Minimalistisch zuinig weinig afvalveroorzakend wassen.

Maar met een kleine garderobe, wat als je kinderen zichzelf vijf keer op een dag vies maken? Stel dat je misgrijpt? Stel dat stel dat stel dat.

Stel dat dat nog nooit gebeurd is vermoedelijk ook niet zal gebeuren, maar dat we in dat geval altijd nog een wasmachine hebben. Of inmiddels weer schone was aan een rekje.

Want wasmachine. En droger. Lang leve de moderne tijd!

Droger of wasrekje?

Ja, een zelfrespecterende minimalist of miepkniep doet natuurlijk niet aan drogers, maar was die tussen oktober en april na drie dagen rekjehangen ruikt naar natte hond en idem voelt, vind ik vies.

Textiel waar weinig mis mee kan gaan, gaat in die tijd (en afhankelijk van het weer ook daarbuiten) in de droger. Handdoeken, kringloopkleding van de kinderen, wasbare doekjes en ondergoed, bijvoorbeeld.

Mooie of wat gevoeliger dingen gaan altijd het droogrek. Ook als het van de kringloop komt.

Wasmiddel: welk?

Geregeld maak ik zelf wasmiddel. Ik los een blok Dr. Bronner zeep op in twee liter water door het aan de kook te brengen en af te laten koelen. Dan is het wat makkelijker te hanteren en hoef ik niet elke keer zeep te koken. Oh, de besparing!

Als ik wasmiddel nodig heb dan neem ik ongeveer een halve cup van ervan en los dat op in een liter water. (denk ik, ik doe altijd maar wat)

(Voor allesreiniger doe ik een lepel ervan in een spuitfles die ik aanvul met warm water. Schudden. Klaar. Nee het laat geen strepen achter.)

Het is ongeveer zes minuten werk, dus ik snap het argument dat mensen er geen tijd voor hebben nooit zo goed. Al die plastic flessen kopen, opbergen en afvalscheiden kost meer tijd.

Maar voor stevige vlekken (want kinderen…) gebruik ik liever gewoon wasmiddel. Uit een  papieren pakje.
Daarvan heb je bij lange na niet de hoeveelheid nodig die de maker ervan aanbeveelt.  Ca. 20 milliliter (een eetlepel, ongeveer) is eigenlijk altijd genoeg. Ja, dan doe je drie keer langer met een pak. Minstens.

Wasverzachter?

Azijn! Hier verkopen ze sterk geconcentreerde azijn die je zelf met water moet aanlengen. Dat is ook nog eens het goedkoopste en milieutechnisch gezien het beste. Azijn ruik je niet in je was maar het heeft veel voordelen:

  • Je was wordt er zachter van.
  • Het is beter voor je wasmachine.
  • Het ruikt naar niets
  • Het geeft geen allergische reacties
  • Het is supergoedkoop
  • Zachter wasgoed, dus minder strijken
  • Het is antibacterieel.
  • Het verwijdert grauwheid in je was.
Grauwsluier verwijderen met azijn?

Jazeker. Speciaal voor jullie waste ik een dekbedovertrek met een half kopje azijn in het wasverzachterbakje, en een zonder.

(In het echt valt het meer op, maar rechts is dus met azijn. Ligt ook aan de lichtinval, maar aan het wit kan je het wel zien)

Strijken, hahaha

Ik heb een strijkijzer van de kringloop voor strijkkralen. No way dat ik kleren ga strijken 😉

Sowieso, als je ‘gevoeliger’ kleding (overhemden) direct uit de wasmachine haalt en ophangt aan een houten hanger -eventueel met je handen  glad strijkt-  heb je geen strijkijzer nodig .

Over kleding voor mannen die elke dag meervoudig gladgestreken naar kantoor moeten heb ik geen mening 😉

Minder wassen.

Ik klaag altijd wel maar zo veel te wassen heb ik niet. Ongeveer 3 a 4 wassen per week. Hoe verminder je de hoeveelheid was?

  • Leer je kinderen dat iets aangeraakt hebben niet betekent dat het GOOR is. En dat de wasmand geen opbergplek is voor kleding waarvan je geen zin hebt om het op te vouwen.
  • Gun kleding wat ademruimte in je kast, zodat het minder muf wordt.
  • Hang kleding die je tijdelijk uitdoet, netjes op. Een trui met een natte mouw of kleding die je omwisselt voor kluskleding.
  • Verwijder kleine vlekken met een doekje
  • Draag kleding meerdere dagen.
  • Check hoe je vlekken moet behandelen. Een bloedvlek is er in koud water met zout zo uit, maar is voor eeuwig in een kookwas.
  • Heb minder kleding. Dat klinkt onlogisch maar kleding die je graag draagt gooi je minder snel in een hoekje op een berg waar het vies wordt
  • Hang handdoeken te drogen op een rekje of koop een peshtemal. Absorbeert super, droogt snel en is multifunctioneel
  • Kies kleding die niet snel vies wordt. Wollen onderkleding kan je makkelijk een aantal keren achter elkaar dragen dankzij de eigenschappen van de wol. Dit in tegenstelling tot synthetische kleding, die snel muf ruikt.
  • Kies kleding in dezelfde kleuren. Ik heb geen spierwitte of lichte kleding die zo gehouden moet worden. Ik kan dus alle kleding zo bij elkaar wassen. Als er wollen dingen bijzitten, centrifugeer ik het op 1000 toeren, anders vervilt het.
  • Kies voor stoffen die niet hoeven te worden gestoomd. Want goor en chemisch, hoewel er stomerijen zijn die geen schadelijke stoffen meer gebruiken. Of minder schadelijk. (zoek naar tetrachlooretheen, dat wil je echt niet)
  • Gebruik een waszakje voor delicate dingen zoals bh’s
  • Maak klittenbandsluitingen dicht voor je het in de wasmachine gooit
  • Verwijder kleine vlekken met de hand.
  • Sommige kleding vindt het wel fijn om gewassen te worden omdat het daarvan weer in model raakt.

Maar doe vooral wat bij jou past. Er werken vast nog meer dingen goed, het kan vast nog milieubewuster of zuiniger of schoner maar voor mij is dit prima. Een goede combinatie van weinig gedoe, weinig afval, weinig kosten en toch schone was.

Het scheelt mij:

  • was sorteren (kleding doe ik direct in de machine, doekjes gaan in een wasmand)
  • voorwasmiddel
  • heel veel gewoon wasmiddel
  • het moeten kopen van zes soorten wasmiddel (wit, donker, delicaat, spijkerbroek en wat er tegenwoordig allemaal is)
  • dure wasverzachters
  • drogerdoekjes
  • drogerkosten
  • slijtage aan / verpesten van goede kleding
  • strijkijzers
  • strijkplanken
  • strijkplankovertrekken
  • speciale vlekkenmiddelen
  • overbodig stroom- en watergebruik
  • slijtage aan apparaten

 

Praktisch minimalisme

Minimalisme is zo leuk: er zijn geen regels! De meeste mensen die zich minimalist noemen of deze levensstijl aanhangen hebben gemeen dat ze streven naar een leven met minder materieel bezit, om onbezorgder van het Echte Leven te kunnen genieten.

Maar of je nu uit een rugzak met 25 dingen leeft of een gezin hebt met 10 kinderen: het is voor iedereen en het is voor iedereen anders.

