Wat doe je dan de hele dag?

Een luizenleven: ik heb het. Echt. Ik werk niet voor een baas. Ik huishoud weinig. Ik was niet heel veel. Ik kook en bak met plezier, dat is ook al geen opgave. En het allerergste: ik hoef niet eens naar school op en neer te fietsen! *doet inwendig dansje* 😊

Wat we dan doen?

Lummelen, hangen, beetje kleuren, boekjes lezen, beetje bakken en dingetjes doen.

Ik zou het ook ‘werken aan de grove en fijne motorische vaardigheden’, ‘culinaire educatie’ en ‘kunstzinnige- en literaire vorming’ kunnen noemen. Dan denken jullie ‘wow, die Gerlinde is wel goed bezig met d’r kinderen joh!’ 😲

Maar misschien ook niet.

Gisteren liepen we met zijn vijven naar de weg. Die zwarte kat volgt ons altijd en dat is een slecht idee want hij is zo suf. Iedereen moet altijd voor hem stoppen omdat ie graag voor auto’s oversteekt.

Er kwam een grote auto aan met een flinke vaart. De kat liep de weg op. Oslo-er met te veel geld (te herkennen aan een enorme zwarte SUV en een nummerbord dat begint met BS…) had of alleen aandacht voor zijn mobiel, of een hekel aan katten want hij denderde verder terwijl onze kat verder de weg op rende. In slow-motion, was mooi hoe ie dat deed.

Ik gilde keihard en zag de kat al voor de ogen van de kinderen overreden worden. Maar gelukkig, op de allerlaatste milliseconde zag die kat het ook en ging vol in de rem. Alsof ie keihard weggeschopt werd, leek het.

Ik denk dat het geen 3 centimeter scheelde of hij was gruwelijk plat. Je zag heel zijn haar een kant op waaien toen de auto voorbij reed.

Dus ik had een soort hartaanval en ben nu nog schor. Voortaan sluit ik hem op als we gaan wandelen.

Maken we ook eens wat mee 😵

Maar ja, verder. Wat deden we de afgelopen dagen bijvoorbeeld?

Spinnen pakken. Moet ook gebeuren.

Ons havregryn-monster. Havermout eten. Ze hebben altijd trek tussen ontbijt en middageten.

Kijk een leuke boom met grappige schors en kleine plantjes en dat daar dan elfjes wonen of hele kleine kevertjes die op de kleine plantjes kunnen springen en dan *whieee* doen

Løvetann plukken. Ja, een maandje later dan in Nederland.

Elandenruggenwervel (?) vinden.

Goed voor de weerstand….

Klaverzuring vreten.

Lunch eten.

Spelen in het beekje bij het rare kale donkere bos.

Nog maar een wandelingetje met de Toet op mijn rug. Toen ze 1 was heb ik de kinderwagen weggegeven omdat ie zo in de weg stond en zo weinig gebruikt werd. We hebben een buggy voor een tientje (honderdje in het Noors) gekocht bij de kringloop maar 9 van de 10 keer voldoet de drager (ergobaby)

De kortste weg is niet altijd de snelste…

Denken dat je heel wat bent maar niet groter zijn dan een twijgje.

Rondjes steppen op De Straat. Ongeveer 20 m2, maar ze moeten het er maar mee doen.

Kleine huisjes bouwen voor de kleine beestjes….

Piepen. Om niets. Of om iets Heel Belangrijks. Afhankelijk van wie je bent.

 

Het had lekker geregend de laatste dagen. Maar nu is het helder. De eerste keer sinds we thuis zijn. En de komende dagen wordt het lekker weer, woohoo!

Paddestoelen vinden (deze lag al op de grond heur).

Fietje draagt een muts tegen de teken. Ik vond het een briljante oplossing en hij werkte, want we hadden zelfs geen van allen een teek toen we uit het bos kwamen!

Dus ja, we hebben best een relaxed leven. Daar zijn we heel dankbaar voor en blij mee. We hebben de beste tijd evah. 

Alleen huishouwen.

De man staat op een beurs in Zweden en moest dus een hele week weg. Hij moet erheen rijden, de boel opbouwen, twee dagen praten (arme man), een dag afbouwen en oh ja, terugrijden. Negen uur lang!

Ondertussen maken wij het hier extra gezellig met zijn allen. Dat proberen we tenminste 😉

Van ’t weer moeten we het de afgelopen tijd namelijk niet echt hebben.

Dit was om kwart over tien ’s avonds. Heerlijk he, die lange avonden…

Hoe voorkom je dat je helemaal gaar bent aan het einde van de week?

