Houtjes!

In dit huis is een warmtepomp aanwezig. Dat is ideaal, je doet *klik* en het huis wordt warm. Maar oh, wat is het saai! Ik miste het houtje hakken, houtjes sjouwen en houtjes verbranden! En lekker bij de kachel zitten en naar vlammetjes staren.

Bij ons vorige huis liggen nog wat restjes hout, maar daar komen we de winter niet mee door en ik denk dat we nog wel twee maanden moeten stoken. Daarna is het door de zon warm genoeg om alleen af en toe de kou eruit te jagen met een paar blokken. We stoken niet veel, gisteren heb ik de houtkachel pas aan het einde van de dag even aangehad en dat was ruim voldoende.

Tja… als ik dan moet kiezen…
Gezoem als van een grote koelkast versus een knapperend houtvuurtje.
Op een knopje drukken versus in de frisse kou eerst wat houtjes hakken.
Het geblaas van die pomp versus de heerlijke warmte van de houtkachel. Hmmm…

Hout moet worden gekapt, maar groeit weer aan. Er zijn regels en maatregelen die voorkomen dat een stuk bos compleet wordt leeggetrokken.

De blije groene stroom-verhalen die ik las over de stroom hier, blijken ook minder waar dan gedacht. Iets met een ingewikkeld verhaal over een EU-afspraak waar ook Noorwegen bij hoort waarbij de mensen de keuze moeten hebben tussen duurzame en niet-duurzame energie.
Hierbij hoort een handel in certificaten die horen bij deze stroom waaraan natuurlijk weer een select groepje mensen of bedrijven verdient.

Dus de stroom hier is wel ‘groen’, maar administratief gezien is ie dat helemaal niet. De stroom hier die je koopt is voor 15% duurzaam en de overige 85% bestaat uit kern- en fossiele energie die weer moet worden ingekocht, omdat het ‘verkopen’ van de groene waterkrachtstroom(certificaten) zo lucratief is. Uuuh, lange leve Europa ofzo? (ik heb het vast niet helemaal goed uitgelegd maar als er iemand is die dat op een logische manier kan, hoor ik het graag)

Midden in de winter is niet de beste tijd om hout te kopen. Aan het einde van de winter wordt er weer veel hout gekapt, dan is het het droogst. Daarna moet het eigenlijk twee jaar drogen. Een logischer tijdstip om hout te kopen is voordat je moet gaan stoken en niet op het hoogtepunt van het stookseizoen 😉

Gelukkig bleken ze bij de sociale werkplaats ook hout te verkopen, dus dat is vandaag geleverd. Ik bestelde 35 zakken en voor ongeveer 220 euro zitten we er dan weer een tijd lekker warm bij. Niet heel goedkoop, daarom bestelde ik niet heel veel.

Ik twijfel over de aanschaf van een kettingzaag. Geregeld kan je hier in de buurt gratis hout ophalen, dat je zelf dan moet zagen, hakken en stapelen. Dat is een eenmalige aanschaf en een kwestie van de weggeefpagina in de gaten houden voor gratis hout. Hmmm….

Wel, dat is van later zorg. Nu eerst maar eens zien dat ik iedereen z’n kleren droog krijg na even buiten spelen bij nog hoger water dan rond kerst… 😀

Kosten van het dagelijks leven in Noorwegen.

Ik las het bij Hollandse Klei Helena: wat kost het dagelijks leven in Zweden. Omdat ik toch geregeld vragen krijg van mensen die naar Noorwegen willen verhuizen en zich afvragen of dat een beetje betaalbaar is, zet ik het ook maar eens op een rijtje. Voor de prijzen in euro’s deel je het bedrag door tien en tel je 10% van de uitkomst erbij op. 100 kronen is 11 euro, ongeveer.

Huur: 12000 kronen per maand. Een flink bedrag maar inclusief internet, eigen strandje, bootligplaats, belachelijk mooi uitzicht en als we zouden willen, veel televisiezenders. Exclusief zorgen om onderhoud en huizenmarktperikelen.

