Pannen zonder anti-aanbaklaag.

anti aanbaklagen zijn crap!

Pannen met anti-aanbaklaagjes: ik moet er niets van hebben. Het woud van de laagjes is dicht en ondoordringbaar en betrouwbare informatie lastig te vinden. Teflon zou verboden worden. Teflon zit nog steeds in allerlei laagjes maar dan zonder de PFOA’s. Is Teflon dan opeens lekker? Nah.

Het blijft klerezooi die je maar beter kan vermijden naar mijn mening, zeker als je zwanger bent of borstvoeding geeft of er eten voor je kinderen in klaar maakt!

Health dangers: When you breathe kitchen air polluted with fumes from overheated Teflon, you’re at risk for developing flu-like symptoms (yes, “Teflon flu”). The long-term effects of routine exposure to Teflon fumes, and from Teflon flu itself, have not been adequately studied.

PFCs have been found in nearly all Americans tested by federal public health officials. Chemicals from this family are associated with smaller birth weight and size in newborn babies, elevated cholesterol, abnormal thyroid hormone levels, liver inflammation and weakened immune defense against disease.

Environmental hazards: Manufacturing PFCs and the consumer products that contain them poses great risks to the environment and wildlife. The U.S. Environmental Protection Agency says PFCs present “persistence, bioaccumulation, and toxicity properties to an extraordinary degree.”

bron

Er is natuurlijk de Greenpan, maar behalve de naam vond ik hem niet erg groen want na een jaartje kreeg ik er echt niets meer fatsoenlijk in gebakken. Dat kan natuurlijk aan mij hebben gelegen (en aan mijn moeder die hetzelfde had) maar het was voor mij een reden om er nooit meer een te kopen.

anti aanbaklagen zijn overbodig!

Ze zijn absoluut overbodig. Het enige dat je nodig hebt is de vaardigheid om in een goede pan te bakken. Een vaardigheid die je na een kwartiertje op youtube en een keer proberen wel grotendeels onder de knie hebt.

 

pannen zonder laagje zijn lekker makkelijk!

Wel zo makkelijk: je hoeft je nooit meer druk te maken of het laagje dat jouw pan heeft wel of niet giftig is en je hoeft je nooit meer te ergeren aan een pan met een laagje dat na een jaar of wat begint te vervelen want een goede pan koop je voor het leven en vervelt niet.

bakken pannen zonder laagje aan?

Bakken andere pannen dan niet aan? Jawel. Maar alleen als je ze verkeerd gebruikt.

Door die tefal-rommel denken mensen dat je bij elke pan een lullig vlammetje onder een pan kan opsteken, een ei erin kan gooien en dat je perfect gebakken eruit krijgt.
Ja, Teflon heeft ook zijn voordelen, maar dat maakt die andere pannen nog niet slecht.

hoe bak je in een pan zonder anti aanbaklaag?

Ja, hoe doe je dat als je geen rode stip op je pan hebt die aangeeft dat ie heet genoeg is om toxische teflondampen zo te verspreiden dat je kanarie dood neervalt als je hem erbij in de buurt zet?

Een pan zonder anti aanbaklaag moet je eerst flink warm laten worden met olie of boter erin. Vlak voordat de pan zo heet is dat hij gaat walmen, draai je de warmte iets terug. Je wacht even en vervolgens doe je je eten in de pan. Ga niet proberen om het eten gelijk te verschuiven in de pan, het komt vanzelf los.

Een goede pan bakt mooi, gelijkmatig en smaakvol.

Mijn pannen

Ik heb meerdere pannen en ik gebruik ze ook allemaal. Mijn favoriete pan is die van Demeyere. Gemaakt in België, zonder anti aanbaklaag, superlicht, eenvoudig te reinigen en het belangrijkste: hij bakt perfect. Echt, de beste pan ooit! Het liefst zou ik er, naast een wok, ook een koekepan van willen. Prijs: 99 euro bij kookwinkel.nl

Ook heel fijn: een gietijzeren pan van Jøtul. Bakt ook heel fijn en mooi egaal. Warmt langzaam op en koelt langzaam af en dat is de reden dat het ‘lastig’ is om erin te bakken: je moet geduld hebben. Nadeel: hij is zo vreselijk zwaar. Prijs: 20 euro bij de kringloop.

