afval: restjes opmaken.

Het is weer winter hier. Gelukkig maar, want van dat mooie weer wordt een mens alleen maar vrolijk.

nee he….
ja hoor, een heus pak sneeuw!
oh, die leukerds weer
vanaf een afstandje zijn ze wel okee. als ze slapen.

Eergisteren aten we bij kennissen traditioneel Noors paas-eten, lam met aardappels en wortelgroenten en ijs toe. Het was heel gezellig. En lichtelijk uitputtend om bijna zes uur lang sociaal te doen in het Noors.
De kinderen kregen plaatjes waarop een tekeningetje stond met waar hun ei verstopt was. Paaseitjes zie je hier niet veel. Geen idee waarom niet, ze zouden er verzot op zijn. Papieren eieren met los snoep is het.

Gisteren hadden we een nogal luie dag. Ik keek samen met de oudste naar Tim Burtons Alice in Wonderland. Alleen het stukje met de Jabberwocky hebben we overgeslagen, dat was een beetje eng. Ze vindt van die gekke, beetje griezelige dingen ook wel erg interessant.

Restjes opmaken. Lekker!

Ik had nog allerlei vage dingen in de koelkast liggen die ik op moest maken. Ik doe dat eens in de zoveel tijd, afhankelijk van wat er in de koelkast ligt dus. Duh.

Eerst kookte ik een pan vol volkorenrijst met bouillon voor de kinderen. Ze vinden dat ook lekker om tussen de middag te eten en wat mij betreft kunnen ze dat beter eten dan brood.

Van een potje bijna vergane paprikapastasaus maakte ik met creperende rode pepers, knoflook, vissaus en sojasaus een heel nieuwe, Sriracha achtige saus.

mayonaise maken

Ik maakte mayonaise. Zo lekker en hij is goed gelukt. En zo eenvoudig:

Meng 2 eierdooiers + 2 el. (appel)azijn + 1 el. mosterd tot het glad is. Begin olie toe te voegen in een klein straaltje, terwijl je ondertussen met een garde roert of met een staafmixer mixt. Schenk er langzaam en in totaal ca. 3 dl. milde olijfolie bij. (ja, mild. niet gezond willen doen met extra vierge, dat is niet te eten)

Voeg daarna naar smaak zout en eventueel nog azijn toe.

De kimchi die ik had gemaakt was klaar en is perfect gelukt! Nomnom. Frisse knapperige pittige chinese kool. (die in de link is met prei, chinese kool is veel eenvoudiger omdat je dat zo in een pot kan stoppen)

Nu maakte ik Atjar Tjampoer. Ik had nog flink wat wortels en die sneed ik met de keukenmachine in reepjes. Ik sneed een ui en knoflook en voegde een eetlepel kurkuma en drie plakjes gember toe.

Ik deed er ongeveer 4 cups water bij, en per cup water een eetlepel ongeraffineerd zeezout. Geen azijn, maar door de melkzuurbacteriën gaat het vanzelf lekker zuur smaken. Door het zout bederft het niet.

En dan een glaasje in de weckpot zetten zodat alle groenten onder water staan. Als er een stukje boven drijft, is dat niet zo erg.

En dan afwachten. Een dag of 7 tot 10.

hoe maak je heel lekkere tomatensoep?

Tomatensoep, ook nog. Het lekkerste wordt tomatensoep als je de uien eerst licht karamelliseert.

Ik smelt kokosolie en boter en voeg dan de uien toe. Ik bak ze eerst flink aan (bakken, niet branden ;)) en laat ze daarna op een lager vuur verder bruin worden. Niet te vaak roeren, maar ook niet laten aanbranden.

Daarna schuif ik ze opzij en bak de tomatenpuree even aan met een klein beetje honing. Daarna meng ik alles door elkaar en voeg twee pakjes gezeefde tomaten toe. En restjes dus: een in blokjes gesneden zielig worteltje, een allenig bosuitje, wat champignons, een stukje pompoen, een restje prei…. wat je maar over hebt.

Daarna voeg ik zelfgemaakte bouillon toe en zout en kruiden toe, maar water in plaats van zelfgemaakte bouillon kan ook. Met bouillon bedoel ik dit )

Een bouillonblokje is niet nodig, gebruik gewoon flink wat ongeraffineerd zeezout en kruiden naar smaak.

Dan is het een kwestie van de staafmixer erop, glad pureren en opeten.

Ik vergat alleen de tomaten erin te doen die ik eigenlijk op wilde maken 😀 Slim, wel. Niet.

Verder staat er een door de oudste gemaakte cake met restjes bevroren bosvruchten in de oven en bak ik de zoveelste boterkoek.

Alles wat in de oven moest, spaarde ik op zodat ik lekker efficient de oven kan gebruiken.

PANEERMEEL MAKEN  VAN OUD BROOD

Als alles is gebakken, kan ik de ‘restwarmte’ gebruiken voor het maken van paneermeel.

Ik zet de oven dan op 80 graden en leg stukken oud en hard brood erin. Als het brood helemaal knapperig en hard is, ook van binnen, laat je het afkoelen. Met een deegroller kan je het tot heel fijn paneermeel rollen.

 

 

En nu is alles weer op. Gelukkig gaat alles morgen weer zijn gewone gang 🙂

Houtjes!