Boodschappen: 8900 kronen per maand.
Ik heb het nagekeken op de site van de winkel waar we praktisch al onze boodschappen doen.

Hoe dat komt? We kopen bij Coop ook veel andere dingen. Het afgelopen jaar bijvoorbeeld sneeuwlaarzen, gewone laarzen, muurverf, lampjes, duikbrillen, skibroeken, mutsen en handschoenen, een regenpak, laarzen voor de kinderen, twee winterjassen voor de man en mij, een Dale trui, wollen kleding voor Toetje, ondergoed en maillots voor de kinderen, verjaardagscadeautjes, Lego waar ZL zijn Thomas de Treinspullen voor had verkocht, wat spullen voor het werk, mijn ouders kochten met onze klantenkaart een fiets voor ZL en hun eigen boodschappen, ruitenwisservloeistof en cadeautjes voor kinderfeestjes. Onze ‘echte’ boodschappen (eten, luiers, kattenvoer en zulks) kosten ongeveer 6500 kronen per maand.

Kleding: veel gewone kleding koop ik bij de kringloop, tussen de 10 en 50 kronen per kledingstuk. Wat de kinderen verder echt nodig hebben zijn een regenpak, een skibroek, dikke winterjas, wanten, mutsen, winterlaarzen, zomerlaarzen, gewone schoenen en gymschoenen.

Het is een kwestie van geluk hebben en op aanbiedingen letten: ik kocht voor de kinderen prachtige mutsen voor 50 kronen en winterjassen voor 100. Maar ook een skibroek voor 800, in de hoop dat hij het drie meisjes lang uithoudt. Ze hebben allemaal genoeg kleding om een dikke week mee te doen. Alleen de oudste heeft iets meer, met dank aan oma 😉

Verzekeringen: 450 kronen per maand.
Dat is een inboedelverzekering, een aansprakelijkheidsverzekering en een autoverzekering met beperkt casco.
Wegenbelasting: 300 kronen per maand.
Voor een busje. Op diesel. Koopje dus.

Internet: gratis
Voorheen 550 kronen per maand, nu zit het in bij de huur in.

Netflix: 80 kronen per maand

Mobiel: 99 kronen per maand

Bootligplaats: was 330 kronen per maand, nu gratis.

Energie: dat is lastig uitrekenen want onze meter meet ook het stroomverbruik van de onderbuurman wat later verrekend moet worden, er was gedoe met verhuizen,  overstappen en energieleveranciers maar gemiddeld betalen we rond de 1000 kronen per maand. In anderhalf jaar stookten we voor 4000 kronen (8 pallets) hout. Dat ging in het vorige huis idioot hard omdat het zo koud was daar.

Autokosten: auto’s worden hier vaak verkocht met twee sets banden, zomerbanden en spijker- of winterbanden. Voor we naar Nederland gingen moesten we er twee vervangen, a 2500 kronen.

Verder staat er een grote pot chemische meuk te wachten op beter weer, waarmee de onderkant van de auto wordt behandeld. Het weer hier zorgt ervoor dat de onderkant in razend tempo weggevreten wordt als je er niks tegen doet. Dat doen de meesten hier ook niet, geld zat voor een nieuwe ofzo.
Binnenkort moet de auto ook voor de EU-kontroll (APK) maar gelukkig werkt onze Poolse onderbuurman bij een garage en importeert hij onderdelen vanuit Polen. Handig!

Wat de kosten precies zijn, weet ik dus niet. Niet hoger dan in Nederland, zo lang er geen Noren in een garage aan je auto hoeven sleutelen. Auto’s zelf zijn wel heel duur, importeren loont vaak ook niet door de enorme heffingen die erop zitten.

Brandstofprijzen wisselen sterk. De ene dag betalen we 10,2 kronen per liter en de dag erna kost het weer 13,8. Als het goedkoop is, gooien we ‘m vol.

NAF (AWNB) 100 kronen per maand.