Ik heb ook een lichtgewicht gietijzeren pan. Die gebruik ik het meest omdat ik vaak eieren en pannekoeken bak.

Hij was best duur en onbruikbaar op de keramische plaat omdat hij krom trekt maar op gas doet ie het prima. Hij heeft weinig vet nodig om te bakken, bakt mooi egaal en is makkelijk schoon te maken. Prijs: 80 euro, maar volgens mij nu nog 30. (pokke)

Dan hebben we nog een ‘sensuell‘ van Ikea. Bakt ook prima, maar omdat hij zo groot is bakt ie niet op alle plekken even snel en dat is onhandig met bijvoorbeeld pannekoeken. Voor grote hoeveelheden nasi of dingen die je door elkaar roert, is ie wel fijn. Hij is relatief licht maar minder makkelijk schoon te maken dan alle andere pannen.  Prijs: 60 euro.

Oh, wat een boel pannen!

Niet echt een heel minimalistisch aantal, daarvoor zou ik moeten overstappen op eenpansgerechten uit een Dutch Oven. Ik denk echter niet dat ik er veel mensen hier een plezier mee doe, mijzelf incluis.

We gebruiken vaak een pan voor nasi, een pan voor een gerecht met vlees of vis voor meerdere dagen, een pan voor een groentengerecht of roti / tortilla en soms nog iets voor de kinderen als wij heel pittig eten dus alle pannen mogen blijven 😉

Onderhoud is alles.

Wees lief voor gietijzeren pannen. Schoonmaken met sop is uit den boze; gewoon (warm) water en een borstel is genoeg. Heel ernstige resten kan je met een schuursponsje verwijderen, maar lees eerst de gebruiksaanwijzing. Goed afdrogen en een laagje olie erin maakt gietijzeren pannen gelukkig.

Zet je pan bij voorkeur niet op een warmtebron zonder olie erin.

Gietijzeren pannen zet ik gewoon op elkaar, maar de andere niet.

Wat voor vet gebruik je?

Ik gebruik roomboter voor pannekoeken en eieren, een mengsel van niet vierge olijfolie of kokosolie en boter voor vlees en vis. Ik lig niet zo wakker van calorieën, of van vet.
Sowieso, als je de pan goed heet laat worden voor je erin gaat bakken schroeit je eten direct dicht. Ik gebruik geen mais-, zonnebloem of koolzaadolie omdat deze heel sterk bewerkt zijn.

Niet dat ik de wijsheid in pacht heb hoor 🙂 Ik vind het zelf alleen het meest veilig, makkelijk en logisch om zo natuurlijk mogelijke producten te gebruiken.

Zo nou effe wat minder huiselijks hoor dat gedoe over pannen enzo heel de tijd.

Het Cadeautje voor het Broertje

Mijn kleine broertje wordt dertig. Ik weet niet of het dan nog officieel een klein broertje is, maar hij blijft vijf jaar jonger dus: klein broertje hij is.

Hij is net zo gek als ik op verjaardagen, visite en feestjes en heeft ook weinig materiële wensen. Maar wat geef je dan, als je toch iets wil geven?

Niet dat ik nu per se iets wil geven, maar ik had een goed idee.

Een tijdje terug kreeg ik een scheermes dat al langer op mijn verlanglijstje stond en herinnerde me dat mijn opa er vroeger zo een had.

Mijn opa was heel erg mijn broertjes lievelingsmens en alles wat opa ooit heeft gehad of gemaakt wordt best een beetje geëerd door hem.

Toen mijn opa overleed, is het huis leeggemaakt en mijn vader heeft Het Scheermes in een van zijn drie bakken met scheermessen gestopt want om een onverklaarbare reden spaarde hij (wegwerp) scheermessen. En hij heeft er VEEL.

Ieder zijn hobby 😉

Maar ik was blij dat hij het scheermes had bewaard. Met een zilverpoetsdoek maakte ik de gladde delen weer helemaal glimmend. Met baking soda en water poetste ik het ruwe gedeelte en toen was ie als nieuw. De scheerkwast stopte ik in heel heet water zodat de bladderende vernislaag losliet. Hij was weer prachtig wit daarna. En schoon. Mesje erin: als nieuw!