In dit huis is een warmtepomp aanwezig. Dat is ideaal, je doet *klik* en het huis wordt warm. Maar oh, wat is het saai! Ik miste het houtje hakken, houtjes sjouwen en houtjes verbranden! En lekker bij de kachel zitten en naar vlammetjes staren.

Bij ons vorige huis liggen nog wat restjes hout, maar daar komen we de winter niet mee door en ik denk dat we nog wel twee maanden moeten stoken. Daarna is het door de zon warm genoeg om alleen af en toe de kou eruit te jagen met een paar blokken. We stoken niet veel, gisteren heb ik de houtkachel pas aan het einde van de dag even aangehad en dat was ruim voldoende.

Tja… als ik dan moet kiezen…
Gezoem als van een grote koelkast versus een knapperend houtvuurtje.
Op een knopje drukken versus in de frisse kou eerst wat houtjes hakken.
Het geblaas van die pomp versus de heerlijke warmte van de houtkachel. Hmmm…

Hout moet worden gekapt, maar groeit weer aan. Er zijn regels en maatregelen die voorkomen dat een stuk bos compleet wordt leeggetrokken.

De blije groene stroom-verhalen die ik las over de stroom hier, blijken ook minder waar dan gedacht. Iets met een ingewikkeld verhaal over een EU-afspraak waar ook Noorwegen bij hoort waarbij de mensen de keuze moeten hebben tussen duurzame en niet-duurzame energie.
Hierbij hoort een handel in certificaten die horen bij deze stroom waaraan natuurlijk weer een select groepje mensen of bedrijven verdient.

Dus de stroom hier is wel ‘groen’, maar administratief gezien is ie dat helemaal niet. De stroom hier die je koopt is voor 15% duurzaam en de overige 85% bestaat uit kern- en fossiele energie die weer moet worden ingekocht, omdat het ‘verkopen’ van de groene waterkrachtstroom(certificaten) zo lucratief is. Uuuh, lange leve Europa ofzo? (ik heb het vast niet helemaal goed uitgelegd maar als er iemand is die dat op een logische manier kan, hoor ik het graag)

Midden in de winter is niet de beste tijd om hout te kopen. Aan het einde van de winter wordt er weer veel hout gekapt, dan is het het droogst. Daarna moet het eigenlijk twee jaar drogen. Een logischer tijdstip om hout te kopen is voordat je moet gaan stoken en niet op het hoogtepunt van het stookseizoen 😉

Gelukkig bleken ze bij de sociale werkplaats ook hout te verkopen, dus dat is vandaag geleverd. Ik bestelde 35 zakken en voor ongeveer 220 euro zitten we er dan weer een tijd lekker warm bij. Niet heel goedkoop, daarom bestelde ik niet heel veel.

Ik twijfel over de aanschaf van een kettingzaag. Geregeld kan je hier in de buurt gratis hout ophalen, dat je zelf dan moet zagen, hakken en stapelen. Dat is een eenmalige aanschaf en een kwestie van de weggeefpagina in de gaten houden voor gratis hout. Hmmm….

Wel, dat is van later zorg. Nu eerst maar eens zien dat ik iedereen z’n kleren droog krijg na even buiten spelen bij nog hoger water dan rond kerst… 😀

Kosten van het dagelijks leven in Noorwegen.

Ik las het bij Hollandse Klei Helena: wat kost het dagelijks leven in Zweden. Omdat ik toch geregeld vragen krijg van mensen die naar Noorwegen willen verhuizen en zich afvragen of dat een beetje betaalbaar is, zet ik het ook maar eens op een rijtje. Voor de prijzen in euro’s deel je het bedrag door tien en tel je 10% van de uitkomst erbij op. 100 kronen is 11 euro, ongeveer.

Huur: 12000 kronen per maand. Een flink bedrag maar inclusief internet, eigen strandje, bootligplaats, belachelijk mooi uitzicht en als we zouden willen, veel televisiezenders. Exclusief zorgen om onderhoud en huizenmarktperikelen.

Boodschappen: 8900 kronen per maand.
Ik heb het nagekeken op de site van de winkel waar we praktisch al onze boodschappen doen.

Hoe dat komt? We kopen bij Coop ook veel andere dingen. Het afgelopen jaar bijvoorbeeld sneeuwlaarzen, gewone laarzen, muurverf, lampjes, duikbrillen, skibroeken, mutsen en handschoenen, een regenpak, laarzen voor de kinderen, twee winterjassen voor de man en mij, een Dale trui, wollen kleding voor Toetje, ondergoed en maillots voor de kinderen, verjaardagscadeautjes, Lego waar ZL zijn Thomas de Treinspullen voor had verkocht, wat spullen voor het werk, mijn ouders kochten met onze klantenkaart een fiets voor ZL en hun eigen boodschappen, ruitenwisservloeistof en cadeautjes voor kinderfeestjes. Onze ‘echte’ boodschappen (eten, luiers, kattenvoer en zulks) kosten ongeveer 6500 kronen per maand.

Kleding: veel gewone kleding koop ik bij de kringloop, tussen de 10 en 50 kronen per kledingstuk. Wat de kinderen verder echt nodig hebben zijn een regenpak, een skibroek, dikke winterjas, wanten, mutsen, winterlaarzen, zomerlaarzen, gewone schoenen en gymschoenen.