In de stad of op het platteland? Prijzen voor huizen zijn op het platteland lager dan in de steden, maar het leven is daar aanzienlijk duurder als je aangewezen bent op het dure en enige tankstation, supermarkt en overigedingenwinkeltje. Als je overal lang voor moet rijden en spullen moet laten bezorgen.

Dus? Dat Noorwegen Zo Idioot Duur is, valt heel erg mee. Net als in Nederland ligt het eraan wat je koopt, waar je het koopt, wanneer je het koopt en hoe handig je zelf bent.

supergoedkope biologische boodschappen!

Wat een aangename verrassing toen ik gisteren de folder van de grote winkel bekeek: Alle spullen met Änglamark, het biologische merk van de Coop, zijn 40% afgeprijsd deze week. En nu heb ik vaak een wat dubbel gevoel bij grote voorraden, maar hier kon ik wel wat mee. Veel dingen zijn nog goedkoper dan het budgetmerk Xtra.

Ik kocht alleen dingen die ik toch wel koop en gebruik, anders is het geen besparen he? Check mijn kassalap!

20161121_133051Rabatter zijn uiteraard de kortingen. En natuurlijk in het vet gedrukt die twee zakken chips van de man, tussen al onze verantwoorde boodschappen. Rozijntjes, olijven, meel, wasmidddel, crèmespoeling, vaatwastabletten, jam, pasta, kokosmelk, bananen, jeej!

20161121_221842Ik denk dat we deze week nog een keer inslaan, want 40% besparen op je boodschappen zonder er een reet voor hoeven doen behalve het tijdelijk opslaan is gewoon te leuk.

Eerst had ik fijn het huis gepoetst. Het is heel jaren vijftig enzo natuurlijk, maar ik ben echt blij als alles weer gedaan is en ik zit met een bak koffie op een schone bank op een schone vloer. De ramen daar heb ik het niet over. ( ♥ novemberlicht….)

20161121_101410 20161121_101620De drogah!

Dat ging weer op zijn Noors. Je bestelt en betaalt een droger, met een levertijd van 3 tot 7 werkdagen.
Op vrijdag kwam er een smsje: hij is onderweg naar de winkel.
Vanochtend stuurde ik een mail of we hem al konden komen halen. Ik kreeg een mail terug: 10 desember, komen we hem gratis brengen.
Ik stuur een mail terug of ze de Grundig uit voorraad kunnen leveren.
Ik krijg een mail terug: de Siemens, die ik had besteld, kan worden afgehaald.
Man gaat droger halen: de Grundig droger staat klaar. Man betaalt Grundig droger en neemt die mee.

Het vervolg?

Er staat vermoedelijk op 10 december iemand aan de deur met een Siemens droger, ondanks mijn berichtje dat ik mijn geld terug wil en dat hun afhaalbericht nergens op sloeg 😉

20161121_215037Er was een hele goede aanbieding van een ander merk, maar die had energieklasse B. Met een zelfverzonnen aureooltje boven mijn hoofd kocht ik de duurdere, zuinigere. Die bij afhalen ook 20% afgeprijsd bleek te zijn.

Echt zo fijn! En bizar wat een water eruit komt O.o Ja, luxe. Maar oh wat fijn in deze maanden!

Wolletjes!

Ik had nu genoeg proefprojectjes gemaakt. De meeste wel redelijk geslaagd, in elk geval lopen de kinderen nu constant met hun muts op en zo koud is het binnen echt niet!

20161118_073027Dus ik mocht mooie draadjes van mezelf voor een muts en een sjaal. Ik hartje zulke wol! Het is van lila naar donkerpaars verlopende dikkere draad en drie dunnere draden paars-groen-blauw. Ik maak ze met behulp van dit filmpje.

Dit wordt een muts en dat is supermakkelijk dus.

Daarna maak ik nog een colsjaal, maar die doe ik met een effen grijze draad in plaats van de paarse. Dan komen de andere kleuren beter uit.