Het stukje in de Volkskrant hierover begreep ik dan ook niet zo goed. De schrijver zelf volgens mij evenmin.

Welkom in het uitbreidende universum van de minimalisten: van Japan tot Nederland, van Amerika tot Zweden: steeds meer mensen volgen de hippe lifestyle van minimaal bezit. Less is more, vindt de minimalist. Kwaliteit boven kwantiteit. Liever ervaringen dan spullen. Kom op, stap uit de hedonistische tredmolen. Bevrijd jezelf van je materiële verlangens. Ontspul en downsize. En het geluk zal op je pad komen. Misschien zelfs het Nirvana? Of is minimalisme gewoon een hype van de elite die een sociaal geaccepteerde manier zoekt om te blijven consumeren?

Blabla.

Je overbodige spullen weg doen is voor de meeste mensen het begin van het minimalistische padje.

Ik vind het fijn om me zo min mogelijk bezig te houden met spullen. Het geeft me een vakantiegevoel, zonder op vakantie te zijn.

Minimalisme kan je overal op toepassen. Ik sleep geen tassen met troep mee, dat maakt me verplaatsen makkelijk. Ik heb geen berg apps op mijn telefoon die aandacht willen, dat geeft rust. We eten eten gemaakt van simpele ingrediënten. Ik denk amper na over wat ik aan moet trekken dankzij een eenvoudige garderobe. Ik hoef niet te piekeren wat ik voor mijn verjaardag moet vragen: doe maar niks. (aaah niks. wat lief, dat had je niet hoeven doen :-*)

Maar leven uit een rugzak wordt hem niet. We moeten het wel praktisch houden. En dat betekent genoeg borden om de vaatwasser mee te vullen. Een stofzuiger. Geen matras op de vloer maar een matras op pootjes. Zelfs wat in mijn ogen totaal overbodige spullen van andere mensen 😉

Toch kan je nog zo veel spullen weg doen, als je hoofd vol blijft zitten met ‘yesterdays junk’ dan word je niet blij van spullen. Niet van ze kopen maar ook niet van ze wegdoen.

Minimalisme  heeft me, naast dat geluk niet zit in wat je hebt, nog meer geleerd. Ik probeer te kijken naar de mensen zoals ze nu zijn, niet naar hoe ze waren. Ik probeer minder te oordelen want uiteindelijk weet niemand hoe ‘het’ precies zit. Ik verwonder me over dingen. Ik probeer niet altijd iets anders te willen want alles wat ik nu heb, was vijf jaar geleden mijn allergrootste wens. Ik probeer bewust dankbaar te zijn voor alles wat ik heb. Ik probeer minder te verwachten en niet te haten.

(ik zeg probeer omdat niet zo perfect ben dat ik dat allemaal ook altijd doe he 😉

Ik kan me verliezen in gepieker over mensen en hun daden of over wat ik zou moeten of  kunnen doen of niet en over de toekomst maar daar heeft niemand iets aan. Liever kies ik ervoor om mijn zegeningen te tellen en me onafhankelijker te maken van zaken waarvan ik niet afhankelijk wil zijn. Dat zorgt ervoor dat ik ervoor kan kiezen om gelukkig te zijn.

Bespaartip: vaatwaspoeder.

Ik heb geen hekel aan afwassen met de hand, maar om het er ook nog bij te doen vind ik wat veel. De afwas van zes mensen + veel gehobby in de keuken: het zou een dagtaak worden en ik heb nog meer dagtaken. Hangmat, e-reader en internet hebben allemaal mijn zorg en liefde nodig.

Ik heb dus een vaatwasser. Een hele coole zwarte. Uiteraard.

vaatwaspoeder van sonett

Om veel van die blokjes zit een plastic laagje. Oplosbaar in water, maar dat maakt het nog niet okee. Dus ik kocht los afwasmiddel van Sonett. Een kilo voor 6,95 en dat is niet duur.
En dat werkte dus maar zo-zo. Alsof ik een grote vette afwas had gedaan in een lauw sopje. Blergh.

Dus zocht ik iets beters. Maar dan zonder plastic laagje. Lastig, nog wel. En toen spotte ik onderin een hoekje van het schap een zakje met Sun vaatwaspoeder.

Ik mengde het met het spul van Sonett. Dat paste precies, want er was nog ruimte in de emmer waar het in zat. Ik geloof dat er ook nog regenereerzout bij moet ofzo en ook dat wordt verkocht in grote zakken, voor weinig geld. Ja, zelfs hier!

De voordelen van vaatwaspoeder

Ik vond mezelf best een kneus omdat ik vroeger altijd van die blokjes wasmiddel gebruikte omdat ik niet wist hoe veel waspoeder ik in plaats daarvan moest gebruiken. En ik vond ze lekker ruiken, ook dat.

Maar ik heb altijd klakkeloos van die vaatwasblokjes gebruikt. Oh, wat een drama he!

Ik merkte dat met dat poeder, de vaat veel schoner werd. Ik had er echt pekkige dingen in gezet, want ik had zelf smeerleverworst proberen te maken. Ja, met lever. In de blender. Goorste. Smoothie. Ooit.

En blinken jonguh! Heel de was en de machine!

Vaatwaspoeder zou geen fosfaten bevatten, in tegenstelling tot tabletten. Dat zou ik na kunnen kijken maar dan moet ik naar buiten, naar de zak met plastic afval. Ik geloof degene die dat schreef dan maar op haar woord 😉

Het poeder is ook beter te doseren. Natuurlijk kan je een tablet breken, maar dat is ook zo’n gepruts. Meer dan 15 ml (er zat een maatschepje bij het poeder van Sonett) heb je in principe niet nodig maar als je een afwas hebt met alleen relatief schone dingen, heb je natuurlijk maar weinig poeder nodig. Zeker geen hele tablet die in een kort programma niet eens de tijd heeft om op te lossen en dus je vaat juist vies maakt.

Ja, serieus. Je slecht presterende vaatwasser heeft last van zijn te dure blokjes!

Het poeder bevat, ondanks dat het van Een Merk is, geen extra parfum. Ook wel fijn! Het heeft zelfs een milieukeurmerk maar dat houdt hier vooral in dat een beter alternatief is, geloof ik.

RTFM!

Nieuwe vaatwasmachines zouden vaak een speciaal programma voor alles-in-eenblokjes hebben, maar machines van ca. 8 jaar en ouder niet. Die hebben een ander programma die niet zijn ingesteld op de manier waarop de delen van het blokje in het wasprogramma komen.

Dus, als je oude afwasmachine het niet meer zo goed doet, koop dan geen agressievere wasmiddelen, maar probeer eens los vaatwaspoeder.

Ik had mijn blog vorig jaar moeten lezen, grmbl!

Mijn afwasmachine heeft niet zo’n programma en is nog nieuw, maar ook die doet het beter met poeder.

In elk geval: kijk de gebruiksaanwijzing van je apparaat eens na.

En gebruik gewoon ouderwetsch vaatwasserpoeder, net als je overgrootoma deed!

Waarom ik geen hekel aan huishouden heb.

Ja, zelfbenoemde feministes met strakke mondjes en afkeurende blikken, maar ik heb geen hekel aan het huishouden. Sterker nog, ik vind het leuk.

Daar. Ik zei het.

Ik lees vaak dat mensen ‘tegen de muren aanvliegen’ als ze thuiszitten met een kind. Het probleem begint al bij het zitten, denk ik. Want hoewel ik volgens de heersende gedachte ook thuis zit, zit ik weinig. Huishouden in de traditionele zin van het woord (strijken enzo, hahaha) doe ik ook al niet zo veel.