Neem de tijd en begin op tijd

Als we samen zijn, hebben we in twintig minuten de lunchtrommels gemaakt, de kinderen gevoederd en gekamd en op de bus gezet, koffie gemaakt en de keuken weer netjes.

Ik doe veel dingen rustiger aan. Ik sta een half uurtje eerder op en heeeeel…. op…. het….. gemakje…. doen we de dingen. Ik lees nog even voor of de kinderen spelen wat voor ze naar de bus gaan. Super relaxed!

Ook met het avondeten begin ik eerder. Overdag weet ik al wat we gaan eten ’s avonds. Superhandig!

Bereid voor

Het avondeten, de lunchtrommels, de was en andere dingen die je moet doen. Haasten met vier kinderen in je kielzog is dramatisch. Net als een schone broek zoeken in een wasmonster als over vijf minuten de schoolbus komt. Zonder iets Essentieels komen te zitten. Boodschappen moeten doen. Moeten, das altijd vervelend.

Vrijdag haalden we een Enorme Hoeveelheid boodschappen en het is goed dat het hotel van de man nabij een Lidl is zodat ie de auto kan aftoppen met Billige Matvarer. (waarom wonen we niet in Zweden! Ik ♥ de Lidl! Oh ja, omdat Zweden Noorwegen niet is)

Zorg ook goed voor jezelf

Suiker, tarwe en alcohol maken prikkelbaarder en vermoeid. Wel, mij wel. Dat eet en drink ik niet. Niet nooit niet, maar zeker nu niet

Geduld

De eerste keer dat de man weg was, was Toetje echt compleet in de war. Heel zielig en vreselijk vermoeiend voor iedereen. Toen hij terug kwam heeft ze een half uur aan hem vastgeklampt gezeten. Geduld bewaren is niet makkelijk maar het verliezen lost ook weinig op. Integendeel.

Laat gezond eten iets losser

Ik heb echt geen zin in gedoe aan tafel. Dat heb ik nooit, maar in mijn eentje lijkt het twee keer zo erg.  Dus aten we zalmfilet in filodeeg, worstjes met zelfgemaakte friet en zelfgemaakte pizza. Wel steeds met een berg gesneden groenten vooraf en lekker mindless bij een kinderfilmpje knagen ze een verrassende hoeveelheid ervan weg.

Bak wat, maak wat, iets met aandacht

Zo gek is dat. Als ik eerst met ze naar buiten ga, ga tekenen, koekjes bak of op de trampoline ga springen, zijn en blijven het engeltjes. Zeg ik dat ze me eerst effe met rust moeten laten, dan blijven ze drammen en zeuren en vervelen en is niets meer leuk, ook daarna niet.

Heb een leeg huis

Huishouden? Ha-ha-ha.

Ik maak de slaapkamers weer netjes ’s ochtends, stofzuig af en toe maak natuurlijk veel eten maar dat is het wel. Veel meer is er ook niet te doen.

Ja, was. Was. Was. Was.

Dus heb ik de tijd om de tijd voor dingen te nemen, aandacht te geven en rustig aan te doen. Heerlijk relaxed!

En om, hehe, de gang op de ruimen. Dat is eigenlijk een flauw surrogaat voor ’s mans garage want die heeft hier niet. Zelfs met kastjes open is het nu nog zen. Zo fijn binnenkomen nu!

Maar ik ben wel blij dat ie er morgen weer is! Wij allemaal natuurlijk 🙂

Moederdag.

Ja, natuurlijk vind ik dat onzin. Niet Moederdag. Maar de handel eromheen. Wie heeft dat verzonnen?

De moeders die zeiden: ‘lieve kindertjes, omdat ik me het hele jaar de pl3uris werk voor jullie verwacht ik morgenochtend een flesje parfum, een obligaat bosje tankstationrozen en een verkeerde kleur lippenstift. Of nog erger, een Huishoudelijk Apparaat.

Oh nee, dat was De Commercie.

Commercie!

De bloemisten, de parfumverkopers en tegenwoordig ook de telecomboeren, kledingwinkels, slijters (das wel terecht trouwens) en de blokkers van deze wereld.
Moeders kan altijd wel een luchtverfrisser / ijsblokjesbakje / theekopje gebruiken. Niet dan? Ja toch.

Het idee van Moederdag vind ik lief. Het is toch ook leuk als je kinderen iets extra’s voor je doen. Zeker vroeger toen het leven nog harder was en de middelen schaarser. Ik kan echter niet van een vierjarige verwachten dat ie eens lekker dankbaar gaat zijn voor wat mama allemaal voor hem doet of laat.

Op school maakten ze eerst wel iets, toen weer niet. Geen idee, en het boeit me niet. Hier valt moederdag ergens op de druilerigste dag van november, geloof ik.