Het is een kwestie van geluk hebben en op aanbiedingen letten: ik kocht voor de kinderen prachtige mutsen voor 50 kronen en winterjassen voor 100. Maar ook een skibroek voor 800, in de hoop dat hij het drie meisjes lang uithoudt. Ze hebben allemaal genoeg kleding om een dikke week mee te doen. Alleen de oudste heeft iets meer, met dank aan oma 😉

Verzekeringen: 450 kronen per maand.
Dat is een inboedelverzekering, een aansprakelijkheidsverzekering en een autoverzekering met beperkt casco.
Wegenbelasting: 300 kronen per maand.
Voor een busje. Op diesel. Koopje dus.

Internet: gratis
Voorheen 550 kronen per maand, nu zit het in bij de huur in.

Netflix: 80 kronen per maand

Mobiel: 99 kronen per maand

Bootligplaats: was 330 kronen per maand, nu gratis.

Energie: dat is lastig uitrekenen want onze meter meet ook het stroomverbruik van de onderbuurman wat later verrekend moet worden, er was gedoe met verhuizen,  overstappen en energieleveranciers maar gemiddeld betalen we rond de 1000 kronen per maand. In anderhalf jaar stookten we voor 4000 kronen (8 pallets) hout. Dat ging in het vorige huis idioot hard omdat het zo koud was daar.

Autokosten: auto’s worden hier vaak verkocht met twee sets banden, zomerbanden en spijker- of winterbanden. Voor we naar Nederland gingen moesten we er twee vervangen, a 2500 kronen.

Verder staat er een grote pot chemische meuk te wachten op beter weer, waarmee de onderkant van de auto wordt behandeld. Het weer hier zorgt ervoor dat de onderkant in razend tempo weggevreten wordt als je er niks tegen doet. Dat doen de meesten hier ook niet, geld zat voor een nieuwe ofzo.
Binnenkort moet de auto ook voor de EU-kontroll (APK) maar gelukkig werkt onze Poolse onderbuurman bij een garage en importeert hij onderdelen vanuit Polen. Handig!

Wat de kosten precies zijn, weet ik dus niet. Niet hoger dan in Nederland, zo lang er geen Noren in een garage aan je auto hoeven sleutelen. Auto’s zelf zijn wel heel duur, importeren loont vaak ook niet door de enorme heffingen die erop zitten.

Brandstofprijzen wisselen sterk. De ene dag betalen we 10,2 kronen per liter en de dag erna kost het weer 13,8. Als het goedkoop is, gooien we ‘m vol.

NAF (AWNB) 100 kronen per maand.

In de stad of op het platteland? Prijzen voor huizen zijn op het platteland lager dan in de steden, maar het leven is daar aanzienlijk duurder als je aangewezen bent op het dure en enige tankstation, supermarkt en overigedingenwinkeltje. Als je overal lang voor moet rijden en spullen moet laten bezorgen.

Dus? Dat Noorwegen Zo Idioot Duur is, valt heel erg mee. Net als in Nederland ligt het eraan wat je koopt, waar je het koopt, wanneer je het koopt en hoe handig je zelf bent.

Superzuinig: wat ik niet in de supermarkt koop

We kopen heel veel niet in de supermarkt. En veel ook wel. We hebben nu eenmaal geen kas vol paprika’s, tomaten en augurkenplantjes, geen koeien, geen kippen en geen wijngaard. ’t Is behelpen in deze tijd van het jaar.

Ik verbaas me vaak over wat mensen afrekenen bij de supermarkt. Hier, maar in Nederland net zo goed. Vandaag had ik een overvolle kar voor 2000 kronen. Wat aanbiedingen, wat voorraad en wat gewone spullen. Andere mensen betalen dat voor twee plastic tasjes (a 5 kronen per stuk) vol.

Ons rondje is heel kort en wordt steeds korter naarmate ik meer en meer zelf maakt. Van sommige dingen vind ik het eerst de moeite niet omdat ik het zelden koop, maar uiteindelijk wint de innerlijke miepkniep en sta ik ook zelf tahin te maken, bijvoorbeeld. Toch weer vier euro bespaard! Idem met de pitabroodjes: voor 18 kronen koop ik er 6, of maak ik er 32. Biologisch en lekkah!

Wat koop ik niet (meer)?

  • Kant en klaar maaltijden. Duh. Die zou niemand moeten kopen.
  • Kant en klaar sauzen, salades, smeersels en marinades. Door zulke artikelen denken mensen dat ze zelf niets meer kunnen en in een tijd dat alles te vinden is op internet en je alleen maar ‘naam gerecht’ + ‘zelf maken’ hoeft in te typen is dat zonde van je gezondheid en je geld
  • Snoep en koek. Als we daar trek in hebben, maken we het zelf. Minder ongezond, leuk om te doen met de kinderen lekkerder bovendien.