Ik zou heel veel kunnen zitten. Ik heb net in een klein uurtje het huis gepoetst, morgen moet ik wat was opbergen en administratie doen en verder heb ik geen reet te doen behalve koek eten en soaps kijken 😉

Ja, lang leve weinig meuk in je huis en -2 qua brilsterkte, maar geen bril op mijn neus.

In de afgelopen eeuw zijn er steeds meer zaken in het huishouden vervangen door apparaten en shit uit de supermarkt en wat er over was, is op een denigrerend toontje weggezet als domme mutsenbezigheid.

Waar mensen vroeger een moestuintje en fruitbomen hadden en dingen zaaiden, verzorgden, oogsten, verwerkten, uitdeelden en ruilden met de buren, gooien mensen nu alles in een wagentje in de supermarkt.

toverbonen, groeien nu al tot aan het dak.

Waar je vroeger bij de molenaar meel haalde, een zuurdesem-ding maakte en je eigen brood bakte, smijt je nu twee tijgerbruin (?) in je mandje, klaar. En dan mis je de geur, smaak en voldoening van zelfgebakken brood.

zelfgebakken speltbroodjes.

Vroegah maakte je je eigen dingen. Kruidenthee, schoonmaakmiddelen, siropen en zelfs haarverf. Tegenwoordig staart een berg zielloze plastic verpakkingen met merknamen van voedsel- en ‘genees’middelgiganten als Proctor & Gamble en Unilever je aan als je in je kastjes kijkt.

Uien naast het bed, vlierbessensiroop, helende kruiden en andere huismiddeltjes: vroeger kenden de meeste mensen dat. Heel fijn als er iemand ziek was, om zulke dingen bij de hand te hebben. Dat is heel anders dan een symptoomonderdrukkend pilletje ergens instoppen. Terwijl het zo fijn is als je iemand  een beetje beter kan maken met een zelfgemaakt zalfje of siroopje! Gezonder, ook.

lekker fermenteren: stik gezond!

Bij veel mensen bestaat het huishouden uit het onderhouden van spullen. Elke dag weer dat speelgoed. Het is nooit eens klaar. Ondertussen probeer je met steeds nieuwe apparaten, kasten, bakjes en middeltjes dat huishouden onder controle te krijgen, wat steeds minder goed lukt.

Ik ♥ eenvoud. Minder spullen = minder te doen in het huishouden. Minder tijd kwijt aan nutteloze taken = meer tijd voor dingen die wel belangrijk zijn. Meer tijd voor het maken van gezond eten, om dingen zelf te maken of te repareren. De tijd hebben om de dingen op onze manier te doen. Gezonder, aandachtiger en gezelliger.

weer een namiddag lopen verprutsen met gratis takken zoeken en versieren…

Dat je huishouden niet iets doods is, maar leeft. Geen opbergplek met een bed, telefoonlader en snelle wifi, maar een plek waar je dingen maakt en creëert en samen doet. Dat maakt het toch wel de moeite waard.

Alles vergeten!

De afspraken vliegen ons om de oren deze maand. Dat is niets voor ons! Tandartsen, helsestasjonen, visite, gesprekken op school en naar de ambassade om paspoorten te verlengen: waah! Helemaal ideaal in combinatie met een mopperend Toetje en nog net geen lenteweer!

Vandaag heb ik alles gedaan wat ik moest doen. Facturen betaald, mails verzonden, dingen gecheckt, de kinderen wederom aangemeld voor barnehages en erachter gekomen dat de termijn om dat te doen gisteren was. Nu maar hopen dat ze me die paar uur te laat willen vergeven.

Barnehages

De barnehages van mijn eerste en tweede keuze (Montessoribarnehages) hebben alleen de mogelijkheid voor een plaatsing van 100% van de tijd en hoewel ik best wel wat rust kan gebruiken, vind ik een full time werkweek voor de dreumes en de kleuter wat overdreven. Daarom heb ik er maar gewoon vier gekozen die me leuk leken. Volgens mij zijn ze allemaal wel okee.

Er zijn er hier in de gemeente ongeveer 12. Er zijn barnehages van de gemeente, van private eigenaren en familiebarnehages. Die laatste zijn meer speel- en ontmoetingsdagen waarbij een van de ouders ook blijft om zo met zijn allen de boel te runnen. Inclusief gratis praatje over god, Jezus en Maria. Aanmelden doe je via de gemeente.

Bij verschillende barnehages hebben ze ook een naturbarnehage. Daar zijn de kinderen ongeveer 5 a 6 uur per dag buiten in het bos. Als het regent of waait het dan warmen ze zich in het grillhuisje of de lavvo.

Jutten.

Vanmiddag ging ik wandelen met de oudste. We verzamelden idioot veel zwerfafval (McDonalds-vreters, rokers en ciderdrinkers zijn toch wel het ergste tuig wat dat betreft).

We vonden ook nog mooie boomschijven waar ze aan het kappen zijn. En een kapot Littlest Petshop-beestje die papa vast wel kon lijmen. Ook plukten we mooie takken voor in een vaas. Of voor in de waterkan want de vaas overleefde een val op een betonnen keldervloer niet.

Aanmanen.

Toen we terugkwamen vond ik een aanmaning in de bus van een factuur waarvan ik zeker was dat ik hem betaald had. Inclusief 70 kronen ‘purregebyr’. Het was een factuur voor naamstickers in kleding, op lunchboxen en alles wat kinderen zoal kwijtraken.

Ik had hem dus niet betaald en de ironie wil dat de lieve jongen het van de week presteerde om zonder (!) zijn van een sticker voorziene (!) nieuwe (!) broek, uit school te komen. En hem niet meer te kunnen vinden.

Onder die broek had hij weliswaar een lange wollen onderbroek, geen heel abnormale dracht voor hier maar mijn redenering dat ik de kosten eruit had als hij twee kledingstukken NIET kwijt zou raken, rammelt hierdoor een beetje…

Soms neemt zijn vriendje de volgende dag dingen voor hem mee die hij is vergeten in de bus. Bij het vorige huis stopte de bus geregeld in de voortuin om een vergeten rugzak / skibroek / hoofd terug te brengen.

Zucht.

Ik kan het mijn zoon toch ook niet heel erg kwalijk nemen. Hij heeft op zijn minst iets van zijn vader en moeder. Want bij de aanmaning (pomtiedom) zat een brief van het helsestasjon dat er een nieuwe afspraak was gemaakt omdat we die van 1 maart gemist hadden.

Oeps. Ik wist dat we die afspraak hadden want het stond op de kalender (+5 georganiseerde-familie-punten!), maar omdat we ALTIJD een smsje krijgen een dag tevoren en nu niet, twijfelde ik aan mezelf en besloten we het smsje af te wachten. Grmbl.

Dus.

Alles wat ik heb lopen verkloten en laten versloffen heb ik vandaag weer betaald, rechtgebreid en bijgewerkt.

Morgen is alles beter!

Het leed dat sneeuwpret heet ;)

Sneeuw is hartstikke leuk! Ik ben toch benieuwd hoe hoog het vrijdagavond ligt. Want nu komt het al tot mijn knieën! Het is prachtig. Het dempt geluiden, de hele wereld wordt stil. Het lijkt veel lichter, ondanks de grijze lucht. Je kan er leuk mee spelen.