Elke dag is moederdag! *kuch*

Het gaat aan me voorbij en dat is prima want ze gooien me dood met tekeningen, kunstwerken, bosjes bloemen of dooie takken, afhankelijk van het seizoen.

Als ze op school iets maakten vond ik dat zo schattig. Ze lopen dan dagen te geheimschrijven en te hinten en zijn zo trots. En zo moet het toch ook zijn. Zelfgemaakt en met liefde.

Ze zijn ook al zo attent, mijn liefjes. Zit ik even buiten te niksen, komt de een mijn e-reader brengen, de volgende haalt mijn ugg-pantoffels en de derde trekt een fles witte wijn uit de koelkast en zet die voor mijn neus. Zonder dat ik een woord hoef te zeggen!

Ja, dat is toch beter dan beschuit met leverworst en laffe thee in je nest 😉

De herkomst van moederdag

Nee, moederdag is niet door de handel uitgevonden. Maar, hoe ironisch, bedacht door een vrouw die daarna heel haar leven tegen de vercommercialisering van deze dag geweest is.

Anna Jarvis wilde haar eigen moeder herdenken en eren en probeerde van deze dag een officiële feestdag te maken. Dat lukte is 1914.  Haar bedoeling was moeders en het moederschap te eren op deze dag.

Al snel werd het haar te commercieel en streed ze hiertegen.

Zelf had ze overigens zelf kind noch echtgenoot.

Over moederschap. Vaderschap. Ouderschap. Whatever

We wilden zelf kinderen. We wisten dat het een rotzooi zou worden op alle fronten, dat we slaap tekort zouden komen, dat het soms frustrerend zou zijn en dat we het ook niet wisten waar we mee bezig waren (zijn er mensen die dat wel weten? en bij wie alles gaat als gepland?)

Dat ze zo leuk en gezellig en lief en ontroerend zouden zijn, hadden we niet verwacht. Moet ik iets terug voor het feit dat ik ze opvoed? Nee, niet op die manier.

Ik verwacht niets…

Oh nee, dat klinkt zo verbitterd! 😉

Ik besef dat ik nieuwe mensen heb gemaakt. Geen kopietjes. Ook geen lege velletjes die ik naar believen kan beschrijven.

Ik hoop ze mee te geven dat je ook zonder materiële shit een erg gelukkig leven kan hebben. Iets dat ze misschien ook snappen als ze 35 zijn 😉

Ik waardeer het gewoon veel meer als ze om half twee ’s middags een fles wijn voor mijn neus zetten. En als de jongen naar me toekomst en zegt dat ik al zijn geld mag hebben ‘omdat jullie zo veel voor ons, de kinderen doen’ dan awwww ♥

Ja, dat is me toch meer waard dan dat ze als een stel gedresseerde apen naar de drogist rennen om mama te laten zien dat we mama…. ehm wat was het ook weer… oh ja, waarderen. Of ze nu 4 of 40 jaar oud zijn.

De conclusie….

Van wederom een goed geresearched en gebalanceerd stuk proza, is dat ik vind dat moeders en hun werk wel eens iets meer mogen worden gewaardeerd.

Daar had ik het nog niet over gehad. Maar dat vind ik wel! Waardering, niet eens in geld maar wel in waardering voor het opvoeden van de kinderen, het zorgen voor een gezin.

Als maatschappij met de politiek voorop geven we geen ene fuck om moeders als we vrouwen 10 weken na de geboorte van een kind weer laten werken, kinderopvang overlaten aan investeringsmaatschappijen en denken dat je je alleen kan ontwikkelen door te werken en elke andere keuze wegzetten als dom, ongeëmancipeerd en afhankelijk.

Want ja, we moeten natuurlijk allemaal zoete belastingslaafjes zijn onszelf ontplooien en moederschap is iets waar je zelf voor kiest en dan moet je zelf ook kijken hoe je het regelt, niet ons probleem, #okdoei

Deze conclusie is zo off topic!

Maar als we dat niet doen, is die hele moederdag farce helemaal precies dat. Een farce, een schijnvertoning en een teken dat we echt alles alleen nog maar in geld en spullen kunnen waarderen.

Dus kleutertjes: geef mama je grootste natte zoen, teken haar met van die stomme harkpoten, flikker je drinken eens een keer niet om, wees lief voor de kat en je broer of zus en ga ’s avonds lief slapen, nadat je haar hebt verteld dat ze de liefste van de wereld is. Want dat is ze ook.

En oudere kinderen: bloemen zijn goed. Drank ook. Bij voorkeur dus om half twee ’s middags.