    dat leuk met de kinderen is een leugen trouwens. het is het meest onhandige ooit.
  • Dingen die gemaakt zijn in China / Verweggistan. Omdat er daar weinig tot geen regels zijn inzake voedselveiligheid en de mankracht voor goede controle hier ontbreekt. Kweekvis vol antibiotica, met gel opgevulde garnalen en met gif overgoten knoflook: nei takk. Tot mijn schrik zag ik dat de gewone tomatenpuree die ik altijd kocht, ook uit China kwam. Ik heb het maar weggegooid.
  • Alcoholische drankjes. We maken wijn voor omgerekend 50 cent per fles en die smaakt echt prima en lekker bier voor de prijs van Schultenbrau. Met wijn vanaf 8 euro per fles en bier a 2,25 per halve liter, loont het de moeite.
  • Shampoo, tandpasta en andere verzorgingsproducten. Omdat er troep inzit, daarom. Of ik maak het zelf, of ik koop biologisch spul online.
  • Brood, broodjes, pizza, pizzabodems en andere deegjes: ik kan dat zelf veel beter.
  • Glutenvrije spullen. Ik eet nauwelijks granen, maar vervang het ook niet met doorgaans ongezond en duur nepspul. Gewoon netjes je groentjes eten! 😉
  • Voorgeweekte peulvruchten. Omdat nat spul in blik bijna letterlijk honderd keer duurder is dan droog spul in zak, terwijl dat laatste uiteindelijk smakelijker is
  • Alles in een vrolijke verpakking 😉 Hoe leuker en flitsender de verpakking, des te meer marketing zit erachter en des te meer betaal je voor gebakken lucht
  • Merkartikelen. Hier geen nestle, mars, coca cola, unilever, nutella, danone en andere foute voedselgiganten in de kast
  • Dingen die geen eten zijn. Geen lucifers en bakpapier, maar bekers, placemats, eiersnijders, kleding en speelgoed kan je doorgaans beter elders kopen
  • Voorgesneden kaas, ham en groenten.
  • Melk, moeilijke yoghurtjes (alleen een pot gewone voor Toetje),  zuiveldingen, margarine en sneue eieren
  • Vis. Sinds ik dit gelezen heb, eten we alleen nog maar zelf gevangen vis. Ook garnalen koop ik niet meer nu. Het is echt een drama 😮

Ik heb nu wel veel voorraad 🙂 Maar ik heb het idee dat ik dat niet genoeg kan hebben nu.

De bank.

Oh, wat klets ik eigenlijk altijd over dat spullen niet blij maken. Natuurlijk wel! Vooral Hele Grote Spullen.

Toen we naar Noorwegen gingen, verkocht ik onze prachtige hoekbank aan een buurvrouw omdat ie duur was om te verhuizen en bovendien was ie zo groot, dat ie in veel huizen niet eens zou passen.

Toen we net in Noorwegen woonden kregen we van mijn ouders een slaapbankje, omdat zij zo nu en dan bij ons logeerden en dan in ons bed sliepen. Superfijn natuurlijk. Het bankje sliep ook best okee. Alleen zat het voor geen meter.

De zitting is voor mensen van boven de 1,60 eigenlijk te kort, de stof werd snel lelijk en de kussens veranderden al ras in aardappelzakken. ’t Is een prima bankje voor in een logeerkamer, maar niet voor dagelijks gebruik.
Slapen deden we er ook nooit meer op omdat mijn ouders tegenwoordig een huis huren als ze op bezoek zijn.

Dus zo nu en dan keek ik op finn.no of er iets leuks te vinden was. Maar nah, meestal was het toch veel overprijsde of uitgeleefde meuk en daar hebben we zelf genoeg van staan 😉 In een meubelwinkel waag ik me helemaal niet.
En toen ‘vond’ ik er gisteren een. Twee jaar oud en zo goed als nieuw. Van BoConcept, een overprijsd kwalitatief hoogstaand Deens merk. Nieuw kostte ie 33000 kronen (argh!) en ze wilden er 5000 voor hebben. De man haalde hem op voor 4000 (check!) en nu staat ie bij ons mooi te wezen.

Dat ging nog zo maar niet. Want bij ons regende het keihard… (dit is om een uur ’s middags…. )

20161105_125255Maar 500 meter verderop viel die neerslag als sneeuw. Nou ja, gelukkig hebben we de spijkerbanden onder de auto. Vier stuks 🙂

fgjjhEn ik ben er echt blij mee. We kunnen er fijn met zijn allen (zes mensen yo!)  breeduit op hangen, lezen of film kijken. Hij lijkt best veel op onze vorige mooie bank.

Hij is ook gewoon echt supermooi. Zit heerlijk. Het voelt zo lekker huiselijk, met een fijne bank! En dat voor het geld van het een na goedkoopste ikea-tweezitsbankje.

l_197860560

Er is weinig dat zo snel zijn waarde lijkt te verliezen als een bank. En dat is mooi.

Dus ik zeg het nog maar eens: geluk zit in Hele Grote Dingen.

(ik ben hierna vast weer volgers kwijt 😉 )

Lekker goedkoop stoken.

Ons haardhout ligt nog bij het oude huis. Het staat daar niemand in de weg, de kans bestaat alleen dat de knieperige huiseigenaar het nu aan het opstoken is. Omdat we te lui druk waren om het hout op te gaan halen, nam ik gewoon wat hout mee dat ik langs de weg vond. Even de kachel warm maken is genoeg om het de rest van de dag redelijk aangenaam te hebben. (oh, ik hartje isolatie!)

Er is hier in huis een warmtepomp. Das best duurzaam en verantwoord enzo. Zeker met Noorse stroom. Ook handiger met babyhandjes. Ik denk dat dat beter is, dan bomen omkappen puur om in de kachel te steken. Het is alleen niet zo gezellig en vermoedelijk ook duurder.