Alles gaat hier gewoon door. De kinderen gaan gewoon naar school, winkels zijn gewoon open. Het houdt wel een keer op, er komt een moment dat het gewoon te onpraktisch is. Maar voorlopig nog niet hoor.

Er zijn nog gewoon bejaarde dames op straat, zonder rollator of sneeuwkettingen om. (misschien met spijkerbandjes onder hun schoenen)

Er rijden nog gewoon auto’s

En ook onze katten gaan gewoon naar buiten…

En er varen nog gewoon bootjes rond…

Maar toch heeft het ook zijn nadelen. Misschien. Toch. Een beetje. Want:

WERKELIJK IEDEREEN NEEMT EEN ENORME LADING SNEEUW MEE AAN ZIJN POTEN, HOE GROOT OF HOE KLEIN OOK! Sommigen zelfs aan hun buik en staart… Argh!

OVERAL SNEEUWKLEDING!!!

Sneeuwbroeken overal, een schoenendroger die overuren maakt, natte sokken, smeltende sneeuw dus je droge sokken ook weer nat, natte sjaals en handschoenen onder de kachel…

ENORME HOEVEELHEDEN HOUT die er doorheen gaan… ’s Ochtends hebben we de kachel vaak niet eens aan. Ik ben dan bezig en het voelt ook niet koud. Maar na een paar keer naar buiten om sneeuw te schuiven, hout te halen en te hakken voelt het dan opeens fris binnen. Na een uur of 12 staat de houtkachel aan, tot ongeveer 8 uur ’s avonds. Dan is het warm zat en laten we hem langzaam uitgaan.

DE AUTO UITGRAVEN en het heuveltje op rijden. De ene keer gaat het prima, de andere keer draaien de wielen keihard rondjes maar vooruit komen, ho maar.

kettinkje leggen, niemand zeggen….

SNEEUW. IN JE LAARZEN. GETVERDEMME!

Al komen ze tot mijn knieën die laarzen, tegen een halve meter sneeuw is weinig kruid gewassen. Ja, een praktische skibroek. Maar ja, een praktische skibroek is een praktische skibroek. Ik houd best van warme truien maar al die dikke kleding, grmbl.

VOER- EN VAARTUIGLEED…

Gisteren knalden we tegen het middenbermpje aan na een iets te ruim genomen bocht en daarna bijna de berm in. De grip van de spijkerbanden heeft ook zijn grenzen, zeker op een dikke laag sneeuw op een laag aangevroren natte drab.

Het bootje was aan kant losgeraakt en was vanuit het keukenraam niet te zien *paniek*.  Dat kwam niet door de sneeuw maar door een kapot touw, maar het weer vastleggen met een sneeuwstorm om het hoofd was niet de lievelingshobby van de man, geloof ik.

HET MOET OOK WEER WEG.

Bergen met grijze sludd die weer aanvriest met spekgladde wegen tot gevolg. Vorig jaar ben ik samen met de man tien minuten bezig geweest om een man die over zijn aangevroren stoepje van twee meter breed naar de voordeur moest, te helpen. Ging niet. Zo! Glad!

Maar voorlopig sneeuwt het en dat is gewoon hartstikke leuk 😀

supergoedkope biologische boodschappen!

Wat een aangename verrassing toen ik gisteren de folder van de grote winkel bekeek: Alle spullen met Änglamark, het biologische merk van de Coop, zijn 40% afgeprijsd deze week. En nu heb ik vaak een wat dubbel gevoel bij grote voorraden, maar hier kon ik wel wat mee. Veel dingen zijn nog goedkoper dan het budgetmerk Xtra.

Ik kocht alleen dingen die ik toch wel koop en gebruik, anders is het geen besparen he? Check mijn kassalap!

20161121_133051Rabatter zijn uiteraard de kortingen. En natuurlijk in het vet gedrukt die twee zakken chips van de man, tussen al onze verantwoorde boodschappen. Rozijntjes, olijven, meel, wasmidddel, crèmespoeling, vaatwastabletten, jam, pasta, kokosmelk, bananen, jeej!

20161121_221842Ik denk dat we deze week nog een keer inslaan, want 40% besparen op je boodschappen zonder er een reet voor hoeven doen behalve het tijdelijk opslaan is gewoon te leuk.

Eerst had ik fijn het huis gepoetst. Het is heel jaren vijftig enzo natuurlijk, maar ik ben echt blij als alles weer gedaan is en ik zit met een bak koffie op een schone bank op een schone vloer. De ramen daar heb ik het niet over. ( ♥ novemberlicht….)

20161121_101410 20161121_101620De drogah!

Dat ging weer op zijn Noors. Je bestelt en betaalt een droger, met een levertijd van 3 tot 7 werkdagen.
Op vrijdag kwam er een smsje: hij is onderweg naar de winkel.
Vanochtend stuurde ik een mail of we hem al konden komen halen. Ik kreeg een mail terug: 10 desember, komen we hem gratis brengen.
Ik stuur een mail terug of ze de Grundig uit voorraad kunnen leveren.
Ik krijg een mail terug: de Siemens, die ik had besteld, kan worden afgehaald.
Man gaat droger halen: de Grundig droger staat klaar. Man betaalt Grundig droger en neemt die mee.

Het vervolg?

Er staat vermoedelijk op 10 december iemand aan de deur met een Siemens droger, ondanks mijn berichtje dat ik mijn geld terug wil en dat hun afhaalbericht nergens op sloeg 😉

20161121_215037Er was een hele goede aanbieding van een ander merk, maar die had energieklasse B. Met een zelfverzonnen aureooltje boven mijn hoofd kocht ik de duurdere, zuinigere. Die bij afhalen ook 20% afgeprijsd bleek te zijn.

Echt zo fijn! En bizar wat een water eruit komt O.o Ja, luxe. Maar oh wat fijn in deze maanden!

Wolletjes!

Ik had nu genoeg proefprojectjes gemaakt. De meeste wel redelijk geslaagd, in elk geval lopen de kinderen nu constant met hun muts op en zo koud is het binnen echt niet!

20161118_073027Dus ik mocht mooie draadjes van mezelf voor een muts en een sjaal. Ik hartje zulke wol! Het is van lila naar donkerpaars verlopende dikkere draad en drie dunnere draden paars-groen-blauw. Ik maak ze met behulp van dit filmpje.

Dit wordt een muts en dat is supermakkelijk dus.

Daarna maak ik nog een colsjaal, maar die doe ik met een effen grijze draad in plaats van de paarse. Dan komen de andere kleuren beter uit.

20161121_215307En dit is Toetje, in een vestje dat ik eens kreeg van een blogvriendin. Nu aan bij de tweede. Ze is gewoon… te schattig ♥ Ik dacht dat het nog te groot was, maar ik moest zelfs een beetje proppen om haar erin te krijgen.

20161121_161156 20161121_161246En dat was de maandagavond, die al bijna over is. Ik punnik nog een stukje aan mijn breiwerk (aan mijn muts dat klinkt ook weer dubieus, niet).

Fijne avond nog!

Waarom je huis een rommel blijft.

Zo raar. Je bent een weekend bezig met opruimen en de kliko zit stampvol. Toch is het een paar dagen -of uren, als je kinderen hebt- weer een grote puinzooi en kan je weer van voren af aan beginnen.