Mijn moeder diepte de scheerkan van haar opa op.

En toen had ik een prachtig cadeautje voor het broertje. Een familie-erfstuk-super-duurzaam-gratis-weldoordacht-zelfgepoetst cadeautje.

Ik was erg content met mijzelf.

Mijn broertje was dat ook, met zijn cadeau. Hij was helemaal blij om geen wegwerpscheermesjes en uit elkaar vallende scheerkwasten te hoeven gebruiken en dat het van De Opa is geweest maakte de leukheid compleet.

Dus ja, wie wat bewaart heeft soms wel wat 😉

Over stalen flessen en BPA

bron: https://bodyunburdened.com

BPA-vrij staat er tegenwoordig groot vermeld op veel artikelen. Van koffiekannen tot babyflessen: jee, we zijn verlost van BPA, een stof die hormoonverstorend werkt en in veel plastics wordt aangetroffen.

Maar wat zit er dan in? Het zou wel heel aso zijn al die jaren een verdachte stof te gebruiken als er iets veiligs voorhanden was. Of misschien is dat er niet, en ga je nu van de regen in de drup?

Ja, want BPS. Bisphenol-S. Of F.

BPA, an estrogenic plastic by-product used in the manufacture of polycarbonate plastics, can leach into food or drinks from the plastic containers holding them. BPA has been identified as an estrogen-mimicking compound since the 1930s, and is known to be particularly dangerous for pregnant women, infants and children. In fact, in the early 1930s BPA was used as an artificial estrogen to not only fatten poultry and cattle, but as a form of estrogen replacement therapy for women of the times. It was only in the 1940s that Bayer and General Electric used BPA to harden polycarbonate plastics and make epoxy resin.

It has since become one of the world’s highest production volume chemicals and has been widely reported in the media as being a suspected disruptor of your body’s hormones.

Canada, in September 2010, declared BPA as a toxic substance, but to date no other country has followed suit, although BPA has been banned in baby bottles in Europe and the US. As a result of the widespread consumer backlash, however, many companies have rolled out “BPA-free” plastic products, ranging from bottles and sippy cups to reusable water bottles, meant to appeal to those health-conscious consumers looking to avoid toxins.

Unfortunately, this may be just a ruse, as studies now show another bisphenol, bisphenol-S (BPS), is now showing up in human urine concentrations at levels similar to those of BPA.i This suggests that many manufacturers are simply swapping one bisphenol for another.

Some of the greatest concern surrounds early-life exposure to BPA, which can lead to chromosomal errors in your developing fetus, causing spontaneous miscarriages and genetic damage. And exposure to just 0.23 parts per billion of BPA is enough to disrupt the effect of estrogen in your baby’s developing brain.

bron: http://articles.mercola.com/sites/articles/archive/2012/06/20/bpa-free-plastic-still-toxic.aspx#!

Hier ook nog een stukje over de ‘false halo of health’ van BPA-vrije producten.

Er zijn slechtere en minder slechte soorten plastic. Ook al zijn ze ‘veilig’, dan nog zijn ze niet keer op keer herbruikbaar en heb je aan het einde van het leven een stuk afval waar je weinig mee kan.

Klean Kanteen.

We gebruiken hier al zeven jaar flessen van Klean Kanteen. Ze zijn gemaakt van voedselkwaliteit RVS en behalve dat de man er met de auto over een heen reed en de jongen de zijne na drie dagen kwijt was, werken ze allemaal nog prima. Ze lekken niet. Ze lekken geen vloeistof en geen hormoonverstorende stoffen.

Ze zijn gemaakt in China, maar ze zijn duurzaam gemaakt in China en bovendien: er is geen RVS drinkfles die gemaakt wordt in Europa of de VS. Ze kunnen in de vaatwasser. Ze zijn perfect 🙂

Ze zijn gebutst en gehavend, maar ze functioneren nog prima. Ze zijn hun hoge aanschafprijs meer dan waard!

BPA of BPS zit trouwens bijna overal in. Je vindt het in voedsel in blik, dat heeft een BPA lining. Dat witte spul aan de randen. Het zit in flessenwater want het lekt vanuit het plastic in het water. Het zit in bijna elke verpakking, met het ene voedingsmiddel lekt het enthousiaster dan het ander, blijkbaar.
Check babyflessen, er zijn alternatieven van RVS en glas. Wees wantrouwig en kies voor ecologische alternatieven voor speelgoed, spenen, slabbetjes en laarsjes.