Twee jaar lang betaalden we gemiddeld 50 euro per maand aan stroom, inclusief de netbeheerkosten. Dat is erg weinig en de stroomrekening zal wel iets omhoog gaan als we de warmtepomp vaker moeten gebruiken.

sprokkelhoutMaar hier vlakbij is, getuige de enorm unheimische kale plek in het bos, een plek waar hout gekapt en gehakt wordt. Of werd. In elk geval ligt er een enorme berg met oude pallets, stokken, resten hout, wegrottende stukken boom, een oude computer (echt, zo aso!), vijf statiegeldflesjes (zakgeld voor dl1) en dode takken, dus daar ga ik graag winkelen.

Het is een kwestie van een paar keer bukken en twee keer lopen om een grote berg aanmaakhoutjes en prima brandhout mee te nemen. Sinds het zo is afgekoeld en de zon niet meer de boel binnen verwarmt, hebben we het er elke dag lekker warm mee gehad.

Lekker goedkoop 🙂

De beste dingen om niet meer te hebben.

bron: http://www.ytravelblog.com/
bron: http://www.ytravelblog.com/

Spijt van iets dat ik heb weggedaan heb ik gelukkig nooit gehad. Ik denk dat het een verschil is of je opruimt omdat je een opgeruimder huis wil hebben, of omdat je al de spullen niet meer wil in je leven. In mijn geval ging het om het laatste zodat ik met een brede glimlach de ene na de andere doos met zooi bij de kringloop of de stort kon brengen. In de afgelopen zeven jaar is er zo veel veranderd, en de dingen ik het meest blij ben om niet meer te hebben zijn:

De hypotheek.
Hoewel we de lasten meer dan makkelijk konden dragen, vond ik het hebben van zo’n grote schuld echt niet fijn! We begonnen met 287,000 euro en toen we vijf jaar later verhuisden, was er nog zo’n 175,000 euro van over. Dit mede na een maximale schenking van mijn ouders, waarmee we nog steeds blij zijn.

Huren is duurder en huren is ‘geld weggooien’ maar huren is ook: geen zorgen over renteveranderingen, extra aflossen, inleggen op bankspaarrekeningen, dalende  huizenprijzen, afbladderende verf, gemeentelijke belastingen, groot onderhoud of cv-ketels, geen vakantiedagen of weekenden kwijt zijn aan noodzakelijk onderhoud. Huren geeft vrijheid: zit je niet meer op je plek dan pak je je spullen en zet je ze ergens anders neer.

Ik zie momenteel nog geen goede reden om ons weer op te hangen aan een hypotheek, twintig jaar lang rente te betalen en te onderhouden te moeten plegen om vervolgens na die tijd met een huis te zitten dat veel te groot is voor twee mensen.

De televisie.
Al bijna zeven jaar weg en ongeveer evenzoveel seconden gemist. Nu gaan mensen vermoedelijk weer antwoorden dat zij wel een tv hebben en hier met mate naar kijken en er dan heel leuke dingen op zien maar ik vind het -zeker met kinderen- een fijn ding om niet te hebben. Het internet is groot genoeg om een goede vervanging te zijn voor alle reclame doordrenkte pulp van televisie, wat mij betreft. Bovendien praten mensen over Ziggo&co alsof ze een nare ziekte hebben; ik geloof niet dat ik er iets aan mis. ‘Ik heb Ziggo’. ‘Och meid, wat erg voor je!’

Te veel kleding en schoenen.
Dat is nog eens makkelijk aankleden ’s ochtends: al mijn lievelingskleren op twee plankjes!

Zin om nieuwe dingen aan te schaffen.
Van fijne -nieuwe- dingen word ik heus nog wel eens blij, als het tenminste een ‘noodzakelijke’ aanschaf is. Dingen kopen omdat ze leuker zijn lijken dan mijn dingen, dat heb ik redelijk afgeleerd.
Lange tijd had ik een houtfornuis hoog op mijn voor-ooit verlanglijstje staan, maar nu de man vaak kookt is dat ook geen prioriteit meer. Zo’n eenvoudiglevenhobbyist is ie ook weer niet 😀

Een handtas.
Als we verder van huis gaan, dan neem ik mijn fijne rugzak mee met flessen water, iets te eten en wat babyspul. Verder niets. De man heeft een telefoon, autosleutel en portemonnee bij zich. Ik heb geen idee wat ik verder mee zou moeten sjouwen. Best handig, je handen vrij en geen zorgen om tassen die gestolen kunnen worden (hoewel dat hier zo’n vaart niet loopt), waar dingen uit kunnen vallen of waar je precies niet in kan vinden wat je zoekt.

Diderot-effect, dus.

Een tijdje geleden doneerde ik onze salontafel aan de kinderen. Die zaten steeds te bitchen over welk dingetje er in wiens kastje lag dus ik stapelde de kastjes op elkaar en zette de stoeltjes om een tafel waaraan ze ge-za-men-lijk moesten spelen.

Dus hadden wij geen koffietafel meer. Dus jatten we de krukjes van de kinderen. Dat voldoet eigenlijk ook prima en het voordeel is dat ze niet vol rommel kunnen worden gegooid. Horizontale oppervlakken zijn er berucht om.