Als je kinderen hebt ligt dat deels aan je kinderen. Zelfs met een minimale hoeveelheid spullen kunnen ze het omtoveren tot een goeie voor een aflevering van Hoarders, maar voor het overgrote deel ligt het toch aan de spullen die je hebt. Want:

Je propt al je rommel in kastjes.

En in opbergdozen, opbergmandjes en opberghangzakken en alles wat ikea maar te bieden heeft. Je overbodige zooi tijdelijk uit het zicht stoppen, betekent niet dat het er niet meer is, je hebt het probleem alleen tijdelijk verplaatst. Tot je iets nodig hebt uit zo’n opbergding en alles overhoop moet trekken.

Je bewaart belachelijke hoeveelheden oud papier.

Boeken liggen gevoelig bij mensen en ik snap niet waarom. Als ik een boek wil lezen laat ik het in de kast staan en ben ik ermee klaar dan geef ik het door zodat andere mensen er weer plezier van hebben. Scheelt een boel dode boom en kasten in huis. (hoewel ik het altijd geweldig vind om Kekke Kasten te kijken bij vriendinnetje Ogma.)

Oude jaargangen van tijdschriften, giroafschriften, pensioenoverzichten, brieven van mensen die al lang uit je leven zijn, oude ansichtkaarten van reizen die je ooit maakte, readers van je studie van 1998, je steno-diploma, knutsels van de basisschool, 500 kindertekeningen, geboortekaartjes, oude dagboeken, gebruiksaanwijzingen in 18 talen van een inmiddels overleden apparaat… Zo krijg je je huis wel vol.

Je denkt dat je gehecht bent aan dingen.

Dat kan. Maar vraag je eens af of dat ding je gelukkig maakt. Of het je helpt met wat je wil in het leven. Of het iets toevoegt. Of je het nu zou willen hebben als je het niet had. Waarom je het bewaart.

Je bewaart dingen uit schuldgevoel.

A die dingen die je ooit kocht. Die dure stoffen die liggen te verkommeren, die jurk die net niet past, die hobby die nooit echt van de grond kwam, al die projecten die je ooit nog een keer moet afmaken, die honderden of duizenden euro’s die je uitgaf in interieurwinkels, cd-winkels, aan games die je nooit speelde, films die je niet meer gaat kijken. Dat servies dat je oma bewaarde voor de speciale gelegenheden… Het neemt enorm veel plek in en je hebt er niets aan. Ooit is nooit, doe het lekker weg en begin overnieuw met dingen die je wel blij maken.

Je bewaart dingen die je niet nodig hebt.

Bij veel mensen liggen er zo maar vier kurkentrekkers, vijf scharen, acht botte schilmesjes, tien pakken met spelkaarten en een pak wegenkaarten van Zuidwest Nederland in huis. Als je van al die dingen een exemplaar hebt, of een ding hebt dat die functie vervult, is het genoeg en raak je ook niet alles meer kwijt. Al die dingen op voorraad houden is zo overbodig. Mocht je kurkentrekker kwijt zijn, kan je zo tien manieren vinden op internet hoe je die fles dan openkrijgt.

Idem met vazen, kerstspullen, rollen oud behang en verf in kleuren die je al tijden niet meer op de muur hebt. Stofzuigerzakken van overleden stofzuigers. Pakken wasmiddel met een stinklucht. Altijd handige bewaarblikken, mandjes en dozen.

Je loopt dingen te organiseren die gewoon wegmoeten.

Als je het niet gebruikt maar wel keer op keer in je handen krijgt als je opruimt, moet het gewoon weg.

Je sleept te veel crap je huis in.

Je denkt -ten onrechte- dat je nog meer nodig hebt, dan je al hebt. Dat is natuurlijk helemaal niet zo. Stoppen met kopen of het aannemen van spullen van anderen zorgt dat het niet erger wordt dan het is en dat je opruimpogingen straks ook een blijvend effect hebben.

Je hebt te veel spullen voor de droomversie van jezelf.

Kampeerspullen en outdoorkleding terwijl je stiekem veel liever in een comfy vakantiehuisje zit. Knappe jurkjes en schoenen omdat je dat hippe meisje wil zijn dat je nooit zal worden. Kasten vol moeilijke boeken terwijl de dvd-box van Friends datgene is dat jou echt blij maakt. Allemaal niet nodig om die dingen te blijven onderhouden.

Je bewaart spullen die je ooit nog wel gaat gebruiken.

Dus niet.

Je denkt dat kinderen een enorme berg speelgoed nodig hebben om zich te vermaken.

Kinderen hebben net zo goed last van stress als ze overweldigd worden door een enorme hoeveelheid spullen. Ken je dat, dat je zo veel keuze hebt dat je niet eens meer zin hebt om te kiezen? Zo’n restaurant met 480 gerechten op de kaart.

Je ruimt niet op achter je kont.

Koffie op = kopje in de vaatwasser. Boek uit = boek naar kringloop. Kledingstuk gewisseld = kledingstuk in de kast of wasmand. Schoenen uit = schoenen onder de kapstok. Thuiskomen = tas uitruimen en aan de kapstok. Eten gemaakt = alles terug in de keukenkastjes behalve wat je net gekookt hebt natuurlijk.

Je bedenkt ingewikkelde systemen.

Een kast indelen is leuk als er ruimte tussen de spullen is zodat je alles eenvoudig kan pakken en terugleggen zonder dat het een rommel wordt omdat je dingen opzij moet schuiven waar je geen zin in hebt.

Idem met administratie: maak het zo eenvoudig mogelijk, doe zo veel mogelijk digitaal en maak geen bakjes en mapjes met overige of diverse dingen en mappen met 6 miljoen tabbladen.

Je hebt spullen zonder huis.

Er zijn van die dingen, die blijf je maar tegenkomen. Dan weer op de bodem van de wasmand, in een keukenla, de boekenkast en de rugzak van je kleuter. Dat is een teken dat het een nogal overbodig ding is, anders had het wel een vaste plek in je huis.

Je hebt geen suffe routines.

Routines lijken misschien saai, maar besparen een boel tijd. Een paar keer per week een beetje doen is veel makkelijker dan eens in de twee weken een ruimte aanpakken. Als je zorgt dat het niet vies of rommelig wordt, hoef je het ook niet op te ruimen of schoon te maken met mr. muscle en zijn gevolg.

Als de kinderen hun tanden hebben gepoetst, maak ik gelijk de wasbak en spiegel schoon met een handdoek. Tien seconden werk. Als ik naar boven loop, neem ik gelijk spullen uit de mand onderaan de trap mee. Enzo.

Je denkt dat meer beter is.

Er kan ook teveel van goede dingen zijn en dan is het ook niet meer leuk. Te veel spullen voor je hobby, te veel mooie kleding om te kunnen vinden wat je zoekt of te veel keukenspullen, hoe zeer je ook houdt van koken: genoeg is genoeg en meer voegt niets positiefs meer toe.

Je doet niet improviseren.

Als je een brood wil bakken, heb je niet eerst een bakblik of bakmachine nodig. Niet elk drankje hoeft in een speciaal daarvoor gemaakt glas. Als je een keer wil gaan vissen, kan je ook een hengel lenen in plaats van kopen. Je bbq kan je ook gebruiken als vuurkorf. Cadeaus inpakken kan ook in het zelfde papier waar je boeken mee kaft. De meeste spullen kan je makkelijk verplaatsen, zodat je niet op elke verdieping een exemplaar nodig hebt. Enzovoort.