20161121_215307En dit is Toetje, in een vestje dat ik eens kreeg van een blogvriendin. Nu aan bij de tweede. Ze is gewoon… te schattig ♥ Ik dacht dat het nog te groot was, maar ik moest zelfs een beetje proppen om haar erin te krijgen.

20161121_161156 20161121_161246En dat was de maandagavond, die al bijna over is. Ik punnik nog een stukje aan mijn breiwerk (aan mijn muts dat klinkt ook weer dubieus, niet).

Fijne avond nog!

Minimalisme in kinderkamers.

In onze eigen slaapkamer staat behalve een bed, een kledingkast en een wasmand niets en ik vind dat heel erg rustgevend.

Voor de kinderen is het ook fijn om te kunnen slapen in een redelijk prikkelvrije omgeving, maar ze hebben ook graag hun eigen kamer waar ze kunnen spelen. Zeker de oudste twee doen dat graag en dan is alleen een bed en een wasmand een beetje te spartaans. Bovendien moet ik die rottige Lego niet in de woonkamer. (nietsvermoedend op een lego-eentje staan… aaargh!)

Sommige kinderkamers staan tot de nok toe gevuld met speelgoedkasten, poppenhuizen, racebanen, speeltoestellen, muurschilderingen en trofast kasten met goed georganiseerde dingen. En hoewel dat ook heus heel erg mooi eruit kan zien getuige alle borden op pinterest met DE PERFECTE KINDERKAMER, vind ik het te veel van het goede.

Daarom hebben ze bij ons heus wel iets, maar niet te veel op hun kamers. Op de kamer van de oudste staat een vitrinekast met al haar schatten, een bureautje en een lage kast met d’r lego.

minimalisme-kinderkamer

minimalisme-kinderkamer1 vitrinekas Bij het ventje ook zoiets, minus de vitrinekast maar met wat plankjes voor foto’s en tekeningen.

minimalisme-in-kinderkamer20161110_083422Fietje is het zieligst, die heeft alleen een bed en een kastje 😉

minimalisme-kinderkamer-bedHet enige dat ze alle drie in overvloed plus een beetje meer hebben, zijn knuffeldieren, waarvan er absoluut geen een weg mag. Dat hebben ze van mij (ik kon de mijne pas wegdoen toen ik 27 was), dus ik begrijp ze en laat ze lekker.

Ik probeer te zorgen dat er geen bijkomen, hoewel ik dat lastig vind als ze me met van die grote blije stralende ogen staan aan te kijken omdat ze weer de liefste knuffel van de wereld hebben gevonden bij de kringloop. Daarom neem ik de kinderen niet meer mee als we langs de kringloop gaan 😉

En Toetje dan? Wel, we hopen dat we een wandje mogen zetten zodat zij straks ook een eigen ruimte heeft. Nu slaapt ze in een omgekeerd hemnes-bed op de overloop.

minimalisme-kinderkamer-babyMijn briljante tips voor een opgeruimde kinderkamer: (de mijne he, misschien werkt het helemaal niet zo bij jou. dat kan ook. hier werkt het wel zo. misschien heb je er iets aan. misschien ook niet. dat is ook prima. vrijheid blijheid. dus.)

