Hoe je iemand die overtijd is op de kast krijgt.

Nee, dit zijn echt de beste dagen ooit zeg. Ja, enerzijds wel want binnen nu en een dag of 10 hebben we dan een klein telgje erbij en dat is natuurlijk geweldig. Maar voorlopig is ze er nog niet.

De baby ligt volgens mij vreselijk laag, en is behoorlijk druk. Dat doet geen zeer, maar lekker voelt het ook niet. En natuurlijk, door al dat gedoe dat ik voel ga ik extra hard duimen voor en hopen op een bevalling, vannacht. Want morgenochtend vertrekt de vk en als het tussen dan en woensdagmiddag begint, wordt het met een beetje pech toch ziekenhuis. Althans, als we dat nog redelijkerwijs kunnen bereiken. Ik probeer er niet te zwaar aan te tillen en het maar te nemen zoals het komt maar ik zou het toch wel heel erg ruk vinden als mijn vermoedelijk laatste bevalling in het ziekenhuis plaats zou vinden, in elk geval als er geen medische noodzaak is.

Gelukkig hebben we hier dan weer minder last van allerlei goedbedoelde opmerkingen. Want zwangere mensen hebben geen gevoel, daar kan je alles tegen zeggen. Wow, wat ben jij diiiik! Wat een buiiiik! Manman, ga je exploderen? Pas maar op dat je hier niet bevalt!

En als je dan de uitgerekende datum voorbij gaat, dan wordt het nog leuker.

“Goh, nog steeds geen baby?” Jawel, maar ik draag graag een skippybal onder mijn trui om dat zwangere gevoel een beetje vast te houden!

“En rommelt het al?” Ja het *rommelt* pvd al een week of drie maar inmiddels weten we dus dat *rommelen* echt geen ene reet betekent! Drie uur voordat de derde geboren was, dacht ik nog dat het nooit meer zou beginnen.

“Geniet nog even van je rust!” Ja natuurlijk joh, met een buikomvang van drie meter en een blaas ter grootte van een erwt. En overdag nog drie kinderen. Doen we!

“Oh, dat zal wel weer een flinke worden dan.” Ja, und?

“Aaah, arme jij.” Och ja, gelukkig hoef ik niet te vluchten voor een oorlog of te baren in een vluchtelingenkamp. Om het maar weer even in een perspectief te zetten.

Maar toch ben ik het wel zat 😉 Ik zou het niet erg vinden om nog twee weken door te lopen en ik ben blij dát er hier een mogelijkheid van thuisbevallen is, maar toch knijp ik hem een beetje voor de komende dagen. Och ja, hopelijk blijft ze daardoor nog even op haar plek als ze niet vannacht alsnog komt…

Komende donderdag zouden we dan naar het ziekenhuis moeten voor een controle. En dan maar mijn påt stijf houden als ze gelijk een inleiding willen plannen voor drie dagen later. In mijn beste Noors. Terwijl ik in het Nederlands al niet uit mijn woorden kom, in zo’n situatie. Ik word daar zo’n labiel figuur van. Ik kan veel hebben maar zeg “inleiding” tegen me en ik ga huilen.

Zucht… 😉

Wat we lekker niet doen met de baby.

961384_630862390379762_806430887_nVan die moderne adviezen voor iedereen: ik heb er weinig mee. Het consultatiebureau: argh! Bij de eerste kwam er zo’n vrouw langs en ik vertelde dat ik voedde op verzoek want ja, dat kan ook met een fles. En dan tóch een schema op gaan zitten schrijven he, in dat groene boekje. Ik kan sowieso niet veel met van die goedbedoelde algemene adviezen. Zoals:

 

 