En: pak geen kassabonnetjes aan. Gewoon niet doen.

Van Time.com:

Avoid handling receipts.
Receipts at many grocery stores and retailers are printed on a product known as “thermal” paper. These receipts, once heavy in BPA, are often made with BPS or BPF these days. In some ways, exposure to these compounds in receipts may be riskier than exposure to containers made with the compound. In receipts, BPS and BPF are “free” and can easily migrate from the product to your skin and other surfaces. “If it’s a receipt that I do need, I’ll hold out my bag and ask the person to drop into the bag so I don’t have to touch it,” Watson says.

Als zwangere moet je bang zijn van zo veel dingen die niet eng zijn. Te veel vitamine A in lever, kaneel in ontbijtkoek en ik denk: waarom zijn er geen waarschuwingen hiervoor! Oh ja, industriebelangen. Anders kreeg je toch al lang niet meer zo’n fokking Ftalaten-eendje in het reclamepakket bij de verloskundige, latenwewelwezen.

Helemaal vermijden?

Om dit helemaal te vermijden, is bijna onmogelijk. Jezelf gek laten maken is dan ook geen goed idee, maar als je goed oplet en bewuste keuzes maakt, kan je vrij makkelijk heel veel vermijden.

Vervang plastic voor rvs en glas wat in contact komt met eten.
Kies voor (babyspullen) van natuurrubber, biologisch katoen of wol in plaats van plastic.
Vermijd contact met thermisch papier.
Eet zo min mogelijk uit blik. Niet alle blikjes bevatten trouwens BPA, maar dat zie je niet aan de buitenkant.
Drink geen water uit van die watercoolers met een grote plastic fles erop.

En relax 😉

Mesjes.

Lang geleden kocht ik een fijn schilmesje. Eindelijk! Daarvoor had ik mesjes gehad van Victorinox, de kea, uit de grabbelbak van de Xenos (we gingen soms in de Xenos alleen om het grabbelbakgrapje te maken over die bak met blij gekleurde schilmesjes die daar staat.). Maar het fijnste mesje was hoogstens ‘okee’. Niet fijn-fijn.

Ik las blije verhalen over molenmesjes of herdersmesjes en besloot er twee te bestellen: een heel grote voor bijvoorbeeld kolen en meloenen en een gewoon schilmesje voor al het andere. Oh, joy.

Ze zijn handgemaakt in Solingen in Duitsland van carbonstaal of RVS. Carbonstaal is harder dan RVS en kan dunner worden geslepen, wat het mesje scherper en makkelijk te hanteren maakt.

Ze zijn vlijmscherp en in het begin is het uitkijken voor je vingers maar ik ben er zo blij mee! Het kleine mesje snijdt door tomaten of aardappels tot friet. Met het grote mes snijd je dunne plakjes van een ham, kleine sliertjes kool of supersnel een bos lenteuitjes.

Ik heb het mesje nooit hoeven slijpen en het is nu, ondanks dat het echt afgesleten is, nog altijd vlijmscherp.

De kinderen gebruiken de mesjes ook. Ik denk dat het veiliger is als ze snijden met een scherp mes waar ze relatief weinig kracht mee hoeven zetten, dan met een minder scherp mes waarmee ze moeten gaan hakken. Ze weten waar ze hun vingers moeten houden als ze het mesje gebruiken en de enige snij-ongelukjes waren met een dunschiller en een ander schilmes.

Maar na jaren van intensief gebruik (het was mijn enige schilmesje), was het over. Loeischerp als altijd, maar inmiddels lastig te hanteren omdat het zo gesleten was.

zo was ie

 

 

 

zo werd ie

In de bagage van mijn ouders zaten onder andere twee nieuwe mesjes. Hoezee! En twee, omdat de man en ik vaak samen eten maken en het mesje tegelijk nodig hebben.

De vorige heb ik bijna vijf jaar gehad. Ik kan nu dus in theorie weer zo’n 10 jaar vooruit. De luxe. Ik ben er echt blij mee 🙂