  • Zorg voor genoeg bergruimte. Duh, maar het is wel erg makkelijk als jij of je kind niet steeds dingen moeten verschuiven om ergens bij te kunnen. Want, spullen organiseren is gewoon pokkewerk en het ontaardt snel in een rommel. Wat lege ruimte op de planken is erg makkelijk
  • Beperk speelgoed op de slaapkamer en houd het bij een paar favoriete dingen. Wat mij betreft geldt dat voor speelgoed in het algemeen.
  • Houd je in met kleuren, schilderijtjes en accessoires. Het is allemaal zo leuk maar het is een slaapkamer en geen discotheek.
  • Laat ze hun eigen kamer opruimen. Hier moeten ze dat in vakanties en in het weekend. Soms doen ze het al uit zichzelf. En dat gaat prima want er is niet heel veel om op te moeten ruimen.
  • Probeer echter niet een zwijnestal op te laten ruimen door of met een klein kind. Die ziet daar niet overheen en wil misschien ook nog alles houden. Ruim zelf op voor de orde en voor de opvoedkundig verantwoord samen met je kind. Dekens recht, knuffels in een mand, kleren in de wasmand enzovoorts…
  • Wat leesvoer is altijd goed natuurlijk. Maar een halve bibliotheek heeft een kind ook niet nodig, want daarvoor hebben we -duh- de bibliotheek 😉
  • Beperk het aantal meubels. Meubels trekken spullen en rommel aan, bij kinderen helemaal.
  • Voorkom schermpjes op hun kamer zo lang dat kan. Of gebruik schermtijd als pressiemiddel om ze hun kamer op te laten ruimen. Voor wat hoort wat 😉
  • Wees rigoureus. Is het elke keer weer een grafbende, doe dan alles wat slingert in een grote vuilniszak en stop die weg. Grote kans dat het kind het ook fijn vind als de rommel weg is. Dingen teruggeven kan altijd nog, maar je elke keer groen en geel ergeren en ruzie krijgen over rommel is zo zonde van de tijd en de energie! Onze kinderen spelen heel graag met knuffels, maar merkten ook pas een paar maanden later dat ik een groot deel naar de kelder gebracht had omdat die elke. keer. door hun kamers lagen.
  • Met een minimalistische garderobe voorkom je veel omgetrokken stapels kleding, kwijtgeraakte favoriete kleding en onnodig opbergwerk

20161110_083300Maar het belangrijkste is toch: weinig spullen. Er is wat mij betreft niets mis met speelgoed, zelfs niet met plastic speelgoed. (okee eigenlijk wel maar ik ben Don Quichotte ook niet altijd)

Het is alleen gauw (veel) te veel, met een compleet averechts effect. In plaats van gezellig spelende kinderen heb je dan speelgoedsoep makende overprikkelde kinderen die bij jou komen jengelen wat ze kunnen doen waarna jij gefrustreerd raakt door de chaos, prikkelbaar wordt en het ook niet meer leuk vindt, naar de ikea rijdt voor een nieuwe kast voor de rommel, die vervolgens weer rommel aantrekt en je begrijpt ‘m wel.

en dat geldt ook voor kinderspulletjes
en dat geldt ook voor kinderspulletjes

Goeie dingen wegdoen?

Mensen willen geen ‘goede’ dingen wegdoen omdat ze denken de spullen in de toekomst nodig te hebben of omdat ze er goed geld voor betaald hebben en het daarom zonde vinden.

58a1830197feb9115d878ba8d1d3db78Been there, done that…

Ik heb vroegah ook heel veel dingen weggedaan, niet met pijn in mijn hart maar wel lichtelijk misselijk van het geld dat ik weggooide.
Maar naar mijn idee deed ik dat niet op dat moment, maar al veel eerder. Toen ik tassen, jassen, schoenen, kleding en andere dingen kocht die ik niet nodig had en die ik weliswaar best leuk vond, maar niet ‘geweldig’ waardoor ik ze niet gebruikte.

Ga je die dingen ooit nog gebruiken? Ik denk het niet. Als je huidige dingen het begeven, ga je dan winkelen in de dozen op je zolder? Nee.

Het geld heb je verspild toen je het kocht, door het wegdoen ‘bevrijd’ je jezelf alleen maar van een last. Van schuldgevoel.

Je bent bang?

Het is vrij confronterend om te zien dat je echt slechte keuzes hebt gemaakt en geld over de balk heb gepleurd voor iets dat je niet langer dan een half uurtje leuk vond.
Ik denk dat veel mensen daar bang voor zijn en zichzelf daarom voorhouden dat ze de dingen nog wel gaan dragen of gebruiken. Ooit… Maar diep van binnen weet je dat je jezelf voor de gek houdt, natuurlijk.

429402c16f36a7c4914a8e0b84e2a63bHet is auw.