Je doet niet een in, een uit.

Als je iets nieuws koopt, doe het oude dan weg. Je koopt uiteindelijk iets nieuws omdat het oude aan vervanging toe was. (toch? 😉 ) Lukt dat niet, doe dan iets anders de deur uit dat je toch niet meer gebruikt. Zo slibt je huis niet langzaam dicht met meuk.

Of je hebt gewoon geen tijd. Wegens kinderen en verplichtingen. Of je hebt geen energie, wegens moe of ziek. Of je vindt het prima zo. In dat geval komen er ongetwijfeld / hopelijk beter tijden. Sterkte!

 

 

Een makkelijke regel voor een opgeruimd huis.

Een van de makkelijkste dingen om je huis netjes te houden, is de ‘regel’ van één erin, één eruit. Dat geldt niet voor kinderen, dat zou zielig zijn. Maar voor spullen werkt het prima! Op twee manieren zelfs!

Als er iets nieuws wordt aangeschaft, verhuist bij veel mensen het oude ding naar de schuur, de garage, de kinderkamer, de logeerkamer, de zolder of de tuin.
Soms is dat prima, als je daar nog geen lamp / bezem / stoel / watdanook hebt, maar die daar wel nodig hebt. Maar over het algemeen is het gewoon onzin om het vervangen ding dan te bewaren, hoeveel excuses je er ook voor verzint.

‘Maar het is zonde om weg te gooien, want het oude is nog prima’.
Wel, als dat zo is, is er natuurlijk in de eerste plaats weinig nut om iets nieuws te kopen. Als je huidige dinges nog prima functioneert, hoef je ‘m ook niet te vervangen en vind je het vervelend om het oude weg te ‘moeten’ doen, dan koop je gewoon nog niets nieuws en houd je je geld lekker in je zak. Zo simpel is het.

Afgelopen winter kocht ik nieuwe winterlaarzen. Ik had winterlaarzen maar die bleven lekken. Het waren prima laarzen voor droger of warmer weer maar ik heb ook al dr. Martens en hoge kaplaarzen, en maar een paar voeten. Dus exit winterlaarzen. Als ik een ander vest vind, gaat het uitgezakte geval in de zak voor de kringloop. Toen ik de perfecte rugzak vond, ging mijn handtas terug naar waar ie vandaan kwam. Als ik beddengoed koop, doe ik dat omdat het oude de staat van poetslap heeft bereikt en niet om het op een stapel in de kast te leggen.

Ook als je niet 1 op 1 iets vervangt, is het handig om even kritisch te kijken naar je spullen. Als je een keukenmachine koopt, heb je misschien je blender niet meer nodig. Koop je een Zeer Degelijke braadpan, dan kan je misschien zonder braadslee. Ik noem maar wat.

Als je deze regel een beetje consequent toepast, scheelt dat een boel troep in je huis.

Gratis dingetjes, argh!

1626Ik voel me net zo’n Maarten van Rossem als ik zeg dat ik de schurft heb aan gratis dingetjes, maar ik heb echt de schurft aan gratis dingetjes. Vooral gratis dingetjes voor kinderen, die je worden aangeboden als je kinderen erbij zijn. Die vinden alles mooi, natuurlijk. Die van mij zeker want die hebben niks 😉

Gelukkig is alles hier duur (behalve bootjes. en luiers) en niet gratis en wordt er niet zo openlijk gedaan aan het omkopen van kinderen door de ouders -of andersom-.

Een tijdje geleden was er een show van de Reddingsmaatschappij. Na afloop kregen ze een zakje met Eliaspleisters, een Elias toverpotlood (retro! jaren 80!) en een foldertje. Dat vond ik dan wel weer leuk, maar vooral ook omdat ze hier niet o-ver-al wat krijgen. Dan is het nog bijzonder.

Zelfs in deze wereld die bijna letterlijk ten onder gaat aan de hoeveelheid spullen die we hebben, menen we nog meer nodig te hebben. Vooral als het gratis is. Koop je een doosje met 20 theezakjes, of een van 40 met een gratis mok? Die laatste natuurlijk. Niet dat je de komende 50 jaar een nieuwe mok nodig zal hebben, maar gratis is gratis en dat is mooi meegenomen. Beter mee verlegen dan om verlegen.

Of van die spaarsystemen. Moet je jarenlang dezelfde dure koffie drinken, elleke keer die punten uitknippen en bewaren en dan mag je na inlevering van 450.000 spaarpunten (gebundeld in stapels van 1000 punten) een ontiegelijk lelijk koffiekopje kopen, dat ook nog eens voorzien is van enorme Douwe Egberts logo’s. (Ik heb het even opgezocht). Onbegrijpelijk.

Koop een tijdschrift en hop, zes proefmonsters erbij die vervolgens jarenlang in je badkamerkastje staan te vegeteren. Neem een abonnement op het tijdschrift en leg je man lekker onder een Janneke Brinkman-dekbed. Zal ie leuk vinden 😉 Koop een pak cornflakes en krijg een gratis sleutelhanger. Pas na drie dagen kapot! Krijg een gratis bananenopbergbakje bij een kilo bananen.

Argh! Ik zou bijna extra betalen om die dingen er niet bij te krijgen. Maar ik koop sowieso geen tijdschriften. Of cornflakes. Of DE-koffie. Dat scheelt weer.

Als je het niet nodig hebt, is het ook nog niet nodig om het gratis te krijgen. Geen wuppies, koekvormpjes, opbergbakjes, bekers, lunchtrommels, sleutelhangers, sleutelkoorden, veters, chocolaadjes, koekjes, pepermuntjes, potloodjes, handige bewaardeksels, babygeschenkdozen, schenktuitjes, t-shirts, opbergmapjes, spaarpotjes, markeerstiften, labello’s, gebaksbordjes, receptenboekjes, parkeerschijven, katoenen tasjes, armbandjes, kurketrekkers, speelkaarten, usbsticks, ruitenkrabbers, stropdassen, te kleine kalenders, pennen, potloden, etuis, toilettassen, beweegmeters, notitieboekjes, rekenmachientjes, tijdschriften of andere meuk die uiteindelijk niets anders doet dan een rommeltje maken van je keukenlades en uiteindelijk op de vuilnishoop belandt. Of je reet vetter maakt in het geval van eetbaar spul, en dat wil je ook niet. (toch?)

De enige positieve uitzondering die ik zo kan verzinnen, zijn gratis zakjes met blijebijenbloemzaden van de biologische zadenleverancier.

Het niet accepteren van dingen die gratis zijn, wordt nogal typisch gevonden. ‘Nee’ zeggen tegen een of ander spaarplaatje met een achtjarige bij me leverde me de vorige keer bij AH een verbaasde blik van de kassamevrouw op. Natuurlijk wilde iemand achter me ze wel 😉

Toch is nee zeggen tegen al die onzin, een stuk makkelijker dan al die onzin weer je huis uit krijgen. Soms is nee echt een heel mooi en makkelijk woord.

Nog een vriezer. Want besparen.

vrieskistZonder vriezer en koelkast: het is te doen, zo bleek vorig jaar. Hoewel we een beetje smokkelden met een koelbox.