  • Voeden volgens een schema dus. Aangeven om honger te hebben is een van de weinige dingen die een baby kan en als je een beetje oplet, herken je dat vanzelf. Het is zo vaak gebeurd dat er een na een voeding nog aan het miepen was en dan *hop* nog maar wat erbij en zzzz….zzzzz….. blije baby. Of andersom.
  • Baby’s wassen. Met sop nog wel :-/ Ik vind het veel te veel gedoe om een baby in bad te doen, maar het is bovenal gewoon slecht voor het gevoelige babyhuidje. Soms mogen ze met papa mee in bad, gewoon voor het lekker. Eventjes.
  • Op hun rug slapen in een bedje, alleen. Daar heb ik al meer over geschreven, ik heb ze liever naast me. En als ze lekkerder slapen op hun buik, liggen ze op hun buik.
  • Het toedienen van vitamine K. In Nederland was het nogal ongehoord dit te weigeren, hier moest ik tekenen of ik het wel of niet wilde en op het formulier was aangegeven dat onder deskundigen de meningen omtrent het nut zeer verdeeld zijn. Aangezien wij in de wijde familie geen bloedstollingsziekte hebben ga ik er maar vanuit dat het geen dom foutje was van de natuur om dit weg te laten.
  • Baby’s moeten zich niet aanstellen, even laten huilen kan geen kwaad, blabla. Dat vind ik erg gevaarlijk en gaat tegen de intuïtie van de moeder in die na een tijdje meestal heel goed het verschil kan horen tussen het ‘even klagen voor het slapen’-huiltje, of het ‘er is iets aan de hand’-huiltje. Een heel kleine baby, die krijgt gewoon aandacht als ie erom vraagt. Punt uit.
  • ‘Dan geef je ze toch gewoon een zetpilletje’. Dat heb ik nooit gedaan. Gelukkig *klop op hout* zijn ze ook nooit echt ziek geweest als baby en ik zou ze het misschien wel geven als ze écht pijn zouden hebben, maar een beetje verhoging / hangerigheid vind ik geen reden voor koortsonderdrukkende medicijnen.
  • Een pasgeborene heeft een kruik nodig om zich warm te houden? Ik vind het best eng, een liter kokend water in bed bij een baby. Ik leg liever een schapenvachtje in hun bed of kinderwagen of waar ze dan ook slapen. Dat voelt ook direct lekker warm. Daarbij denk ik dat ze zich bij kou wel laten horen, maar bij warmte zachtjes wegsmoren. Dat laatste vind ik een stuk gevaarlijker.
  • ‘Ze moeten wennen aan andere mensen’. Wennen aan vreemden mogen ze lekker in een eigen tempo doen, als ze zelf de wereld gaan verkennen. Daarvoor is het alleen het eigen gezin en familie. Of andere zorgvuldig geselecteerde lieve mensen 😉
  • Een kind ‘mag’ pas met 2 jaar een dekbed. Geen idee waarom dit gevaarlijk zou zijn. Ik leg ze namelijk niet onder een dik donzen dekbed met een pyjama en slaapzak en dikke sokken en een muts op én de kachel op 25.
  • Brood, potjes en babykoekjes is het beste ‘beginvoedsel’ voor een kind van vier zes maanden. Ik geef ze toch liever avocado, zacht vlees of vis, ei of yoghurt. Te geven als ze zelf rechtop kunnen zitten en hun eigen eten kunnen pakken.

En nu komt er vast iemand zeggen dat haar baby het prima deed op zetpilletjes, vreemde gezichten, brinta, badjes en een kruikje in hun eigen bed. En dat is prima 🙂 Het is alleen niet mijn manier en daarom kan ik er niet zo goed tegen om, zeker bij een eerste, van alle kanten -zelfs vanuit de overheid- met zulke algemene, vaak tegen mijn gevoel en verstand ingaande adviezen bestookt te worden. En ik vind het dan ook jammer dat je als consultatiebureau-bezoekende nieuwe, ‘alternatieve’ moeder op je tong moet bijten om dingen niet te zeggen of zelfs moet liegen, omdat je het anders niet goed zou doen en gelijk een minnetje achter je naam hebt.

Gelukkig hebben we er over een week of acht weer eentje waar we ons weer eens fijn eigenwijs op uit kunnen leven <3