Als je schoenen koopt voor 100 euro en op marktplaats krijg je er een tientje voor, dan is dat balen. Maar hangend in je kast wordt het ook niet meer waard. ‘Je geld eruit halen’ ga je dan ook echt nooit meer doen, wat je ook probeert.

Je had het gewoon in de eerste plaats niet moeten kopen. Zie het maar als een dure maar wijze les. Eenmaal ontdaan van al die troep laat je al het overbodige in de winkels veel makkelijker voor wat het is, merk ik zelf.

Maar laat het gaan…

Heel veel dingen heb ik voor een zachte prijs op marktplaats verkocht. Koper blij, ik blij. Voor een paar dingen kreeg ik een goede prijs en voor al het overige hoop ik dat een kringloopwinkelaar er een goede vondst aan heeft gehad omdat dingen er zijn om gebruikt te worden en niet om voor de rest van hun leven opgeslagen te worden en uiteindelijk te worden weggeflikkerd omdat na 30 jaar ontbinden definitief niemand er meer iets aan heeft. Al krijg ik er weinig voor, het is in elk geval meer dan wanneer ik het niet verkoop.

Als een ander bovendien wat jij wegdoet, in een kringloopwinkel kan vinden hoeft ie het niet nieuw te kopen. Dat scheelt weer grondstoffen en milieubelasting.

Als wil dat je leven makkelijker wordt omdat je veel minder spullen hebt om te onderhouden, moet je ook ‘goede’ dingen wegdoen.

Echt, je krijgt je geld niet terug. Nooit meer. Helaas.  😉

De kosten van rommel

En al die spullen, die moeten natuurlijk ergens wonen. Dus zijn er complete zolders, garages, kamers en talloze kasten en handige schotten gewijd aan de troep. Als je berekent wat je huis je per vierkante meter kost en vervolgens eerlijk opmeet hoeveel van die ruimte is gereserveerd voor meuk weet je dat de uitspraak ‘het eet geen brood’ dus nergens op slaat. Het eet minstens een paarhonderd euro per maand, als je niet oppast.

Die ene keer dat je dan iets opnieuw moet kopen dat je in je enthousiasme hebt weggegooid is een schijntje daarbij vergeleken.

Voor je gemoed…

Maar het is niet alleen dat. Als je overal in je huis geconfronteerd wordt met het verleden, met dingen die je al lang niet meer nodig hebt, slechte keuzes die je hebt gemaakt en leuke dingen die echt niet meer terug gaan komen drukt dat zwaar op je gemoed.

Misschien ervaar je dat niet zo, net zoals dat je niet merkt dat je je eigenlijk best kl*te voelde, tot je echt gezond gaat eten. Je bent eraan gewend.

Alles zesdubbel

Al die keren dat je iets kocht, omdat je het andere kwijt was? Denk aan scharen, aardappelschilmesjes, hemdjes, sokken, mascara, nagelschaartjes, kaartspellen… Je komt ze tegen als je gaat ruimen. Maar wat fijn als je in het vervolg al je spullen kan terugvinden.

a5b796d094e45dae48c5757f46d60b1dEn denk aan de tijd die je gebruikt voor je spullen. Alles wat je overhoop moet halen als je iets uit je berging nodig hebt. Al die keren dat je het weer makkelijker ging organiseren. Al die dingetjes die heel de dag je aandacht vragen. Al. Die. Keuzes. Een fijn kledingstuk zoeken in een stapel net-niets die je vorige week nog zo netjes georganiseerd had. Je keukenla overhoop halen om de kurkentrekker te vinden. Om kwart over acht rondrennen omdat je de gymschoenen van je kind bent kwijtgeraakt in een grote berg meuk. Je benen breken over de zooi.

Natuurlijk zijn er ook mensen die stikgelukkig zijn met al hun spullen. Dat kan ook. En dat is fijn. Maar veel mensen zijn dat niet. Of ze zeggen van wel, maar duiden hun spullen aan als ‘zooi’, hun zolder en garage als ‘bende’ en de ruimte die ze in huis hebben als ‘opbergplek’. Dat zegt ook genoeg.

Dus.