De tweedehands koel/vrieskast bleek namelijk aan de onderzijde compleet verroest. Garantie verlopen, verkoper antwoordde ook niet dus dessverre, peanuttersmør en uiteindelijk kochten we een fijne grote koelkast en een inbouwvriezertje bij Ikea die we niet inbouwden, maar inbouwdingen zijn goedkoper en voor die halve minuut in een week dat ik hem zie, hoeft ie niet mooi te zijn of bij het interieur (haha) te passen.

De meer dan manshoge koelkast staat minstens eenmaal per week stampvol. Een supermarktwagentje heel keurig afgeladen met groenten: wij hebben het en vreten het nog op ook. Jeej, supergezond! Ik ben er echt blij mee en met zes personen en de winkels niet naast de deur is het ideaal.

Ons ben zuunig.

Als we boodschappen doen, maken we vaak, we blijven Hollanders, een rondje langs alle supermarkten om te kijken wat er in de bak met afgeprijsde waren ligt. En net als bij de kringloop ligt er drie keer niks (en drie pakjes lapskaus) en en de vierde keer Heel Veel!

We schromen ook niet om dan ons wagentje vol te laden met zalm, varkenshaas, kaas, biologisch gehakt, vleeswaren en melk. Alle dingen waarvan we 100% zeker weten dat het in te vriezen is en toch wel opgaat maar dan met 40 of 50% korting.

Voorraadje

Behalve dat, kan de man ook heel goed vissen vangen. En ik kan heel goed brood bakken. Ook hiervan is het fijn om een voorraadje in de vriezer te hebben, de man kan uiteindelijk niet altijd uit vissen en al kon ie het, ze bijten niet altijd. En soms sta ik om half 12 ’s avonds wafels te bakken omdat ik ben vergeten brood te bakken voor de ochtend erna. Een brood in de vriezer is dan ook wel heel fijn.

Dus: grooote vriezer!

Dus na lang wikken en wegen besloten we een grote vrieskist te kopen. We vonden een goede aanbieding die mits besteld via internet en gehaald bij de winkel, nog goedkoper was. Een vrieskist is onhandiger, maar ook energiezuiniger en goedkoper en bovendien kan er vreselijk veel in en dat, plus diepvriezen, was uiteindelijk het doel waarvoor we hem kochten.

We bedenken wel een handige manier om te zorgen dat we ons niet door 40 pakken bevroren vis hoeven worstelen voordat we onderop een platgedrukt brood van 14 maanden oud kunnen vinden.

Ik ben er blij mee: vanaf nu nog ongegeneerder afgeprijsde artikelen inladen, goedkope groenten inslaan, blancheren en invriezen voor later, misschien nog eens iets van onze bessenoogst kunnen invriezen voor later en twee broodjes op voorraad zonder dat het hele vriezertje gelijk vol zit, hiephoi!

Superhandige aanschaf, zo vlak voor je gaat verhuizen 😉

Zonder plastic en met minder meuk.

Och ja eigenlijk ben ik ook wel een huismu(t)s. Wel enigszins noodgedwongen want met een baby is je actieradius toch beperkt. Of met nog drie van die koters achter je aan.

De man ging vandaag samen met ons Leentje uit vissen met unsere deutsche freund mit die des dem das neue Boot en ving een aantal mooie exemplaren. Ondertussen deed ik dingetjes. Zoals de was ophangen, voor zeer geïnteresseerd knijperkauwend publiek. Nou ja, voor Toetje. Die al een groot kindje wordt.

Mijn baby’tje!

DSC05002

Met Fietje knipte ik wat takjes in de tuin. Hebben we ook wat groens op tafel en het komt niet uit een kas ergens uit donker Kenia en vervolgens met het vliegtuig hierheen. Lokaal is de shit!

DSC05000

Gingen de kinderen die niet mee på fisketur waren opeens doen alsof ze elkaar aardig vinden. Dat moest gauw op de foto. Normaal proberen ze elkaar minstens een schedelbasisfractuur te meppen. Ze spreken een compleet andere taal, waardoor ze ook aardigere gebaren van de ander nog als oorlogsteken interpreteren. (ik overdrijf ook graag maar ‘leven als kat en hond’… ze kunnen het!)

DSC05017

Kijk mama, we doen samen koplollen! (leuk, een peutel die de ‘l’ niet kan zeggen)

DSC05005

De afgelopen tijd nam ik zo nu en dan wat *dingetjes* mee van bij de kringloop. Ik probeer plastic zo goed en kwaad als dat kan, uit te bannen hier in huis. En het mag ook wel iets meer met gezellig enzo, vond ik.

Je moet toch wat te doen hebben he 😉

Geen plastic klapkratten meer voor de was, maar rieten manden. Glas in plaats van plastic om dingen in te bewaren. Het begint erop te lijken. Het voordeel is dat ‘rommel’ minder erg op rommel lijkt als het niet in iets plastics zit of schreeuwende kleuren heeft.

Ik vond voor 3 euro een verantwoord lampje voor de slaapkamer, een paar kandelaars voor 1,50 per stuk, we plukten bloemetjes voor in een vaas weckpot en ik versleepte wat spullen.

Zo bewaar ik alleen de mooie en duurdere dingen voor de volgende dochter, want de opslagruimte is beperkt en in de schuur of in een doos waar het ligt te liggen, wordt het maar schimmelig en lelijk. De winterlaarzen en jassen kunnen nu hopelijk ook minstens tot half september naar boven. Er ging het nodige weg. Guttegut, wat groeien die gastjes steeds joh.

Ik sleepte twee pallets naar de gang, voor de schoenen. Aan pallets geen gebrek hier.

Deze foto is van vorig jaar. Al die stomme crocs die ze zo graag wilden omdat iedereen die droeg op school hebben ze wel drie keer aan gehad. Rare kinderen.

dsc00335

Hierdoor had ik de kast die ik gebruikte voor de schoenen enzo, over. Daar kon ik mooi het speelgoed indoen. (nou ja, wat opschrijfboekjes, bolletjes wol en wat rommeltjes want zo veel speelgoed is er niet meer). En de boeken. Wegens wat meer offline en een kapotte e-reader, kochten we wat echte boeken.

Zo vond ik onlangs ‘Shock Doctrine’ van Naomi Klein. Die was ik op de e-reader aan het lezen toen ie het begaf. Voor 50 cent. Wat we uit hebben, gaat weer terug naar de kringloop. Voor 5 kroon per boek waarbij de opbrengst naar een lokaal goed doel gaat, is dat fijn!

DSC05031 En zo konden de lelijke plastic bakken weg. In elk geval naar de kelder. Ik bewaar ze wel, want ze zijn handig om dingen muisvrij te bewaren. Want ondanks onze twee poeziewoezies, hebben we toch nog grijsbehaarde-roze-geoorde-lang-gestaarte ongenode gasten die in de keukenkastjes schijten. De modderfokkers! Aah, zo heerlijk leven på landet!

DSC05036

Och ja.

Ik weet geen goed einde voor dit blabla.

Dan maar een liedje <3

 

Bewaren zonder plasticfolie en aluminiumfolie.

65-640x452Vroegah gebruikte ik ook wel plastic folie en aluminiumfolie om dingen ‘vers te houden’. Geen idee waarom, want het is echt totaal overbodig. Eigenlijk.

Net als vuilniszakken.

Mijn moeder gebruikt dat wel nog voor van alles en toen dacht ik: ik ga daar eens een stukje over schrijven.