Lelijk waren ze wel, dus ik haalde de emmer ‘Friske Pust’ uit de kelder. Dat is gewoon goedkope witte latex met milieumerkje die je rücksichtslos overal tegenaan kan kledderen.

Toen had ik witte krukjes. Jeej, victorie!

DSC06260

Maar bij die witte krukjes, staken de ooit roze en daarna ooit witte stoeltjes wel heel slecht af. Je denkt dat ze wit zijn, tot je er iets wits naast zit.

Zoals schapen. Je denkt dat ze wit zijn, tot je ze in de sneeuw ziet en dan zijn het een pekkige beesten!

Dus hop, de stoeltjes ook weer een lik witte verf.

The effect was first described in Diderot’s essay “Regrets on Parting with My Old Dressing Gown”. Here he tells how the gift of a beautiful scarlet dressing gown leads to unexpected results, eventually plunging him into debt. Initially pleased with the gift, Diderot came to rue his new garment. Compared to his elegant new dressing gown, the rest of his possessions began to seem tawdry and he became dissatisfied that they did not live up to the elegance and style of his new possession. He replaced his old straw chair, for example, with an armchair covered in Moroccan leather; his old desk was replaced with an expensive new writing table; his formerly beloved prints were replaced with more costly prints, and so on. “I was absolute master of my old dressing gown,” Diderot writes, “but I have become a slave to my new one … Beware of the contamination of sudden wealth. The poor man may take his ease without thinking of appearances, but the rich man is always under a strain.”

DSC06259

Oh ja, die kast. Nu was die kast weer lelijk.

Even de randjes bijplekken. Oh, dan ook maar de zijkanten. En nou ik toch bezig ben, verf ik gelijk de binnenkant ook maar wit want die was nog houtkleurig. Twee keer.

… twee uur later….

DSC06256

Was Toetje weer wakker, en stond alles weer netjes in de verf.

DSC06265

Moraal van dit verhaal: verf je meubels als de baby slaapt.

Nog een vriezer. Want besparen.

vrieskistZonder vriezer en koelkast: het is te doen, zo bleek vorig jaar. Hoewel we een beetje smokkelden met een koelbox.

De tweedehands koel/vrieskast bleek namelijk aan de onderzijde compleet verroest. Garantie verlopen, verkoper antwoordde ook niet dus dessverre, peanuttersmør en uiteindelijk kochten we een fijne grote koelkast en een inbouwvriezertje bij Ikea die we niet inbouwden, maar inbouwdingen zijn goedkoper en voor die halve minuut in een week dat ik hem zie, hoeft ie niet mooi te zijn of bij het interieur (haha) te passen.

De meer dan manshoge koelkast staat minstens eenmaal per week stampvol. Een supermarktwagentje heel keurig afgeladen met groenten: wij hebben het en vreten het nog op ook. Jeej, supergezond! Ik ben er echt blij mee en met zes personen en de winkels niet naast de deur is het ideaal.

Ons ben zuunig.

Als we boodschappen doen, maken we vaak, we blijven Hollanders, een rondje langs alle supermarkten om te kijken wat er in de bak met afgeprijsde waren ligt. En net als bij de kringloop ligt er drie keer niks (en drie pakjes lapskaus) en en de vierde keer Heel Veel!

We schromen ook niet om dan ons wagentje vol te laden met zalm, varkenshaas, kaas, biologisch gehakt, vleeswaren en melk. Alle dingen waarvan we 100% zeker weten dat het in te vriezen is en toch wel opgaat maar dan met 40 of 50% korting.

Voorraadje

Behalve dat, kan de man ook heel goed vissen vangen. En ik kan heel goed brood bakken. Ook hiervan is het fijn om een voorraadje in de vriezer te hebben, de man kan uiteindelijk niet altijd uit vissen en al kon ie het, ze bijten niet altijd. En soms sta ik om half 12 ’s avonds wafels te bakken omdat ik ben vergeten brood te bakken voor de ochtend erna. Een brood in de vriezer is dan ook wel heel fijn.

Dus: grooote vriezer!

Dus na lang wikken en wegen besloten we een grote vrieskist te kopen. We vonden een goede aanbieding die mits besteld via internet en gehaald bij de winkel, nog goedkoper was. Een vrieskist is onhandiger, maar ook energiezuiniger en goedkoper en bovendien kan er vreselijk veel in en dat, plus diepvriezen, was uiteindelijk het doel waarvoor we hem kochten.

We bedenken wel een handige manier om te zorgen dat we ons niet door 40 pakken bevroren vis hoeven worstelen voordat we onderop een platgedrukt brood van 14 maanden oud kunnen vinden.

Ik ben er blij mee: vanaf nu nog ongegeneerder afgeprijsde artikelen inladen, goedkope groenten inslaan, blancheren en invriezen voor later, misschien nog eens iets van onze bessenoogst kunnen invriezen voor later en twee broodjes op voorraad zonder dat het hele vriezertje gelijk vol zit, hiephoi!

Superhandige aanschaf, zo vlak voor je gaat verhuizen 😉

Bewaren zonder plasticfolie en aluminiumfolie.

65-640x452Vroegah gebruikte ik ook wel plastic folie en aluminiumfolie om dingen ‘vers te houden’. Geen idee waarom, want het is echt totaal overbodig. Eigenlijk.

Net als vuilniszakken.