28882e6722dcd7d7ee3454a72dfb3144 En dat is echt waar.

De beste dingen om niet meer te hebben.

bron: http://www.ytravelblog.com/
bron: http://www.ytravelblog.com/

Spijt van iets dat ik heb weggedaan heb ik gelukkig nooit gehad. Ik denk dat het een verschil is of je opruimt omdat je een opgeruimder huis wil hebben, of omdat je al de spullen niet meer wil in je leven. In mijn geval ging het om het laatste zodat ik met een brede glimlach de ene na de andere doos met zooi bij de kringloop of de stort kon brengen. In de afgelopen zeven jaar is er zo veel veranderd, en de dingen ik het meest blij ben om niet meer te hebben zijn:

De hypotheek.
Hoewel we de lasten meer dan makkelijk konden dragen, vond ik het hebben van zo’n grote schuld echt niet fijn! We begonnen met 287,000 euro en toen we vijf jaar later verhuisden, was er nog zo’n 175,000 euro van over. Dit mede na een maximale schenking van mijn ouders, waarmee we nog steeds blij zijn.

Huren is duurder en huren is ‘geld weggooien’ maar huren is ook: geen zorgen over renteveranderingen, extra aflossen, inleggen op bankspaarrekeningen, dalende  huizenprijzen, afbladderende verf, gemeentelijke belastingen, groot onderhoud of cv-ketels, geen vakantiedagen of weekenden kwijt zijn aan noodzakelijk onderhoud. Huren geeft vrijheid: zit je niet meer op je plek dan pak je je spullen en zet je ze ergens anders neer.

Ik zie momenteel nog geen goede reden om ons weer op te hangen aan een hypotheek, twintig jaar lang rente te betalen en te onderhouden te moeten plegen om vervolgens na die tijd met een huis te zitten dat veel te groot is voor twee mensen.

De televisie.
Al bijna zeven jaar weg en ongeveer evenzoveel seconden gemist. Nu gaan mensen vermoedelijk weer antwoorden dat zij wel een tv hebben en hier met mate naar kijken en er dan heel leuke dingen op zien maar ik vind het -zeker met kinderen- een fijn ding om niet te hebben. Het internet is groot genoeg om een goede vervanging te zijn voor alle reclame doordrenkte pulp van televisie, wat mij betreft. Bovendien praten mensen over Ziggo&co alsof ze een nare ziekte hebben; ik geloof niet dat ik er iets aan mis. ‘Ik heb Ziggo’. ‘Och meid, wat erg voor je!’

Te veel kleding en schoenen.
Dat is nog eens makkelijk aankleden ’s ochtends: al mijn lievelingskleren op twee plankjes!

Zin om nieuwe dingen aan te schaffen.
Van fijne -nieuwe- dingen word ik heus nog wel eens blij, als het tenminste een ‘noodzakelijke’ aanschaf is. Dingen kopen omdat ze leuker zijn lijken dan mijn dingen, dat heb ik redelijk afgeleerd.
Lange tijd had ik een houtfornuis hoog op mijn voor-ooit verlanglijstje staan, maar nu de man vaak kookt is dat ook geen prioriteit meer. Zo’n eenvoudiglevenhobbyist is ie ook weer niet 😀

Een handtas.
Als we verder van huis gaan, dan neem ik mijn fijne rugzak mee met flessen water, iets te eten en wat babyspul. Verder niets. De man heeft een telefoon, autosleutel en portemonnee bij zich. Ik heb geen idee wat ik verder mee zou moeten sjouwen. Best handig, je handen vrij en geen zorgen om tassen die gestolen kunnen worden (hoewel dat hier zo’n vaart niet loopt), waar dingen uit kunnen vallen of waar je precies niet in kan vinden wat je zoekt.

Veel goeie redenen om te minimaliseren.

Volgens mijn vader is wat ik doe als ik opruim, goede spullen weggooien. Kapitaalvernietigen. Dat, en niets meer.
Als ik bij mijn ouders ben geweest ben ik toch blij dat ik er anders over denk. Overbodige spullen zie ik als last en niet als lust. Waarom zou je je goede spullen ‘weggooien’?