Aluminiumfolie gebruiken we nog heel af en toe, als de man iets maakt in de oven dat nogal op de bodem druipt en we willen niet dat de rookmelder na een kwartiertje begint te loeien, leggen we een stukje op een bakplaat die we onder het gebakkene leggen. Of om een kwast of verfroller even goed te houden. Gelukkig verven we niet zo veel.

Vroegah dacht ik ook dat dingen zouden uitdrogen, verpieteren en verschralen als ze zonder folietje bewaard werden. Watermeloen, kaas, brood, beleg, eindjes komkommer en noem het maar op. ’t Is natuurlijk niet het beste voor het milieu, maar ook niet voor je geld om dingen te kopen die je na een keer gebruiken alweer wegpleurt, zeker als die dingen eigenlijk dus niet nodig zijn.

Als ik brood heb gebakken, bewaar ik dat gewoon zo in de oven. Het wordt toch opgegeten voordat het oud wordt. Als het een keer gebeurt dat het niet zo snel wordt opgegeten omdat we wat minder thuis zijn, dan pak ik het in een theedoek of hydrofieldoek. Geen idee of dat scheelt, het is vooral het idee, denk ik. Och ja, ik eet het zelf toch niet 😉

Kaas bewaar ik in zo een handig glazen bakje van Ikea. FORTOLIG, heet de serie van die glazen bakjes waarin je dingen kan invriezen, bewaren, ontdooien, magnetronneren en bakken in de oven. Dat laatste wel zonder deksel. Het deksel is van polypropyleen en wordt geacht een veilig plastic te zijn. Ook al is het  bakje groter dan het stuk kaas, dan nog droogt het niet uit. Je moet wel even opletten dat je het deksel goed sluit, want anders wordt de kaas nat en ieuw.
Je kan ook bijenwasdoeken kopen, of zelf maken. Hierin kan je kaas (en andere dingen) ook heel netjes bewaren.

Ook restjes van een maaltijd, kleinere stukjes kaas, vleeswaren in een plastic verpakking die niet meer sluit en andere eindjes bewaar ik in zo’n bakje.

Eigenlijk is het best een saai verhaal zo. Met die bakjes.

Sommige dingen zet ik gewoon ‘zo’ in de koelkast. Een schaaltje met een restje pindasaus bijvoorbeeld. De dag erna doe ik er wat water bij en warm het opnieuw op en klaar.

Fruit is ook makkelijk te bewaren zonder folie. Een halve watermeloen hoef je niet met folie te bekleden, maar die zet je gewoon -met de platte kant, duh- op een bord. Net zoals bijvoorbeeld een halve kool. Met fruit en groenten  is het handiger om ze zo snel mogelijk op te eten, maar soms lukt dat niet. Van reeds aangebroken komkommer, appel, meloen of paprika snijd ik gewoon een dun plakje af.
Fruit maak ik soms gelijk in zijn geheel schoon (dan hoef ik het maar een keer te doen he), en stop het dan gelijk -eventueel met wat citroensap tegen het verkleuren- in een *gaap* Ikeabakje.

Eet iemand halverwege opeens zijn yoghurt ofzo niet meer op, dan zet ik het bakje afgedekt met een schoteltje in de koelkast.

Koekjesdeeg moet soms opstijven in plastic folie, volgens het recept. Maar dat kan ook prima zonder folie.

De koelkast staat hier ook nooit zo stampvol, dus als ik eens iets groots even moet bewaren (een afgevreten kip waar ik een soepje van wil trekken), kan die makkelijk in een glazen bak met een bord er over, in het grootste glazen ikeabakje of in een pannetje.

En het heet dan wel vershoudfolie, maar dat hele probleem hoef je niet te hebben als je gewoon niet te veel in een keer koopt en restjes die je hebt liggen zo snel mogelijk opmaakt. Bijvoorbeeld als lunch de dag erna. Een dag of twee vershouden, lukt prima ook zonder folie. En als je van die handige bakjes gebruikt dus….

Okee, ik houd al op.

Gebruik jij van die folie?

Essentiële olie voor in huis.

DSC04592
ik heb geen pinterestbare foto van een bosje lavendel met een flesje olie dus daarom een foto van onze kat

Olie in een olieverdampbakje, heerlijk is dat. Vroegah was ik gek op allerlei bijzondere gebeuren. Patchouli, bergamot, frankinsence en allerlei chemische shit met leuke namen. Tegenwoordig gebruik ik ze, naast dat ze lekker ruiken, ook omdat ze nuttig zijn. Althans, dat denk ik omdat ik dat gelezen heb 😉 Dus gebruik ik ze. Heb ik in elk geval het idee dat ik verantweurd bezig ben.

De olie verdampen doe ik in een glazen bakje op de houtkachel. Dan moet ie wel aanstaan, natuurlijk. Of ik druppel wat olie op een steen, of een doekje.

Het zo maar onverdund gebruiken van die oliën op je huid of je kind is geen goed idee. Of het ongezien in je bad flikkeren. Het is wel slim om voor gebruik te lezen wat je er wel en niet mee kan doen en waar het wel of niet goed voor is. Natuurlijk is niet altijd onschuldig en onschadelijk, duh.

En een geurolie of parfumolie is het niet zelfde als een etherische olie!

Dit zijn mijn favorieten:

Lavendelolie. Het ruikt lekker, naar zomer. Het is heerlijk op een doekje in de kledingkast. Het is rustgevend. (ah kijk, dat verklaart veel) Soms doe ik wat in het wasmiddelvakje van de wasmachine, zodat de was een lichte lavendelgeur heeft. Ik gebruik het om de plek van een tekenbeet aan te stippen, zodat die minder jeukt. Je kan het toevoegen aan wasmiddel, zelfgemaakte deodorant, zeep of shampoobars. Je kan er puistjes of andere narigheid mee aanstippen, zodat die eieren voor hun geld kiezen. Figuurlijk uiteraard.

Tea tree olie. Gebruik ik bij tekenbeten. (je moet soms eens wat afwisselen he). Ook deze olie desinfecteert. Ook zou het goed zijn tegen schimmels waar behalve dit huis, bij ons gelukkig niemand last van heeft. Als de kinderen klagen over oorpijn, doe ik wat kokosolie in hun oor en daarna geef ik ze een heet washandje met een druppeltje van die olie erop. Werkt prima. Op muggenbeten vermindert het de jeuk. Ik gooi het door sopjes waarmee ik de badkamer dweil, of het bad schoonmaak. Ik druppel het in de kraag van de jassen van de kinderen, omdat het luizen op afstand zou houden.

Pepermuntolie. Voor door zelfgemaakte tandpasta. Want lekker fris. Het zou goed zijn tegen hoofdpijn en voor de spijsvertering en je concentratie verbeteren.

Sinaasappelolie. In baksels, omdat het lekker ruikt, rustgevend is en naar kerst ruikt, zeker in combinatie met kruidnagels. Nom!

Eucalyptus. Wegens tegen motten in je kleding gooi ik het ook in zelfgemaakt wasmiddel of in het wasmiddelvakje. Ik vind het ongelofelijk lekker ruiken, dus ik doe het ook in sopjes. Waarin het een antiseptische werking zou hebben. Nu hoeven van mij niet alle bacteriën dood, en ik heb ook geenszins het idee dat ik ze hiermee nu eens allemaal lekker van de kaart veeg maar och. Als je het verdampt helpt het tegen muggen. Waar we hier overigens geen last van hebben.

Welke olie gebruik jij graag?