Mijn moeder gebruikt dat wel nog voor van alles en toen dacht ik: ik ga daar eens een stukje over schrijven.

Aluminiumfolie gebruiken we nog heel af en toe, als de man iets maakt in de oven dat nogal op de bodem druipt en we willen niet dat de rookmelder na een kwartiertje begint te loeien, leggen we een stukje op een bakplaat die we onder het gebakkene leggen. Of om een kwast of verfroller even goed te houden. Gelukkig verven we niet zo veel.

Vroegah dacht ik ook dat dingen zouden uitdrogen, verpieteren en verschralen als ze zonder folietje bewaard werden. Watermeloen, kaas, brood, beleg, eindjes komkommer en noem het maar op. ’t Is natuurlijk niet het beste voor het milieu, maar ook niet voor je geld om dingen te kopen die je na een keer gebruiken alweer wegpleurt, zeker als die dingen eigenlijk dus niet nodig zijn.

Als ik brood heb gebakken, bewaar ik dat gewoon zo in de oven. Het wordt toch opgegeten voordat het oud wordt. Als het een keer gebeurt dat het niet zo snel wordt opgegeten omdat we wat minder thuis zijn, dan pak ik het in een theedoek of hydrofieldoek. Geen idee of dat scheelt, het is vooral het idee, denk ik. Och ja, ik eet het zelf toch niet 😉

Kaas bewaar ik in zo een handig glazen bakje van Ikea. FORTOLIG, heet de serie van die glazen bakjes waarin je dingen kan invriezen, bewaren, ontdooien, magnetronneren en bakken in de oven. Dat laatste wel zonder deksel. Het deksel is van polypropyleen en wordt geacht een veilig plastic te zijn. Ook al is het  bakje groter dan het stuk kaas, dan nog droogt het niet uit. Je moet wel even opletten dat je het deksel goed sluit, want anders wordt de kaas nat en ieuw.
Je kan ook bijenwasdoeken kopen, of zelf maken. Hierin kan je kaas (en andere dingen) ook heel netjes bewaren.

Ook restjes van een maaltijd, kleinere stukjes kaas, vleeswaren in een plastic verpakking die niet meer sluit en andere eindjes bewaar ik in zo’n bakje.

Eigenlijk is het best een saai verhaal zo. Met die bakjes.

Sommige dingen zet ik gewoon ‘zo’ in de koelkast. Een schaaltje met een restje pindasaus bijvoorbeeld. De dag erna doe ik er wat water bij en warm het opnieuw op en klaar.

Fruit is ook makkelijk te bewaren zonder folie. Een halve watermeloen hoef je niet met folie te bekleden, maar die zet je gewoon -met de platte kant, duh- op een bord. Net zoals bijvoorbeeld een halve kool. Met fruit en groenten  is het handiger om ze zo snel mogelijk op te eten, maar soms lukt dat niet. Van reeds aangebroken komkommer, appel, meloen of paprika snijd ik gewoon een dun plakje af.
Fruit maak ik soms gelijk in zijn geheel schoon (dan hoef ik het maar een keer te doen he), en stop het dan gelijk -eventueel met wat citroensap tegen het verkleuren- in een *gaap* Ikeabakje.

Eet iemand halverwege opeens zijn yoghurt ofzo niet meer op, dan zet ik het bakje afgedekt met een schoteltje in de koelkast.

Koekjesdeeg moet soms opstijven in plastic folie, volgens het recept. Maar dat kan ook prima zonder folie.

De koelkast staat hier ook nooit zo stampvol, dus als ik eens iets groots even moet bewaren (een afgevreten kip waar ik een soepje van wil trekken), kan die makkelijk in een glazen bak met een bord er over, in het grootste glazen ikeabakje of in een pannetje.

En het heet dan wel vershoudfolie, maar dat hele probleem hoef je niet te hebben als je gewoon niet te veel in een keer koopt en restjes die je hebt liggen zo snel mogelijk opmaakt. Bijvoorbeeld als lunch de dag erna. Een dag of twee vershouden, lukt prima ook zonder folie. En als je van die handige bakjes gebruikt dus….

Okee, ik houd al op.

Gebruik jij van die folie?

Pas kopen als je het nodig hebt

En zo stonden we weer bij de kringloop binnen. Dit keer voor een nette broek voor het jongetje. En die vonden we. Kan hij ook netjes op 17 mei, de nationale feestdag. Het is een Heel Nette Spijkerbroek, dus hij kan hem ook voor gewoon aan. Hij heeft onlangs een beenverlenging laten doen ofzo, of al zijn broeken ’s avonds stiekem korter gemaakt. Ettertje.

De baby had geen luchtige zomerbroekjes en ik vond er twee. Zelf een van de Hema! Feels like home rookworst Nederland.

De man ‘scoorde’ een wollen zwarte jas (hij had alleen een afgeleefd oud skijack waar ik al de hele winter een vervanging voor zocht), ik vond een <3 gave lange maar luchtige zwarte rok voor de warme dagen zoals nu en ons Leentje vond een schattig vestje. Ze vond 49 kronen (5,50 euro ofzo) eigenlijk te duur om zelf te betalen maar omdat ze alleen maar dikke winterse vesten had, kreeg ze hem van mij.

Kleding die ze niet nodig hebben, kopen ze maar lekker zelf van hun zakgeld. 49 muntjes van een kroon is een flinke klauw vol 😉
Dat tempert het enthousiasme doorgaans wel.