Om te kunnen vinden wat je zoekt.
Je hebt geen zes exemplaren van dingen nodig, omdat je ze anders altijd kwijt bent. Eén paar of exemplaar is voldoende als het niet verzuipt tussen de overige rommel.

Om te weten wat je hebt.
Zodat je niet bij het opruimen opeens tot het jaar 2158 genoeg sojasaus blijkt te hebben, of toch 29 zwarte panty’s. Het maakt boodschappen doen een stuk gemakkelijker.

Om minder geld uit te geven.
Logisch, als je minder hoeft te kopen geef je doorgaans ook minder geld uit.

Om te waarderen wat je hebt.
Ik onderhoud m’n spullen en koop dingen die lang meegaan. Ik gebruik bijna alles wat ik heb en wat ik niet meer nodig heb, geef ik door. Wat ik nodig heb, dient zich vaak vanzelf aan. Met de dingen die ik heb, ben ik blij. Als je niet kan waarderen wat je nu hebt, zal je dat ook niet doen als je alles hebt wat je hartje begeert.

Om je vrijer te voelen.
Ik heb bijna al mijn persoonlijke bezittingen weggedaan. Ik hoefde die spullen niet meer die anderen me hadden gegeven. Die spullen zaten me juist in de weg. Niet wat betreft de fysieke ruimte die ze innamen, maar omdat ik me er niet prettig bij voelde dingen zonder functie te hebben die van anderen waren geweest.

e3522b1bca0ddf61112f0bd025815754

Als ik een ding nodig heb om een herinnering levend te houden, is het niet zo’n mooie herinnering. Bovendien is nu het enige moment dat je hebt. Er is een reden waarom we dingen vergeten, waarom er slechts plek is voor een beperkt aantal herinneringen in ons hoofd. Mijn huis moet niet anders zijn.

We worden ouder en wijzer.. Iedereen die nu leeft is over maximaal 120 jaar de pijp uit en dat is prima. Maar als je toch weet dat je bijna dood gaat, kan je maar beter leven in het nu, het enige moment dat je hebt.

5329bb35bfce083a539d87ea
Omdat het mooier is.
Ik vind een kast met lege ruimte, een woonkamer met alleen essentiële meubels of ramen zonder gordijnen gewoon mooier.

9221441b05c68811280b6b51b09faaaa

Om makkelijker schoon te maken.
Afgelopen donderdag poetste en ruimde ik het hele huis. Inclusief onderbrekingen en exclusief keukenkastjes kostte het me twee uur, van kasten op orde tot vloeren gedweild.  Zo houd je tijd over om flauwe stukjes te typen over het fijne van je goeie spullen wegflikkeren.

Om zorgelozer te zijn.
Ik ben niet bang dat iemand mijn dierbare of dure bezittingen steelt of in de fik steekt.

Ik vind het fijn als alles opgeruimd is maar maak me niet druk om het sorteren van bakjes, het in elkaar passen van bloempotten of ovenschalen die ik niet gebruik, het indelen van de boekenkast vol niet weer te lezen boeken, het categoriseren van verzamelingen, het ordenen van schoenen, het organiseren van zegeltjes, muntjes en oude labellos in de rommellade en het kopen van kasten voor de spullen die ik nooit meer nodig zal hebben.

Om een blijer en rustiger persoon te zijn.
Ja. Je spullen niet hoeven zoeken, beschermen, verzekeren, schoonmaken, onderhouden, organiseren, categoriseren, vervangen, kopen, opslaan en verhuizen maakt het leven een flink stuk aangenamer.

Omdat het lief is voor jezelf.
Jezelf omringen met een paar fijne, welgekozen, mooie spullen is veel fijner dan blijven wonen in een halve kringloopwinkel omdat je er destijds veel geld voor hebt betaald.

En nu ga ik vissoep maken van vissekoppen en -graten want de man heeft stikveel vis gevangen doei.