Ik vond een handtas. Ik zoek al maanden naar een leuke rugzak nadat ik mijn enige tas verloor, maar ik vond er geen. Vandaag vond ik een grote tas met fietskettingen (?) en studs. Van Friis. Mensen betalen veel geld voor Friisse tasjes.  Ik niet. Nou ja, ik vond het nog veel, maar een plek voor flessen water / luiers en doekjes voor de baby / draagdoek / portemonnee als je op stap gaat is toch wel praktisch. Hij ziet eruit alsof ie nog wel effe mee kan en het is geen luiertas *argh* of praktische shopper *aaarrrgh*

DSC04806

Dat probeer ik zo veel mogelijk te doen: pas iets kopen, als het nodig is. Hoewel ‘nodig’ natuurlijk altijd relatief is. Maar goed. Westerse-wereld-nodig dan.

Dus niet omdat stel dat ik het van de winter nodig heb. Of ooit. Als ik een groot feest ga geven. Of ga wandelen in de regen met de hond, die ik helemaal niet heb.

Of: volgens een of andere ‘minimalistische kledinglijst’ heb ik 3 rokjes, 4 broeken, 7 paar sokken en 4 truitjes nodig per kind. *rent naar winkel voor dat*

Nu kan je altijd de pech hebben dat je precies wel vindt wat je niet nodig hebt en andersom bij de kringloop. Dan is er altijd nog een ‘gewone winkel’. Waar alles altijd in 12 maten verkrijgbaar is, bijna 24 uur per dag en 7 dagen per week.

Pas kopen als je echt misgrijpt, scheelt een flinke hoeveelheid miskopen en spullen om je druk om te maken tot aan de tijd dat je ze nodig hebt. Of helemaal niet nodig hebt, waarna je weer moeite moet doen om er op een nette manier vanaf te komen.

(nee, niet met alles en soms is een voorraad best handig en ik bewaar ook wel dingen voor het volgende zusje, maar goed… je snapt me wel)

Houd jij veel op voorraad?

Wat we niet betalen.

d37aa906e16f37987dca839bd469d07dEr zijn van die dingen waar we al tijden niets aan uitgeven. Gewoon, omdat we het niet kopen. Zoals:

  • De kapper. Iedereen hier in huis heeft lang haar, of is op weg dat te kweken. Man en kinderen hebben slag in hun haar dus er valt weinig aan te verprutsen met het bijpunten.
  • Haarverf. Tot twee jaar geleden verfde ik het diep donkerrood met henna maar daar ben ik mee gestopt. Sindsdien is het weer blond. Wel zo makkelijk.
  • Tijdschriften. Eigenlijk overbodig in een tijd van pinterest, blendle, twitter en online kranten. Hoewel het soms wel lekker rustig aan je ogen is, vind ik het eigenlijk altijd zonde van het geld.
  • Afhaal-, bezorg- en uiteten. Stel dat we de kinderen ergens zouden kunnen stallen, vind ik het nog intens zonde om zo veel geld uit te geven aan eten dat ik zelf vaak lekkerder en veel goedkoper én gezonder kan bereiden. Steeds een vreemde moeten vragen om wat drinken of eten (of om te mogen betalen ervoor) vind ik ook niet echt ‘verwennerij’ maar eigenlijk best vervelend.
  • Kant-en-klaar entertainment.
  • Televisie. Hij is inmiddels bijna zes jaar weg uit de woonkamer en vijf jaar uit het huis. Scheelt een boel geld en ergernis aan de programma’s, decoders en klantenservices.
  • Data-abonnement voor mobieltjes. Ik heb wel ‘zo’n telefoon’, maar het enige dat ik ermee doe is mijn moeder terroriseren met foto’s en filmpjes van de kinderen. Gewoon thuis, via de wifi.
  • Accijns op alcoholische drankjes. Thuisbrouwen FTW! En op sigaretten, wegens lekker maar dodelijk dus doe maar niet meer.
  • Parfum. Enige nadeel: eenmaal ontwend ruikt alles even vreselijk.
  • Kinderopvang en huishoudelijke hulp. Want ‘thuisblijfmoeder’ en een makkelijk minimalistisch huishouden.
  • Nutteloze verzekeringen zoals voor fietsen, telefoons en huisdieren.
  • Loterijen. Gewoon, omdat we al rijk zijn 😉 Minder uitgeven blijft een realistischer manier om meer geld te krijgen. En gelukkig is het niet mijn grootste angst dat de buren straks wel winnen en bij Gaston mogen en ik niet, boehoe.
  • Creditcards, hypotheken en leningen. Duh. Al zouden we ze kunnen krijgen, hoefden we ze nog niet.

Waarmee ik niet wil beweren dat wij nooit eens iets onzinnigs of overbodigs kopen of doen, maar wel dat er veel andere dingen wel kunnen als je bewuste keuzes maakt. Die natuurlijk voor iedereen weer anders zijn. Maar behalve een boel geld, scheelt het niet willen kopen van veel dingen ook nog eens veel andere dingen: zorgen om geld, chemische troep op en in je lijf, administratieve rompslomp, verpakkingsmaterialen, ergernissen, stress en tijd, die je namelijk wel beter kan besteden. En dat is fijn.